Nie martw się, bądź ponury: negatywne uczucia też mają swoje zalety

Minęły 53 lata, odkąd po raz pierwszy pojawiła się uśmiechnięta buźka - ten jasnożółty okrąg ze schematycznym uśmiechem i oczami w czarne kropki.

Setki milionów przycisków „Miłego dnia”, T- koszule, a później kubki do kawy, są tak kultowe, jak czerwony, biały i niebieski. (Dlaczego nie? W końcu „pogoń za szczęściem” jest głównym i centralnym punktem amerykańskiej Deklaracji Niepodległości).

W erze cyfrowej uśmiechnięta twarz przekształciła się w emotikony i emotikony, które pojawiają się wszędzie . I z każdym postępem - lub, niektórzy mogliby powiedzieć, regresem - w naszej kulturze konsumenckiej, w której marketerzy usiłują spełnić pragnienia, o których nawet nie wiedzieliśmy, błogość pana Smileya staje się coraz bardziej Świętym Graalem, zasada organizacyjna naszego istnienia.

Poczekaj chwilę. Czy to nie szczęście, dlaczego tu jesteśmy? Czy szczęście nie jest dla nas dobre?

Mając wybór, prawdopodobnie wolelibyśmy być cały czas głupkowaty, a ten przyjemny stan ma swoje zalety. Bardziej „pozytywne” emocje wiążą się z niższym ryzykiem wystąpienia różnych chorób psychicznych, w tym depresji, lęku i zaburzeń osobowości typu borderline.

Pozytywne emocje również prowadzą nas do sukcesu, pomagają nam podejmować lepsze decyzje, zmniejszają ryzyko choroby i pozwalają nam żyć dłużej. W niektórych przypadkach pomagają nawet poszerzyć sposób, w jaki myślimy i działamy, kierując naszą uwagę na nowe informacje i możliwości. Pomagają budować ważne społeczne, fizyczne i poznawcze zasoby, które prowadzą do pozytywnych wyników i przynależności.

Biorąc to wszystko pod uwagę, można założyć, że szczęście jest na pierwszym miejscu, podobnie jak jedzenie i słońce, które przyczyniają się do dobrostanu człowieka . Ale można mieć zbyt wiele dobrego - nie tylko być zbyt szczęśliwym, ale także doświadczać niewłaściwych rodzajów szczęścia i próbować znaleźć szczęście w niewłaściwy sposób i w niewłaściwym czasie.

Nie mówię, że lepiej jest cały czas chodzić w funku. Mam jednak nadzieję, że uda mi się utrzymać pogoń za szczęściem w odpowiedniej perspektywie i ujrzeć swoje „negatywne” emocje w nowym i bardziej akceptowalnym świetle. W rzeczywistości stanowczo twierdzę, że opisywanie ich jako „negatywnych” tylko utrwala mit, że te przydatne uczucia są, no wiesz, negatywne.

Kiedy jesteśmy zbyt radośni, mamy tendencję do lekceważenia ważnych zagrożeń i niebezpieczeństw . Nie jest przesadą sugerowanie, że nadmierne szczęście może cię zabić. Możesz angażować się w bardziej ryzykowne zachowania, takie jak nadmierne picie („Piąta kolejka na mnie!”), Objadanie się („Mmm, więcej ciasta!”), Pomijanie kontroli urodzeń („Co może pójść nie tak?”) I używanie narkotyków ("Zróbmy imprezę!"). Nadmiar swobodnego zawrotu głowy i względny brak bardziej trzeźwych emocji może być nawet markerem manii, niebezpiecznego objawu choroby psychicznej.

Osoby o wysokim poziomie szczęścia czasami wykazują zachowanie, które jest w rzeczywistości bardziej sztywne. Dzieje się tak, ponieważ nastrój wpływa na sposób, w jaki nasz mózg przetwarza informacje. Kiedy życie jest dobre, a otoczenie jest bezpieczne i znajome, zwykle nie myślimy zbyt długo i intensywnie o czymś, co jest zbyt trudne - co pomaga wyjaśnić, dlaczego bardzo pozytywni ludzie mogą być mniej kreatywni niż osoby o bardziej umiarkowanym poziomie pozytywnych emocji.

Kiedy mówimy „wszystko jest super!” nastroju, jesteśmy znacznie bardziej skłonni do wyciągania pochopnych wniosków i uciekania się do stereotypów. Szczęśliwi częściej kładą nieproporcjonalny nacisk na wczesne informacje i pomijają lub minimalizują późniejsze szczegóły. Zwykle przybiera to formę efektu aureoli, w którym na przykład automatycznie zakładamy, że uroczy facet, którego właśnie poznaliśmy na przyjęciu, jest miły, tylko dlatego, że nosi fajne ciuchy i opowiada śmieszne dowcipy. Albo decydujemy, że mężczyzna w okularach w średnim wieku z teczką jest, powiedzmy, bardziej inteligentny i niezawodny niż 22-letnia blondynka w gorących różowych szortach Juicy Couture.

Nasze tak zwane negatywne emocje zachęcać do wolniejszego, bardziej systematycznego przetwarzania poznawczego. Mniej polegamy na szybkich wnioskach i zwracamy większą uwagę na subtelne szczegóły, które mają znaczenie.

(OK, facet jest gorący i wydaje się w tobie, ale dlaczego chowa swoją obrączkę za plecami ?) Czy to nie interesujące, że najsłynniejsi fikcyjni detektywi są szczególnie zrzędliwi? A że najbardziej beztroski dzieciak w liceum rzadko jest wyznawcą prawdy?

„Negatywne” nastroje wywołują bardziej uważny, dostosowany styl myślenia, który prowadzi do prawdziwego zbadania faktów w świeży i kreatywny sposób. Skupiamy się i analizujemy, gdy jesteśmy trochę w strachu. Ludzie w negatywnych nastrojach są zwykle mniej łatwowierni i bardziej sceptyczni, podczas gdy szczęśliwi ludzie mogą akceptować proste odpowiedzi i ufać fałszywym uśmiechom. Kto chce kwestionować powierzchowną prawdę, kiedy wszystko idzie tak dobrze? Więc szczęśliwa osoba idzie naprzód i podpisuje się na przerywanej linii.

Paradoks szczęścia polega na tym, że celowe dążenie do niego jest zasadniczo nie do pogodzenia z samą naturą szczęścia. Prawdziwe szczęście przychodzi dzięki czynnościom, które angażujesz się dla nich samych, a nie z jakichś zewnętrznych powodów, nawet jeśli powód jest czymś tak pozornie życzliwym jak pragnienie bycia szczęśliwym.

Dążenie do szczęścia ustanawia oczekiwanie i potwierdza powiedzenie, że oczekiwania są urazami, które czekają. Dlatego wakacje i imprezy rodzinne są często rozczarowujące, jeśli nie wręcz przygnębiające. Nasze oczekiwania są tak wysokie, że prawie nieuniknione, że zostaniemy zawiedzeni.

W jednym z badań uczestnicy otrzymali fałszywy artykuł w gazecie, w którym wychwalano zalety szczęścia, podczas gdy grupa kontrolna przeczytała artykuł, w którym nie ma mowy o szczęściu. Obie grupy oglądały następnie losowo przypisane klipy filmowe, które były albo szczęśliwe, albo smutne. Uczestnicy, którzy zostali nakłonieni do docenienia szczęścia po przeczytaniu artykułu, odeszli od oglądania „szczęśliwego filmu”, czując się mniej szczęśliwi niż ci z grupy kontrolnej, którzy oglądali ten sam film. Przywiązanie zbyt dużej wagi do szczęścia zwiększyło ich oczekiwania dotyczące tego, jak „powinno być”, a tym samym naraziło ich na rozczarowanie.

W innym badaniu poproszono uczestników o wysłuchanie „Święta wiosny” Strawińskiego ”Utwór tak niezgodny i wstrząsający, że wywołał zamieszki podczas debiutu w 1913 roku. Niektórym uczestnikom powiedziano, aby podczas słuchania muzyki „starali się uszczęśliwić siebie tak, jak to tylko możliwe”. Później ocenili siebie jako mniej szczęśliwych w porównaniu z grupą kontrolną, która nie goniła pana Smileya.

Agresywna pogoń za szczęściem również izoluje. W jeszcze innym badaniu, im wyżej uczestnicy umieścili szczęście na swoich listach celów lub celów, tym bardziej na podstawie codziennych samoocen opisywali się jako samotni.

Szczęście pojawia się również w różnych odmianach kulturowych, które otwierają się możliwość bycia szczęśliwym w niewłaściwy sposób. W Ameryce Północnej szczęście definiuje się w kategoriach osobistych osiągnięć (w tym przyjemności), podczas gdy w Azji Wschodniej szczęście kojarzy się z harmonią społeczną. Chińczycy wolą zadowolenie, podczas gdy Amerykanie pochodzenia europejskiego wolą podekscytowanie. Kultura japońska jest zbudowana na lojalności i wiąże się z poczuciem winy, podczas gdy kultura amerykańska ucieleśnia bardziej społeczne emocje, takie jak duma czy złość. Bycie szczęśliwym w danej kulturze zależy bardziej niż trochę od tego, jak zsynchronizowane są twoje uczucia z definicją szczęścia w tej kulturze.

Krótko mówiąc, pogoń za szczęściem może być równie samobójcza, jak rozmyślanie i butelkowanie podnieś swoje emocje. To kolejny mechanizm radzenia sobie z dyskomfortem związanym z „negatywnymi” emocjami i naszą niechęcią do znoszenia czegokolwiek, nawet w najmniejszym stopniu związanym z ciemną stroną.

Ciągłe duszenie się w negatywnych emocjach z pewnością nie jest zdrowe, ale jest kilka pozytywnych rzeczy że smutek, złość, poczucie winy lub strach mogą zdziałać.