Czy masz lęk społeczny - czy po prostu czujesz się niezręcznie na przyjęciach?

Wielu z nas ma problemy z językiem, rozmawiając z nieznajomymi lub osobami, których prawie nie znamy. Niezręczne, tak, ale naprawdę powszechne i nic wielkiego.

Z drugiej strony, jeśli czujesz się tak skrępowany, że jesteś fizycznie chory lub pomijasz przyjęcie świąteczne, ponieważ jest to zbyt wyniszczające, możesz szukać profesjonalnej pomocy.

To nie jest tylko sprawa nerwów; Twój niepokój społeczny może uniemożliwiać cieszenie się bogactwem życia, mówią psychologowie. Nie tylko poświęcasz osobiste relacje, ale ten rodzaj lęku może utrudnić Ci karierę, a nawet narazić Cię na depresję lub nadużywanie alkoholu.

Dr Debra Hope, profesor psychologii Aaron Douglas na Uniwersytecie Nebraska-Lincoln opisuje lęk społeczny jako coś, z czym wszyscy się borykamy, „po prostu normalną część życia”, odpływającą i przepływającą w różnych sytuacjach. Po prostu niektórzy radzą sobie z tym lepiej niż inni.

Pomyśl o pierwszym spotkaniu z przyszłymi teściami lub o odbyciu ważnej rozmowy kwalifikacyjnej. Mówi, że tego rodzaju spotkania towarzyskie mogą dać prawie każdemu przypadek motyli. Większość ludzi znajduje sposób, aby przezwyciężyć niepokój, powiedzmy, pobierając dodatkowe Zz w noc przed imprezą, unikając kofeiny w dniu spotkania lub słuchając ulubionej piosenki, aby ich uspokoić przed spotkaniem twarzą w twarz.

Kiedy te strategie zawodzą - kiedy niepokój społeczny przeszkadza w codziennym życiu (może odrzucasz rozmowę o pracę lub zbyt boisz się umówić na randkę, ponieważ martwisz się, że spartaczysz rozmowę przy kolacji) - wtedy staje się mówi, że problem kliniczny.

Podręcznik diagnostyczny i statystyczny zaburzeń psychicznych, przewodnik używany przez lekarzy do diagnozowania chorób psychicznych, definiuje zespół lęku społecznego w sposób surowy. Nie chodzi tylko o bycie kurczącym się fioletem. Jest to znaczący strach lub niepokój w sytuacjach towarzyskich lub związanych z występami lub unikanie przerażających sytuacji trwających sześć miesięcy lub dłużej.

Około 15 milionów dorosłych Amerykanów doświadcza w pewnym momencie osłabiającego lęku społecznego, co czyni go drugim najczęściej diagnozowanym lękiem zaburzenia po „specyficznej fobii” (oznaczającej skrajny lub irracjonalny lęk przed określonymi przedmiotami, miejscami lub sytuacjami), według Amerykańskiego Stowarzyszenia Lęku i Depresji (AADA).

Podobnie jak w przypadku wielu ludzkich doświadczeń, pojawia się lęk społeczny mieć składnik dziedziczny. Według National Institute of Mental Health nie jest jasne, dlaczego niektórzy członkowie rodziny są dotknięci, a inni nie. Możliwe, że mózgi niektórych ludzi źle interpretują sygnały społeczne lub mimikę twarzy. I chociaż twoje geny i chemia mózgu mogą odgrywać rolę, prawdopodobne jest, że pewna kombinacja czynników, w tym wrodzona osobowość i wychowanie danej osoby, wpływa na ryzyko tego rodzaju lęku.

Jeśli jako dziecko, miałeś pozytywne interakcje z innymi dziećmi, możesz być bardziej otwarty na ludzi i rzadziej rozwijać fobię społeczną, powody, dla których David Shanley, PsyD, psycholog kliniczny z Denver. Jednak dziecko, które jest z natury nieśmiałe, które wcześnie miało trudności z nawiązywaniem przyjaźni lub którego rodzice oddawali się jej zwyczajowi izolowania się w jej pokoju i pomijania zajęć towarzyskich, może być bardziej zagrożone.

„Teraz ty” ponownie rozwinie się fobia społeczna z powodu unikania konfrontacji z czymś, co być może mogło zostać przezwyciężone ”- mówi Shanley, autorka The Social Anxiety Workbook for Work, Public & amp; Życie społeczne: strategie zmniejszania nieśmiałości i zwiększania pewności siebie w każdej sytuacji .

Dla dorosłych z fobią społeczną poruszanie się po życiu w nowym mieście lub w nowej pracy może być trudne, zauważa Shanley. Oczywiście sytuacja każdego jest inna. „Niektórzy ludzie mogą mieć kilku bliskich przyjaciół, niektórzy mogą nie mieć bliskich przyjaciół, a niektórzy mogą mieć znajomych, ale mają problem z nawiązaniem znajomości na poziomie bliskich przyjaciół” - mówi.

Jeśli myśl o posiadaniu wszystkie oczy w pokoju skierowane na ciebie powodują mdłości, możesz mieć niepokój społeczny. Strach przed osądzeniem przez innych jest wspólną cechą tego zaburzenia.

„To strach przed odrzuceniem, to strach przed upokorzeniem, to strach przed porażką lub wyglądaniem jak idiota” - wyjaśnia Shanley.

Istnieją również badania sugerujące, że „pozytywna ocena”, podobnie jak otrzymanie nagrody, może być równie onieśmielająca, mówi Hope. Stawia oczekiwanie, że ludzie boją się, że nie mogą sprostać, mówi.

Unikanie to kolejny powszechny znak. Osoby z fobią społeczną unikają stawiania się w sytuacjach społecznych, zamiast radzić sobie z niepokojami, które wyzwalają spotkania społeczne. Są bardziej odizolowani, zauważa Shanley.

Przewidujący lęk przed niewygodnymi czynnościami społecznymi wyzwala reakcję organizmu na walkę lub ucieczkę, powodując kaskadę objawów fizycznych. Ludzie rumienią się, pocą, drżą lub dostają mdłości. Ich tętno przyspiesza, oddech staje się szybszy, umysł staje się pusty. A im bardziej się martwią, tym nasilają się te objawy.

Ale nigdy nie jest za późno na szukanie pomocy. Psychologowie twierdzą, że lęk społeczny jest zwykle leczony formą psychoterapii znaną jako terapia poznawczo-behawioralna, samodzielnie lub w połączeniu z lekami przeciwlękowymi, przeciwdepresyjnymi lub beta-blokerami.