Jakie są podobieństwa między hiszpańską grypą a COVID-19? Oto, co mówią lekarze

Od pierwszych dni pandemii COVID-19 dokonywano porównań z poprzednimi pandemiami, najczęściej pandemią grypy H1N1 z 1918 r. (znaną jako grypa hiszpańska).

Podobnie jak COVID-19, Wirus z 1918 r. Był „nowatorski”, co oznacza, że ​​był to nowy wirus, którego wcześniej nie widziano. Podobnie jak COVID-19, nikt nie był na niego odporny i był wysoce zaraźliwy, przenosząc się przez kropelki dróg oddechowych. Oto podstawowe informacje na temat hiszpańskiej grypy, w tym porównanie jej z COVID-19, czy został on zwalczony i jak długo ludzie nosili maski, aby się przed nią chronić.

Pomimo nazwy, pierwsze odnotowane przypadki i zgony od hiszpańskiej grypy wystąpiły w Stanach Zjednoczonych, Francji, Niemczech i Wielkiej Brytanii. Większość krajów - już dotkniętych niszczycielskimi skutkami I wojny światowej - nałożyła cenzurę na swoją prasę. Ale Hiszpania pozostała neutralna podczas wojny, co oznaczało, że krajowe gazety swobodnie informowały o wpływie wirusa. Doprowadziło to do fałszywego wrażenia, że ​​wirus powstał w Hiszpanii.

„Toczy się wiele debat na temat tego, skąd naprawdę pochodzi pandemia grypy z 1918 r.” - powiedział epidemiolog Supriya Narasimhan, MD, szef wydziału chorób zakaźnych i dyrektor medyczny o zapobieganiu infekcjom w Santa Clara Valley Medical Center w San Jose w Kalifornii, mówi Health. „Wolę nie nazywać tego grypą„ hiszpańską ”i łączyć geograficznie z Hiszpanią, ponieważ można to postrzegać jako stygmatyzujące - podobnie jak to, dlaczego nie nazywamy już COVID-19 wirusem„ Wuhan ”.

Wirus z 1918 r. (Grypa A podtyp H1N1) i nowy koronawirus (SARS-CoV-2) to różne wirusy z różnych rodzin wirusów - mówi ekspert chorób zakaźnych Amesh A. Adalja, starszy naukowiec w Johns Hopkins Center for Health Security w Maryland, mówi Health.

Jednak sposób przenoszenia jest bardzo podobny. Oba rozprzestrzeniają się głównie przez kropelki i aerozole z dróg oddechowych (zawiesina kropelek cieczy w powietrzu) ​​- mówi Healthowi Charles Bailey, MD, dyrektor medyczny ds. Zapobiegania zakażeniom w Mission Hospital i St. Joseph Hospital w Orange County w Kalifornii. „To sprawia, że ​​bliski kontakt twarzą w twarz ma kluczowe znaczenie dla ich rozprzestrzeniania się w społeczności” - mówi.

Pandemia grypy z 1918 r. Trwała dwa lata, występując w trzech falach, według Centers for Disease Control i zapobieganie (CDC). Pierwsza fala rozpoczęła się w marcu 1918 r., A druga - kiedy pandemia osiągnęła szczyt w Stanach Zjednoczonych - nadeszła jesienią. Niszczycielska druga fala minęła w grudniu 2018 r., Ale przed nami było więcej. W styczniu 1919 roku trzecia fala rozpoczęła się w Australii i dotarła do Stanów Zjednoczonych i Europy. Do lata 1919 roku trzecia fala ustąpiła.

A więc co się stało z hiszpańską grypą? Chociaż wirus nigdy nie zniknął całkowicie, ludzie rozwinęli zbiorową odporność na niego do 1920 roku.

W 1918 roku władze zdrowotne wezwały ludzi do noszenia masek, aby spowolnić rozprzestrzenianie się choroby. W tamtych czasach były one wykonane z gazy i gazy, a ci, którzy odmówili ich noszenia, grozili grzywną, a nawet więzieniem w miastach, które je nakazały, donosi The New York Times. Mimo to wiele osób stawiało opór - tak jak ma to miejsce teraz podczas pandemii COVID-19.

Zarówno hiszpańska grypa, jak i COVID-19 objawiają się jako „choroby grypopodobne”, z gorączką, bólami mięśni, bólami głowy i Dr Bailey mówi, że najczęstsze objawy ze strony układu oddechowego. „Jednym z objawów, które wydają się charakterystyczne dla COVID-19 i nie występują w przypadku grypy sezonowej - lub, o ile wiem, hiszpańskiej grypy - jest utrata smaku i / lub zapachu” - dodaje.

Podobieństwo w objawy to jeden z powodów, dla których lekarze i naukowcy usilnie starają się zaszczepić wszystkich przeciwko grypie, mówi Bruce Polsky, dyrektor medycyny w NYU Langone Hospital - Long Island, mówi Health. „Jeśli ktoś ma objawy, ale nie możemy całkowicie wykluczyć grypy, możemy przenieść ją na niższe prawdopodobieństwo na liście diagnozy” - wyjaśnia.

Śmiertelność była wysoka u osób w wieku poniżej 5 lat i 65 lat i więcej. Jednak młodsi dorośli (w wieku od 20 do 40 lat) byli najbardziej narażeni, mówi dr Adalja.

„Śmiertelność była również wysoka wśród kobiet w ciąży, kobiet z niższych klas społeczno-ekonomicznych i populacji imigrantów” - dr Narasimhan dodaje. Zgony w bardzo różnych grupach demograficznych są jedną z głównych różnic między hiszpańską grypą a COVID-19.

29 września globalna liczba zgonów spowodowana COVID-19 przekroczyła milion osób, a od 17 listopada liczba ta to 1332470 zgonów, według Johns Hopkins Coronavirus Resource Center.

Nie mamy dokładnej liczby zgonów na hiszpańską grypę, ale szacunki wahają się od 17 do 50 milionów ludzi na całym świecie. być może nawet więcej. CDC podaje, że około jedna trzecia światowej populacji została zakażona wirusem, co spowodowało co najmniej 50 milionów zgonów.

Dlaczego tak wiele osób zmarło na hiszpańską grypę? Przede wszystkim stan wspomagającej opieki medycznej w latach 1918-19 był prymitywny jak na dzisiejsze standardy. „Należy pamiętać, że wiele zgonów związanych z grypą jest w rzeczywistości spowodowanych wtórnymi infekcjami bakteryjnymi, które obecnie leczymy antybiotykami, które były całkowicie niedostępne w latach 1918-19” - wyjaśnia dr Polsky. „Ponadto stan opieki medycznej na OIT z nowoczesną wentylacją mechaniczną i ECMO (pozaustrojowe natlenianie błony, kiedy krew przepompowywana jest przez sztuczne płuco z powrotem do krwiobiegu) był odległy w przyszłość”.

Dr. Narasimhan wskazuje, że nie była dostępna żadna szczepionka ani środek przeciwwirusowy. „Nie osiągnęliśmy postępu naukowego w opracowywaniu szczepionek, które zapobiegałyby przenoszeniu i zmniejszały nasilenie choroby i śmiertelność”.

Tło I wojny światowej odegrało również ogromną rolę w przenoszeniu wirusa, który spowodował Hiszpańska grypa. „Koszary wojskowe są zwykle zatłoczone i słabo rozdzielone przestrzennie, szczególnie w miesiącach zimowych” - mówi dr Narasimhan. „Ruch wojsk podczas wojny ułatwił rozprzestrzenianie się na inne podatne populacje. Podobnie sytuacja ekonomiczna prawdopodobnie spowodowała zatłoczenie w miesiącach zimowych, słabą wentylację i zbór - wszystko to zwiększyło rozprzestrzenianie się ”.

Ponadto 100 lat temu standardy higieny były niższe. „Ale co ciekawe, rady udzielone w tamtym czasie są prawie identyczne z tym, które radzimy w przypadku COVID-19: maskowanie, trzymanie się z dala od chorych i mycie rąk” - zauważa dr Narasimhan.