Umiejętności radzenia sobie dla dzieci

Trauma
Niepokój
Depresja
Gniew
Rozczarowanie
Zdrowe strategie
Niezdrowe strategie
Na wynos

Jako dorośli kuszące jest romantyzowanie, jak łatwo było żyć jako dziecko. Rzecz w tym, że dzieci mają dużo do czynienia - po prostu pokazują to inaczej.

Jedną z najważniejszych lekcji, których możesz nauczyć swoje dzieci, jest radzenie sobie z uczuciami i emocjami. Zdrowe nawyki zapoczątkowane wcześnie mogą stanowić solidną podstawę do budowania zdrowych nawyków w wieku dorosłym. W końcu próby i udręki stają się z czasem bardziej złożone.

Tutaj znajdziesz więcej informacji o tym, jak możesz pomóc swoim dzieciom radzić sobie w różnych sytuacjach, dlaczego radzenie sobie jest tak ważną umiejętnością do rozwinięcia, a także kilka wskazówek, jak zacząć.

Radzenie sobie umiejętności radzenia sobie z traumą

Eksperci wyjaśniają, że dzieci radzą sobie z traumą na wiele różnych sposobów. Według National Institute of Mental Health (NIMH) sposób, w jaki sobie radzą, zależy od ich wieku i zrozumienia sytuacji.

Niektóre dzieci mogą odczuwać niepokój lub strach do tego stopnia, że zamkną się lub całkowicie się wycofają. Inni mogą odgrywać lub wyrażać swoje samopoczucie w inny fizyczny sposób. Inni mogą stać się zbyt czujni lub wrażliwi na otoczenie.

Porady

Zachowaj bezpieczną przestrzeń. Pozwól swoim dzieciom płakać lub okazywać swoje uczucia bez obawy przed osądem. Niektóre dzieci mogą chcieć narysować obrazki lub porozmawiać o tym, co się stało. Inni mogą potrzebować dodatkowego zrozumienia przed snem, na przykład używania lampki nocnej lub chwilowego spania w pokoju opiekuna.
Daj wybór. Dzieci w wieku szkolnym mogą dobrze reagować na dokonywane wybory, takie jak wybieranie własnych ubrań lub jedzenia w porze posiłku. Dawanie dzieciom możliwości wyboru pomaga im poczuć, że mają poczucie kontroli, gdy traumatyczne wydarzenie mogło odebrać to poczucie kontroli.
Nadaj mu nazwę. Dzieci mogą potrzebować pomocy w rozpoznaniu ich emocji. Upewnij się, że pozwolisz im poczuć, a nie odrzucić lub odrzucić te uczucia (na przykład mówiąc coś w stylu „To było przerażające, ale przynajmniej przeżyliśmy…”).
Zachęcaj do wyrażania uczuć za pomocą słów. Może to być rozmowa lub nawet spisanie swoich myśli. Używanie języka może pomóc im lepiej zrozumieć, co się stało i jak się czują. Słowa pozwalają dzieciom organizować myślenie i przetwarzać zdarzenia oraz emocje.
Rutyna to podstawa. Pamiętaj, aby pracować nad konsekwencją podczas wstawania, drzemek i snu. To samo dotyczy posiłków i rodzinnych rytuałów, takich jak wspólne jedzenie lub granie w gry. Normalne zaangażowanie dziecka w codzienne czynności może zająć trochę czasu, dlatego należy skontaktować się z lekarzem dziecka, jeśli dziecko ma trudności z wejściem w rutynę lub wykazuje brak zainteresowania ulubionymi zajęciami miesiąc lub dłużej po traumatycznym wydarzeniu.

Umiejętności radzenia sobie z niepokojem

Większość dorosłych potrafi wskazać momenty lub sytuacje, w których czuli się zaniepokojeni lub niespokojni. Dla dzieci może to być trudniejsze.

Lęk u dzieci może objawiać się bólem brzucha lub kłopotami ze snem. Dla innych mogą to być nawyki uspokajające, takie jak obgryzanie paznokci lub ssanie kciuka. Twoje dziecko może niepokoić się szkolnymi projektami, przyjaźniami, dynamiką rodziny, a nawet mediami społecznościowymi.

W każdym razie niepokój - nawet u dzieci - jest normalną częścią życia. Ale nadal możesz pomóc!

Wskazówki

Radzić sobie jako rodzina. Pomocne może być opracowanie rodzinnego planu radzenia sobie ze stresem. Na przykład cała rodzina może pójść razem na spacer lub wyciszyć się przy cichej muzyce i przyciemnionym świetle przed snem.
Wypróbuj techniki uważności, takie jak głębokie oddychanie. Uspokajające działanie głębokiego oddychania może pomóc dzieciom skoncentrować się na myślach i odwrócić ich uwagę od tego, co wywołuje niepokój. Niemal natychmiast obniża również ciśnienie krwi. Niech twoje dzieci zaczną oddychać licząc do czterech - 1, 2, 3, 4 - i wydychaj równo. Powtórz, jeśli chcesz.
Pomóż w odkrywaniu. Jeśli zauważysz, że Twój przedszkolak rozluźnia się, gdy bawi się klockami - zachęć go do tego, gdy jest zestresowany. Gdy Twoje dziecko dorośnie, może zacząć identyfikować czynności, które pomogą mu się uspokoić lub w inny sposób poradzić sobie z emocjami. Niech spisują te rzeczy i opracowują swego rodzaju zestaw narzędzi na wypadek, gdy sytuacja stanie się trudna. Jeśli napotkasz sytuację, w której wydają się utknąć, pomóż im wrócić do tych czynności i umiejętności radzenia sobie.
Przeprowadź burzę mózgów na liście. Nastolatki mogą już mieć pewne nawyki, które pomagają im się uspokoić, mogą po prostu potrzebować pomocy w zrozumieniu, że te nawyki mogą im pomóc, gdy są niespokojne. Na przykład niektórzy mogą odnieść korzyść z regularnej aktywności fizycznej, takiej jak jogging lub gra w koszykówkę z przyjacielem. Dla innych, księgowanie lub rysowanie może przynieść ulgę. Spróbuj wymyślić z nastolatkiem listę tych uspokajających czynności, aby mogła zapoznać się z nią, gdy jest zestresowana.

Powiązane: Pomaganie niespokojnym dzieciom radzić sobie

Radzenie sobie umiejętności na depresję

Wskaźnik depresji u dzieci zwykle rośnie wraz z wiekiem. Podczas gdy niewiele dzieci w wieku od 3 do 5 lat w Stanach Zjednoczonych ma zdiagnozowaną depresję, u dzieci w wieku od 6 do 11 lat występuje prawie 2 procent przypadków depresji. W przypadku nastolatków w wieku od 12 do 17 lat wskaźnik ten wzrasta do 6 procent.

Umiejętności radzenia sobie są tutaj ważne, podobnie jak wczesna diagnoza, aby zapewnić dzieciom pomoc i leczenie, których potrzebują, aby się rozwijać. Samobójstwo to jedna z głównych przyczyn śmierci dzieci w wieku od 10 do 24 lat.

Wskazówki

Poznaj znaki. Małe dzieci mogą wykazywać depresję z objawami ciała, takimi jak bóle brzucha, zmiany apetytu, zmiany snu i lęk przed separacją. Nastolatki mogą wykazywać depresję poprzez ekstremalne wahania nastroju, brak zainteresowania lub apatię, problemy w szkole i niskie poczucie własnej wartości. Ponieważ wskaźniki depresji są najwyższe wśród nastolatków, ważne jest, aby zapoznać się z objawami, aby móc wcześnie złapać depresję, zanim się ona rozwinie.
Słuchaj. Bez względu na wiek dziecka zachęcaj je do rozmowy o swoich uczuciach z Tobą lub inną zaufaną osobą dorosłą. Pamiętaj, aby naprawdę słuchać i przywiązywać wagę do ich problemów. Innymi słowy, nie bagatelizuj tego, co czują w środku, bez względu na to, jak głupie może ci się to wydawać.
Modeluj zdrowy styl życia. Zachęcaj również do zdrowej rutyny, aby dobrze się odżywiać, regularnie ćwiczyć i wysypiać. Dla nastolatków „wystarczy” oznacza od 9 do 9 1/2 godziny każdej nocy. Młodsze dzieci mogą skorzystać na podążaniu za twoimi wskazówkami i prowadzić zdrowy tryb życia. Starsze dzieci mogą potrzebować ciągłych przypomnień, aby o siebie zadbać, ale zdrowie fizyczne i psychiczne są ze sobą ściśle powiązane.
Szukaj pomocy medycznej. Ponownie, umiejętności radzenia sobie są nieco drugorzędne po pomocy medycznej. Diagnoza i leczenie - z psychoterapią i / lub lekami - są ważne, ponieważ jeśli depresja nie jest leczona, w przyszłości mogą wystąpić bardziej intensywne epizody. Nieleczona depresja zwiększa również ryzyko samobójstwa zarówno dzieci, jak i nastolatków.

Umiejętności radzenia sobie ze złością

Każdy od czasu do czasu się wścieka. Może być szczególnie intensywne, gdy twój 2-latek wpada w złość po raz piąty w ciągu dnia. Ważne jest, aby zrozumieć, że złość może maskować inne emocje. Dzieci mogą być zirytowane lub wściekłe, jeśli są przygnębione, niespokojne lub odczuwają inny rodzaj nieprzyjemności.

Ekspert ds. rodzicielstwa dr Laura Markham na popularnym blogu Aha! Rodzice wyjaśniają, że dzieci „nie mają w pełni rozwiniętej kory czołowej, która pomogłaby im w samoregulacji, a nawet bardziej podatne na atakowanie, gdy są zła”.

Wskazówki

Modeluj dobre zachowanie i komunikację. Młodsze dzieci wzorują swoje zachowania i umiejętności radzenia sobie na wzór swoich opiekunów. Potrzebują również dodatkowej pomocy w przypisywaniu słów do bardzo wielkich uczuć, które mają. Staraj się zachować spokój, stanąć na ich poziomie i powiedzieć: „Widzę, że jesteś bardzo zły! Czy możesz mi powiedzieć, co się stało, bez krzyku? ”
Użyj swojej ulubionej książki lub postaci telewizyjnej. W popularnej kreskówce „Daniel Tiger’s Neighborhood” Daniel śpiewa strategiczną piosenkę, która brzmi: „Kiedy czujesz się sfrustrowany, zrób krok do tyłu i poproś o pomoc”.
Wprowadź zmiany w przyszłości. Dzieci w wieku szkolnym mogą być w stanie dokonać zmian, gdy coś ich złości. Na przykład, jeśli Twoje dziecko jest wściekłe, że jego młodsza siostra ciągle niszczy jego konstrukcje Lego - możesz pomóc mu pamiętać, aby te przedmioty były poza zasięgiem.
Naucz nastolatki, aby skupiały się na tym, co mogą kontrolować. Nastolatki mają do czynienia z wieloma sytuacjami, które mogą wywołać złość jako emocję wtórną. Stres w szkole lub w relacjach z rówieśnikami może powodować drażliwość. Niektóre nastolatki mogą mieć wobec siebie nierealistyczne oczekiwania. Zachęć swoje dziecko, aby porozmawiało z Tobą o tym, co dzieje się w jego życiu, i wyjaśnij, że jesteś bezpiecznym miejscem, w którym możesz się podzielić. Umiejętności radzenia sobie mogą obejmować takie rzeczy, jak praca nad samoakceptacją i znajdowanie zdrowych czynności, które uwalniają uczucie złości, takich jak stopniowe rozluźnianie mięśni lub joga.

Umiejętności radzenia sobie z rozczarowaniem

To, co rozczarowuje dzieci, zmienia się na przestrzeni lat, ale uczucia są podobne bez względu na wiek.

Dla małych dzieci anulowanie randki może być bardzo rozczarowujące. Kiedy są nieco starsze, dużym rozczarowaniem może być brak wygranej w meczu baseballowym lub zdobycie piątki w teście. A starsze nastolatki mogą poradzić sobie z ogromnym rozczarowaniem, gdy nie dostaną się do wybranej przez siebie uczelni, a być może nie zostaną zaproszeni na taniec do domu.

Porady

Skoncentruj się na empatii we wszystkich grupach wiekowych. Rzecz w tym, że w życiu jest wiele okazji do rozczarowań. Chociaż może być łatwo powiedzieć dziecku, że po prostu musi się z tym uporać, ignorowanie emocji nie pomoże mu poradzić sobie z wieloma rozczarowaniami.
Pomóż dzieciom rozpoznać własne uczucia. Rozczarowanie może spowodować wybuchy u niektórych dzieci. W przypadku innych mogą stać się smutni lub wycofani. Twoje dziecko może nie rozumieć, dlaczego czuje, jak się czuje - więc Twoim zadaniem jest pomóc mu ukierunkować jego zrozumienie. Możesz powiedzieć coś w stylu: „Widzę, że czujesz się zdenerwowany - to zrozumiałe. Wiem, że byłeś podekscytowany. Chciałbyś o tym porozmawiać? ”
Naucz opóźnionej gratyfikacji. Świat bardzo szybko przechodzi od jednej rzeczy do drugiej. Dzieci nie mają dużo przestojów ani cierpliwości, gdy coś nie idzie gładko. Praca młodszych dzieci nad rutyną i wyznaczaniem celów może pomóc im nauczyć się, że dobre rzeczy wymagają czasu, a niepowodzenia są czasami częścią uczenia się nowych rzeczy.
Oprzyj się pokusie zostania „naprawiaczem” swojego dziecka. Ponownie dotyczy to wszystkich grup wiekowych. Bardziej wzmacniające jest, jeśli możesz nauczyć swoje dziecko lub nastolatka strategii, które mogą pomóc w przyszłych rozczarowaniach. Rozważ zaoferowanie różnych scenariuszy. Przeprowadź burzę mózgów na temat potencjalnych rozczarowań i potencjalnych rozwiązań. Możesz również porozmawiać o tym, jak zamienić rozczarowania w szanse.

Powiązane: Nauczanie uważności dziecka

Zdrowe strategie radzenia sobie

Dlaczego umiejętności radzenia sobie są tak ważne ? Cóż, umiejętności radzenia sobie to narzędzia, których ludzie używają, aby przejść przez trudne sytuacje. Niektóre umiejętności radzenia sobie mogą pomóc ludziom całkowicie uniknąć sytuacji. Inni pracują nad złagodzeniem bólu lub emocji.

Jak możesz sobie wyobrazić, istnieją zdrowe i niezdrowe sposoby radzenia sobie. Jeśli chodzi o zdrowy koniec, istnieją dwa główne typy. Obie mogą być pomocne dla dzieci, gdy poruszają się w wielu sytuacjach życiowych.

Umiejętności radzenia sobie skoncentrowane na emocjach to rzeczy, które ludzie robią, aby wyregulować negatywne emocje, które mają na różne stresory. Mogą obejmować takie rzeczy, jak prowadzenie dziennika, medytacja, pozytywne myślenie, przeformułowanie sytuacji, rozmowa i terapia. Innymi słowy, umiejętności radzenia sobie z emocjami skupiają się na tym, co osoba może zrobić, aby poradzić sobie z emocjami związanymi z sytuacją, a nie zmienić bieżącej sytuacji. Ten typ radzenia sobie jest zwykle najlepszym wyborem, gdy nie można nic zrobić, aby kontrolować obecną sytuację.
Umiejętności radzenia sobie skoncentrowane na problemie to rzeczy, które ludzie robią, aby stawić czoła stresorowi. Mogą obejmować działania, takie jak burza mózgów rozwiązywania typowych problemów (np. Więcej uczenia się do testu) lub zajmowanie się / konfrontowanie ludzi lub sytuacji, które bezpośrednio wywołują stres (np. Zakończenie kontaktu z tyranem). Ten rodzaj radzenia sobie jest zwykle najlepszym wyborem, gdy dana sytuacja jest pod kontrolą osoby.

Rozwijanie zdrowych umiejętności radzenia sobie ma dla dzieci kilka głównych zalet.

Co najmniej jedno badanie pokazuje, że małe dzieci - przedszkolaki - które miały silne umiejętności społeczno-emocjonalne, przeniosły te umiejętności w dorosłość. Naukowcy doszli do wniosku, że rozwijanie zdrowego radzenia sobie niesie „wpływ na wiele obszarów i dlatego może w znaczący sposób pozytywnie wpływać na jednostki, jak również na zdrowie publiczne społeczności”.

Powiązane: Radzenie sobie skoncentrowane na emocjach: 7 technik do wypróbowania

Niezdrowe strategie radzenia sobie

Radzenie sobie z unikaniem jest przykładem niezdrowych umiejętności radzenia sobie. Dzięki unikaniu ludzie decydują się ignorować lub w inny sposób nie zajmować się sytuacją, która ma miejsce. Zamiast tego zwracają uwagę gdzie indziej, czasami poprzez używanie alkoholu lub narkotyków, izolację lub tłumienie emocji.

Unikanie może być nie tylko niezdrowe, jeśli prowadzi do niezdrowych nawyków, ale może również powodować długotrwałe szkody psychiczne. Badanie z 2005 roku łączy unikanie radzenia sobie ze zwiększonym stresem i epizodami depresyjnymi. Unikanie wiązało się ze stresem / zwiększonymi stresorami i depresją u osób po 4 latach badania. I te efekty były nadal obecne przez dodatkowe 6 lat później.

W przypadku dzieci rozpoczęcie życia od radzenia sobie z unikaniem może utrudnić późniejsze przejście na zdrowsze modele. Przekieruj swoje dziecko, gdy widzisz takie rzeczy, jak spędzanie czasu przed ekranem, napadowe objadanie się lub inne formy unikania.

Jeśli to zauważysz, zrozum, że Twoje dziecko nie robi tego celowo, ale stara się jak najlepiej radzić sobie z tym, jak się czuje. Spróbuj skierować ich na zdrowsze nawyki, takie jak głębokie oddychanie, zbilansowana dieta, rozmowa o uczuciach lub prowadzenie dziennika.

Na wynos

Ostatecznie sposób, w jaki Twoje dziecko uczy się radzić sobie w życiu, zaczyna się od Ciebie. To może wydawać się dużą odpowiedzialnością. Głębokie oddechy! Pomocne może być zbadanie własnych sposobów radzenia sobie, aby zobaczyć, gdzie możesz sobie pomóc, a tym samym pomóc dziecku rozwinąć zdrowe nawyki na całe życie.

Istnieją sytuacje, w których osobiste umiejętności radzenia sobie mogą nie wystarczyć. Nie wahaj się skontaktować się z pediatrą dziecka, aby uzyskać pomoc, zwłaszcza jeśli obawiasz się samookaleczenia.

Przede wszystkim nie martw się, że się pomylisz lub popełnisz sporadyczny błąd. Pokaż, że Ci zależy, daj dziecku znać, że zawsze tam jesteś i idźcie razem naprzód.