Objawy dysforii płciowej: oto jak się dowiedzieć, czy je masz

Jeśli ostatnio słyszałeś termin dysforia płciowa i zastanawiasz się, czy Cię opisuje, prawdopodobnie nie jesteś sam. Co dokładnie oznacza ten termin? Jeśli masz silne poczucie, że płeć, która została Ci przydzielona przy urodzeniu, nie odpowiada płci, z którą się identyfikujesz, możesz mieć dysforię płciową.

„Dysforia płciowa to zestaw wewnętrznych doświadczeń, które są zdefiniowane w Diagnostycznym i statystycznym podręczniku zaburzeń psychicznych (DSM-5) w celu podkreślenia psychologicznego i fizycznego dyskomfortu związanego z zewnętrznym wyglądem płci i wewnętrzne doświadczenie własnej tożsamości płciowej ”- powiedziała firmie Health Louise Newton, dyrektor kliniczny psychoterapii w MindPath Care Centers w Carolina Partners in Mental Health Care, PLLC.

Dysforia płciowa może zacząć się w młodym wieku - jak twierdzi Newton, już w wieku trzech lat, a szczyt osiąga w okresie dojrzewania, gdy rozwijają się drugorzędne cechy płciowe. Ale nie każdy, kto spełnia kryteria diagnostyczne dysforii płciowej, doświadczy tego tak wcześnie w życiu. Ponadto dysforia płciowa może objawiać się różnymi typami zachowań. Niektórzy ludzie mogą się przebierać, niektórzy mogą chcieć przejść społecznie (innymi słowy, przejść do zaimków i łazienki potwierdzonej płci), podczas gdy inni mogą zdecydować się na medyczną zmianę poprzez terapię hormonalną i / lub operację zmiany płci.

Nie ma powszechnie uzgodnionych oznak dysforii płciowej, ponieważ wiele z tego, jak ludzie doświadczają swojej płci, zależy od zewnętrznych sił, takich jak kultura, religia i pochodzenie etniczne. Według doradcy zdrowia psychicznego z Nowego Jorku, GinyMarie Guarino, LMHC, wiele osób z dysforią płciową doświadcza lęku, depresji i stresu w wyniku wewnętrznego konfliktu z płcią biologiczną - co może znacząco wpłynąć na to, jak radzą sobie z codziennymi problemami. życie.

„Walki mogą obejmować uczucie dyskomfortu we własnej skórze lub fantazjowanie o byciu inną płcią” - mówi Guarino Zdrowie . „Osoba z możliwą do zdiagnozowania dysforią może również odczuwać dyskomfort lub odrazę do swojej anatomii seksualnej lub biologii - jest to najczęściej obserwowane w okresie dojrzewania i jest w wieku dorosłym”.

Dodatkowo umiejętności społeczne, zdolność do nawiązywania i utrzymywania relacji, zdrowie psychiczne, emocje oraz wyniki w nauce lub pracy są często poważnie zaburzone.

W 2013 roku termin dysforia płci zastąpił „zaburzenie tożsamości płciowej” w DSM-5. Nowy termin miał być bardziej opisowy, skupiać się na dyskomforcie jako problemie, a nie na tożsamości, i pomóc ludziom uzyskać skuteczniejszy sposób leczenia tego dyskomfortu.

Jednak lista pozostaje kontrowersyjna, mówi Newton. „Podczas gdy wiele osób w społeczności transpłciowej i ekspansywnej pod względem płci czuje się potwierdzone diagnozą (i późniejszym zalecanym przebiegiem leczenia), wielu innych uważa, że ​​posiadanie tożsamości płciowej lub ekspresji różniącej się od płci, do której została przypisana przy urodzeniu, nie powinno być uważane za formę niestabilności psychicznej ”- mówi. „Oba obozy mają rację, ponieważ ludzie doświadczają dysforii płciowej na różne sposoby”.

Kontrowersje nie kończą się na klasyfikacji DSM-5. „Wielu członków społeczności transpłciowej i ekspansywnej pod względem płci odczuwa bardzo realny dyskomfort z powodu tego, jak inni ich postrzegają - i czasami nadzorują ich - z powodu wykraczania poza bardziej oczekiwane sposoby wyrażania płci” - mówi Newton. „Niektórzy ludzie są w stanie całkiem dobrze wykonać ekspresję płciową odpowiadającą płci, do której zostali przypisani przy urodzeniu, ale mają ogólne wewnętrzne poczucie niepokoju. W niektórych przypadkach osoby transpłciowe i osoby ekspansywne pod względem płci mogą identyfikować się jako geje lub lesbijki, zanim zidentyfikują się jako transpłciowe, ale nie zawsze ”.

Dysforia płciowa nie jest tym samym, co identyfikowanie się jako osoba transpłciowa. inna płeć lub orientacja seksualna, na przykład homoseksualna lub biseksualna. Nie jest też tym samym, co nonkonformizm płciowy, który Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (APA) określa jako „zachowania niezgodne z normami lub stereotypami płci przypisanej po urodzeniu”, takie jak zachowanie i ubieranie się dziewcząt w sposób bardziej społecznie oczekiwany od chłopców lub dorośli mężczyźni, którzy czasami się krzyżują.

Ponieważ konflikt płci wpływa na ludzi na wiele różnych sposobów, opcje leczenia również się różnią. Według APA obejmuje poradnictwo, hormony płciowe, hamowanie dojrzewania i operację zmiany płci. Można mieć silne pragnienie, aby być innej płci niż ta, która odpowiada Twojej płci biologicznej - i być traktowanym jako taka - bez szukania pomocy medycznej lub dokonywania zmian fizycznych. Ale inni mogą chcieć leczenia hormonalnego i operacji zmiany płci, aby osiągnąć pełne przejście na płeć przeciwną.

Świadomość społeczna i zrozumienie dysforii płciowej ma kluczowe znaczenie, aby uniknąć dodawania znacznego zewnętrznego stresu do wewnętrznego stresu, którego dana osoba musi już doświadczać.

„W przypadku dzieci najważniejsze jest, aby członkowie rodziny i nauczyciele oparli się pokusie kierowania nimi - czy to delikatnie, czy ostro - ponieważ może to powodować stres związany z traumą na całe życie” - ostrzega Newton.

Jeśli podejrzewasz, że możesz mieć dysforię płciową, skorzystaj z pomocy. Newton sugeruje wyszukanie lokalnej grupy wsparcia społeczności LGBTQ i / lub psychoterapeuty poprzez Światowe Stowarzyszenie Zawodowe ds. Zdrowia Transpłciowego (WPATH). Bezpłatna infolinia Trans Lifeline może skierować Cię w stronę zasobów w Twojej społeczności, a także udzielić pomocy i wsparcia w czasach kryzysu.