Depresja w miejscu pracy: nie pytaj, nie mów?

Pracownicy z depresją mogą wahać się przed ujawnieniem swojego stanu szefom i współpracownikom. Na pozór Sandy odniósł sukces i był zadowolony. W wieku 30 lat zajmowała wysokie stanowisko w dużej firmie medialnej w Bostonie - a poza tym była szczęśliwą mężatką, świeżo upieczoną mamą.

Ale jej życie było mniej urocze, niż się wydawało. Sandy (to nie jest jej prawdziwe imię) popadła w poważną depresję po urodzeniu dziecka. I chociaż odczuwała ulgę od leków przeciwdepresyjnych, leki te często słabły, wprowadzając ją w głęboki, mroczny nastrój.

„Trudno było wstać i iść do pracy” - mówi. W rzeczywistości były chwile, kiedy Sandy po prostu nie mogła wtargnąć się do biura i wezwać chorobę. była chora - ale nie powiedziała swoim pracodawcom czym.

Sandy bała się, że gdyby jej koledzy wiedzieli o jej depresji, zaczęliby widzieć jej typowe zachowanie— wypowiadanie się otwarcie na spotkaniach, powiedzmy - jako objaw jej choroby. „To prawie tak, jakby ludzie myśleli, że masz PMS lub coś w tym rodzaju, i pomijają to, co mówisz” - mówi.

To ważna obawa. Piętno otaczające depresję nie jest tym, czym była pokolenie temu (dzięki większej świadomości społecznej i włączaniu antydepresantów do głównego nurtu), ale pozostaje na tyle silne, że większość pracowników w depresji prawdopodobnie wahałaby się przed ujawnieniem swojego stanu szefom i współpracownikom z obawy przed marginalizacją zawodowo lub postrzegani jako słabi. Niektórzy pracownicy mogą nawet martwić się zagrożeniem swojej pracy - zwłaszcza w obecnym klimacie gospodarczym.

„Myślę, że przeszliśmy długą drogę, jeśli chodzi o stwierdzenie, że depresja jest ważnym problemem w miejscu pracy” - mówi Michelle Riba, MD, profesor psychiatrii na Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor. „Ale osoba, która pracuje w biurze lub w innej sytuacji, naprawdę musi pomyśleć o tym, dlaczego dyskutuje się o jakimkolwiek schorzeniu. Nie żeby było coś złego w ujawnianiu, ale trzeba być naprawdę jasnym co do tego, co mamy nadzieję zyskać.

Ustawa Americans with Disabilities Act zapobiega dyskryminowaniu osób z poważnymi problemami zdrowotnymi przez pracodawców zatrudniających 15 lub więcej pracowników (w tym depresja) i wymaga od nich przyjmowania pracowników niepełnosprawnych. Aby jednak podlegać ochronie prawnej, pracownicy muszą ujawniać pracodawcom rodzaj swojej niepełnosprawności.

Decyzja o poinformowaniu pracodawcy i współpracowników o depresji (lub innej chorobie psychicznej) nie powinna być lekceważonym. Jak sugeruje dr Riba, powinieneś mieć do tego ważny powód i wiedzieć z wyprzedzeniem, czego potrzebujesz od swojego pracodawcy, aby skutecznie wykonywać swoją pracę. I będziesz musiał uporać się z utrzymującym się piętnem choroby psychicznej.

Lekarz Sandy powiedział jej, że depresja jest chorobą tak samo jak cukrzyca - i do pewnego stopnia się z tym zgadza. „Gdybym miał cukrzycę, prawdopodobnie powiedziałabym o tym swojej firmie” - mówi. „Ale nigdy im tego nie powiedziałem”.

Następna strona: Uzyskiwanie pomocy Uzyskiwanie pomocy
Jak każdy poważny problem zdrowotny, depresja wymaga profesjonalnej pomocy. Osoby cierpiące na depresję powinny zapytać swoich lekarzy o terapię, leki przeciwdepresyjne i inne metody leczenia, zanim rozważą poruszenie problemu ze swoim pracodawcą, mówi dr Riba, który jest również zastępcą dyrektora centrum depresji na Uniwersytecie Michigan.

„Po pierwsze, ludzie, którzy czują się w depresji, powinni zostać poddani ocenie, uzyskali dobre leczenie i współpracowali ze swoim lekarzem i lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej” - mówi. Dr Riba mówi, że jeśli osoby z depresją nie otrzymają odpowiedniego leczenia, mogą zwrócić się do zachowań przynoszących skutki odwrotne do zamierzonych, takich jak picie.

Podstawowa opieka zdrowotna nie jest jedynym źródłem pomocy. Jeśli Twoja firma ma program pomocy dla pracowników - usługę wewnętrzną zaprojektowaną, aby pomóc pracownikom w radzeniu sobie z problemami osobistymi, które mają wpływ na ich pracę - możesz uzyskać poradę i skierowanie do specjalisty zdrowia psychicznego bez wiedzy współpracowników.

Uzyskanie odpowiedniego leczenia jest niezbędne, nawet jeśli może to oznaczać droższe składki, jeśli w którymś momencie będziesz musiał wykupić ubezpieczenie zdrowotne na wolnym rynku. Jednak ze względu na krajowe przepisy dotyczące opieki zdrowotnej uchwalone w zeszłym roku, firmy ubezpieczeniowe nie będą w stanie odmówić Ci pokrycia na depresję lub jakiekolwiek inne istniejące wcześniej schorzenia psychiczne, począwszy od 2014 roku.

Jeśli ujawnisz swoją depresję ?
Clare Miller, dyrektor Partnerstwa na rzecz Zdrowia Psychicznego w Miejscu Pracy Amerykańskiej Fundacji Psychiatrycznej, które pomaga pracodawcom w opracowywaniu skutecznych podejść do zdrowia psychicznego, zachęca osoby, u których zdiagnozowano depresję, do dokładnego przemyślenia tego, co próbują osiągnąć, ujawniając ich stan szefowi lub działowi zasobów ludzkich.

„To nie jest łatwe,„ Tak, powinieneś to zrobić ”lub„ Nie, nie powinieneś ”. Myślę, że to naprawdę zależy ”- mówi Miller. „Chcesz przemyśleć, jaki byłby cel ujawnienia informacji.”

Na przykład ujawnienie informacji może leżeć w twoim najlepszym interesie, jeśli potrzebujesz specjalnych udogodnień do wykonywania swojej pracy, takich jak możliwość rozpoczęcia później w ciągu dnia, ponieważ przyjmujesz nowy lek, który powoduje senność rano lub bierzesz zwolnienie lekarskie, jeśli przeżywasz szczególnie ciężki okres emocjonalny.

Ujawnienie jest prawdopodobnie dobrym pomysłem, jeśli depresja powoduje zauważalnie ucierpi na tym wydajność pracy, mówi Miller. „Ale staraj się robić to na początku gry, zamiast czekać, aż uzyskasz złą ocenę wyników” - dodaje. (I powinieneś być przygotowany na dostarczenie dokumentacji od swojego lekarza, ponieważ wiele firm będzie tego wymagać.)

Kolejną ważną kwestią jest atmosfera w miejscu pracy. Chociaż piętno związane z depresją nie jest tak złe, jak kiedyś, mówi Miller, z pewnością nadal istnieje. „Wiele z tego będzie zależeć od kultury panującej w Twojej firmie” - mówi. Niektóre miejsca pracy są bardziej tolerancyjne i postępowe niż inne.

Ludzie, którzy ujawniają swoją depresję kolegom - lub nawet jednemu koledze - powinni być przygotowani na plotki, mówi dr Riba. „Należy założyć, że jeśli powiemy jednej osobie, inni się dowiedzą” - mówi.

Następna strona: Jak przyjazna jest Twoja firma? Jak przyjazna jest Twoja firma?
Jeśli zdecydujesz się powiedzieć swoim szefom i współpracownikom o swojej depresji, dobrą wiadomością jest to, że prawdopodobnie będzie to łatwiejsze niż 10-20 lat temu.

Pracodawcy są coraz bardziej świadomi, że promowanie zdrowia psychicznego pracowników jest dobre dla biznesu - mówi Miller. Zadowolony pracownik jest bardziej produktywny, dlatego pracodawcy powinni pomagać osobom potrzebującym w ich znalezieniu. Duża depresja jest główną przyczyną niepełnosprawności wśród dorosłych w wieku od 15 do 44 lat, dotykając każdego roku prawie 7% dorosłych w USA, według National Institute of Mental Health. A depresja powoduje, że każdego roku w USA spada produktywność szacowana na 23 miliardy dolarów.

Ale to nie znaczy, że powinieneś oczekiwać, że twój pracodawca będzie współczuł lub pochyla się wstecz, aby ci pomóc. Nawet w najbardziej pomocnych firmach nawigacja po korzyściach dla zdrowia psychicznego może być trudna.

PPG Industries, dostawca powłok, szkła, włókna szklanego i chemikaliów z Pittsburgha, zatrudniający 34 000 osób, został doceniony przez grupę Millera za zaangażowanie na rzecz zdrowia psychicznego pracowników. Alberto Colombi, dyrektor medyczny firmy PPG, mówi, że głównym obowiązkiem pracodawcy jest zdestygmatyzowanie depresji, zachęcanie do samodzielnej kontroli i pomoc w łączeniu potrzebujących pracowników z odpowiednimi zasobami.

„Zamiast być kontrolując, pracodawcy powinni zapewnić sprzyjające środowisko ”- mówi dr Colombi. „Chcesz się upewnić, że wiesz, gdzie są drzwi i jak je otworzyć”.

Zgodnie z nową Ustawą o parytecie zdrowia psychicznego i równości uzależnień, która weszła w życie na początku tego roku, firmy z ponad 50 pracownikom nie wolno pobierać wyższych współpłatności lub odliczeń za usługi związane ze zdrowiem psychicznym i uzależnieniami niż w przypadku innych zabiegów medycznych.

Prawo gwarantuje jedynie równość w zakresie ubezpieczenia, jednak nie obejmuje integracji usług fizycznych i Dr Colombi mówi, że opieka psychiatryczna, której potrzebuje wielu pacjentów.

Dr Colombi mówi, że aby dokonać prawdziwego postępu w destygmatyzacji i leczeniu chorób psychicznych, miejsca pracy - i całe społeczeństwo - potrzebują przestać myśleć o zdrowiu psychicznym jako odrębnym od zdrowia fizycznego. „Problemem jest dobre samopoczucie psychiczne jako część dobrego samopoczucia” - mówi.

Długa droga
Cztery lata temu Sandy otrzymała nową diagnozę: choroba afektywna dwubiegunowa II, forma choroby afektywnej dwubiegunowej z mniej poważnymi epizodami manii. Jej lekarz przepisał stabilizatory nastroju, które pomogły zmniejszyć napady depresji, na którą cierpiała mniej więcej raz w roku. „Jestem bardzo ostrożna” - dodaje. „Zawsze chodzę do lekarza. Upewniam się, że naprawdę to monitoruję. ”

Sandy, obecnie 44-letnia, zakłada własną firmę. W ramach przygotowań poruszyła temat swojej depresji na spotkaniu z partnerem biznesowym - po raz pierwszy, kiedy ujawniła swoją chorobę w środowisku zawodowym. „Jeśli mamy być tutaj partnerami, czuję, że powinieneś to o mnie wiedzieć” - powiedziała mu Sandy.

Jej partner przyjął wiadomość ze spokojem i docenił jej szczerość. Ale to nie znaczy, że Sandy szybko ujawni swój stan, jeśli zmieni się jej sytuacja zawodowa. Jeśli kiedykolwiek wróci do pracy dla kogoś innego, nie zdradziłaby swojej historii depresji. „To trochę smutne, że nie możesz” - mówi. „Ale tak po prostu jest”.