Wakacje z narkotykami: jakie to uczucie, gdy przestajesz brać leki RLS

Marleen polega na łamigłówkach sudoku i kryminalnych filmach, aby przeprowadzić ją przez długie noce bez leków RLS. (MARLEEN SCHIPPER) Jakiś czas temu przeczytałam artykuł, w którym pytano: „Co się stało z naszą siłą woli, ponieważ nawet ludzie z niespokojnymi nogami brać leki? Autor najwyraźniej nie miał prawdziwej wiedzy o tym stanie. Spotkałem nawet innych cierpiących na RLS, którzy nie biorą narkotyków i podzielają to przekonanie; objawy dotyczą nas z różnym nasileniem. Ale ci ludzie zrozumieliby, gdyby mogli spędzić tylko jedną noc w moich butach. Podczas jednego z moich wakacji od narkotyków prowadziłam dziennik, aby przypomnieć sobie - i opowiedzieć innym - jakie naprawdę może być uczucie zespołu niespokojnych nóg.

Noc z życia niespokojnej kobiety
Najwyższy czas zrezygnować z lekarstw na kilka nocy, ponieważ moje dwie tabletki agonisty dopaminy już nie wystarczą - i już wiem, że trzy lub więcej też nie. Dwa razy w roku biorę urlop z narkotykami, co oznacza, że ​​nie biorę leków przez trzy do siedmiu nocy. Pomaga to przeciwdziałać efektom augmentacji, czyli procesowi, w wyniku którego lek przestaje działać, a objawy powracają jeszcze silniej niż przed leczeniem. Potem mogę znowu zacząć od jednej lub dwóch tabletek dziennie i wydaje się, że odzyskują moc.

Ten urlop narkotykowy wymaga pewnego przygotowania: muszę odwoływać wszystkie moje wizyty na tydzień, ponieważ chora prawie nie śpi i prawdopodobnie będzie bliski szaleństwa. Ten tydzień jest dobry: nie mam prób z orkiestrą ani lekcji gry na saksofonie, których prowadzę dla dzieci w Holandii, gdzie mieszkam.

Od czego mam zacząć? Powinienem po prostu rzucić palenie czy ograniczyć? Zwykle rzucam na zimno indyka, więc tym razem spróbuję dziś wieczorem po obiedzie jednej tabletki zamiast dwóch. Do tego dodaję tabletkę nasenną (po uzyskaniu zgody lekarza). Kto wie, może mimo wszystko przetrwam noc!

22:00.
Zaczęło się pełzać i pełzać przez moje nogi. Muszę się rozciągnąć. Chodzę po pokoju, siedzę przez chwilę przed telewizorem, a potem znowu muszę iść. Chłodzę bose stopy na kafelkach w łazience i przygotowuję zimną kąpiel. Pomogło mi to ponad 40 lat temu, kiedy po raz pierwszy zapoznałem się z RLS; chociaż nie używam tych domowych środków teraz, kiedy biorę leki, i tak spróbuję.

RLS atakuje także inne części mojego ciała - na przykład plecy. Przeciągam się, prawie wyginając się do tyłu na kanapie. To przynosi około pięciu sekund ulgi, a potem znowu zaczynamy. To trwa i trwa. To jasne: mniej lekarstw daje taki sam efekt, jak brak lekarstw.

Kiedy przygotowuję się do wakacji z narkotykami, zazwyczaj myślę, że dobra książka, kilka kryminalnych kryminałów na taśmie wideo, krzyżówki i trudne puzzle sudoku przeciągnij mnie. Zbieram te zapasy i ścielę łóżko w pokoju gościnnym, żeby nie przeszkadzać moim małżonkom w zasypianiu jękami, jękami i kopaniem. Ale jak zwykle zapomniałem, że trudno jest czytać lub pisać, kiedy chodzisz, kopiesz i chodzisz.

23:30.
Teraz moje stopy zaczynają boleć: Ból jest jak ból zęba. Nie mogę znieść dotyku prześcieradła lub dywanu. Dostępny bez recepty środek przeciwbólowy i bardzo miękkie, duże skarpetki trochę pomagają.

Włączam wideo z głośnością prawie na zero i film wydaje się surrealistyczny. Teraz zaczynam litować się nad sobą, myśląc o bólu, chęci poruszenia się i tym dziwnym stanie, w jakim jestem - przytomny i senny po pigułce nasennej. To uczucie dociera do mojej szyi i muszę gwałtownie odwracać głowę, co kilka sekund spoglądając przez prawe ramię.

Co zrobić, jeśli lek RLS przestanie działać

Więcej o lekach nasennych

Może sprawdzanie e-maili rozproszy mnie. Włączam komputer i tak, jest wiadomość od amerykańskiego cyber-kumpla, innego fana muzyki. Siedzę z jednym pośladkiem na stołku, opierając się o biurko, kopiąc, potrząsając i szarpiąc głową, i surfuję w stronę aukcji. Składam absurdalną ofertę w telewizorze i wracam do łóżka. Próbuję ułożyć puzzle sudoku. Zbyt łatwe: nawet pod wpływem narkotyków, mogę rozwiązać ten problem. Daje mi to trochę rozrywki, ale tylko w mojej głowie, a nie w kończynach.

Próbuję obejrzeć kolejną tajemnicę, tym razem CSI: Miami . Przeanalizowałem fabułę i wybrałem dziury: martwe ciało, leżące w pokoju przez ponad trzy tygodnie, najwyraźniej nie przejmowało się żadnym rozkładem. Czy kiedykolwiek próbowałeś trzymać schabowego poza lodówką przez trzy tygodnie? W laboratorium, gdzie kolorowe płyny bulgoczą na palnikach Bunsena, patolog rozbija sprawę i wyrusza, by dokonać aresztowania. Miałam wrażenie, że patolog prowadzi badania, a policjant dokonuje aresztowania!

Ostatecznie zagadkę rozwiązuje policjantka, która pokazuje dużo skóry, a po pościgu nie ma ani jednego włosa. podejrzany. Kołyszę się, tarzam i szarpię na łóżku - ale przynajmniej teraz wiem, kto to jest.

1:00.
Kolejna runda chodzenia po wolnym pokoju, na palcach, potem na piętach. Wizyta w łazience, kolejna kąpiel stóp, łyk wody i gra w Spider na moim komputerze. Siedząc na drugim pośladku, kołyszę się od lewej do prawej, do tyłu i do przodu. Więcej gier - Patience, Spider, mah-jongg, FreeCell. Pinball jest moim ulubionym, ale nie ma zabawy bez dźwięku.

1:30 rano.
Teraz moje mięśnie zaczynają boleć z powodu wszystkich nienaturalnych ruchów, które wykonuję. Świat na zewnątrz jest cichy i znów kładę się w łóżku. Mój pilot prowadzi mnie przez kanały, pokazując powtórki wiadomości, reklamy obiecujące wzmocnienie i wymodelowanie moich ud, a także nocne reklamy z skąpo odzianymi dziewczynami proszącymi, żebym zadzwonił i porozmawiał z nimi. Nie, dziękuję.

Próbuję włączyć inny film, ale widziałem go już trzy razy i przykuwa moją uwagę tylko przez 15 minut. Moje mięśnie muszą się rozluźnić , powtarzam sobie w kółko. Robię gorącą kąpiel i to pomaga; moje kończyny cichną i znowu robię się senna. Kiedy woda ostygnie, wracam do łóżka.

02:00.
Może teraz mogę się trochę przespać. Mój umysł błądzi, bez logiki. Zniekształcone pomysły, we śnie i poza nim, i - tak! - zasypiam.

Budzę się mocnym kopnięciem. Spoglądam na zegar: nadal 2. Jak to możliwe? W końcu zasypiam, budzę się gwałtownie, zasypiam raz po raz. W ciągu dnia moje myślenie jest jasno zorganizowane: ma początek, kontynuację i koniec. Tutaj czuje się, jakby utknął w rowku, po prostu dryfując w nieskończoność. Znowu patrzę na zegar: 2:04!

Mój budzik włączy się o 7, więc mam jeszcze trochę czasu do zabicia. Nowa gra sudoku, poziom kamikadze. (Tak, w tym momencie kamikadze wydaje się dobrym pomysłem). Kiedy wszystkie cyfry są na swoich miejscach, szarpanie i drżenie znowu się nasilają. Nie mogę leżeć w łóżku, więc resztę filmu oglądam na stojąco, kołysząc się i chodząc. Po 10 minutach znowu do łóżka. Jestem przekonany, że w ciągu ostatnich dwóch godzin poruszałem się bardziej niż złoczyńca, którego ścigano przez cały film.

3:30.
Cóż, teraz coś się dzieje: jest 3:30, dzień świta i słyszę, jak ptaki budzą się nawzajem swoimi piosenkami. Moje powieki są do połowy masztu, ale moje kończyny są w pełni żywe i kopią. Zaczynam nową łamigłówkę; jutro będę musiała kupić nową książkę do sudoku.

Zatrzymuję się i myślę, jak bardzo się cieszę, że istnieje lek, który pomaga w tej chorobie - bez żadnych skutków ubocznych (przynajmniej dla mnie). Przerywanie leczenia co pół roku to niewielka cena do zapłacenia. RLS przeszkadza mi od czasu dojrzewania i jego nasilenie zwiększa się wraz z wiekiem. W obu ciążach cierpiałam noc po nocy. Nawet drzemka była niemożliwa, ponieważ o każdej porze dnia, gdy tylko się położyłem, zaczęły się objawy.

Od ponad 10 lat biorę leki. Zwykle mam objawy przez około godzinę po zażyciu pigułek, a następnie uspokajam się i zwykle mogę spać przez sześć godzin. W ciągu dnia potrzebuję czegoś, co zajmie mój umysł, gdy siadam; Zaabsorbowanie czymś trudnym wydaje się pomagać w moich objawach. Ostatnio aranżowałem i komponowałem na komputerze muzykę dla orkiestr dętych. Pewien wydawca usłyszał o tym i zdecydował się kupić kilka egzemplarzy - więc w pewnym sensie mój RLS się opłaca!

4:45
Hura, prawie 5. To już prawie koniec mojej liny, z bólami mięśni nóg, torsu i szyi. Jeszcze kilka gier na komputerze, trochę surfowania, kopania i bujania. Przychodzi gazeta i przeglądam kilka interesujących artykułów i recenzji.

6:30
Moje nogi w końcu się uspokajają - objawy większości ludzi nie są takie złe w ciągu dnia - i zasypiam pięć minut zanim włączy się budzik. Jedna noc w dół i dwie - lub więcej, jeśli dam radę - na wynos!