Często zadawane pytania na temat ADHD u młodzieży i dorosłych

(DAVID GOODMAN, MD)

David W. Goodman, MD, jest dyrektorem Adult Attention Deficit Disorder Center of Maryland, dyrektorem Suburban Psychiatric Associates i adiunktem psychiatrii i nauk behawioralnych w Johns Hopkins University School of Medicine.

P: U mojego dziecka właśnie zdiagnozowano ADHD i zauważyłem, że mam podobne objawy. Czy powinienem się wymeldować?

O: Tak. ADHD występuje w rodzinach, a około 75% jego przyczyn ma podłoże genetyczne. Jeśli masz dziecko z ADHD, istnieje 30% do 40% szans, że któryś z rodziców je ma. Często zdarza się, że dorośli po raz pierwszy zdają sobie sprawę, że mają ADHD - są w stanie w końcu określić, co leży u podstaw ich trwających całe życie trudności z robieniem rzeczy tak jak wszyscy inni.

P: Jak często występuje ADHD u dorosłych? Myślałem, że to coś, z czego wyrastasz po dzieciństwie.

O: Według największego badania przeprowadzonego w USA, 9 do 10 milionów dorosłych ma zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Objawy pojawiają się dopiero w dzieciństwie, co oznacza, że ​​nie mogą się rozwinąć, gdy jesteś starszy. Jeśli nie zostałeś zdiagnozowany jako dziecko, aby zachorować na tę chorobę jako dorosły, powinieneś być w stanie przypomnieć sobie konsekwentne objawy, takie jak niemożność skupienia się lub ciągła dezorganizacja, przez większość swojego życia. Z obserwacji dzieci z ADHD przez 10 do 20 lat wiemy, że nawet 65% będzie miało objawy ADHD w stopniu upośledzającym aż do dorosłości.

P: Ale czy to naprawdę jest stan chorobowy? Czy niektórzy ludzie nie mogą być po prostu bardziej niespokojni lub mniej zmotywowani niż inni?

O: Podobnie jak w przypadku depresji klinicznej, łatwo jest zlekceważyć objawy psychologiczne, ponieważ: „Czy wszyscy nie mamy tego trochę?”. Ważne jest, aby opinia publiczna zrozumiała, że ​​kiedy psychiatrzy omawiają te zaburzenia, występuje określona grupa objawów i że szeroko zakrojone badania medyczne potwierdzają ważność tych schorzeń. Jeśli chodzi o ADHD dorosłych, badania rozwinęły się dopiero w ciągu ostatnich 20 lat po obserwowaniu dzieci z ADHD przez 10 do 20 lat, aby zobaczyć, jak się rozwijają.

Lekarze na ogół nie byli formalnie przeszkoleni w zakresie ADHD u dorosłych w zakresie medycyny. szkoła, a wielu ma trudności z rozpoznaniem zaburzenia u pacjentów. Ponieważ nie ma badań krwi ani zdjęć rentgenowskich, które mogłyby postawić diagnozę psychiatryczną, krytyka brzmi: „Wszystko jest wymyślone”. Mam jednak nadzieję, że w przypadku innych chorób, z czasem zaburzenia psychiczne będą lepiej definiowane przez genetykę i obrazowanie mózgu.

P: Jakie są typowe objawy ADHD?

A : Chroniczna nieuwaga, rozproszenie uwagi i dezorganizacja, które osłabiają zdolność do funkcjonowania w pracy lub w domu. Jako osoba dorosła z ADHD często spóźniasz się na spotkania biurowe, masz słabe umiejętności zarządzania czasem lub często gubisz dokumenty - nawet jeśli naprawdę starasz się trzymać to razem. Podczas spotkania personelu możesz włączać się i wyłączać z rozmowy, wstawać co 10 minut i ciągle bawić się piórem. W domu być może często gubisz klucze, spóźniasz się ze swoimi dziećmi do szkoły i zapominasz dać im obiad, wypisać się z dokumentów lub odebrać je ze szkoły.

P: Nie radzę sobie z praca. Czy to z powodu mojego ADHD?

O: Współpracownicy lub przełożeni mogą uważać Cię za leniwego lub pozbawionego motywacji, ponieważ nie wykonujesz swojej pracy na czas. Pomimo inteligencji, jeśli jesteś osobą dorosłą z ADHD, okaże się, że wykonanie zadań zajmuje ci dużo więcej czasu. Lub możesz ścigać się z projektem tylko po to, aby go wykonać i popełnić wiele nieostrożnych błędów.

Dorośli z ADHD są bardziej narażeni na utratę pracy. W rzeczywistości zajmują od 50% do 75% więcej miejsc pracy w ciągu 10 lat niż średnia. I zarabiają średnio 10 000 dolarów rocznie mniej. Poszukiwanie odpowiedniego leczenia prawdopodobnie poprawi wydajność pracy.

Następna strona: Ale czy ADHD jest rzeczywiście niebezpieczne?

P: Ale czy ADHD jest rzeczywiście niebezpieczne?

O: My Wiedz, że nastolatki i młodzi dorośli z nieleczonym ADHD są bardziej narażeni na wypadki drogowe i niechcianą ciążę. Są również bardziej narażone na zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia afektywne dwubiegunowe i depresję niż dorośli bez ADHD. Ponieważ ustrukturyzowana praca szkolna wymaga intensywnej koncentracji, uczniowie szkół średnich z ADHD rzadziej kończą naukę, idą na studia lub kończą studia, jeśli tak się dzieje. A około 50% dorosłych z ADHD ma lub miało w przeszłości nadużywanie substancji lub alkoholu.

P: Moja przyjaciółka mówi, że czasami zapomina o czymś lub też się rozprasza. Kiedy wiem, że jest to na tyle poważne, że muszę iść do lekarza?

O: Wszyscy czasami zapominają lub są roztrzepani. Dorośli z ADHD doświadczają tego tak konsekwentnie, że stwarza to ciągłe problemy w ich życiu. Istotne dla postawienia diagnozy jest występowanie tych objawów od dzieciństwa i utrzymywanie się objawów na co dzień. Jeśli masz długą historię nieuwagi, dezorganizacji i niezdolności do wykonywania zadań na tym samym poziomie, co twoi rówieśnicy, powinieneś udać się do lekarza.

P: Jak mój lekarz zdiagnozuje mnie?

O: Ty i Twój lekarz porozmawiacie o twoich obecnych objawach, a także ustalicie, czy miałeś je jako dziecko. Następnie porozmawiasz o swojej rodzinnej historii psychiatrycznej, aby ustalić, czy któryś z członków najbliższej rodziny ma lub wykazuje oznaki choroby. Jeśli jesteś ciekawy, o co Twój lekarz może zapytać lub chcesz dowiedzieć się więcej o twoich objawach, wielu lekarzy korzysta ze Skali Samoopisu ADHD dla Dorosłych Światowej Organizacji Zdrowia w ramach oceny.

P: Ludzie zawsze mówią ja, że ​​powinienem być na lekach. Czy narkotyki są potrzebne?

O: To zależy od Twojego stylu życia. Jeśli na przykład jesteś księgowym i musisz przez cały dzień skupiać się na sobie, wtedy leki będą krytyczne. Zwykle przepisujemy długo działające, raz dziennie leki pobudzające, które zmieniają chemię mózgu, dzięki czemu możesz utrzymać uwagę, być lepiej zorganizowanym i lepiej zapamiętywać, co znacznie ułatwia codzienne zadania. Różnica jest podobna do noszenia okularów, gdy masz niewyraźne widzenie. To różnica w dzień iw nocy.

Oczywiście wszystkie leki mają swoje wady i zalety. Wypróbowanie leku da Ci szansę przekonania się, jak dużą poprawę może on wpłynąć na Twoje życie. Leki działają również długo, co pozwala na przyjęcie jednej dawki na 8 do 12 godzin. Jednak mają one skutki uboczne, takie jak suchość w ustach, trudności w zasypianiu, zmniejszony apetyt i ryzyko sercowo-naczyniowe. Podczas ich stosowania lekarz powinien monitorować ciśnienie krwi i tętno.

Następna strona: Jakie inne metody leczenia są dostępne?

P: Jakie inne metody leczenia są dostępne?

O: Terapia behawioralna pomoże ci nauczyć się radzić sobie z objawami. Na przykład uczymy technik organizacyjnych za pomocą planowania dnia, tworzenia list i przypomnień wizualnych (takich jak Post-it), aby umożliwić lepsze zarządzanie zadaniami w pracy i obowiązkami domowymi. Uważam, że terapia skojarzona - z lekami i technikami behawioralnymi - działa najlepiej.

P: Mój współmałżonek i ja mamy problemy małżeńskie. Czy może to być związane z moim ADHD?

O: Tak. Wskaźnik rozwodów jest dwa razy wyższy niż ogół społeczeństwa, gdy jeden z partnerów ma ADHD. Twój współmałżonek może narzekać, że jesteś zawodny, nieuważny i ciągle rozproszony, co powoduje wiele konfliktów. Podczas leczenia dobrze przyprowadź współmałżonka i wyjaśnij stan, aby mógł go zrozumieć. Cóż, nauczysz Cię również, jak bardziej produktywnie organizować i prowadzić gospodarstwo domowe, co często pomaga rozproszyć napięcie i poprawić relacje.

P: Czy leczenie naprawdę mi pomoże?

O: Dorosły ADHD jest jednym z najbardziej podatnych na leczenie zaburzeń, a pacjenci są na ogół bardzo otwarci na ten program. Osoby cierpiące na ADHD mogą mieć bardzo niską samoocenę, ponieważ środowisko zawsze było krytyczne dla ich niezadowalających wyników. W ciągu zaledwie sześciu do dziewięciu miesięcy leczenia wielu zauważa, że ​​ich obraz siebie znacznie się poprawił. Identyfikują się jako inteligentni, a nie leniwi i dowiadują się, że mogą być produktywni. Nie muszą już błąkać się przez życie. To wtedy, kiedy widzimy, jak kwitną.

P: Dorastając nigdy nie miałem problemów z koncentracją, ale ostatnio byłem niespokojny, nie mogłem skończyć pracy i nagle zapominałem. Czy to może być ADHD?

Odp .: Prawdopodobnie nie. Jedną z głównych cech ADHD jest to, że pojawia się w dzieciństwie; większość ludzi pamięta objawy z okresu między 7 a 12 rokiem życia. Nie jest to coś, czego można się złapać lub rozwinąć w późniejszym życiu. Jednak możesz mieć niezdiagnozowane ADHD i błądzić przez życie, dopóki twoje środowisko się nie zmieni i nie pojawi się więcej wymagań i obowiązków - nowa praca, zwiększone wymagania akademickie, ślub, posiadanie dzieci.

Są inne kwestie w ocenie zmiany zdolności umysłowych: czy mógłbyś być z jakiegoś powodu przygnębiony? Czy bierzesz jakieś leki, które mogą powodować te niepożądane skutki uboczne? Jeśli nie możesz tak łatwo wskazać przyczyny, porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby wykluczyć poważniejsze problemy zdrowotne.

P: Czy jestem za stary na diagnozę i leczenie ADHD?

A : W naszej praktyce obserwujemy pacjentów z ADHD w wieku od 16 do 65 lat. Większość pacjentów, jeśli nie wszyscy, decyduje się na wypróbowanie leków, aby ocenić ich korzyści i komfort. W przypadku dorosłych istnieją względy medyczne dotyczące przepisywania leków na ADHD, które omawiam z pacjentami. Często pacjenci przyjmują inne leki, a przy łączeniu leków konieczna jest ocena bezpieczeństwa.

Po co leczyć starszych pacjentów, którzy przez całe życie przeżyli ADHD? Ponieważ każdy ma prawo zobaczyć, o ile lepiej może funkcjonować po ustąpieniu objawów ADHD.