Oto różnica między MERS a Ebolą

Wiadomość brzmi znajomo: wirus bez leczenia i lekarstwa rozprzestrzenia się za granicą. Ale chociaż Ebola zdominowała wiadomości o chorobach zakaźnych w zeszłym roku, najnowszą infekcją, która trafia na pierwsze strony gazet, jest zespół oddechowy na Bliskim Wschodzie (MERS), który ostatnio dotknął Koreę Południową, zarażając tam 87 osób i zabijając 6.

Czy te dwa wirusy mogą spowodować podobne szkody?

Obecnie MERS nie wydaje się być w stanie rozprzestrzeniać się tak jak Ebola. Chociaż należy do tej samej rodziny wirusów, co SARS i przeziębienie - oba wysoce zaraźliwe - MERS wydaje się być mniej przenoszony. Podczas gdy Ebola rozprzestrzenia się poprzez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi zakażonej osoby, MERS nie przenosi się łatwo z osoby na osobę i chociaż rozprzestrzenia się przez drogi oddechowe, potrzebny jest bardzo bliski kontakt, dlatego ryzyko dla zdrowia jest większe pracowników opieki.

Obie choroby mają wysoki wskaźnik śmiertelności (około 3 do 4 na 10 pacjentów zgłoszonych z MERS zmarło) i podobnie jak Ebola, nie ma szczepionki ani lekarstwa na MERS. Ale w tej chwili MERS jest bardziej tajemnicą dla społeczności medycznej.

„Ebola istnieje już od 40 lat, więc mamy całkiem dobre pojęcie o tym, jak funkcjonuje, a jej genom jest dość stabilny”, mówi dr Tom Frieden, dyrektor Amerykańskiego Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC). „MERS pojawiło się w 2012 roku i wciąż się o nim uczymy i może nadal się o nas uczyć i ewoluować. Uważa się, że kiedy SARS spędzał więcej czasu krążąc wśród ludzi, ewoluował i stał się bardziej zdolny do przenoszenia ”. Frieden mówi, że jeszcze tego nie widzieli w MERS, ale obserwują: CDC obecnie sekwencjonuje genom wirusa, aby zrozumieć, jak może się on zmieniać i śledzić jego przebieg.

szansa, że ​​MERS może się zmienić, aby stać się ekspertami w zakresie bardziej przekazywalnych zmartwień. „Osobiście bardziej martwię się o MERS po przebiegu SARS niż kiedykolwiek, jeśli chodzi o rozprzestrzenianie się wirusa Ebola poza niektórymi regionami Afryki” - mówi dr Amesh Adalja, starszy współpracownik w Center for Health Security na University of Pittsburgh.

MERS jeszcze nie przeszedł tego kursu, mówi Frieden, ale szpitale mogą być siedliskiem infekcji. Dzięki intensywnym dochodzeniom w dotkniętych krajach CDC ustaliło, że ponad 90% przypadków można było prześledzić narażenie na opiekę zdrowotną. Jak dotąd nie było dowodów na trwałe rozprzestrzenianie się społeczności. „Szpitale mogą stać się punktami wzmocnienia” - mówi Frieden. „Tak jest w przypadku odry, w przypadku gruźlicy lekoopornej, tak jest w przypadku MERS, SARS i Ebola. Tam idą chorzy i tam są ludzie bezbronni. To naprawdę podkreśla znaczenie dobrej kontroli zakażeń w systemie opieki zdrowotnej ”.

W maju 2014 roku w Stanach Zjednoczonych wystąpiły dwa przypadki MERS. W obu przypadkach pacjentami byli pracownicy służby zdrowia mieszkający i pracujący na Bliskim Wschodzie. Departamenty zdrowia w całych Stanach Zjednoczonych mogą przeprowadzać testy na obecność wirusa, a Stany Zjednoczone przetestowały już około 550 osób w 45 stanach jako środek ostrożności, odkąd choroba pojawiła się po raz pierwszy w 2012 roku.

MERS i Ebola mają wspólne ważne podobieństwo: brak leczenia lub szczepień. Obecnie nie ma szczepionki. „Gdyby istniała szczepionka, to taka rzecz, która mogłaby być przydatna dla populacji wielbłądów, ale to bardzo teoretyczne na przyszłość” - mówi Frieden.

Obecnie tylko 20% krajów jest w stanie szybko wykrywać, reagować lub zapobiegać globalnym zagrożeniom zdrowotnym wynikającym z pojawiających się infekcji, takich jak MERS i Ebola, zgodnie z danymi CDC. Kraje na całym świecie i oficjalne służby ratownicze, takie jak Światowa Organizacja Zdrowia, obiecały zwiększyć swoją zdolność do działania podczas wybuchów epidemii, które zdaniem ekspertów w dziedzinie zdrowia publicznego są niezaprzeczalnie w naszej przyszłości. Frieden mówi, że CDC we współpracy z innymi krajami przyspiesza swój program Globalnego Bezpieczeństwa Zdrowia, który zwiększy gotowość na całym świecie. CDC odwiedza osiem krajów w ciągu najbliższych sześciu tygodni, aby posunąć program naprzód.

„Podsumowując, zarówno Ebola, jak i MERS to pojawiające się infekcje, które pokazują nam, dlaczego jest to tak ważne dla każdego kraju na świecie być przygotowanym na znajdowanie i powstrzymywanie zagrożeń dla zdrowia, kiedy i gdzie się pojawią ”- mówi Frieden. „Uważamy, że wybuch epidemii w Korei Południowej będzie się dobrze rozwijał, ale nie ma powodu sądzić, że nie można go kontrolować, tak jak kontrolowano inne epidemie”.