Wszystko, co powinieneś wiedzieć o Herpes Gladiatorum

• Objawy
• Przyczyny
• Czynniki ryzyka
• Diagnoza
• Leczenie
• Zapobieganie
• Outlook

Herpes gladiatorum, znana również jako opryszczka matowa, to częsta choroba skóry wywoływana przez wirusa opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1). To ten sam wirus, który powoduje opryszczkę wokół ust. Po zarażeniu wirus pozostaje z tobą na całe życie.

Możesz mieć okresy, kiedy wirus jest nieaktywny i niezaraźliwy, ale możesz także mieć zaostrzenia w dowolnym momencie.

Herpes gladiatorum jest szczególnie kojarzona z zapasami i innymi sportami kontaktowymi. W 1989 r. Dziesiątki zapaśników z liceum zaraziło się wirusem w obozie zapaśniczym w Minnesocie. Wirus może przenosić się także przez inne rodzaje kontaktu ze skórą.

Objawy

Opryszczka gladiatorowa może atakować każdą część ciała. Jeśli twoje oczy zostaną zaatakowane, należy to traktować jako nagły wypadek medyczny.

Objawy pojawiają się zwykle około tygodnia po ekspozycji na HSV-1. Możesz zauważyć gorączkę i obrzęk gruczołów przed pojawieniem się owrzodzeń lub pęcherzy na skórze. Możesz również poczuć mrowienie w miejscu dotkniętym wirusem.

Na skórze do około 10 dni przed wygojeniem pojawi się zbiór zmian lub pęcherzy. Mogą, ale nie muszą być bolesne.

Prawdopodobnie będziesz mieć okresy, w których nie będziesz mieć żadnych widocznych objawów. Nawet jeśli nie ma otwartych ran ani pęcherzy, nadal możesz przenosić wirusa.

Porozmawiaj z lekarzem o tym, jak sprawdzić objawy i jakie środki ostrożności należy podjąć w przypadku wybuchu epidemii i kiedy wydaje się, że nie ma objawów.

Epidemia może wystąpić raz w roku, raz w miesiącu lub gdzieś pomiędzy.

Przyczyny

Opryszczka gladiatorum rozprzestrzenia się poprzez kontakt ze skórą. Jeśli pocałujesz kogoś z opryszczką na ustach, możesz zarazić się wirusem.

Chociaż teoretycznie dzielenie filiżanki lub innego pojemnika na napoje, telefonu komórkowego lub przyborów do jedzenia z osobą z infekcją opryszczki gladiatorum może pozwolić na rozprzestrzenianie się wirusa, jest to mniej prawdopodobne.

Możesz również nabawić się HSV-1, uprawiając sporty wymagające częstego kontaktu skóra do skóry, a także poprzez aktywność seksualną. Jest to wysoce zaraźliwa choroba.

Czynniki ryzyka

Szacuje się, że od 30 do 90 procent dorosłych w Stanach Zjednoczonych było narażonych na wirusy opryszczki, w tym HSV-1. Wiele z tych osób nigdy nie ma objawów. Jeśli walczysz, grasz w rugby lub uprawiasz podobny sport kontaktowy, jesteś narażony na ryzyko.

Najczęstszą drogą rozprzestrzeniania się wirusa jest kontakt seksualny ze skórą.

Jeśli masz HSV-1, ryzyko wybuchu epidemii jest większe podczas stresujących okresy lub osłabienie układu odpornościowego podczas choroby.

Diagnoza

W przypadku opryszczki lub innych objawów opryszczki gladiatorum należy unikać fizycznego kontaktu z innymi ludźmi i zasięgnij porady lekarskiej. Pomoże to zminimalizować wpływ na Ciebie i pomoże zmniejszyć ryzyko przeniesienia wirusa.

Lekarz może zbadać twoje rany i często zdiagnozować twój stan bez żadnych badań. Jednak lekarz prawdopodobnie pobierze niewielką próbkę z jednego z ran do analizy w laboratorium. Twój lekarz może zbadać próbkę, aby potwierdzić diagnozę.

Możesz zostać poproszony o wykonanie badania krwi w przypadkach, gdy trudno jest odróżnić infekcję HSV-1 od innej choroby skóry. Test będzie szukał określonych przeciwciał, które się pojawią.

Badanie krwi może być również przydatne, jeśli nie masz żadnych oczywistych objawów, ale obawiasz się, że mogłeś zostać narażony na wirusa.

Leczenie

Łagodne przypadki opryszczki gladiatorum mogą nie wymagać żadnego leczenia. Należy jednak unikać podrażniania ran, jeśli są one nadal widoczne. Nawet jeśli twoje zmiany są suche i blaknące, być może będziesz musiał unikać zapasy lub jakiegokolwiek kontaktu, który mógłby spowodować ich zaostrzenie.

W poważniejszych przypadkach leki przeciwwirusowe na receptę mogą przyspieszyć czas powrotu do zdrowia. Leki często przepisywane na HSV-1 to acyklowir (Zovirax), walacyklowir (Valtrex) i famciclovir (Famvir).

Leki mogą być przepisywane profilaktycznie. Nawet jeśli nie masz zaostrzenia, przyjmowanie doustnych leków przeciwwirusowych może pomóc w zapobieganiu epidemiom.

Zapobieganie

Jeśli masz kontakt skóra do skóry z kimś, kto Infekcja HSV-1, porozmawiaj z lekarzem o tym, jak uniknąć zarażenia wirusem. Prawdopodobnie radzi ci się unikać kontaktu w okresach, gdy widoczne są rany.

Jednak powinieneś wiedzieć, że niektórzy ludzie mogą mieć wirusa, ale nigdy nie mają objawów. W takich przypadkach wirus nadal może być przenoszony na innych.

Jeśli regularnie wykonujesz testy na obecność chorób przenoszonych drogą płciową (STI), powinieneś poprosić lekarza o uwzględnienie opryszczki pospolitej.

Jeśli jesteś zapaśnikiem lub innym sportowcem o podwyższonym ryzyku zakażenia HSV-1, przestrzegaj zasad higieny. Bezpieczne praktyki obejmują:

• branie prysznica bezpośrednio po treningu lub grze
• używanie własnego ręcznika i regularne mycie go w gorącej wodzie i wybielaczu
• używanie własnej maszynki do golenia, dezodorantu i innych przedmiotów osobistych i nigdy nie dzielenie się przedmiotami higieny osobistej z innymi osobami
• pozostawianie samych ran, w tym unikanie ich zbierania lub ściskania
• noszenie czystych mundurów, maty i inny sprzęt

W sytuacjach, w których istnieje wysokie ryzyko zarażenia się wirusem, na przykład na obozie zapaśniczym, możesz otrzymać receptę na lek przeciwwirusowy.

Jeśli zaczniesz przyjmować lek przeciwwirusowy na kilka dni przed możliwym kontaktem z wirusem, możesz znacznie zmniejszyć ryzyko zarażenia się opryszczką gladiatorum.

Aby dowiedzieć się więcej o zapobieganiu Infekcja HSV-1, porozmawiaj ze swoim lekarzem lub kimś z lokalnym urzędem zdrowia.

Perspektywa

Nie ma lekarstwa na opryszczkę gladiatorum, ale pewne leczenie nts może zmniejszyć liczbę epidemii na skórze i zmniejszyć szanse na przeniesienie ich na innych. Możesz również podjąć środki zapobiegawcze, aby samemu się nie zarazić.

Jeśli masz infekcję HSV-1, możesz przejść przez długi czas bez widocznych objawów. Pamiętaj, że nawet jeśli nie zauważysz objawów, wirus nadal może być przenoszony.

Współpracując z lekarzem i drugą połówką, a także trenerami i kolegami z drużyny, jeśli jesteś sportowcem, może być w stanie skutecznie i bezpiecznie radzić sobie z chorobą przez długi czas.