Jak blisko jesteśmy od leku na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

• Czy istnieje lekarstwo?
• RHB-104
• AZD4205
• Szczepionka
• Aktualne leczenie
• Na wynos

Naukowcy szukają nowych sposobów leczenia objawów choroby Leśniowskiego-Crohna, a także możliwych sposobów leczenia. Nowsze terapie wykorzystują leki, które blokują stan zapalny u źródła, a nie po jego wystąpieniu.

Badacze próbują również odkryć metody leczenia, które są bardziej specyficzne dla przewodu pokarmowego.

W tym miejscu przyjrzymy się lekom w przygotowaniu, które mogą być skuteczne w leczeniu objawów, a nawet zapobieganiu lub leczeniu choroby Crohna.

Ponadto dokonujemy przeglądu istniejących dostępnych metod leczenia.

Czy istnieje lekarstwo na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Chociaż istnieją metody leczenia, obecnie nie ma lekarstwa na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Celem leczenia jest zmniejszenie objawów związanych ze stanem zapalnym i ograniczenie wszelkich powikłań.

Jeśli leczenie jest skuteczne, może prowadzić do:

• złagodzenia objawów
• zmniejszenia objawów
• remisji

W 2020 roku grupa badawcza odkryła mikroskopijny marker, który może pomóc w identyfikacji osób, u których może wystąpić nawrót zapalenia. Może to pozwolić na interwencję terapeutyczną na wcześniejszym etapie.

Ten rodzaj przewidywania objawów może poprawić długoterminowe złagodzenie objawów u osób z chorobą Crohna.

Koktajl antybiotykowy RHB-104

RHB-104 jest jednym z obiecujących nowych leków w przygotowaniu.

Trwają badania mające na celu odkrycie dokładnej roli bakterii MAP w chorobie Leśniowskiego-Crohna, z czym nie wszyscy badacze się zgadzają. Wydaje się, że tylko niektóre osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna mają infekcję MAP, a niektóre osoby z infekcją MAP nie mają choroby Leśniowskiego-Crohna.

Bakteria powoduje poważne infekcje jelitowe u bydła, podobne do choroby Leśniowskiego-Crohna u ludzi. W wyniku tej wiedzy prowadzi się kilka badań, których celem jest sprawdzenie, czy antybiotyki leczące MAP pomagają osobom z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Pierwsze badanie kliniczne RHB-104, koktajlu antybiotykowego klarytromycyny, ryfabutyny i klofazyminy, zostało zakończone latem 2018 roku i przyniosło wyniki. Wykazano, że związek między RHB-104 a remisją kliniczną jest statystycznie istotny.

Naukowcy odkryli, że 44 procent osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna, które przyjmowały RHB-104 wraz z istniejącymi lekami, miało znaczący spadek objawy po 26 tygodniach. W grupie placebo 31 procent miało podobny spadek.

Po 1 roku wskaźniki te wynosiły odpowiednio 25% i 12% dla obu grup.

Chociaż wyniki są obiecujące, potrzeba więcej badań. W badaniu nie zidentyfikowano, którzy uczestnicy badania mieli infekcję MAP. Nie jest również jasne, czy RHB-104 pomaga ludziom osiągnąć remisję lub jak lek wypada w porównaniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu choroby Crohna.

Selektywny inhibitor JAK1 AZD4205

Badanie fazy I wykazało obietnica dotycząca doustnego, konkurencyjnego w stosunku do ATP, selektywnego inhibitora JAK1 o nazwie AZD4205. Został przetestowany na osobnikach zwierzęcych i zdrowych ochotnikach, i był dobrze tolerowany bez żadnych negatywnych skutków związanych z lekiem.

Obecnie trwają badania fazy II z udziałem uczestników z chorobą Leśniowskiego-Crohna w stopniu umiarkowanym do ciężkiego.

Szczepionka na horyzoncie

Całoroczne badanie przeprowadzone w 2018 roku a rok 2019 w Wielkiej Brytanii miał na celu zbadanie bezpieczeństwa szczepionki przeciw MAP dla ludzi. W sumie 28 ochotników zostało zrekrutowanych z Oksfordu w Anglii.

Protokół obejmuje dwie różne szczepionki i różne dawki każdej z nich. Dopiero po ustaleniu bezpieczeństwa badacze mogą przeprowadzić randomizowane badanie skuteczności.

Jeśli zostanie uznany za skuteczny, może minąć od 5 do 10 lat, zanim stanie się dostępny.

Jak zwykle leczy się chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Obecnie nie jest znane lekarstwo na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Leczenie tej choroby tradycyjnie koncentruje się na zmniejszaniu objawów. Czasami jest również skuteczny w doprowadzaniu choroby Leśniowskiego-Crohna do długoterminowej remisji.

Choroba Crohna jest zazwyczaj leczona lekami. Pierwszym podejściem do zmniejszenia objawów Leśniowskiego-Crohna jest zmniejszenie stanu zapalnego jelita. W niektórych przypadkach lekarze zalecą operację, aby złagodzić objawy.

Zwykle stosuje się co najmniej jedną z następujących metod leczenia:

• leki przeciwzapalne
• leki hamujące układ odpornościowy pomagające zmniejszyć stan zapalny jelit
• antybiotyki pomagające leczyć wrzody i przetoki oraz zmniejszające liczbę szkodliwych bakterii w jelitach
• suplementy błonnika
• leki przeciwbólowe
• żelazo , suplementy wapnia i witaminy D
• zastrzyki witaminy B12 w celu zmniejszenia ryzyka niedożywienia
• terapia żywieniowa, taka jak specjalna dieta lub dieta płynna, aby zmniejszyć ryzyko niedożywienia
• operacja usunięcia uszkodzonych części układu pokarmowego w celu złagodzenia objawów

Leki przeciwzapalne

Kortykosteroidy, takie jak prednizon, od dawna są korzystne dla osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Są jednak ograniczone do krótkotrwałego stosowania, gdy inne metody leczenia nie są skuteczne. Dzieje się tak, ponieważ mogą mieć wiele poważnych skutków ubocznych na całym ciele.

Przegląd badań z 2012 roku sugeruje, że niedawno opracowane kortykosteroidy, takie jak budezonid i dipropionian beklometazonu, mogą skuteczniej zmniejszać objawy, przy mniejszej liczbie skutków ubocznych.

Potrzebne są dalsze badania w celu ustalenia, czy budezonid i belometazon są rzeczywiście skuteczniejsze w zmniejszaniu objawów.

Supresory układu odpornościowego

Powszechnymi supresorami układu odpornościowego, które są tradycyjnie stosowane w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna, są azatiopryna (Imuran) merkaptopuryna (Purinethol). Jednak badania wykazały, że mogą powodować skutki uboczne, w tym zwiększone ryzyko infekcji.

Innym lekiem z tej kategorii jest metotreksat. Zwykle stosuje się go razem z innymi lekami. Wszystkie leki hamujące układ odpornościowy wymagają regularnych badań krwi w celu monitorowania potencjalnych skutków ubocznych.

Leki biologiczne

Nowsze leki, zwane biologicznymi, są stosowane w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna u osób z umiarkowanymi i ciężkimi przypadkami. W zależności od ogólnego stanu zdrowia danej osoby, nie każdy może być kandydatem do stosowania tych leków.

Inhibitory TNF działają poprzez blokowanie białka powodującego stan zapalny.

Oto kilka przykładów:

• infliximab (Remicade)
• adalimumab (Humira)
• certolizumab pegol (Cimzia)

Dwa dodatkowe przykłady inhibitorów TNF to adalimumab-atto (Amjevita) i adalimumab-adbm (Cyltezo), które są lekami biopodobnymi zatwierdzonymi przez FDA do leku Humira.

Należy zauważyć, że naukowcy odkryli również, że w przypadku niektórych osób inhibitory TNF mogą z czasem stać się mniej skuteczne.

Badania w tej dziedzinie wciąż postępują.

Leki te są również stosowane w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej choroby Leśniowskiego-Crohna u osób, które nie reagują dobrze na inne leki. Blokują stan zapalny w inny sposób niż inhibitory TNF. Zamiast blokować TNF, blokują substancję zwaną integryną.

Działają poprzez utrzymywanie komórek zapalnych z dala od tkanek. Natalizumab (Tysabri) niesie jednak u niektórych osób ryzyko wystąpienia poważnej choroby mózgu zwanej postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią (PML). Zaleca się, aby ludzie wykonali testy na obecność wirusa JC przed zastosowaniem tego leku, aby zmniejszyć to ryzyko.

Badania opublikowane w 2016 roku sugerują, że wedolizumab działa podobnie do natalizumabu, ale jak dotąd nie ma takiego samego ryzyka choroby mózgu. Wydaje się, że wedonlizumab działa bardziej specyficznie na przewód pokarmowy niż na cały organizm.

Potrzeba więcej badań, aby ostatecznie określić, czy wedolizumab jest bezpieczniejszy niż natalizumab.

Ustekinumab (Stelara) jest najnowszym zatwierdzonym lekiem biologicznym do leczenia choroby Crohna. Jest używany w taki sam sposób, jak inne leki biologiczne. Badanie opublikowane w 2016 roku sugeruje, że może być pomocny w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna, gdy inne leki nie działają.

Ten lek działa poprzez blokowanie pewnych szlaków zapalnych. Jednak w rzadkich przypadkach może również wpływać na mózg.

Komórki macierzyste

Ponieważ zmniejszenie stanu zapalnego jest często celem łagodzenia objawów Leśniowskiego-Crohna, badania skupiły się na mezenchymalnych komórkach macierzystych (MSC) jako silnym narzędziu przeciwzapalnym.

Badanie przeprowadzone w 2020 r. dotyczące terapii mezenchymalnymi komórkami zrębowymi pochodzącymi ze szpiku kostnego wykazało długoterminową poprawę w zakresie przetok okołoodbytniczych z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Potrzebne są dalsze badania, aby określić wpływ komórek macierzystych na objawy choroby Leśniowskiego-Crohna.

Dieta

Istnieją powiązania między mikrobiomem jelitowym a stanem zapalnym.

Niedawne badanie diety ukierunkowanej na mikrobiom zwanej dietą przeciwzapalną IBD (IBD-AID) wykazało, że 61,3 procent pacjentów stosujących dietę przez co najmniej 8 tygodni zgłosiło dramatyczny spadek nasilenia objawy.

Dieta koncentruje się na żywności probiotycznej i prebiotycznej, unikając:

• tłuszczów trans
• przetworzonej żywności
• nabiał
• żywność zawierająca laktozę, pszenicę, rafinowany cukier i kukurydzę

Na wynos

Ponieważ nasza wiedza na temat choroby Leśniowskiego-Crohna stale się poprawia, możemy spodziewać się większej skuteczności możliwości leczenia w przyszłości.

Posiadanie specjalisty od choroby Leśniowskiego-Crohna w zespole medycznym to jeden ze sposobów, aby upewnić się, że otrzymujesz dokładne informacje o swojej chorobie, a także być na bieżąco z nowymi opcjami leczenia.

Więcej w życiu w ruchu z chorobą Crohna

• 6 powodów, dla których warto wypróbować leki biologiczne w chorobie Leśniowskiego-Crohna
• Choroba Leśniowskiego-Crohna i bóle stawów: jakie są powiązania ?
• Leki na zaparcia w chorobie Leśniowskiego-Crohna
• Jak podejść do rozmowy z lekarzem na temat choroby Leśniowskiego-Crohna
• Sprawność fizyczna i choroba Leśniowskiego-Crohna: 8 gwiazd na Instagramie, które mają wpływ
• Wyświetl wszystko