Osoby uprawnione są bardziej narażone na rozczarowanie życiem

Następnym razem, gdy poczujesz się oszołomiony lub zły na świat, zadaj sobie pytanie, czy naprawdę dostałeś kiepskie rozdanie - czy może po prostu spodziewałeś się zbyt wiele.

To jedno przesłanie, które można wyciągnąć z nowego badania nad uprawnieniami, cechą osobowości charakteryzującą się przesadnym poczuciem zasługi i wyższości. Uprawnienie może prowadzić do chronicznego rozczarowania, twierdzą naukowcy z Case Western Reserve University, i może wpędzić ludzi w „wieczną pętlę niepokoju”.

Autorzy doszli do tych wniosków po przeanalizowaniu ponad 170 artykułów naukowych i opublikowali ich wyniki w czasopiśmie Psychological Bulletin. Okazało się, że ludzie, którzy mają wysokie uprawnienia, konsekwentnie padają ofiarą trzyczęściowego cyklu:

Po pierwsze, nie zawsze dostają wszystko, na co zasługują, przez co są stale narażeni na niespełnione oczekiwania. Te niespełnione oczekiwania są następnie postrzegane jako niesprawiedliwość, prowadząca do niestabilnych emocji, takich jak złość i smutek. Wreszcie, aby uzasadnić te emocje, uprawnieni ludzie upewniają się co do własnej wyjątkowości. Pomaga im to chwilowo poczuć się lepiej, ale ostatecznie rozpoczyna cały proces od nowa.

„Na skrajnych poziomach uprawnienia są toksyczną cechą narcystyczną, która wielokrotnie naraża ludzi na ryzyko frustracji, nieszczęścia i rozczarowania życie ”- powiedział w komunikacie prasowym naczelny autor i niedawny absolwent Case Western Reserve dr Joshua Grubbs.

„ Często życie, zdrowie, starzenie się i świat społeczny nie traktują nas tak dobrze tak jak byśmy chcieli ”- dodał Grubbs, który jest obecnie profesorem psychologii klinicznej na Bowling Green State University. „Konfrontacja z tymi ograniczeniami jest szczególnie groźna dla osoby uprawnionej, ponieważ narusza jej światopogląd na temat własnej wyższości”.

Wraz z wiecznym rozczarowaniem konsekwencje uprawnionego zachowania mogą również obejmować złe relacje, konflikty międzyludzkie i depresję - mówi współautorka, dr Julie Exline, profesor nauk psychologicznych w Case Western Reserve.

„Tak wiele uprawnień dotyczy konkurencji - bycia lepszym lub bardziej zasłużonym niż inni ludzie” - powiedziała naszym. „To naprawdę stawia cię przeciwko społeczeństwu i może być bardzo izolujące”.

Prawdziwym narcyzom nie jest łatwo zobaczyć siebie takimi, jakimi są, lub zmienić swój sposób myślenia - a przystań naukowców ” nie wymyślić jeszcze żadnego typu „interwencji w uprawnienie”, mówi Exline.

Ale ona wierzy, że u wielu ludzi o dobrych intencjach można zapanować nad poczuciem uprawnienia. „Uwarunkowanie siebie do myślenia inni ludzie i to, na co zasługują - a także gotowość przyznania się do własnych wad i słabości - może pomóc ci poczuć się bardziej związanym z innymi ”- mówi.

„ Będąc w stanie przyznać, że: „Tak, ja jestem wyjątkowa, ale tak samo jak wszyscy inni, „może pomóc Ci zmienić sposób myślenia w kierunku wdzięczności, a nie przywilejów” - dodaje.

Exline mówi, że nawet jeśli ludzie mają pokorę w niektórych obszarach w ich życiu można czuć się uprawnionym w innych. „Na przykład niektórzy ludzie mogą naprawdę mieć prawo do pracowników akademickich lub o tym, jak chcą, aby ich związek się układał”, mówi.

Wskazuje również, że nie wszystkie uczucia do nich są złe lub złe: nie powinniśmy po prostu obniżać naszych standardów lub przestać oczekiwać rzeczy, na które naprawdę zasługujemy, tylko po to, abyśmy mogli być szczęśliwsi. Ale jeśli zauważysz, że rozwinąłeś w sobie zawyżone poczucie siebie - i to powoduje, że jesteś zirytowany lub nie dogadujesz się z innymi - zdecydowanie możesz spróbować coś z tym zrobić.

„Jeśli „Mam myśli w stylu„ Ale jestem lepszy od nich ”lub„ Zasługuję na to bardziej ”, spróbuj rzucić sobie wyzwanie, aby myśleć o rzeczach w inny sposób” - mówi Exline. „Znajdź sposób, który pomoże Ci nadal czuć się wartościowym, ale połączonym z innymi, zamiast stawać im czoła w konkurencyjny sposób”.

Te badania stały się coraz ważniejsze, mówi Exline, ponieważ wskaźniki uprawnień gwałtownie wzrosły w Stanach Zjednoczonych w ciągu ostatnich 50 lat. Jednocześnie zauważa, że ​​wzrosły również wskaźniki lęku i depresji. „Takie postawy są bardziej powszechne w naszym społeczeństwie”, mówi, „ale to nie jest tak, że sprawiają, że jesteśmy szczęśliwsi”.