Drętwienie twarzy było moim pierwszym objawem SM

Dzięki uprzejmości Michelle Clos U Michelle Clos, lat 45, zdiagnozowano stwardnienie rozsiane w wieku 30 lat po epizodzie drętwienia twarzy. Skróciła swoje 70-godzinne tygodnie pracy, kiedy zmęczenie wkradło się do jej życia, i teraz odkryła, że ​​drzemka pomaga zapobiegać zawrotom głowy i uczuciu niestabilności podczas chodzenia. Ale nadal może biegać na 5 km z zarządzaniem energią i czerpie wielką radość z pomagania innym osobom ze stwardnieniem rozsianym w osiąganiu ich celów.

Pierwszy epizod SM miałem w 1990 roku, kiedy byłem na ostatnim roku studiów. Nie mogłem chodzić i poszedłem do lekarza. Wtedy zdiagnozowano u mnie poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, neurologiczne zaburzenie związane ze stwardnieniem rozsianym. Mój lekarz powiedział, że istnieje 50-50 szans na SM, unikanie stresu i miłego dnia.

Odszedłem z tym i obawiałem się, że to wróci. Zasypiałem każdej nocy, zastanawiając się, czy następny dzień będzie tym, po którym nie mogłem chodzić. Potem zmieniłem strategię i postanowiłem skupić się na tym, co jest dobre i pracowałem każdego dnia, a nie na tym, co nie. Postanowiłem zapomnieć o tym.

W 1994 roku miałem kolejny odcinek. Mój lekarz powiedział mi, że może dać mi leki, ale był to system loterii i nie czułem się dobrze biorąc leki od ludzi, którzy mieli poważne problemy. Byłem w szkole średniej i nie postawiono mi diagnozy, ponieważ mój lekarz nie chciał, żebym nosił tę etykietę w tak młodym wieku.

W 2001 roku miałem więcej objawów. Prawa strona mojej twarzy i ciała zdrętwiała. Wtedy zostałem oficjalnie zdiagnozowany. Jednym z powodów, dla których trwało to tak długo, było to, że zaprzeczałem. Poszedłem sam do lekarza i nawet nie myślałem o tym, żeby mój partner poszedł ze mną. Chciałem się tylko przekonać. Byłem na automatycznym pilocie - nie myślałem o przyszłości, ponieważ była zbyt przytłaczająca.

Jeśli nie drzemię, mam zawroty głowy i niestabilność podczas chodzenia i trudności ze znajdowaniem słów, kiedy mówię. Jeśli ćwiczę zarządzanie energią, mogę nawet biegać i startować w wyścigach na 5 km. Świadomość, że wciąż mogę robić te rzeczy, jest tym, co mnie napędza.

Kolejną częścią mojej pasji jest pomaganie innym. Wkrótce po zmniejszeniu godzin pracy zacząłem coaching osób ze stwardnieniem rozsianym. Później pracowałem nad ogólnokrajowym programem, który wykorzystuje zasady psychologii pozytywnej, co oznacza skupianie się i kultywowanie dobrych rzeczy w życiu zamiast jego dysfunkcyjnych aspektów. Wykorzystałem to, aby pomóc ludziom poprawić swoje perspektywy i ogólne samopoczucie oraz lepiej żyć ze stwardnieniem rozsianym.

Moja historia została tak pobłogosławiona, że ​​chciałem się odwdzięczyć. To było tak satysfakcjonujące, że wierzę, że skupianie się na innych i pomaganie innym tworzy pozytywne myśli i uczucia.

Musiałem przyjrzeć się, jakie są moje myśli o SM i jakie mam wobec siebie oczekiwania. Jestem podekscytowana pracą z osobami chorymi na SM i pomaganiem im w tworzeniu planu osiągnięcia ich celów. To dla mnie nirwana, możliwość dzielenia się doświadczeniami z ludźmi i pomagania im w opracowaniu planu.

Aby zachować zdrowie, staram się być świadomy tego, jak się czuję fizycznie i odpowiednio dbać o swoje potrzeby . Jeśli jestem zmęczona, pozwalam sobie odpocząć i dbam o to, by każdego dnia się wyspać. Mam też bardzo pomocnego partnera, który dużo dla mnie robi i pomaga w utrzymaniu naszego domu.

Bardzo dobrze dbam o siebie. Zostałem ekspertem od żywienia i dowiedziałem się, co powinienem jeść. Zawsze ćwiczyłem, ale nie wiedziałem, jak biegać. Zacząłem od chodzenia i przeszedłem do biegania. Nauczyłem się różnicy między zmęczeniem a lenistwem na kanapie i jak zignorować to drugie.

Moim największym strachem jest utrata zdolności poznawczych, a SM może powodować objawy poznawcze, takie jak trudne przetwarzanie lub znalezienie słowa. Ale wiem, że nie prowadzi to do demencji, takiej jak choroba Alzheimera, i mogę użyć narzędzi, aby temu zapobiec.

Jestem bardzo aktywną osobą w kwestii tej choroby i muszę mieć strategię radzenia sobie z objawami. Starałem się ograniczyć stres w swoim życiu do minimum i naprawdę przyjąłem pozytywną psychologię. Skupiam się na tym, co sprawia, że ​​się rozwijam i dobrze sobie radzę.