Czy ciąża i choroba afektywna dwubiegunowa mieszają się?

Jeszcze 10 lat temu lekarze odradzali kobietom z chorobą afektywną dwubiegunową rodzenie dzieci. Chociaż to myślenie jest teraz przestarzałe, kobiety z chorobą afektywną dwubiegunową często stają przed trudnymi decyzjami dotyczącymi postępowania z lekami w czasie ciąży.

Większość leków przepisywanych na chorobę afektywną dwubiegunową wiąże się z pewnym ryzykiem wad wrodzonych, jednak kobiety, które zaprzestają przyjmowania leków, ryzykują nawrót epizod maniakalny lub depresyjny; według niektórych szacunków w okresie poporodowym odsetek nawrotów wynosi od 50% do 70%. Jeszcze bardziej niepokojące jest to, że kobiety z chorobą afektywną dwubiegunową sto razy częściej niż inne kobiety doświadczają psychozy poporodowej, poważnego zaburzenia nastroju, które w najgorszym przypadku może skutkować zabójstwem dzieci.

37-letnia Sally zaczęła przyjmować lit ciężki epizod maniakalny siedem lat temu. W końcu przeszła na inne leki, ale w 2007 roku całkowicie odstawiła leki, gdy dowiedziała się, że jest w ciąży.

Ciąża przebiegła bez powikłań. Jej córka, Stella, przyjechała sześć tygodni wcześniej, ale po 21 dniach pobytu w szpitalu Stella wreszcie była w domu i dobrze się rozwijała.

Tymczasem Sally się rozpadała. „Byłam wyjątkowo nadpobudliwa” - mówi. „Jechałem milion mil na godzinę”. Wszyscy jej mówili: „Kiedy dziecko śpi, ty śpisz” - ale nie mogła odpocząć. Podczas gdy Stella drzemała, Sally znów sprzątała swojego Jacksona w stanie New Jersey w domu, wycierając klamki i włączniki światła. O 6 rano upiekła borówki i wyrywała chwasty w noc.

Chociaż w dniu, w którym urodziła Stellę, ponownie zaczęła przyjmować leki, po serii nieprzespanych nocy kilka miesięcy później Sally w końcu zdała sobie sprawę, że lit jedyna rzecz, która przywróciłaby ją do zmysłów. I tak się stało.

Jednak Sally nadal miała wątpliwości, czy jest wystarczająco silna, by zostać matką. To są wątpliwości, które podziela wiele kobiet z chorobą afektywną dwubiegunową.

Powiedz nie narkotykom?
Dwa lata temu u 26-letniej Meredith z Dix Hills w stanie Nowy Jork zdiagnozowano chorobę afektywną dwubiegunową i zaczęła przyjmować lit. Teraz planuje swój ślub i każdej nocy bierze koktajl stabilizatorów nastroju, leków przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych: litu, Abilify, propranololu (Inderal) i escitalopramu (Lexapro). „Na początku byłam wdzięczna za lit” - mówi. `` Ale wtedy pomyślałem: `` Istnieją wszystkie moje możliwości posiadania dzieci ''.

Kiedy po raz pierwszy został zatwierdzony przez FDA w 1970 roku, uważano, że lit powoduje wady zastawek serca w bardzo wysokim odsetek niemowląt urodzonych przez matki przyjmujące lek (około 1 na 50). Dziesięciolecia później nowe badania obniżyły ryzyko do około 1 na 1000 do 2000.

Leki dwubiegunowe nie są uważane za tak ryzykowne w czasie ciąży jak kiedyś, ale nie są też dokładnie nieszkodliwe. Zgodnie z listowym systemem bezpieczeństwa leków FDA w czasie ciąży, większość leków psychotropowych stanowi potencjalne zagrożenie dla płodu. Badania wykazały, że leki przeciwdrgawkowe kwas walproinowy (Depakote) i karbemazepina (Tegretol) mogą powodować na przykład wady wrodzone, od deformacji fizycznych po rozszczep kręgosłupa, podczas gdy niektóre badania sugerują, że inny lek przeciwdrgawkowy, lamotrygina, może powodować zwiększone ryzyko rozszczepu podniebienia.

Następna strona: Każda kobieta jest inna

Ryzyko wystąpienia wad wrodzonych jest niewielkie, ale decyzja o zaprzestaniu przyjmowania leków jest powszechna, nawet wśród kobiet z poważnymi chorobami psychicznymi. W zeszłym roku, po zaręczynach i konsultacji ze swoim psychiatrą, Meredith zdecydowała się zacząć odstawiać lit. „Osobiście nie chciałabym brać żadnych leków”, mówi, rozważając przyszłą ciążę. „Po prostu nie chcę ryzykować”.

Czy kobiety z chorobą afektywną dwubiegunową powinny odstawić leki? Według psychiatry reprodukcyjnej Catherine Birndorf, MD, założycielki programu dla kobiet Payne Whitney w New York Presbyterian Hospital: „Nie ma tylko jednej odpowiedzi”. Ciężkość choroby afektywnej dwubiegunowej jest bardzo różna w zależności od osoby i dlatego trudno jest ujednolicić opiekę nad kobietami w ciąży z chorobą - wyjaśnia dr Birndorf. „Każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie” - mówi.

Jednak wielu pacjentów dr Bindorfa początkowo nie zdaje sobie sprawy, że nieleczona choroba - i nie tylko leki - może być ryzykowna. Według badania opublikowanego w 2007 roku w American Journal of Psychiatry , kobiety, które odstawiły leki stabilizujące nastrój w czasie ciąży, spędziły ponad 40% ciąży na „epizodzie choroby”. Badania sugerują, że wpływ matczynej depresji na płód może prowadzić do powikłań zarówno w czasie ciąży, jak i po jej zakończeniu.

Mimo to wiele kobiet z chorobą afektywną dwubiegunową uważa, że ​​muszą przestać przyjmować wszystkie leki ze względu na swoje dziecko - i często psychiatrzy lub położnicy / GYN odciągają kobiety od leków - twierdzi dr Margaret Spinelli, dyrektor Programu dla Kobiet w Psychiatrii na Uniwersytecie Columbia.

„Mam nadzieję, że kobiety przyjdą do psychiatry okołoporodowego, aby poddać się ocenie” - mówi dr Spinelli. - Ponieważ mogą zachorować. A problem polega na tym, że jeśli w trakcie ciąży naprawdę zachorują, to może wymagać znacznie większej ilości leków, aby je ustabilizować ”.

Planowanie poporodowe
Ciąża bez powikłań z lekami lub bez leków nie oznacza, że ​​kobieta jest wolna. Dla każdej matki z chorobą dwubiegunową najtrudniejszym okresem nie jest sama ciąża, ale okres poporodowy.

Oczywiście problemy poporodowe nie ograniczają się do kobiet z chorobą dwubiegunową. Wiele kobiet doświadcza epizodów płaczu zwanych „baby blues” i szacuje się, że 10% kobiet przechodzi cięższą depresję poporodową. Jednak kobiety z chorobą afektywną dwubiegunową są znacznie bardziej zagrożone; psychoza poporodowa - która jest uważana za formę choroby afektywnej dwubiegunowej - występuje w przypadku od 25% do 50% porodów.

Chociaż psychoza poporodowa jest poważnym ryzykiem, można ją leczyć, i często zapobiega się im za pomocą leków. - Niezwykle ważne jest, aby kobieta z chorobą afektywną dwubiegunową miała plan z rodziną i lekarzami na wypadek, gdyby zachorowała na psychozę - mówi dr Spinelli. Ze względu na wysokie ryzyko psychozy kobiety z chorobą afektywną dwubiegunową powinny „naprawdę zacząć przyjmować leki przynajmniej przed ich dostarczeniem” - dodaje.

Wraz z rozwojem dziedziny psychiatrii okołoporodowej wiele kobiet z chorobą dwubiegunową decyduje się na pozostanie na lekach, aby unikaj wszelkich szans na psychozę poporodową lub epizody maniakalne. „Słyszałam wiele przerażających historii o ludziach krzywdzących dziecko” - mówi 37-letnia Michele Noll z Atlanty, która urodziła dwoje zdrowych dzieci zażywając stabilizatory nastroju.

„Nie miałem wahań nastroju - mówi Noll o swojej ciąży i okresie poporodowym. „Nikt nawet nie wiedział, że mam chorobę dwubiegunową”.

Następna strona: Zagrożenia związane z karmieniem piersią

Karmienie piersią stanowi kolejne wyzwanie. Chociaż niektóre leki są bezpieczne podczas karmienia piersią, karmienie dziecka wymaga częstego wstawania w ciągu nocy. U osób z chorobą afektywną dwubiegunową brak snu może wywołać epizod maniakalny.

25-letnia Shanun Carey z Manchesteru w stanie Nowy Jork popadła w taką manię podczas karmienia piersią, że w końcu „odbijała się od ścian”. dobrowolnie sprzątając mieszkania sąsiadów, aby spalić nadmiar energii. Kiedy jej córka miała sześć miesięcy, Carey zdała sobie sprawę, że musi przerwać karmienie piersią, aby odzyskać zdrowie; przeszła na formułę, aby móc wznowić przyjmowanie leków i regularny harmonogram snu.

Formuła nie jest jedynym rozwiązaniem. 30-letnia Rachael Bender z Neapolu na Florydzie, która prowadzi blog My Bipolar Pregnancy, zdała sobie sprawę, że utrata snu będzie ogromnym wyzwaniem przy karmieniu piersią. Ale chciała spróbować, więc wraz z mężem opracowali system, kiedy jej córka była niemowlęciem. Aby uchronić Bender przed wstawaniem i ponownym zasypianiem dziecka, jej mąż spał w pokoju gościnnym obok kołyski i przynosił dziecko do Bender, gdy było głodne. „Najtrudniejszą rzeczą w całej ciąży” - mówi Bender - był sen po jej urodzeniu. ”

Kolejne pokolenie
Sally, która popadła w depresję po tym, jak lit opanował manię , wciąż zmaga się z wzlotami i upadkami choroby afektywnej dwubiegunowej. Ponieważ chce być wspaniałym rodzicem dla Stelli, podjęła, jak mówi, najtrudniejszą decyzję w jej życiu.

„Oczywiście, nie będę mieć kolejnego dziecka” - mówi Sally, przyznając, że bez względu na to, ile razy całuje ją zdrowa córka lub jej mąż mówi jej, że jest cudowną matką, wciąż ma wątpliwości związane z chorobą afektywną dwubiegunową i ilością uwagi, której wymaga. `` Chcę być najlepszą matką, jaką mogę być, i gdybym miała dwoje dzieci, martwiłabym się, że rozsmarowuję się zbyt chudo '' - mówi.

Meredith wie, że ciąża będzie „trudna czas ”, a ludzie już kwestionowali jej decyzję o posiadaniu dzieci; przyjaciel rodziny powiedział jej nawet, że byłoby dla niej „bólem serca”, gdyby miała dziecko z chorobą afektywną dwubiegunową. Choroba afektywna dwubiegunowa zwykle występuje w rodzinach: badania pokazują, że osoba jest 10 razy bardziej narażona na rozwój choroby, jeśli rodzic ma chorobę dwubiegunową.

Nic z tego nie wpłynęło na pragnienie Meredith, by zostać matką.