Oto dlaczego niektórzy ludzie rezygnują z leków na HIV i dlaczego to naprawdę zły pomysł

Na pierwszy rzut oka niedawna decyzja Charliego Sheena o odstawieniu leków na HIV - i zamiast tego pojechać do Meksyku w celu wyleczenia - wydaje się prawie nie do pomyślenia. (Aktor powiedział w nagranym wcześniej odcinku The Dr.Oz Show we wtorek, że przestał brać leki przez około tydzień, ale nie ujawnił, jakiego rodzaju alternatywnego leczenia otrzymywał w międzyczasie.)

Zanim Sheen wyjechał do Meksyku, przechodził terapię antyretrowirusową, aby zapobiec namnażaniu się wirusa HIV. Trudno przecenić znaczenie tych leków: nie tylko pomagają one w utrzymaniu zdrowego układu odpornościowego, ale także zmniejszają ryzyko przeniesienia wirusa na innych. W rzeczywistości, podczas ekskluzywnego wywiadu Sheena dla programu TODAY w połowie listopada, powiedział, że ma „niewykrywalne” poziomy wirusa we krwi. (Powiedział dr Ozowi, że po tym, jak przestał brać leki, jego liczby wzrosły.)

Kiedy ludzie z HIV nie przyjmują leków przeciwretrowirusowych, mogą spodziewać się życia przez około 6 miesięcy, mówi Larry Corey. , MD, główny badacz w sieci HIV Vaccine Trials w Fred Hutchinson Cancer Research Center w Seattle. Jeśli przyjmą leki antyretrowirusowe, mogą żyć około 40 lat.

Wydaje się, że to nie myślenia, prawda? Cóż, nie zawsze jest to takie proste. W rzeczywistości globalna metaanaliza z 2011 roku wykazała, że ​​tylko około 3 na 5 osób przyjmuje co najmniej 90% przepisanych im leków przeciwretrowirusowych.

Prawda jest taka, że ​​istnieje kilka powodów, dla których ludzie mogą przestać je przyjmować. meds. Ale jeśli nie jesteś na miejscu kogoś innego, może to być trudne do zrozumienia, mówi dr Ken Ho, instruktor medycyny na wydziale chorób zakaźnych na Uniwersytecie w Pittsburghu. Oto ich opis:

Ponieważ nie ma lekarstwa na HIV, leczenie wirusa to proces trwający całe życie. Tłumaczenie: Musisz codziennie brać leki, na zawsze. Nie tylko to, musisz też umawiać się na wizyty u swoich lekarzy i uzupełniać recepty.

Teraz wiemy, co myślisz: to niewielka cena za całkiem dużą korzyść. W porządku - ale pomyśl tylko, jak wyglądałby Twój harmonogram, gdybyś nagle dodał kilka wizyt lekarskich i wizyt w aptece do i tak już napiętego harmonogramu.

To różnica między radzeniem sobie z ostrą chorobą, jak przeziębienie i przewlekła choroba, taka jak HIV, wyjaśnia dr Corey. Często ludzie są przyzwyczajeni do łapania robaka i mdłości, dopóki nie zwalczą. Jest inaczej, gdy masz chorobę taką jak HIV - zwłaszcza, że ​​biorąc leki, możesz czuć się zdrowo. „Ale zawsze jesteś o krok przed sobą” - mówi.

Na krótką metę leki mogą powodować nudności, biegunkę, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie i nie tylko. Długotrwałe skutki uboczne obejmują insulinooporność i utratę gęstości kości. Ale dr Ho mówi, że niektóre z krótkoterminowych efektów mogą zanikać z czasem; lekarze mogą również przepisać inne leki na mdłości.

Badania wykazały, że osoby z ciężką depresją rzadziej stosują się do ich terapii przeciwretrowirusowej. Inni mogą po prostu nie chcieć, aby codziennie im przypominano o ich zakażeniu wirusem HIV, mówi dr Ho. „Wciąż istnieje pewien wstyd i strach przed piętnem związanym z tą chorobą”.