Dorastanie z palaczami może powodować trwałe uszkodzenie płuc

Nowe badanie sugeruje, że dorośli, którzy byli narażeni na duże ilości biernego palenia w dzieciństwie, mają płuca wyglądające inaczej w tomografii komputerowej niż ludzie dorastający w środowisku wolnym od dymu tytoniowego.

W szczególności ich Płuca mają nieco więcej i większe „dziury” przypominające rozedmę niż te, które są mniej narażone na dym - mówi dr Gina Lovasi z Uniwersytetu Columbia i jej współpracownicy. Chociaż testy oddechowe wykazały, że płuca narażone na dym działają dobrze, Lovasi powiedział, że zmiany mogą sygnalizować zwiększoną podatność na rozwój rozedmy i inne problemy z płucami w przyszłości.

Rozedma jest postępującą chorobą płuc charakteryzującą się duszność, kaszel, zmęczenie i utrata masy ciała. Około 24 milionów ludzi w Stanach Zjednoczonych cierpi na rozedmę i / lub przewlekłe zapalenie oskrzeli, które razem nazywane są przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP); jednak około połowa z tych osób nie zdaje sobie sprawy, że choruje na POChP.

Choroba płuc jest czwartą najczęstszą przyczyną zgonów w Stanach Zjednoczonych, a palenie jest główną przyczyną POChP.

„Interesujące jest to, że nie wiemy zbyt wiele o tym, jak płuca zmieniają się w czasie i czy goją się całkowicie po kontakcie z tytoniem” - mówi Lovasi, która ma przedstawić swoje odkrycia we wtorek na 105. Międzynarodowa Konferencja American Thoracic Society w San Diego. „Nadal widzimy różnicę nawet po kilkudziesięciu latach”.

Szkodliwe krótkoterminowe skutki wdychania dymu papierosowego innych ludzi są dobrze znane, ale długoterminowe konsekwencje nie są tak jasne. Aby to zbadać, Lovasi i jej zespół przyjrzeli się tomografii komputerowej płuc 1781 niepalących w wieku od 45 do 84 lat biorących udział w badaniu Multi-Ethnic Study of Atherosclerosis (MESA).

Około połowa z nich uczestnicy badania powiedzieli, że nikt, z kim mieszkali w dzieciństwie, nie palił papierosów w domu, 31% mieszkało z jedną osobą, która paliła w domu, a 17% mieszkało z dwoma lub więcej palaczami.

Lovasi i jej zespół sprawdzili skany TK płuc pod kątem dużych obszarów, gdzie gęstość była podobna do powietrza (tkanka płuc jest naturalnie gęstsza niż powietrze), a także obliczyła, jaki procent ich płuc składa się z tych „dziur”.

' W płucach powinno znajdować się powietrze, ale ważne jest, aby było ono przeplatane naczyniami krwionośnymi, abyśmy mogli wydobyć tlen z powietrza ”- mówi. „Małe dziurki mogą z czasem rozszerzać się i łączyć, tworząc większe dziury”.

W przypadku osób, które nie dorastały z palaczami, 17% ich tkanki płucnej miało gęstość podobną do powietrza, podczas gdy „dziury” stanowiły 20% powierzchni płuc osób, które w dzieciństwie mieszkały z co najmniej dwoma palaczami. Bardziej narażeni na dym uczestnicy badania mieli również więcej stosunkowo dużych dziur w płucach. Dla porównania, „u osoby z rozedmą płuc zwykle od 30% do 60% płuc klasyfikuje się jako podobne do powietrza (lub rozedmy), stosując próg zastosowany w naszym badaniu” - mówi Lovasi.

Lovasi mówi, że ona i jej koledzy będą z czasem śledzić uczestników MESA, aby zobaczyć, jak zmieniają się ich płuca i czy osoby z wczesną ekspozycją na dym są rzeczywiście bardziej podatne na późniejsze problemy z płucami.