Mity i fakty dotyczące cholesterolu dr Roberta Rosensona

Wraz z ewolucją naszych genów nasze czynniki ryzyka wzrostu poziomu cholesterolu LDL wzrastają. (ROBERT ROSENSON)

Robert S. Rosenson, MD, jest dyrektorem ds. zaburzeń lipoproteinowych i klinicznych University of Michigan w Ann Arbor.

P: Czy liczba „całkowitego cholesterolu”, o której mówi mój lekarz, jest przestarzała, czy nadal ma jakąś wartość?

O: Ma to pewne znaczenie, ponieważ zazwyczaj im wyższy jest cholesterol, tym wyższy jest zły cholesterol - ale może to być również wyższy poziom dobrego cholesterolu. Dlatego skupiamy się na cholesterolu HDL i LDL. Koncentrując się na całkowitym cholesterolu, ludzie często mogą zostać wprowadzeni w błąd co do tego, że ryzyko jest zbyt wysokie lub zbyt niskie. Można mieć cholesterol całkowity 175 i cholesterol HDL 25 i być narażonym na niewiarygodnie wysokie ryzyko incydentu sercowo-naczyniowego. Z drugiej strony, można mieć cholesterol całkowity 240 i cholesterol HDL 65 i nie narażać się na zwiększone ryzyko. Zatem ważne są składniki całkowitego cholesterolu.

P: Myślenie o cholesterolu szybko się zmieniło w ostatnich latach. Czy utknął w martwym punkcie, czy prawdopodobnie będzie nadal ewoluował?

O: Ludzie źle rozumieją pojęcie cholesterolu. Cholesterol to tłuszcz, który można łatwo zmierzyć analitycznie. Ale cholesterol jest przenoszony w lipoproteinach, a lipoproteiny przyczyniają się do miażdżycy. Musimy więc zacząć myśleć w kategoriach lipoprotein i terapii, które modyfikują lipoproteiny, a nie tylko cholesterolu zawartego w lipoproteinach.

Jest to bardzo istotne, ponieważ osoby otyłe i oporne na insulinę - takie jak osoby z zespołem metabolicznym lub cukrzycą typu 2 - nie mają podwyższonego poziomu cholesterolu LDL, ale mają zwiększoną liczbę cząsteczek LDL, co powoduje znacznie zwiększone ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych. W tym miejscu terminologia musi się zmienić z pojęcia cholesterolu na pojęcie lipoprotein.

P: Czy lipoproteiny są trudniejsze do zbadania?

O: Są, ale narzędzia komercyjne są dostępne do pomiaru lipoprotein lub apolipoprotein, głównego białka na cząstkach. Testy apolipoprotein są dostępne we wszystkich laboratoriach szpitalnych. Podklasy lipoprotein można mierzyć za pomocą trzech metod: magnetycznego rezonansu jądrowego, ultrawirowania i gradientowej elektroforezy żelowej.

P: A co z trójglicerydami?

O: Triglicerydy okazały się znaczącym niezależnym ryzykiem predyktor choroby wieńcowej (CAD). Przeprowadzono obszerną metaanalizę 263 000 osób, która wykazała, że ​​wysokie trójglicerydy były związane z 1,72-krotnym zwiększeniem ryzyka zdarzeń CAD. Cholesterol LDL wynosił około 1,8–2,0, więc podwyższone trójglicerydy nie są tak daleko w tyle za cholesterolem LDL. Wysokie trójglicerydy często poprzedzają lub poprzedzają rozwój cukrzycy typu 2 i często są predyktorem CAD.

Następna strona: Czy należy się martwić chorobami serca?

P: Czy osoby z wysokim Cholesterol LDL generalnie ma inne czynniki ryzyka chorób serca?

O: Tak, często się pokrywają. Możesz mieć historię rodzinną i zaburzenie genetyczne wysokiego LDL; możesz być otyły i mieć wysoki poziom cholesterolu LDL. Około połowa osób z wysokim ciśnieniem krwi ma wysoki poziom cholesterolu LDL lub inne nieprawidłowości lipidowe (takie jak wysoki poziom trójglicerydów lub niski poziom cholesterolu HDL). Palenie papierosów nie jest związane z cholesterolem LDL, ale wiąże się z niskim poziomem cholesterolu HDL, który może być jednym z głównych mechanizmów, dzięki któremu pośredniczy w jego toksyczności sercowo-naczyniowej.

P: Poza wywiadem rodzinnym, co czy są jednymi z najważniejszych mechanizmów, które powodują wysoki poziom cholesterolu LDL?

O: Nadwaga, spożycie tłuszczów trans, skład diety. To są główne mechanizmy.

P: Czy dieta jest generalnie ważniejsza niż historia rodziny?

O: Nie. Historia rodziny jest bardzo ważna, a reakcja na dietę jest prawdopodobnie uwarunkowana genetycznie. kontrola. Nowe badania wykazały, że nasze geny ewoluują, gdy stajemy się bardziej uprzemysłowieni. W miarę jak jemy więcej przetworzonej żywności, przybieramy na wadze, a czynniki ryzyka są coraz gorsze. Staje się więc ruchomym celem, ale geny są bardzo ważne.

P: Ostatnio wiele uwagi poświęcono względnemu znaczeniu zapalenia w porównaniu z cholesterolem. Czy zapalenie jest potencjalnie ważniejszym czynnikiem ryzyka?

O: Miażdżyca to lipidy i zapalenie - jedno i drugie. To nie jest ani jedno, ani drugie. Więc nie sądzę, żebyśmy mogli je oddzielić. Możesz rozciąć płytkę nazębną i przekonasz się, że zawiera cholesterol, że pochodzi z lipoprotein i że zawiera komórki zapalne. Oba są ważne.

Następna strona: Czy należy stosować statyny?

P: Jaki typ pacjenta jest dobrym kandydatem do przyjmowania statyn obniżających poziom cholesterolu?

O: Każdy, kto ma chorobę sercowo-naczyniową, otrzymuje statynę. Wykazano, że zmniejsza liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych niezależnie od wejściowego poziomu cholesterolu LDL. Terapię kierujemy na podstawie tego, jak wysokie jest ryzyko.

W przypadku osób wolnych od chorób układu krążenia rozpoczęcie terapii zależy od tego, gdzie jest poziom cholesterolu LDL w stosunku do ich ogólnego profilu sercowo-naczyniowego. W przypadku osób o najniższym ryzyku interweniujemy przy wyższych poziomach cholesterolu LDL. W przypadku osób najbardziej zagrożonych interweniujemy, gdy poziom cholesterolu LDL jest niższy. Dopasowujesz intensywność terapii nie opartej na samym cholesterolu - nie w próżni - ale w kontekście innych czynników ryzyka.

P: Czy uważasz, że wielu pacjentów nie przyjmuje statyn?

Odp .: Nie sądzę, aby stosowanie się do statyn różniło się od innych leków, które są stosowane w leczeniu stanów bezobjawowych, takich jak ciśnienie krwi. W terapii zapobiegawczej ludzie muszą zrozumieć, jak ważne jest regularne przyjmowanie leków.

Mamy do czynienia z tym cały czas. Na przykład, jeśli ktoś z niewydolnością serca nie weźmie pigułki z wodą, odczuje zadyszkę - będzie to bardzo wyraźny sygnał. Ale kiedy leczymy stan taki jak wysoki poziom cholesterolu, zmniejsza się podatność, ponieważ jest bezobjawowa.

P: Czy pacjenci mogą łatwo przerwać terapię statynami po rozpoczęciu?

Odp .: Jeśli przestaniesz leku, poziom cholesterolu powróci do poziomu podstawowego po bardzo krótkim czasie, około czterech do sześciu tygodni. Chodzi o to, że przyjmujesz statynę, jeśli ryzyko i cholesterol LDL są wystarczająco wysokie. I musimy pomyśleć o ryzyku wystąpienia chorób układu krążenia w ciągu całego życia. Faktem jest, że choroby układu krążenia są główną przyczyną zgonów w społeczeństwach uprzemysłowionych. Osoby z utrzymującym się wysokim poziomem cholesterolu LDL powinny spodziewać się, że będą przyjmować statyny przez całe życie - chyba że jest to ktoś, kto jadł złą dietę i nie miał motywacji, a teraz mają motywację, aby zmienić dietę i schudnąć. Jeśli następuje zmiana stylu życia terapeutycznego, zawsze możesz dokonać ponownej oceny.

P: Jak dostępność leków generycznych zmieniła terapię statynami?

O: Modele, w których oceniano stosowanie statyn u osób z wysokim poziomem cholesterolu były oparte na czasach, gdy statyny nie były generyczne. Ponieważ mamy teraz tańsze leki, powinniśmy używać statyn częściej, a nie rzadziej, ponieważ obciążenie chorobami serca jest tak duże w społeczeństwach uprzemysłowionych.