Dieta? Więcej snu pomaga spalić tłuszcz

Jeśli chcesz schudnąć, zmniejszając liczbę kalorii, dobrze się wyśpij. Według nowych badań wydaje się, że zbyt mała ilość snu ogranicza zdolność organizmu do spalania tłuszczu.

W badaniu 10 osób z nadwagą, ale poza tym zdrowych na diecie niskokalorycznej, spędziło cztery tygodnie w laboratorium badawczym. . Ich dieta pozostała taka sama przez cały czas, ale spali 8,5 godziny w nocy przez dwa tygodnie i zaledwie 5,5 godziny w nocy przez dwa tygodnie.

Chociaż uczestnicy stracili mniej więcej taką samą wagę (około 6,5 funta) Naukowcy odkryli, że w każdym harmonogramie snu skład tych funtów znacznie się różnił.

Kiedy byli pozbawieni snu, uczestnicy stracili o połowę mniej tłuszczu i prawie dwa razy więcej mięśni i innych chudych masa ciała, według badań opublikowanych w Annals of Internal Medicine. Chude mięśnie są ważne dla utrzymania utraty wagi, ponieważ utrzymują metabolizm osoby w zdrowym tempie.

Powiązane linki:

Uczestnicy badania zgłaszali również, że czuli się bardziej głodni, gdy nie byli wystarczająca ilość snu.

„Utrata beztłuszczowej masy ciała jest efektem ubocznym diety, a nie korzyścią” - mówi naczelny autor badania, MD Plamen Penev, profesor endokrynologii na Uniwersytecie Chicago. „Oznacza to, że organizm nie spala tyle kalorii i potrzebuje ich mniej, aby utrzymać tę samą wagę. Ale pozbycie się z diety jeszcze większej ilości kalorii może być trudne, gdy poczujesz się bardziej głodny.

Dr. Penev dodaje: „Wszystkie te rzeczy mogą spiskować, aby wysiłki dietetyczne pod koniec dnia były znacznie mniej skuteczne”.

Badanie było niewielkie, a laboratorium, w którym ściśle kontrolowane są posiłki i czas snu, może nie porównuje się go bezpośrednio ze światem rzeczywistym, w którym ludzie mogą odwiedzić spiżarnię lub lodówkę, jeśli czują głód. Mimo to badanie rzuca światło na możliwą interakcję między utratą snu a przyrostem masy ciała - oba te zagrożenia są znane wielu Amerykanom.

„Bardzo trudno jest schudnąć, więc każda odrobina pomaga” - mówi David Rapoport, MD, dyrektor medyczny centrum zaburzeń snu w New York University School of Medicine. `` Jeśli chcesz maksymalnie wykorzystać swoją dietę i dać sobie największą szansę, aby nie być zmuszonym do oszukiwania przez głód, sen jest bardzo ważny. ''

Poprzednie badania wskazywały na związek między sen i metabolizm, ale to badanie jest jednym z pierwszych szczegółowych spojrzeń na to, co może to wyjaśnić. Jedną z zalet przeprowadzenia badania w laboratorium było to, że umożliwiło naukowcom ścisłe monitorowanie zmian w zawartości tłuszczu w organizmie ochotników i hormonów apetytu.

Dr. Penev i jego koledzy byli zaskoczeni ogromną różnicą w utracie tkanki tłuszczowej związanej z każdym schematem snu. Okazało się, że osoby na diecie straciły średnio 3,1 funta tłuszczu przy odpowiednim śnie i zaledwie 1,3 funta przy ograniczonym śnie.

Odkryli również, że brak snu podnosi poziom hormonu greliny, która stymuluje głód i zwiększa ilość tłuszczu

Naukowcy nie są pewni, dlaczego więcej snu spala więcej tkanki tłuszczowej, ale mają kilka teorii. Dłuższa przytomność wymaga więcej substancji podobnych do cukru, aby utrzymać względnie wyższą aktywność i metabolizm mózgu, zauważa dr Penev. Może to spowodować, że organizm zużyje mniej tłuszczu i rozbije więcej beztłuszczowej masy ciała (takiej jak białko), aby przekształcić ją w paliwo dla mózgu.

Wyjaśnienie może być bardziej skomplikowane, mówi dr Rapoport. Wyjaśnia, że ​​podczas niektórych etapów snu, takich jak szybki ruch gałek ocznych (REM), metabolizm mózgu w rzeczywistości znacznie wzrasta.

„Byłoby przesadą stwierdzenie, że jeśli nie śpisz wystarczająco dużo, nie będziesz w stanie schudnąć ”- mówi dr Rapoport. „Ale to pasuje do ogólnego schematu, który mówi, że kiedy pozbawiasz snu, zmieniasz metabolizm”.

Jak przyznają naukowcy, potrzebne będą większe i dłuższe badania, aby wyjaśnić, w jaki sposób ograniczenie snu może utrudniać dietę, zwłaszcza w rzeczywistych ustawieniach. Z badań nie wynika jasno, jak metabolizm organizmu może dostosować się na przykład do braku snu w czasie.

„Wyniki mogą, ale nie muszą, generalizować się na długoterminowe skutki ograniczenia snu w społeczności” - mówi Daniel Kripke, MD, emerytowany profesor psychiatrii na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego. „I mogą nie mieć zastosowania do osób o przeciętnej długości snu”.

Przed badaniem ochotnicy spali średnio 7,7 godziny, znacznie więcej niż około 6,5 godziny odnotowane w populacji ogólnej, dr Kripke notatki.