Terapia poznawczo-behawioralna: sprawdzona broń przeciwko depresji

Praca domowa, taka jak pisanie dzienników, jest częścią terapii poznawczo-behawioralnej. (HAENSEL / ZEFA / CORBIS) Wielu pacjentów z depresją powodującą niepełnosprawność nie ma apetytu na siedzenie na kanapie i opowiadanie o traumach z dzieciństwa lub snach z ostatniej nocy przez miesiące - lub lata - zanim zacznij czuć się lepiej. Leki przeciwdepresyjne mogą pomóc w takich przypadkach, ale nawet jeśli to zrobią, kiedy pacjenci przestaną je przyjmować, istnieje duża szansa, że ​​wrócą do punktu wyjścia.

Jedna alternatywa, terapia poznawczo-behawioralna (CBT), ogólny termin, który obejmuje kilka powiązanych technik terapii rozmową (w tym terapię poznawczą), daje nadzieję. Badania sugerują, że zapewnia stosunkowo szybkie, skuteczne i trwałe leczenie. Koncepcja leżąca u podstaw CBT polega na tym, że w wielu przypadkach depresja jest spowodowana przede wszystkim negatywnym sposobem myślenia o sobie i świecie, niekoniecznie przez okoliczności życiowe lub biochemię.

Więcej o terapii rozmową

Celem CBT jest nauczenie pacjentów wyłamywania się ze szkodliwych wzorców myślenia poprzez rozpoznawanie negatywnych myśli, sprawdzanie ich słuszności i zastępowanie ich pozytywnymi (lub przynajmniej bardziej realistycznymi) myślami. Badania wykazały, że korzyści z leczenia często pojawiają się nagle, podczas jednej sesji lub między dwoma sesjami, gdy pacjenci nagle zdają sobie sprawę, że ich własne negatywne myślenie jest w dużej mierze odpowiedzialne za ich objawy.

Następna strona: CBT różni się od tradycyjnej terapii mówiącej CBT różni się od tradycyjnej terapii mówiącej pod wieloma względami.

Badania sugerują, że CBT jest co najmniej tak samo skuteczna jak leki przeciwdepresyjne u pacjentów z dużą depresją. Terapia okazała się również obiecująca w przypadku lęku i innych zaburzeń nastroju.

Być może największą zaletą CBT jest to, że wydaje się być bardziej skuteczna niż leki na dłuższą metę. Na przykład u pacjentów, którzy są skutecznie leczeni terapią poznawczą, prawdopodobieństwo nawrotu po zakończeniu leczenia jest mniej więcej o połowę mniejsze niż u pacjentów przyjmujących leki przeciwdepresyjne.

W przypadku pacjentów z ciężką depresją jedną potencjalną wadą TPB jest to, że Aby leczenie było skuteczne, muszą (jak to się mówi) naprawdę chcieć się zmienić. Badania sugerują, że pacjenci, którzy wierzą w swoją zdolność do poprawy i wykonują zadania domowe, uzyskują lepsze wyniki.