Fast food

Fast food to rodzaj masowo produkowanej żywności przeznaczonej do odsprzedaży komercyjnej, w której duży nacisk kładzie się na „szybkość obsługi” w porównaniu z innymi istotnymi czynnikami w naukach kulinarnych. Fast food został pierwotnie stworzony jako strategia komercyjna, aby pomieścić większą liczbę zapracowanych dojeżdżających do pracy, podróżników i pracowników najemnych, którzy często nie mieli czasu, aby usiąść w publicznym domu lub kolacji i czekać na posiłek. Uczynienie szybkości obsługi priorytetem zapewniło, że klienci o ściśle ograniczonym czasie (pasażer zatrzymujący się, aby kupić obiad, aby przywieźć do domu, na przykład lub pracownik godzinowy na krótkiej przerwie na lunch) nie byli niedogodni, czekając na jedzenie do przyrządzenia na miejscu (zgodnie z oczekiwaniami tradycyjnej restauracji „usiądź”). W 2018 roku branża fast food była warta szacunkowo 570 miliardów dolarów na całym świecie.

Najszybsza forma „fast food” składa się z gotowych posiłków gotowych na przybycie klienta (kurczak z rożna Boston Market, Little Pizza Caesars itp.), A czas oczekiwania został skrócony do kilku sekund. Inne fast foody, głównie hamburgery (McDonald's, Burger King itp.) Używają masowo produkowanych wstępnie przygotowanych składników (bułki i przyprawy w workach, mrożone paszteciki wołowe, wstępnie umyte / pokrojone warzywa itp.), zwróć uwagę klienta, że ​​„mięso i ziemniaki” (hamburgery i frytki) są zawsze gotowane na świeżo (lub przynajmniej stosunkowo niedawno) i montowane „na zamówienie” (jak w restauracji).

Chociaż duża różnorodność potraw może być „gotowana szybko”, „fast food” to termin handlowy ograniczony do żywności sprzedawanej w restauracji lub sklepie z mrożonymi, podgrzanymi lub wstępnie ugotowanymi składnikami i podawanej klientowi w opakowaniu na wynos /take-away.

Restauracje fast food tradycyjnie wyróżniają się możliwością podawania posiłków za pośrednictwem okienka samochodowego. Punktami sprzedaży mogą być stoiska lub kioski, które mogą nie zapewniać schronienia ani miejsca do siedzenia, lub restauracje typu fast food (znane również jako restauracje szybkiej obsługi ). Operacje franczyzowe, które są częścią sieci restauracji, polegają na dostawie standardowych artykułów spożywczych do każdej restauracji z centralnych lokalizacji.

Fast food rozpoczął się od pierwszych sklepów rybnych z frytkami w Wielkiej Brytanii w latach sześćdziesiątych XIX wieku. Restauracje typu drive-through zostały po raz pierwszy spopularyzowane w latach pięćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych. Termin „fast food” został rozpoznany w słowniku Merriama – Webstera w 1951 roku.

Jedzenie fast foodów było powiązane między innymi z chorobami układu krążenia, rakiem jelita grubego, otyłością, wysokim poziomem cholesterolu, insulinoopornością schorzenia i depresja. Kontrolowanie innych czynników zakłócających dietę i styl życia konsumentów fast foodów często nie osłabia tych skojarzeń, a czasami wzmacnia związek między spożywaniem fast foodów a śmiertelnością. Wiele fast foodów ma zazwyczaj wysoką zawartość tłuszczów nasyconych, cukru, soli i kalorii.

Tradycyjny rodzinny obiad jest coraz częściej zastępowany przez spożywanie fast foodów na wynos. W rezultacie czas poświęcany na przygotowywanie posiłków jest coraz krótszy, a przeciętna para w Stanach Zjednoczonych spędza 47 minut i 19 sekund dziennie na przygotowywaniu posiłków w 2013 roku.

Spis treści

Historia

Koncepcja sprzedaży gotowej żywności jest ściśle związana z rozwojem urbanistycznym. W domach w rozwijających się miastach często brakowało odpowiedniej przestrzeni lub odpowiedniego wyposażenia do przygotowywania posiłków. Ponadto zakup paliwa do gotowania może kosztować tyle samo, co zakupiony produkt. Smażenie potraw w kadziach z palącym się olejem okazało się równie niebezpieczne, co kosztowne, a właściciele domów obawiali się, że nieuczciwy ogień "może łatwo spalić całą okolicę". Dlatego też mieszkańcy miast byli zachęcani do kupowania gotowego mięsa lub produktów skrobiowych, takich jak chleb lub makaron, gdy tylko było to możliwe. W starożytnym Rzymie miasta miały uliczne stragany - duży kontuar z pojemnikiem pośrodku, z którego podawano jedzenie lub napoje. To właśnie podczas powojennego boomu gospodarczego w Ameryce Amerykanie zaczęli więcej wydawać i kupować, wraz z rozkwitem gospodarki i rozkwitu kultury konsumpcjonizmu. W wyniku tego nowego pragnienia posiadania tego wszystkiego, w połączeniu z krokami kobiet pod nieobecność mężczyzn, obaj domownicy zaczęli pracować poza domem. Jedzenie poza domem, wcześniej uważane za luksus, stało się częstym zjawiskiem, a potem koniecznością. Pracownicy i pracujące rodziny potrzebowali szybkiej obsługi i niedrogiego jedzenia zarówno w porze lunchu, jak i kolacji.

Przedindustrialny Stary Świat

W starożytnych miastach rzymskich większość ludności miejskiej mieszkającej w insulae , wielopiętrowych blokach mieszkalnych, była uzależniona od sprzedawców żywności w większości posiłków; Samo Forum służyło jako targowisko, na którym Rzymianie mogli kupować wypieki i wędliny. Rano chleb namoczony w winie był jedzony jako szybka przekąska, a później gotowane warzywa i gulasze w popina , prostym typie lokalu gastronomicznego. W Azji XII-wieczni Chińczycy jedli smażone ciasto, zupy i nadziewane bułeczki, które nadal istnieją jako współczesna przekąska. Współcześni im Baghdadi uzupełniali domowe posiłki przetworzonymi roślinami strączkowymi, zakupioną skrobią, a nawet gotowym do spożycia mięsem. W średniowieczu duże miasta i główne obszary miejskie, takie jak Londyn i Paryż, wspierały wielu sprzedawców, którzy sprzedawali dania, takie jak ciasta, paszteciki, flany, gofry, wafle, naleśniki i gotowane mięso. Podobnie jak w starożytnych miastach rzymskich, wiele z tych zakładów służyło tym, którzy nie mieli środków na samodzielne gotowanie, zwłaszcza w przypadku pojedynczych gospodarstw domowych. W przeciwieństwie do bogatszych mieszkańców miast, wielu często nie było stać na mieszkanie z zapleczem kuchennym i dlatego polegali na fast foodach. Wśród klientów byli tacy podróżnicy, jak pielgrzymi w drodze do świętego miejsca.

Wielka Brytania

Na obszarach z dostępem do wód przybrzeżnych lub pływowych „fast food” często zawierał lokalne skorupiaki lub owoce morza, takie jak ostrygi lub, jak w Londynie, węgorze. Często te owoce morza gotowano bezpośrednio na nabrzeżu lub w jego pobliżu. Rozwój rybołówstwa trawlerowego w połowie XIX wieku doprowadził do powstania brytyjskiego faworyta ryby z frytkami i pierwszego sklepu w 1860 roku.

Niebieska tablica na Oldham's Tommyfield Market oznacza początek przemysł rybny z frytkami i fast food. Jako tani fast food serwowany w opakowaniu, ryba z frytkami stała się podstawowym daniem wśród wiktoriańskiej klasy robotniczej. Do 1910 roku w Wielkiej Brytanii było ponad 25 000 sklepów z rybami i frytkami, aw latach dwudziestych XX wieku było ich ponad 35 000. Sieć restauracji szybkiej obsługi Harry'ego Ramsdena otworzyła swój pierwszy sklep rybny z frytkami w Guiseley w zachodnim Yorkshire w 1928 r. Jednego dnia w 1952 r. Sklep podał 10 000 porcji ryby z frytkami, uzyskując miejsce w Księdze Rekordów Guinnessa .

Brytyjskie fast foody miały znaczne zróżnicowanie regionalne. Czasami regionalność potrawy stała się częścią kultury danego obszaru, na przykład kornwalijskiego pasty i smażonego w głębokim tłuszczu batonu Mars. Skład fast foodów był zróżnicowany, a powszechnie używane były drób (na przykład kurczaki) lub ptactwo. Od drugiej wojny światowej indyk był częściej używany w fast foodach. Wielka Brytania przyjęła również fast foody z innych kultur, takie jak pizza, kebab z donerami i curry. Niedawno pojawiły się również zdrowsze alternatywy dla konwencjonalnych fast foodów.

Stany Zjednoczone

W miarę jak samochody stały się popularne i tańsze po I wojnie światowej, wprowadzono restauracje typu drive-in. Amerykańskiej firmie White Castle, założonej przez Billy'ego Ingrama i Waltera Andersona w Wichita w stanie Kansas w 1921 roku, powszechnie przypisuje się otwarcie drugiego fast fooda i pierwszej sieci hamburgerów, sprzedających hamburgery po pięć centów za sztukę. Walter Anderson zbudował pierwszą restaurację White Castle w Wichita w 1916 roku, wprowadzając ograniczone menu, dużą, tanią i szybką restaurację z hamburgerami. Wśród swoich innowacji firma umożliwiła klientom obejrzenie przygotowywanej żywności. White Castle odnosił sukcesy od samego początku i przyciągnął wielu konkurentów.

Franczyza została wprowadzona w 1921 roku przez A&W Root Beer, który był franczyzobiorcą jego charakterystycznego syropu. Howard Johnson jako pierwszy wprowadził franczyzę na koncepcję restauracji w połowie lat trzydziestych XX wieku, formalnie ujednolicając menu, oznakowanie i reklamę.

Usługa krawężnika została wprowadzona pod koniec lat dwudziestych XX wieku i została zmobilizowana w latach czterdziestych XX wieku, kiedy na wrotkach przyczepiano carhops. / p>

Stany Zjednoczone mają największy przemysł fast food na świecie, a amerykańskie restauracje fast food znajdują się w ponad 100 krajach. Około 5,4 miliona pracowników w USA jest zatrudnionych w obszarach przygotowywania i obsługi żywności, w tym fast foodów w USA od 2018 r. Obawy związane z epidemią otyłości i związanymi z nią chorobami zainspirowały wielu urzędników samorządowych w Stanach Zjednoczonych do zaproponowania ograniczenia lub regulować restauracje typu fast-food. Jednak dorośli w Stanach Zjednoczonych nie chcą zmieniać spożycia fast foodów nawet w obliczu rosnących kosztów i bezrobocia charakteryzującego się wielką recesją, co sugeruje nieelastyczny popyt. Jednak niektóre obszary są bardziej dotknięte niż inne. Na przykład w hrabstwie Los Angeles około 45% restauracji w południowo-środkowym Los Angeles to sieci fast-food lub restauracje z minimalną liczbą miejsc siedzących. Dla porównania, tylko 16% mieszkańców Westside to takie restauracje.

National Employment Law Project napisał w 2013 roku: „Według badań przeprowadzonych przez naukowców z University of California-Berkeley, ponad połowa (52 procent) pracowników fast foodów pierwszej linii musi polegać na co najmniej jednej pomocy publicznej program wspierania ich rodzin. W rezultacie model biznesowy branży fast food, polegający na niskich płacach, braku świadczeń i ograniczonych godzinach pracy, kosztuje podatników średnio prawie 7 miliardów dolarów rocznie ”. Twierdzą, że te fundusze pozwalają tym pracownikom „pozwolić sobie na opiekę zdrowotną, jedzenie i inne podstawowe artykuły pierwszej potrzeby”.

W drodze

Fast foody są na wynos lub na wynos dostawcy, którzy obiecują szybką obsługę. Takie fast foody często oferują usługę „drive-through”, która pozwala klientom zamawiać i odbierać jedzenie z ich pojazdów. Inni mają miejsca do siedzenia wewnątrz lub na zewnątrz, gdzie klienci mogą jeść na miejscu. W ostatnim czasie boom w usługach IT umożliwił klientom zamawianie jedzenia z domu za pośrednictwem aplikacji na smartfony.

Niemal od samego początku fast food był przeznaczony do spożywania „w drodze”. często nie wymaga tradycyjnych sztućców i jest spożywana jako przekąska. Typowe pozycje menu w punktach fast food obejmują ryby z frytkami, kanapki, pity, hamburgery, smażony kurczak, frytki, krążki cebulowe, nuggetsy z kurczaka, tacos, pizzę, hot dogi i lody, chociaż wiele restauracji fast food oferuje „wolniejsze” potrawy takie jak chili, tłuczone ziemniaki i sałatki.

Stacje benzynowe

W sklepach wielobranżowych zlokalizowanych na wielu stacjach benzynowych / benzynowych można kupić gotowe kanapki, pączki i gorące potrawy. Wiele stacji benzynowych w Stanach Zjednoczonych i Europie również sprzedaje mrożonki i ma w pomieszczeniach kuchenki mikrofalowe, w których można je przygotowywać. Stacje benzynowe w Australii sprzedają żywność, taką jak ciepłe ciasta, kanapki i batony czekoladowe, do których klient ma łatwy dostęp podczas podróży. Stacje benzynowe to miejsca, które często są otwarte przez długie godziny i są otwarte przed i po godzinach handlu, dlatego ułatwia dostęp konsumentom.

Sprzedawcy uliczni i koncesje

Tradycyjna ulica żywność jest dostępna na całym świecie, zwykle za pośrednictwem małych i niezależnych sprzedawców działających z wózka, stołu, przenośnego grilla lub pojazdu mechanicznego. Typowe przykłady to wietnamscy sprzedawcy makaronu, stoiska z falafelami z Bliskiego Wschodu, wózki z hot dogami w Nowym Jorku i ciężarówki z taco. Sprzedawcy Turo-Turo (tagalog od punktu) są cechą życia Filipin. Zwykle uliczni sprzedawcy oferują kolorową i różnorodną gamę opcji zaprojektowanych tak, aby szybko przyciągnąć przechodniów i przyciągnąć jak najwięcej uwagi.

W zależności od lokalizacji wielu sprzedawców ulicznych może specjalizować się w określonych typach żywności danej tradycji kulturowej lub etnicznej. W niektórych kulturach sprzedawcy uliczni zwykle podają ceny, śpiewają lub skandują oferty sprzedaży, puszczają muzykę lub angażują się w inne formy „ulicznego teatru”, aby zaangażować potencjalnych klientów. W niektórych przypadkach może to przyciągać więcej uwagi niż jedzenie.

Kuchnia

Nowoczesne komercyjne fast foody są często wysoko przetworzone i przygotowywane w sposób przemysłowy, tj. Na dużą skalę przy użyciu standardowe składniki oraz znormalizowane metody gotowania i produkcji. Zwykle jest szybko podawany w kartonach lub torbach lub w plastikowym opakowaniu, w sposób minimalizujący koszty. W większości operacji fast food, pozycje menu są zwykle wytwarzane z przetworzonych składników przygotowywanych w centralnym punkcie zaopatrzenia, a następnie wysyłane do poszczególnych punktów sprzedaży, gdzie są ponownie podgrzewane, gotowane (zwykle w kuchence mikrofalowej lub głębokim smażeniu) lub składane w krótkim czasie. Ten proces zapewnia stały poziom jakości produktu i jest kluczem do szybkiego dostarczenia zamówienia do klienta i wyeliminowania kosztów robocizny i wyposażenia w poszczególnych sklepach.

Ze względu na komercyjny nacisk na szybkość i jednolitość i tanie, fast foody są często wytwarzane ze składników opracowanych w celu uzyskania określonego smaku lub konsystencji i zachowania świeżości.

Warianty

Chińskie restauracje na wynos / dania na wynos są szczególnie popularne w zachodniej kraje takie jak Stany Zjednoczone i Wielka Brytania. Zwykle oferują szeroką gamę azjatyckich potraw (nie zawsze chińskich), które zwykle są smażone. Większość opcji to makaron, ryż lub mięso. W niektórych przypadkach jedzenie jest przedstawiane jako smörgåsbord, czasem samoobsługowe. Klient wybiera rozmiar pojemnika, który chce kupić, a następnie może wypełnić go wybranym przez siebie jedzeniem. Często łączy się kilka opcji w jednym pojemniku, a niektóre punkty sprzedaży rozliczają się według wagi, a nie według pozycji. W dużych miastach te restauracje mogą oferować bezpłatną dostawę przy zakupach powyżej minimalnej kwoty.

Sushi szybko zyskuje ostatnio na popularności w zachodnim świecie. Forma fast foodów stworzona w Japonii (gdzie bentō to japońska odmiana fast foodów), sushi to zwykle zimny lepki ryż aromatyzowany słodkim octem ryżowym i podawany z dodatkami (często rybnymi) lub, jak w najpopularniejszym rodzaju na zachodzie zawijane w nori (suszona szkarłatna) z nadzieniem. Nadzienie często obejmuje ryby, owoce morza, kurczaka lub ogórki.

Pizza to popularna kategoria fast foodów w Stanach Zjednoczonych, z ogólnokrajowymi sieciami, takimi jak Papa John's, Domino's Pizza, Sbarro i Pizza Hut. Podąża tylko za branżą burgerów pod względem dostarczania kalorii do fast foodów dla dzieci. Menu jest bardziej ograniczone i ujednolicone niż w tradycyjnych pizzeriach, oferowana jest dostawa pizzy.

Kebab to forma restauracji typu fast food z Bliskiego Wschodu, zwłaszcza Turcji i Libanu. Mięso jest ogolone z rożna i podawane na podgrzanym podpłomyku z sałatką i sosem do wyboru. Te kebaby donerowe lub shawarmas różnią się od szaszłyków podawanych na patyku. Sklepy z kebabem można znaleźć również na całym świecie, zwłaszcza w Europie, Nowej Zelandii i Australii, ale na ogół są mniej popularne w Stanach Zjednoczonych.

Sklepy z rybami i frytkami to forma fast foodów popularna w Wielkiej Brytanii i Australii i Nowej Zelandii. Ryba jest panierowana, a następnie smażona w głębokim tłuszczu i podawana z frytkami ziemniaczanymi.

Holendrzy mają swoje własne rodzaje fast foodów. Holenderski posiłek typu fast food często składa się z porcji frytek (zwanych friet lub patat) z sosem i produktem mięsnym. Najpopularniejszym sosem do frytek jest fritessaus. Jest to słodki, octowy i niskotłuszczowy zamiennik majonezu, który Holendrzy wciąż nazywają „majonezem”. Przy zamawianiu bardzo często jest skracany do spełnione (dosłownie „z”). Inne popularne sosy to keczup lub keczup przyprawowy („curry”), sos orzechowy w stylu indonezyjskim („satésaus” lub „pindasaus”) lub piccalilli. Czasami frytki podaje się z kombinacjami sosów, najbardziej znanym jako speciaal (special): majonezem, z (przyprawionym) keczupem i posiekaną cebulą; i oorlog (dosłownie „wojna”): majonez i sos orzechowy (czasem również z keczupem i posiekaną cebulą). Produkt mięsny to zazwyczaj przekąska smażona w głębokim tłuszczu; obejmuje to frikandel (smażona w głębokim tłuszczu kiełbasa z mięsa mielonego bez skóry) i kroket (smażone w głębokim tłuszczu ragout z mięsa w panierce).

W Portugalii istnieje kilka odmian lokalnych fast foodów i restauracji specjalizujących się w tego typu lokalna kuchnia. Do najpopularniejszych potraw należą frango assado (pieczony kurczak piri-piri, wcześniej marynowany), francesinha, francesinha poveira, espetada (mięso z indyka lub wieprzowiny na dwóch paluszkach) i bifanas (kotlety wieprzowe w specjalnym sosie) podawany jako kanapka). Ten rodzaj jedzenia jest również często podawany z frytkami (zwanymi batatas fritas ), niektóre międzynarodowe sieci zaczęły specjalizować się w niektórych typowych portugalskich fast foodach, takich jak Nando's.

Przykładem lokalnej formy fast foodów w Polsce jest pasztecik szczeciński , smażone w głębokim tłuszczu ciasto drożdżowe z nadzieniem mięsnym lub wegetariańskim, typowe danie fast food Szczecina znane w wielu innych miastach kraj. Danie znajduje się na polskiej Liście produktów tradycyjnych . Pierwszy bar serwujący pasztecik szczeciński , Bar "Pasztecik" założony w 1969 roku, znajduje się przy al. Wojska Polskiego 46 w Szczecinie.

Wizytówką miast Azji Wschodniej jest sklep z makaronem. Podpłomyk i falafel są dziś wszechobecne na Bliskim Wschodzie. Popularne indyjskie dania typu fast food to vada pav, panipuri i dahi vada. We francuskojęzycznych krajach Afryki Zachodniej stoiska przydrożne w większych miastach i wokół nich nadal sprzedają - tak jak to robią od pokoleń - szereg gotowych do spożycia, grillowanych węglowo paluszków mięsnych znanych lokalnie jako brochettes (nie mylić z przekąską chlebową o tej samej nazwie, którą można znaleźć w Europie)

Biznes

W Stanach Zjednoczonych konsumenci wydali w 2012 roku 160 miliardów dolarów na fast foody (wzrost z 6 miliardów dolarów w 1970 roku). W 2013 r. Amerykański przemysł restauracyjny miał łączną prognozowaną sprzedaż na poziomie 660,5 mld USD. Fast food traci udział w rynku na rzecz restauracji fast casual dining, które oferują bardziej solidne i droższe dania. Z powodu tej konkurencji giganci fast foodów odnotowali dramatyczny spadek sprzedaży. Chociaż ogólna sprzedaż fast foodów spadła, wzrosła liczba Amerykanów, którzy jedzą w tych restauracjach „raz w miesiącu lub„ kilka razy w roku ””.

W przeciwieństwie do reszty świata, Amerykanie Obywatele wydają znacznie mniejszą część swoich dochodów na żywność - głównie z powodu różnych dotacji rządowych, które sprawiają, że fast food jest tani i łatwo dostępny. Kaloria na kalorie, żywność sprzedawana w restauracjach typu fast food, kosztuje mniej i jest bardziej energochłonna, i składa się głównie z produktów, które rząd mocno dotuje: kukurydzy, soi i wołowiny.

Australijski rynek fast food jest wyceniany na ponad 2,7 miliarda GPB i składa się z 1,4 miliarda dań typu fast food. Obejmuje to posiłki serwowane w 17 000 punktach fast food. Rynek fast foodów odnotował średnią roczną stopę wzrostu 6,5% i jest to najszybciej rozwijający się sektor detalicznego rynku żywności.

Reklama

W 2012 roku restauracje fast food wydały około 4,6 miliarda USD na kampanie reklamowe, co stanowi wzrost o 8% w porównaniu z 2009 r. W tym samym okresie McDonald's wydał prawie trzy razy więcej na reklamę niż wszystkie wydatki reklamodawców na wodę, mleko i produkty spożywcze łącznie.

Badanie przeprowadzone przez naukowców z Geisel School of Medicine w Dartmouth College dało wyniki, które sugerują, że kiedy dzieci oglądają więcej komercyjnych programów telewizyjnych (i widzą więcej reklam w fast foodach), są bardziej skłonne prosić o wizytę w tych kolejnych restauracjach typu fast food . W szczególności restauracje typu fast food zwiększają wysiłki reklamowe skierowane do czarnej i latynoskiej młodzieży. Liczba reklam w kanałach hiszpańskojęzycznych wzrosła o 8% w 2012 r., A KFC i Burger King zwiększyły wydatki w tej grupie demograficznej o 35%, jednocześnie ograniczając regularne reklamy w kanałach anglojęzycznych.

Rada Better Business Bureaus zapoczątkował w 2006 r. inicjatywę dotyczącą reklamowania żywności i napojów dla dzieci, w ramach której prosiły firmy fast food o zobowiązanie się do „reklamowania dzieciom tylko zdrowszych produktów”, a McDonald's i Burger King podpisały umowę. Jednak pomimo niewielkiego wzrostu reklam zdrowej żywności, skuteczność tej inicjatywy została zakwestionowana przez badania, które wykazały, że „dzieci nie mogły zapamiętać ani zidentyfikować zdrowej żywności w reklamach, a 81 procent z 99 dzieci w wieku od 3 do 7 lat w tym badaniu wspomina o frytkach „mimo że w reklamie nie było frytek.

Zatrudnienie

Według US Bureau of Labor Statistics około 4,1 miliona pracowników w USA jest zatrudnionych w przygotowywanie i serwowanie posiłków (w tym fast food) od 2010 r. Prognozowana prognoza zatrudnienia BLS przewiduje średni wzrost i doskonałe możliwości w wyniku wysokich obrotów. Jednak w kwietniu 2011 r. McDonald's zatrudnił około 62 000 nowych pracowników i otrzymał milion podań na te stanowiska - współczynnik akceptacji wyniósł 6,2%. Mediana wieku pracowników w branży w 2013 roku wynosiła 28 lat. Uzyskanie dyplomu z zarządzania zasobami ludzkimi lub dyplomu z zarządzania fast foodami może pomóc w znalezieniu pracy w głównych restauracjach typu fast food, ponieważ jest to jedna z najbardziej pożądanych. Wskaźnik zatrudnienia Australijczyków pracujących w branży fast food jest coraz wyższy, przy czym 17% osób pracuje w sektorze fast food w Australii.

Globalizacja

W 2006 r. rynek żywności wzrósł o 4,8% i osiągnął wartość 102,4 mld GBP i wolumen 80,3 mld transakcji. Sam McDonald's ma sklepy w 126 krajach na 6 kontynentach i obsługuje ponad 31 000 restauracji na całym świecie.

Jednym z przykładów ekspansji McDonald's w skali globalnej było wprowadzenie na rynek rosyjski. Aby amerykański biznes odniósł sukces, musiałby zostać zaakceptowany i zintegrowany z codziennym życiem moskiewskich tubylców. W ten sposób restauracja została strategicznie wdrożona, aby jej oferta była zgodna z odrębnymi i ustalonymi zwyczajami żywieniowymi, znanymi również jako zwyczaje dotyczące jedzenia, jedzenia i gotowania Moskali. Istotną cechą rosyjskiej kultury kulinarnej jest nacisk na znajomość lokalizacji konsumowanych towarów. Zasadniczo, aby z sukcesem wprowadzić tę amerykańską markę w obcym kraju, McDonald's zinterpretował lokalne interesy konsumentów w Moskwie, promując pochodzenie produktów używanych w restauracji. 31 stycznia 1990 roku McDonald's otworzył restaurację w Moskwie i pobił rekordy liczby obsługiwanych klientów. Moskiewska restauracja jest najbardziej ruchliwa na świecie.

Największy McDonald's na świecie, z 25 000 stóp rur do zabawy, salonem gier i centrum zabaw, znajduje się w Orlando na Florydzie w Stanach Zjednoczonych.

Na całym świecie jest wiele innych restauracji szybkiej obsługi. Burger King ma ponad 11 100 restauracji w ponad 65 krajach. KFC jest zlokalizowane w 25 krajach. Subway to jedna z najszybciej rozwijających się franczyz na świecie, posiadająca około 39 129 restauracji w 90 krajach w maju 2009 r., Pierwsza lokalizacja poza Stanami Zjednoczonymi została otwarta w grudniu 1984 r. W Bahrajnie. Wienerwald rozprzestrzenił się z Niemiec do Azji i Afryki. Pizza Hut jest zlokalizowana w 97 krajach, w 100 lokalizacjach w Chinach. Taco Bell ma 278 restauracji zlokalizowanych w 14 krajach poza Stanami Zjednoczonymi.

Krytyka

Sieci fast foodów są przedmiotem krytyki w związku z obawami, takimi jak negatywne skutki zdrowotne, rzekome okrucieństwo wobec zwierząt, przypadki wyzysku pracowników i twierdzenia o degradacji kulturowej poprzez odejście od tradycyjnej żywności w zwyczajach żywieniowych ludzi.

Spożycie fast foodów rośnie na całym świecie. Badanie przeprowadzone w mieście Jeddah wykazało, że obecne nawyki związane z fast foodami są związane ze wzrostem nadwagi i otyłości wśród nastolatków w Arabii Saudyjskiej. W 2014 roku Światowa Organizacja Zdrowia opublikowała badanie, w którym stwierdzono, że za kryzys otyłości w dużej mierze odpowiada deregulacja rynków żywności, i zasugerowała zaostrzenie przepisów w celu odwrócenia tego trendu. W Stanach Zjednoczonych władze lokalne ograniczają sieci fast foodów, ograniczając liczbę restauracji znajdujących się w określonych obszarach geograficznych.

Aby zwalczyć krytykę, restauracje typu fast-food zaczynają oferować menu bardziej przyjazne dla zdrowia. Oprócz krytyków zdrowotnych istnieją sugestie, aby przemysł fast foodów stał się bardziej przyjazny dla środowiska. Sieci zareagowały „zmniejszeniem ilości odpadów opakowaniowych”.

Chociaż Marion Nestle, która jest przewodniczącą Wydziału Odżywiania i Studiów nad Żywnością Uniwersytetu Nowojorskiego, próbuje przezwyciężyć krytykę poprzez zdrowe opcje w menu fast food, sugeruje, że branża fast food celowo sprzedaje niezdrową żywność dzieciom za pomocą opcji reklamowych, a tym samym tworzy klientów na całe życie.

Pomimo tak dużej popularności fast foody i sieci fast foodów mają niekorzystny wpływ nie tylko na pracę i umiejętności społeczne, ale na zdrowie i wyniki w nauce uczniów. Pięćdziesiąt sześć procent studentów co tydzień spożywa fast foody. Badacz, który napisał Fast Food Nation , Eric Schlosser, podkreśla ten fakt, argumentując, że jest to przynęta nie tylko finansowa, ale także psychologiczna, ponieważ studenci są zwabieni na tę możliwość wczesnego zatrudnienia, wiedząc niewiele, że czas spędzony na tej pracy bez umiejętności uczenia się jest marnowany. Dwaj inni badacze, Charles Hirschman i Irina Voloshin, podkreślają ich niebezpieczne skutki i konsekwencje dotyczące zatrudniania i zwalniania nastoletnich uczniów z branży fast food. Kelly Brownwell z The Atlantic Times dodatkowo poparła ten argument, że Burger King i McDonald's przyjęli inną niebezpieczną praktykę w zakresie marketingu niewinnych dzieci.

W badaniu przeprowadzonym przez profesorów Purtell Kelly i Gershoff, odkryli, że uczniowie klas piątych, którzy jedli fast foody, w porównaniu z uczniami w tym samym wieku, po uwzględnieniu innych czynników społecznych, byli kontrolowani. Ponadto odsetek uczniów, którzy spożywali fast food i mieli słabe oceny, był o około 11% wyższy niż tych, którzy używali żywności ekologicznej. Są zdania, że ​​inne czynniki społeczne, takie jak oglądanie telewizji, gry wideo i granie, były kontrolowane, aby ocenić rzeczywisty wpływ fast foodów.

Były książki i filmy, takie jak film z 2004 roku Super Size Me , zaprojektowany, aby uwydatnić potencjalne negatywne skutki zdrowotne wynikające z nadmiernego spożycia fast foodów, takie jak jego wpływ na otyłość.