Pracownicy służby zdrowia są podatni na samobójstwa. COVID-19 może pogorszyć sytuację

Samobójstwo wśród pracowników służby zdrowia nie jest niestety nowym zjawiskiem.

Pod koniec kwietnia dr Lorna Breen, lekarz medycyny ratunkowej, która leczyła pacjentów z COVID-19 - i zaraziła się i wyzdrowiał z choroby - zmarł w wyniku samobójstwa.

Jej ojciec, Phillip Breen, uważa, że ​​przyczyną jest wirus i zniszczenia, jakie wyrządził w Nowym Jorku, w tym w szpitalu, w którym pracował Breen. Powiedział CNN: „Zeszła w okopach i została zabita przez wroga na linii frontu”.

Pracownicy służby zdrowia pierwszej linii, zwłaszcza ci w szpitalach, które doświadczyły dużej liczby pacjentów, zmagali się z zagmatwaną chorobą, której nie do końca rozumieją, jak leczyć, oraz wieloma zgonami podczas jednej zmiany.

Wesley Boyd, psychiatra z Cambridge Health Alliance i profesor nadzwyczajny psychiatrii w Harvard Medical School, mówi: „W przeszłości podczas szkolenia medycznego śmierć pacjenta była postrzegana jako porażka”.

„Nawet jeśli była to nieuchronność, nawet jeśli nic nie mogliby zrobić, jest to postrzegane jako porażka”.

Boyd mówi, że w przypadku lekarzy, którzy mają tendencję do nadmiernych osiągnięć, śmierć pacjenta po pacjencie śmierć - tak jak to miało miejsce w niektórych szpitalach z powodu COVID-19 - ma ogromny wpływ na zdrowie psychiczne.

Pogłębiającym to żniwem dla pracowników służby zdrowia jest brak środków ochrony osobistej (PPE), izolowanie się od rodziny ze strachu przed zachorowaniem, obawa, że ​​sami zarazią się wirusem i zobaczenie ich współpracowników - pracownicy chorujący na COVID-19.

Ale depresja, lęk, zespół stresu pourazowego (PTSD) i samobójstwa wśród pracowników służby zdrowia nie są niestety nowym zjawiskiem.

Badania wykazały, że przed pandemią że prawie 16 procent lekarzy pogotowia spełnia kryteria PTSD.

Lekarze mają wyższy wskaźnik ryzyka samobójstwa niż większość innych zawodów. Lekarze płci męskiej mają 1,4 razy wyższy wskaźnik samobójstw, podczas gdy kobiety 2,2 razy wyższy niż w populacji ogólnej.

Niewiele osób jest bardziej świadomych kryzysu zdrowia psychicznego wśród lekarzy niż dr Pamelia Wible.

Osiem lat temu Wible był na uroczystości upamiętniającej lekarza, który zmarł w wyniku samobójstwa. Był to trzeci lekarz, który zmarł w wyniku samobójstwa w ciągu 18 miesięcy. Wible dokładnie rozumiała ten kryzys.

„W 2004 roku modliłam się o śmierć we śnie” - powiedziała. „I byłam pewna, że ​​byłam jedynym lekarzem na świecie, który tak się czuł”.

Zaczęła pisać o samobójstwach wśród lekarzy na swoim blogu i wkrótce poprosiła studentów medycyny i lekarzy, aby z nią porozmawiać .

Wible uważa, że ​​istnieje wiele czynników, które powodują, że kryzys zdrowia psychicznego wśród lekarzy jest tak poważny. Wible mówi, że często zaczyna się w miejscu zamieszkania, kiedy mieszkańcy są wykorzystywani jako „tania siła robocza”, zarabiając średnio 61 000 dolarów rocznie za ponad 80 godzin tygodniowo.

„Około dekady temu ograniczyli godziny pobytu do 80 tygodniowo ”, mówi Boyd,„ ale w wielu programach powinieneś wiedzieć wszystko o swoich pacjentach, zanim zaczniesz obchód - kiedy idziesz w grupie z innymi rezydentami, aby sprawdzić stan pacjentów. > Boyd mówi, że oznacza to, że mieszkańcy często muszą przyjeżdżać na miejsce na długo przed rozpoczęciem zmiany, zanim zaczną się obchody wstępne, na przykład sprawdzanie pracy laboratorium. „Tak więc przynajmniej 80 godzin tygodniowo na zegarze plus wszystko, co musisz zrobić przez te 80 godzin poza godzinami pracy”.

Niestety istnieje wiele powodów, dla których pracownicy służby zdrowia - zwłaszcza lekarze - nie szukaj profesjonalnej pomocy w kwestiach zdrowia psychicznego.

Lekarz ze szpitala w Nowym Jorku, który wypowiadał się pod warunkiem zachowania anonimowości, powiedział, że zbyt często problemy ze zdrowiem psychicznym są postrzegane jako oznaka słabości w zawodzie, w którym „ odporność ”to cenna cecha.

Ale są bardziej konkretne powody, dla których nie należy szukać pomocy.

Wible i Boyd mówią, że niektóre stanowe komisje licencyjne i podania o pracę pytają, czy lekarz „kiedykolwiek poddał się leczeniu psychiatrycznemu”.

„To całkowite naruszenie ich praw”, Wible mówi. „Jeśli szukałem leczenia z powodu depresji poporodowej lata temu, dlaczego komisja licencyjna lub mój potencjalny pracodawca muszą o tym wiedzieć?”

Boyd zgadza się. „Powinni zapytać:„ czy obecnie nie jesteś w stanie wykonywać swoich obowiązków zawodowych? ”. Zbyt wiele stanów i potencjalnych pracodawców nadal tego nie robi” - mówi.

„Niestety, istnieje wiele powodów, aby obawiać się, że jeśli komisja usłyszy… to może zostać postawione przeciwko tobie.”

Nawet lekarze, którzy wyleczyli się z zaburzeń związanych z używaniem narkotyków, mają Trudno się „dopasować” do szpitali jako absolwentów szkół medycznych.

Innym tragicznym przykładem jest Leigh Sundem, absolwentka szkoły medycznej, która zmarła w wyniku samobójstwa dwa lata po ukończeniu studiów medycznych. W młodości walczyła z uzależnieniem, ale wracała do zdrowia i dobrze sobie radziła w szkole medycznej.

Jednak jej historia uzależnienia uniemożliwiła jej przydzielenie jej do szpitala na rezydenturę. Obciążony długami szkoły medycznej i nie widząc alternatywy, Sundem zmarł w wyniku samobójstwa 5 maja 2019 roku.

Z pracownikami służby zdrowia już w poważnym kryzysie zdrowia psychicznego i mając niewiele możliwości uzyskania pomocy, śmiertelna pandemia nowego wirusa to przepis na jeszcze gorszy kryzys zdrowia psychicznego.

Szpitale zdają się być świadome prawdopodobieństwa, że ​​pracownicy służby zdrowia zmagają się z zaburzeniami związanymi z traumą podczas pandemii i po jej zakończeniu.

Wielu zatrudniło specjalistów ds. zdrowia psychicznego, aby spotkali się z każdym personelem, który chce porozmawiać o swoich uczuciach. Organizacje zajmujące się zdrowiem psychicznym, takie jak National Trauma Recovery Network i Frontline Workers Counselling Project in the Bay, organizują bezpłatną terapię dla pracowników medycznych.

Jednak okaże się, czy piętno i potencjalne konsekwencje zawodowe można zmniejszyć na tyle, aby ci, którzy tego potrzebują, faktycznie zwrócili się o pomoc.

Zmiany były dawno spóźnione przed pandemią - są teraz absolutną koniecznością.

powiązane historie

• Przewodnik po samobójstwach
• 6 samobójczych pytań, których nie byłeś pewien, jak zadać
• Czy powinieneś Rozważ zażywanie leków na depresję podczas COVID-19?
• Twój przewodnik po zdrowiu psychicznym dotyczący COVID-19 „Wybierz własną przygodę”
• Co się dzieje, gdy więcej policji, strażaków i ratowników medycznych Zachorujesz na COVID-19?