W przypadku niektórych mężczyzn utrzymanie formy może zastąpić wagę ciała

Mężczyźni, którzy niosą ze sobą kilka dodatkowych kilogramów, mogą być w stanie zrównoważyć ryzyko zdrowotne wynikające z nadwagi poprzez utrzymanie - lub uzyskanie - formy, nawet jeśli nie uda im się zrzucić tych kilogramów, sugeruje nowe badanie.

„Sprawność fizyczna w czasie może być ważniejsza niż otyłość, jeśli chodzi o przeżycie” - mówi dr Marc Gillinov, kardiochirurg z Cleveland Clinic w Ohio, który nie brał udziału w badaniu. „Ale to umowa pakietowa. Musisz skupić się na obu ”.

Badanie, opublikowane dzisiaj w czasopiśmie Circulation American Heart Association, obejmowało ponad 14 000 mężczyzn, którzy przeszli co najmniej dwa testy sprawności na bieżni w odstępie kilku lat, a następnie zostali śledzone średnio przez 11 lat.

W okresie obserwacji mężczyźni byli nawet o 39% mniej narażeni na śmierć z jakiejkolwiek przyczyny, w tym chorób serca, jeśli utrzymywali lub poprawiali stan układu sercowo-naczyniowego sprawność między dwoma testami na bieżni. I było to prawdą niezależnie od tego, czy mężczyźni przybrali, czy schudli między testami.

Powiązane linki:

Z drugiej strony, mężczyźni, których poziom sprawności spadł, częściej umierali podczas badanie - nawet jeśli schudły lub pozostały takie same między dwoma testami. `` Mężczyźni, którzy stracili sprawność, byli bardziej narażeni na ryzyko, nawet jeśli utrzymali swoją wagę '' - mówi naczelny autor dr Duck-Chul Lee, epidemiolog aktywności fizycznej z Arnold School of Public Health na Uniwersytecie Południowej Karoliny w Kolumbii.

Lee jednak szybko zwraca uwagę, że mężczyźni, którzy regularnie ćwiczą, nie mają pozwolenia na nadmierne pobłażanie. „Ludzie muszą bardziej skupić się na utrzymaniu lub poprawie kondycji, niż na wydawaniu tak dużej ilości energii wyłącznie na utratę wagi” - mówi. „Nie mówimy, że waga nie jest ważna”.

Uczestnicy badania przeszli co najmniej dwa dokładne badania lekarskie, które były średnio oddalone od siebie o około sześć lat. Test na bieżni polegał na bieganiu przez około 30 minut w miarę wzrostu nachylenia i prędkości. W międzyczasie zmiany masy ciała mierzono za pomocą wskaźnika masy ciała (BMI), prostego stosunku wzrostu do masy ciała.

Około 6% mężczyzn zmarło w pozostałej części badania. Zmiany BMI między dwoma badaniami kontrolnymi nie miały wpływu na prawdopodobieństwo śmierci mężczyzn, gdy badacze wzięli pod uwagę czynniki łagodzące, takie jak wiek, wywiad rodzinny, przewlekłe choroby, takie jak wysokie ciśnienie krwi i cukrzyca, zachowania, takie jak palenie i poziom sprawności mężczyzn w obu testach.

Dla kontrastu, mężczyźni, których poziom sprawności poprawił się w tym okresie, byli o 42% mniej narażeni na śmierć z powodu chorób serca i 39% rzadziej umierali z jakiejkolwiek przyczyny w porównaniu z tych, których poziom sprawności spadł, niezależnie od jakichkolwiek zmian wagi. Mężczyźni, których sprawność pozostała bez zmian, byli odpowiednio o 27% i 30% mniej narażeni na śmierć z powodu chorób serca i jakiejkolwiek przyczyny.

Jednak, jak przyznają autorzy, wszyscy uczestnicy badania byli względnie sprawni, a zaledwie 10 % było otyłych. Nie jest jasne, czy grupa mężczyzn otyłych lub z dużą nadwagą przyniosłaby takie same wyniki.

„W grupie badanej sprawność fizyczna może być ważniejsza niż BMI” - mówi dr Gillinov, który jest również współautor książki Heart 411. „Ale uogólnianie jest niebezpieczne”.

Niektórzy eksperci kwestionują, czy BMI zapewnia dokładny obraz zdrowia, ponieważ osoby bardzo umięśnione mogą mieć wysokie BMI bez nadmiernego gruby. Jak ujął to dr Gillinov: „LeBron James ma wysokie BMI”.

Ale Lee i jego koledzy wzięli pod uwagę tę możliwość, mierząc również procent tkanki tłuszczowej u większości mężczyzn. Badacze odkryli, że tłuszcz w organizmie był ściśle powiązany z BMI i podobnie jak w przypadku BMI, zmiany tkanki tłuszczowej nie miały widocznego wpływu na ryzyko zgonu w późniejszym okresie badania.

Dziewięćdziesiąt pięć procent mężczyzn w badaniu badani byli biali, a większość z nich to absolwenci z klasy średniej, więc wyniki niekoniecznie odnoszą się do mężczyzn innych niż białe lub z różnych środowisk społecznych i ekonomicznych. Jest to główna wada tego badania, mówi dr Karol Watson, kardiolog i profesor nadzwyczajny w David Geffen School of Medicine na UCLA w Los Angeles.

„Większość populacji pacjentów musi usłyszeć wiadomości najbardziej nieuwzględnione w tym badaniu ”- mówi dr Watson. „Wiemy, że istnieją ogromne różnice w wynikach między grupami rasowymi i etnicznymi i musimy zbadać te populacje, aby sformułować zalecenia dla tych populacji.”