Jak piesze wycieczki pomogły mi wyleczyć moje ciało i zarządzać cukrzycą typu 2

Kiedy spędzałem więcej czasu na zewnątrz, czułem się bardziej jak w domu w moim ciele, zainspirowany otoczeniem i połączony z czymś większym niż ja sam.

W maju 2018 roku, stojąc na szczycie góry w pobliżu San Diego w Kalifornii, poczułem większy spokój niż przez ponad dekadę.

Właśnie opuściłem dwie prace w ciągu 5 miesięcy bez planu awaryjnego. Niedawno zdiagnozowano u mnie cukrzycę typu 2 i właśnie pożegnałem się z ubezpieczeniem zdrowotnym. Dlaczego byłem taki spokojny?

Kiedy wyjrzałem ze szczytu, wziąłem kilka głębokich oddechów, delektując się tym spokojem, który odnalazłem, gdy odpowiedź uderzyła mnie jak pociąg towarowy.

Nie widziałem zagłady i przygnębienia przewlekłej choroby - postrzegałem to jako okazję, aby w końcu zadbać o siebie i nadać priorytet swojemu zdrowiu

Dorastałem jako wysportowane dziecko zaczynając od gimnastyki i cheerleaderek w szkole podstawowej, a także uprawiając różne sporty w gimnazjum. Byłam gwiazdą i cheerleaderką uniwersytetu w liceum, chodziłam do kobiecej drużyny wioślarskiej na Uniwersytecie Kansas, a po studiach byłam skoczkiem wyczynowym.

Pracowałem z najlepszymi trenerami, dietetykami i trenerami w każdym sporcie, w którym brałem udział, więc miałem wszystkie informacje potrzebne do szczęśliwego, zdrowego życia.

Jednak, jak wielu ludzi, życie było dla mnie bardzo trudne. Przeżyłem napaść na tle seksualnym na studiach, a jej następstwem było intensywne picie, aby uśmierzyć ból i uniknąć retrospekcji.

Dokonałem wątpliwych wyborów z powodu poważnego braku poczucia własnej wartości. Moje oceny spadły, co doprowadziło do całkowitej zmiany kierunku studiów, po których następowały okresy myśli samobójczych.

Zagrzebałem ten ból tak głęboko, że nie zdawałem sobie sprawy, skąd pochodzi, po prostu poczułem jego skutki.

Poza tym 23 moich przyjaciół zginęło w ciągu 4 lat skakania ze spadochronem i odszedłem ze sportu, kiedy mój trener został skazany za dwa przestępstwa związane z napaścią na tle seksualnym.

Czułem się jak worek treningowy, a życie ciągle zadawało cios za ciosem

Po odejściu ze spadochroniarstwa wróciłem do mojej korporacyjnej kariery. Patrząc z zewnątrz, było to płynne przejście. Miałem wszystko: sześciocyfrową pensję, opiekę zdrowotną na poziomie platyny zapewnianą przez mojego pracodawcę, wspaniały dom w San Diego, nowy samochód i możliwość podróżowania po całym świecie dla kaprysu.

Pomimo posiadania wszystkich informacji i zasobów, których potrzebowałem, aby o siebie zadbać i prowadzić zdrowy tryb życia, trauma była zbyt ciężka do zniesienia. Bez względu na to, ile razy przenosiłem się lub zmieniałem karierę, mój ból towarzyszył mi, gdziekolwiek się udałem.

Ponieważ moje obowiązki w pracy rosły i coraz więcej osób i klientów było ode mnie zależnych, zacząłem mieć ataki paniki prawie codziennie, czasami dwa razy dziennie. Po pracy częściej piłem samotnie butelkę wina niż nie.

Zdiagnozowana cukrzyca typu 2 uratowała mi życie

Zdaję sobie sprawę, że stwierdzenie „cukrzyca to najlepsza rzecz, jaka mi się kiedykolwiek przydarzyła” może brzmieć niedorzecznie, ale była głównym katalizatorem zmian . Było to wystarczająco poważne, by wyrwać mnie z mojej wywołanej traumą mgły, ale nie „zbyt poważne”, by całkowicie rzucić ręcznik na życie.

Jestem wdzięczny mojemu lekarzowi, który sprawił, że zarządzanie cukrzycą było łatwe do zrozumienia.

Chociaż istnieje wiele czynników, które mają wpływ na nasz poziom cukru we krwi, zawęziła je do czterech kategorii:

• odżywianie
• ćwiczenia
• lekarstwa
• stres

Jeśli znalazłem się poza zakresem docelowych, przeskanowałem ten kwadrant. Co jadłem wczoraj? Czy poruszałem się przez co najmniej 30 minut? Czy biorę leki zgodnie z zaleceniami i na czas? Jak radzę sobie ze stresem?

Gdybym chciał być najlepszym pacjentem z cukrzycą, jakiego mój lekarz kiedykolwiek widział, nie mógłbym zjeść lodów na śniadanie ani wypolerować butelki wina za jednym razem.

Uporządkowałem swój plan żywieniowy i zacząłem zwracać uwagę na to, jak się czuję po jedzeniu, zwracając uwagę na składniki, które regulują poziom cukru we krwi przez cały dzień.

Ustawiłem alarmy, aby przypomnieć mi o wzięciu leków i zrobiłem z tego produkcję, wraz ze śpiewem mojego męża: „Czas wziąć lekarstwa!” za każdym razem, gdy włączały się alarmy.

Zacząłem chodzić od 30 do 45 minut rano, co szybko stało się moją ulubioną częścią dnia

Bez przewijania, bez sprawdzania nagłówków, bez sprawdzania e-maili, po prostu wstawaj i chodzić.

Kiedy rano skupiłem się na zdrowiu, zauważyłem, że reszta dnia nie wymyka mi się i stałem się bardzo opiekuńczy tym razem.

Podczas tych spacerów pomijałem podcasty i muzykę, a kiedy zostałem sam z myślami i dźwiękami otaczającej mnie przyrody, mogłem oczyścić głowę.

Po pewnym czasie mój spacer po okolicy stał się łatwiejszy, więc przeszedłem na lokalne szlaki i zacząłem wędrować.

Kiedy spędzałem więcej czasu na zewnątrz, czułem się bardziej jak w domu w moim ciele, zainspirowany otoczeniem i połączony z czymś większym niż ja sam.

To było ćwiczenie, które nie przypominało ćwiczeń. Było to nie tylko wspaniałe dla mojego zdrowia fizycznego, przyczyniając się do utraty ponad 70 funtów od czasu mojej diagnozy, ale także było niesamowite dla mojego zdrowia psychicznego.

Następnie zacząłem odkrywać, co to właściwie oznacza. Podczas podróży z plecakiem po wyspie Catalina w czerwcu 2018 roku połączyłem punkty między traumą a tym, jak objawia się ona w moim umyśle i ciele.

Wiedząc, że przebywanie na świeżym powietrzu pomogło mi leczyć w tak potężny sposób, chciałem podzielić się tą historią z każdym, kto chciałby słuchać.

Wraz z mężem sprzedaliśmy wszystko, co posiadaliśmy, i kupiliśmy Chevroleta Chevy Van z 1998 roku, aby żyć na pełny etat, podczas gdy badaliśmy, dokąd może nas zaprowadzić „wędrówka po moich uczuciach”.

Od tego pamiętnego dnia w 2018 roku zorganizowaliśmy ponad 200 wydarzeń w Stanach Zjednoczonych, dzieląc się historią o tym, jak wędrówki pomogły mi wyleczyć umysł i ciało.

W listopadzie rozpoczynamy kampanię „Wybierz się na wycieczkę, cukrzyca” 30-dniowym programem miesiąca świadomości cukrzycy.

Współpracowaliśmy z zarejestrowanym dietetykiem, terapeutą dzikiej przyrody i zwolennikami cukrzycy, aby zająć się trzema z czterech obszarów, które mają wpływ na poziom cukru we krwi w organizmie: odżywianie, ruch i stres.

Naszą misją jest pokonanie 1 miliona mil, aby zwiększyć świadomość cukrzycy i chociaż chciałbym się tym zająć, będzie to o wiele przyjemniejsze, gdy będziemy mogli to robić z naszą społecznością. Pokonajmy razem cukrzycę, krok po kroku. Dołącz do nas na hikingmyfeelings.org/diabetes, aby dowiedzieć się więcej.