Diabulimia to poważne zaburzenie odżywiania, o którym prawdopodobnie nie słyszałeś

Jeśli masz cukrzycę typu 1, wiesz, jak ważna dla zdrowia jest insulina. W rzeczywistości ratuje życie. Ale niektórzy ludzie z tą chorobą manipulują insuliną w celu oczyszczenia się po dużym posiłku o wysokiej zawartości węglowodanów. Stan ten nazywany jest diabulimią.

Chociaż nie jest to formalna diagnoza, termin ten odnosi się do „wyjątkowego objawu zaburzeń odżywiania, jakim jest ograniczenie podawania insuliny w celu oczyszczenia kalorii” - mówi dr Ann Goebel-Fabbri, były adiunkt psychiatrii w Harvard Medical School i autor książki Prevention and Recovery From Eating Disorders in Type 1 Diabetes: Injecting Hope . Chociaż być może słyszałeś o ludziach oczyszczających się z powodu wymiotów wywołanych przez siebie lub stosowania leków moczopędnych lub przeczyszczających, można to zrobić również przez niewłaściwe użycie niezbędnych leków, takich jak insulina. „To bardzo niebezpieczne zachowanie, które może prowadzić do powikłań cukrzycy i zwiększać prawdopodobieństwo przedwczesnej śmierci” - mówi Goebel-Fabbri.

Osoby z cukrzycą typu 1 nie wytwarzają insuliny. „Insulina działa jak klucz umożliwiający glukozie przedostanie się do komórek” - wyjaśnia dr Susan Herzlinger, specjalista od zaburzeń odżywiania u osób chorych na cukrzycę z Joslin Diabetes Center w Bostonie. Glukoza to paliwo, którym zużywa organizm, ale bez insuliny organizm nie może wykorzystać glukozy we krwi. Zwykle trzustka robi to automatycznie. W przypadku cukrzycy typu 1 musisz podawać sobie insulinę w postaci zastrzyków lub pompy insulinowej.

Osoby z diabulimią mogą podawać zbyt małą dawkę insuliny lub całkowicie ją pominąć. Następnie wzrasta poziom cukru we krwi, a nerki usuwają nadmiar glukozy z moczem. „Jest to sposób na oczyszczenie tego, co zostało zjedzone, ponieważ cukier, który spożyłeś, nie jest wchłaniany, a zamiast tego jest usuwany” - mówi dr Herzlinger. Co więcej, ograniczenie insuliny zmusza organizm do trawienia tłuszczu (i niektórych mięśni), aby wspomóc funkcjonowanie mózgu, mówi.

W najlepszym przypadku może to wywołać rozdrażnienie i zmęczenie. Co najgorsze, może być śmiertelne. „Najpoważniejsze konsekwencje wzrostu poziomu cukru we krwi i tak niskiego poziomu insuliny stwarzają ryzyko rozwoju kwasicy ketonowej” - mówi dr Herzlinger. Jest to nagły stan chorobowy, w którym tłuszcz jest rozkładany zbyt szybko na ketony, powodując zakwaszenie krwi (co różni się od tego, co dzieje się w popularnej diecie ketogenicznej). Cukrzycowa kwasica ketonowa zwykle wymaga wizyty na ostrym dyżurze „co najmniej” i często przyjęcia na intensywną terapię, mówi.

Długofalowe konsekwencje są również poważne. Może to obejmować uszkodzenie mniejszych naczyń krwionośnych, prowadzące do utraty wzroku, niewydolności nerek i dializy. Możliwe jest również wystąpienie neuropatii obwodowej, która powoduje ból i utratę czucia, co zwiększa ryzyko ran i owrzodzeń stóp. Ponadto nadgodziny niewłaściwe używanie insuliny może uszkodzić duże naczynia krwionośne zaopatrujące serce i mózg. „Mamy kobiety z zaburzeniami odżywiania, które przeszły operację bajpasów serca w wieku około 30 lat” - mówi dr Herzlinger.

Osoby z cukrzycą typu 1, zwłaszcza kobiety, są narażone na wyjątkowe ryzyko zaburzeń odżywiania lub Badania pokazują, że zaburzenia erekcji obejmują manipulowanie dawką insuliny, aby uniknąć konsekwencji dużego posiłku. Goebel-Fabbri zauważa, że ​​kobiety z typem 1 są około 2,5 razy bardziej narażone na wystąpienie zaburzeń erekcji niż kobiety bez schorzenia. Według badania z 2015 roku opublikowanego w czasopiśmie Diabetes Care , w jednym badaniu 126 dziewcząt z cukrzycą typu 1 u prawie jednej trzeciej rozpoznano zaburzenia erekcji u młodych kobiet.

„Trzydzieści do 40% kobiet z typem 1 powie, że w pewnym momencie swojego życia ograniczyły stosowanie insuliny w celu utraty wagi” - mówi Goebel-Fabbri. Mówi, że nie oznacza to, że wszyscy mają zaburzenia odżywiania, ale jest to część szerszego zakresu robienia niebezpiecznych rzeczy, aby schudnąć.

Jednym z powodów, dla których kobiety z typem 1 są bardziej zagrożone? Musisz być bardzo świadomy swojego spożycia - liczenie gramów węglowodanów, planowanie posiłków, szacowanie zapotrzebowania na insulinę. Połącz to z ogólną presją społeczną, aby być szczupłą, a praktyka czujności żywieniowej może się zmienić, mówi Goebel-Fabbri. Co więcej, niektórzy pacjenci nawet powiedzieli jej, że nauczyli się tego robić z materiałów medycznych, które mają na celu ostrzeżenie przed niedostateczną dawką lub pomijaniem insuliny.

Podczas gdy rozwój ED jest wieloczynnikowy, jest też składnik wagowy. „Niedoceniane jest to, że osobom z typem 1 trudniej jest zarządzać swoją wagą, pomimo utrzymywania umiarkowanych nawyków” - mówi dr Herzlinger. Przy użyciu takiego narzędzia, jak insulina, odkrycie, że manipulacja wagą jest możliwa, może stać się dla niektórych niebezpiecznym nawykiem.

Jednak ważne jest również, aby wiedzieć, że zbyt mała dawka insuliny może nie dać komuś takich wyników w zakresie odchudzania, o jakich marzy. „Utrata wagi zdarza się naprawdę wcześnie, ale jest bardzo niebezpieczna i może nie trwać długo” - mówi Goebel-Fabbri. W swoich badaniach na kobietach, które manipulowały insuliną w celu utraty wagi, kontynuowała badanie z uczestnikami badania 11 lat później. Ci, którzy przestali ograniczać insulinę, mieli zdrowy wskaźnik masy ciała, podczas gdy ci, którzy nadal to robili, mieli podwyższony BMI. „Spekuluję, że dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że jedzenie coraz bardziej wymyka się spod kontroli. Osoby z wysokim poziomem glukozy są znacznie bardziej głodne niż osoby o zdrowszym poziomie ”- mówi.

Niestety, pierwszą wskazówką, że ktoś może cierpieć na cukrzycę, może być przyjęcie do szpitala z cukrzycową kwasicą ketonową. Rutynowe badania krwi w celu monitorowania poziomu glukozy we krwi mogą również ostrzec lekarzy, że istnieje problem. Poziom hemoglobiny A1c (średni poziom cukru we krwi w ciągu trzech miesięcy) może wzrosnąć bez wyjaśnienia - mówi dr Herzlinger. Z pewnością poziom HbA1c może być podwyższony z różnych powodów, ale lekarze będą chcieli zbadać przyczynę. (Ludzie mogą również przyjmować zbyt małą dawkę lub pomijać insulinę z innych powodów, w tym z powodu wygórowanych kosztów leków, jak opisano w jednym z artykułów w New York Timesie .)

Leczenie diabulimii często wymaga zespołu podejście do leczenia cukrzycy, powrotu do zdrowia po zaburzeniach odżywiania i wspierania zdrowia psychicznego, ponieważ osoba może również radzić sobie z depresją i lękiem, mówi Goebel-Fabbri. Oto, co to może oznaczać.

Porozmawiaj z zaufanym dostawcą. „Ta walka jest bardzo wstydliwa, więc ciężko jest to ujawnić lekarzowi. Pacjent musi czuć się bezpieczny od ocen i wykładów ”- mówi Goebel-Fabbri.

Wspieraj komunikację w zespole. Goebel-Fabbri twierdzi, że wyzwaniem jest to, że wielu lekarzy psychiatrycznych, w tym eksperci od zaburzeń odżywiania, nie jest przeszkolonych w zakresie leczenia cukrzycy typu 1, a obowiązek ich nauczania nie powinien spoczywać na pacjentach. Twój lekarz diabetolog powinien ściśle współpracować z lekarzem psychiatrycznym, aby dowiedzieć się od niego o zaburzeniach odżywiania. Podobnie, twój lekarz powinien być skłonny nauczyć eksperta ED na temat typu 1.

Przywróć dobre nawyki. Często osoba z diabulimią ma niekontrolowany poziom glukozy we krwi. Zamiast próbować szybko odzyskać „świetne” zarządzanie poziomem glukozy, dr Herzlinger zaleca dążenie do „dobrego”. Ona każe pacjentom przyjmować insulinę podczas posiłków, ale w niższej dawce niż jest to właściwe. To przywróci nawyk przyjmowania insuliny. W miarę postępu regeneracji przyjmowana ilość może stopniowo wzrastać.

Zmień dietę. W przypadku innych zaburzeń odżywiania wprowadzenie kogoś na „dietę” może być niebezpieczne. Jednak w tym przypadku pomocna może być współpraca z doświadczonym dietetykiem w celu opracowania zdrowej diety o umiarkowanej zawartości węglowodanów, skupiającej się na węglowodanach o niższym indeksie glikemicznym. Czemu? Pacjent nie musi wtedy przyjmować dużych ilości insuliny, co nie jest smaczne na początkowych etapach zdrowienia.

Ale nie bądź surowy. Skoncentrowanie się na regularnym jedzeniu w sposób niepowodujący utraty może pomóc komuś przywrócić elastyczność swojej diecie, której potrzebuje, mówi Goebel-Fabbri.

Przygotuj się na (możliwy) zysk. Obawa przed przyrostem masy ciała jest naturalna, a przyrost masy ciała może, ale nie musi, nastąpić podczas rekonwalescencji. Goebel-Fabbri mówi, że jednym z problemów jest to, że wysoki poziom cukru we krwi powoduje odwodnienie, a gdy ktoś zacznie prawidłowo przyjmować insulinę, może przybrać na wadze, co może być niepokojące. „Jest to całkowicie normalne i ustąpi, ale nikt nie może obiecać, jak długo to potrwa. Ostrzegam pacjentów, że dzieje się to na początku, aby nie przerywali leczenia ”- mówi. Stopniowe zmniejszanie poziomu glukozy może pomóc złagodzić ten efekt uboczny.