Jak mój wyprysk doprowadził do infekcji wirusowej, która prawie mnie zabiła

Nie jestem pierwszą osobą w mojej rodzinie, u której zdiagnozowano egzemę. Moja mama miała egzemę, gdy dorastała, a moja starsza i młodsza siostra rozwinęła go po urodzeniu. Ponieważ tak wielu z nas boryka się z tą chorobą, można by pomyśleć, że nasza rodzina miałaby taką wiedzę jak dermatolodzy. Ale kiedy byłem młody, nikt nie wiedział tyle o egzemie. W rzeczywistości, moje rodzeństwo i ja zwykliśmy wymawiać to e-czema, z naciskiem na e. Nadal przyzwyczajam się do poprawnego mówienia!

Kiedy miałam dwa lata, moja siostra i ja rozwinęłyśmy wyprysk opryszczkowy, poważną infekcję wirusową, która częściej dotyka dzieci z atopowym zapaleniem skóry (AZS). AD jest najczęstszym typem egzemy i występuje częściej u osób ze skłonnością do alergii i astmy. Wpadliśmy w szalejącą gorączkę i pojawiły się na naszej skórze plamy wypełnione ropą. Niewiele pamiętam z tamtego czasu, ale najwyraźniej kiedy mama próbowała się rozebrać, materiał przyklejał się do naszej skóry, powodując jej odrywanie się na kawałki. W szpitalu nikt nie wiedział, co to za infekcja; lekarze musieli wezwać specjalistów. Zostaliśmy poddani kwarantannie w gigantycznym pokoju sami przez dwa tygodnie i nie mogliśmy wstać z łóżka. Nawet dzisiaj niektórzy lekarze, których odwiedziłem, nigdy nie słyszeli o tej infekcji.

Dorastając, używałam wielu płynów i maści, aby złagodzić swędzenie. Moja mama próbowała nawet w nocy przyklejać mi do rąk skarpetki, ponieważ podczas snu drapałam się w skórę. To jednak nigdy nie działało - zawsze zdejmowałem je, zanim się obudziłem. Musiałam też bardzo uważać na to, co jadłam. Jestem uczulony na nabiał, wieprzowinę, orzechy i owoce morza, a kiedyś okropnie reagowałam na wędzonego łososia. Nawet niektóre balsamy lub kremy zawierające orzechy mogą powodować pękanie skóry, więc muszę uważnie czytać etykiety składników, aby sprawdzić, czy w produktach są oleje migdałowe lub makadamia.

Co gorsza, ja mają również wiele alergii środowiskowych, głównie kurz, pyłki i świeżo skoszoną trawę. Kiedy jakieś dziesięć lat temu przeprowadziłem się z Tumwater w Waszyngtonie do Los Angeles, zacząłem nosić przy sobie krem ​​nawilżający i butelkę z rozpylaczem, aby zamglić twarz, jeśli moja skóra jest zbyt spocona. Obecnie jestem właścicielem firmy zajmującej się public relations, a duża część mojej pracy polega na utrzymywaniu kontaktów towarzyskich z innymi. Reprezentuję ludzi z branży rozrywkowej i nie chcę źle odbijać się na moich klientach, więc musiałem przełożyć spotkania wokół zerwania.

Przez większość czasu brałem krem ​​z kortykosteroidami mojego życia, ale żałuję, że nie mam innych możliwości, ponieważ niektóre dostępne na rynku kremy i leki na egzemę są dla mnie za drogie. Ale w ostatnich latach poczyniłem też pewne postępy. Kilka lat temu po szczególnie złym wybuchu znalazłem alergologa, którego kocham. Jest zdecydowanie najbardziej kompetentnym lekarzem, z którym chodziłem od dłuższego czasu.

Mam też chłopaka, który naprawdę mnie wspiera. Nigdy nie miał żadnych problemów ze skórą, więc musiał przyzwyczaić się do wielu moich dziwactw w ciągu ostatnich czterech lat. Musiał zmienić wszystkie swoje mydła i ponownie nauczyć się prać swoje ubrania. Poza tym uwielbia owoce morza, ale czeka, aż wyjdę z miasta, żeby napić się sushi. Potem kilka razy weźmie prysznic i umyję zęby, zanim wrócę.

W tej chwili moja egzema jest dość ciężka; Jestem w środku płomienia. Ale zdarzyło się to również mojej starszej siostrze, gdy miała 30 lat. Teraz ma 34 lata, a jej skóra jest o wiele lepsza, więc mam nadzieję, że w ciągu następnych kilku lat będę w stanie powstrzymać egzemę.