Crazy Talk: Mam depresję, ale moi rodzice nie wierzą, że potrzebuję terapeuty

„Jak mogę sprawić, by zrozumieli, że to poważna sprawa?”

Zaczekaj. Boisz się o swoje bezpieczeństwo lub dobre samopoczucie? National Domestic Violence Hotline jest dostępny przez całą dobę, 7 dni w tygodniu za pośrednictwem czatu lub telefonu (1-800-799-7233 lub TTY 1-800-787-3224). Jeśli nie czujesz się bezpiecznie, zamknij tę przeglądarkę, wyczyść historię wyszukiwania w Internecie i zwróć się o pomoc tak bezpiecznie i jak najszybciej.

Cześć Sam, mam 17 lat i mocno podejrzewam, że ma dużą depresję. Ilekroć próbowałem poruszyć to przed rodzicami, lekceważyli mnie jako typowego nastrojowego nastolatka. Jak mogę sprawić, by zrozumieli, że to poważna sprawa i potrzebuję profesjonalnej pomocy?

Czytelniku, powiem szczerze: Twoje pytanie wywołuje we mnie wiele emocji.

Kiedy byłem w liceum, też zacząłem mieć poważne problemy z depresją.

Moi rodzice też nie zdawali sobie sprawy, jak poważna jest ta sytuacja. Nie dlatego, że ich to nie obchodziło, ale z powodu własnych problemów z piętnem, zaprzeczeniem i strachem. W rezultacie zajęło mi to tragicznie dużo czasu, aby uzyskać wsparcie, którego potrzebowałem.

Więc rada, której tu udzielam, jest tym, o czym chciałbym wiedzieć ponad dziesięć lat temu.

Pamiętaj jednak, że nie znając twoich wyjątkowych okoliczności, nie mogę udzielić ci dokładnych instrukcji dotyczących tego, co powinieneś lub czego nie powinieneś robić, z wyjątkiem tego: Zasługujesz na pomoc, której potrzebujesz czuć się lepiej - więc nie poddawaj się.

Zakładając, że Twoi rodzice nie znęcają się ani nie grożą, masz trzy różne sposoby uzyskania dostępu do opieki psychiatrycznej. Przedstawię je tutaj z nadzieją, że będziesz w stanie podjąć decyzję dostosowaną do Twojej konkretnej sytuacji.

Porozmawiaj bezpośrednio z rodzicami.

Zawsze zachęcam ludzi do najpierw spróbuj przeprowadzić delikatną rozmowę, kiedy czują się niezrozumiani! Czasami potrzeba więcej niż jednej rozmowy, aby ktoś zrozumiał, co czujemy i czego od niego potrzebujemy.

Jeśli jest to wystarczająco bezpieczne, oto kilka pomysłów na bezpośrednią rozmowę z rodzicami na temat zdrowia psychicznego.

Podziel się z nimi zasobami

zawsze możesz spróbować podzielić się z nimi jednym lub dwoma artykułami, na przykład o depresji u nastolatków.

Możesz również wydrukować artykuł, który do Ciebie przemawia, podkreślając sekcje, które rezonują, aby mogli wizualnie zarejestrować, ile to na ciebie wpływa. Istnieją również internetowe narzędzia do badań przesiewowych, takie jak to, które możesz wziąć razem i porozmawiać.

Wiem, że otwarcie się przed rodzicami może być trudne, ale jest to najpewniejszy sposób, aby pomóc im lepiej zrozumieć, co przechodzisz przez.

Nazwij stawkę

Czasami rodzice błędnie uważają, że nastolatki „wyrośnie” z depresji, podczas gdy tak naprawdę nie jest. Pomocne może być wyjaśnienie rodzicom, jaki wpływ wywiera na Ciebie depresja.

Oto kilka przykładów:

Trzymaj się siebie

Nie musisz ujawniać rodzicom niczego, czym nie czujesz się komfortowo.

Jeśli nie czujesz się na tyle bezpiecznie, by się otworzyć, możesz po prostu powtórzyć, czego od nich potrzebujesz.

Może to wyglądać następująco:

Zbierz zespół

Czasami, pomimo naszych najlepszych starań, nasi rodzice mają własny bagaż lub opór, który utrudnia im zrozumieć, skąd pochodzimy. Jeśli w Twoim życiu są inne osoby dorosłe, do których możesz się zwrócić, nie wahaj się i sprawdź, czy mogą wesprzeć Cię w uzyskaniu pomocy.

Porozmawiaj z zaufanym członkiem rodziny

Może to być starsze rodzeństwo, fajna ciotka lub nawet wspierający dziadek.

Jeśli nie jesteś pewien, od czego zacząć, oto kilka podpowiedzi do rozmowy:

Zaangażuj nauczyciela, trenera lub doradcę

Czy jest ktoś na twoim szkołę, której ufasz, że będzie Cię w tym wspierać?

Zapytaj, czy możesz porozmawiać z nimi na osobności, korzystając z tych samych wskazówek co powyżej. Wiem, że to może być naprawdę przerażające, ale na dłuższą metę próba samodzielnego radzenia sobie z depresją jest jeszcze trudniejsza.

Porozmawiaj z lekarzem rodzinnym

Jeśli masz zaplanowane badanie kontrolne , podczas wizyty u lekarza zawsze możesz poprosić o badanie przesiewowe w kierunku depresji lub lęku. Jeśli nie masz wizyty, możesz poprosić rodziców, aby umówili się na wizytę, wyjaśniając, że na wszelki wypadek chciałbyś zostać zbadany.

Często rodzice bardziej ufają lekarzowi, z którym spotykasz się regularnie, niż terapeutom lub psychiatrom, a to może być pomostem do uzyskania potrzebnej opieki.

Jeśli Twoja zaufana osoba nie jest w stanie pomóc? Możesz (i powinieneś!) Pytać, aż znajdziesz kogoś, kto słucha. Twoje zdrowie psychiczne jest tutaj najważniejsze. Nie pozwól nikomu zniechęcić Cię do opowiadania się za sobą.

Idź naprzód bez nich

To jest „ostatnia deska ratunku”, gdy nie możesz nikogo usłyszeć .

Niektóre z tych opcji w końcu będą dotyczyły twoich rodziców, a inne mogą nie - będziesz wiedzieć, która opcja jest dla Ciebie najbardziej sensowna.

Spróbuj zrobić dla nich pierwszy krok

Inaczej zwane „prośbą o przebaczenie zamiast o pozwolenie”. Spróbuj zarejestrować się na poufnej stronie internetowej, takiej jak TeenCounseling, aby porozmawiać z kimś, a następnie z pomocą swojego doradcy zaangażuj swoich rodziców. Możesz wysłać im stronę z często zadawanymi pytaniami, aby przybliżyć ich pomysł.

Powiedz rodzicom, że chciałbyś spróbować miesięcznej terapii, aby przekonać się, czy jest pomocna. Czasami, jeśli podejmiesz inicjatywę, rodzice będą bardziej skłonni potraktować sprawę poważnie!

Znajdź doradcę w swojej szkole

Odrobina ujawnienia się: Kiedy byłem nastolatkiem, to to ostatecznie droga, którą musiałem obrać, aby uzyskać pomoc.

W wielu szkołach funkcjonuje coś, co nazywa się „doradcą kryzysowym” i nie wymaga się od nich informowania rodziców, z wyjątkiem skrajnych przypadków, takich jak stanowi zagrożenie dla siebie lub innych.

Niektóre szkoły mają również psychologów, z którymi można zaplanować czas. Skontaktuj się z zaufanym nauczycielem lub członkiem personelu, aby uzyskać więcej informacji o tym, co jest dla Ciebie dostępne.

Zapłać za to samodzielnie

Tak, może to być kosztowne, szczególnie jeśli tego nie zrobisz mieć dużo (lub jakieś!) pieniądze. Ten przewodnik zawiera niedrogie opcje terapii.

W zależności od stanu i kraju, w którym mieszkasz, Twój terapeuta może, ale nie musi, zdawać relację rodzicom. Najlepiej jest poszukać informacji w Internecie, aby dowiedzieć się, jakie ryzyko się z tym wiąże.

Poszukaj dodatkowych zasobów

Istnieje wiele innych zasobów internetowych, które nie są poradami, ale może pomóc Ci w tym czasie. Możesz znaleźć niektóre z tych zasobów wymienionych tutaj.

Zastrzeżenie: Chociaż prawdą jest, że korzystanie z terapii online ułatwia kłamanie na temat swojego wieku, aby uzyskać dostęp do tych usług, nie jest to zalecane, ponieważ uczciwość jest podstawą robić razem dobrą terapię! Istnieją również komplikacje prawne, które mogą wpłynąć na zdolność terapeuty do kontynuowania ćwiczeń.

Cokolwiek robisz, czytelniku, nie poddawaj się!

Zasługujesz na pomoc. Zasługujesz na wsparcie. Zasługujesz na lepsze samopoczucie.

Chociaż chciałbym, aby rodzice wykonali lepszą robotę, wykonując to dobrze za pierwszym razem, uzyskanie pomocy, której potrzebujesz, może wymagać z Twojej strony dodatkowego wysiłku.

Proszę wiedzieć jednak, że wysiłek jest tego wart. Twoje życie jest tego warte.

Weź to od dorosłego, który tam był: może być lepiej i będzie lepiej przy odpowiednim wsparciu. Powodzenia!

powiązane historie

• Szalona rozmowa: „Poprosiłem o pomoc. Dlaczego moi lekarze nie słuchają? ”
• 10 sposobów wyjścia z kryzysu zdrowia psychicznego
• 3 kroki zatwierdzone przez terapeutę, aby zatrzymać„ spiralę wstydu ”
• Terapia na każdy budżet: jak uzyskać do niej dostęp
• Depresja nastolatków: statystyki, objawy, diagnoza i leczenie