Rak? Więcej ćwiczeń, a nie mniej, może być najlepsze

Yvette Gonzalez Dla Mariki Holmgren walka z rakiem piersi była ciężką walką - dosłownie. Wróciła na rower górski wkrótce po postawieniu diagnozy w lutym 2007 r., W połowie chemioterapii.

„Leczenie jest tak intensywne - w rzeczywistości wszystko usuwa. Jesteś całkowicie odmieniony fizycznie ”- mówi 40-letni Holmgren.„ Starałem się zachować poczucie normalności. I prawdę mówiąc, podczas leczenia poczułem się trochę niesforny na rowerze. Dałem rakowi środkowy palec ”.

Jazda na rowerze górskim podczas chemioterapii brzmi intensywnie, może nawet niewskazana. Ale jest wręcz przeciwnie: Holmgren był wzorowym pacjentem.

W przeszłości lekarze często zalecali pacjentom chorym na raka, aby podczas leczenia zachowywali się spokojnie. Chociaż odpowiednia ilość ćwiczeń różni się w zależności od pacjenta, ta konwencjonalna mądrość jest obecnie uważana za stary kapelusz. W rzeczywistości, nowe wytyczne American College of Sports Medicine (ACSM) dotyczące raka i ćwiczeń fizycznych zachęcają pacjentów z rakiem do jak największej aktywności fizycznej zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego zakończeniu.

Zmniejsz ryzyko raka piersi w każdym wieku

Kroki, które każda kobieta może podjąć, aby chronić swoje piersi Przeczytaj więcejWięcej informacji o świadomości raka piersi

„Idea, że ​​powinnaś pozostać w pozycji siedzącej i odpoczywać, ostatecznie wyrządza więcej szkody niż pożytku”. mówi dr Kathryn Schmitz, epidemiolog z University of Pennsylvania School of Medicine w Filadelfii, która bada rolę aktywności fizycznej w chorobach przewlekłych. Schmitz przedstawił wytyczne na dorocznym spotkaniu American Society of Clinical Oncologys w zeszłym tygodniu.

To prawda, że ​​ostatnią rzeczą, o której ludzie dotknięci psychicznym i fizycznym wpływem na raka mogą chcieć usłyszeć, jest „więcej ćwiczeń”. Podczas leczenia zmęczenie miażdżące kości, nudności i zabiegi chirurgiczne zmieniające ciało, nie wspominając o emocjonalnym drenażu radzenia sobie z zmartwionymi dziećmi, przyjaciółmi i partnerami życiowymi, często stawiają ćwiczenia na ostatnim miejscu na liście priorytetów.

Jednak eksperci twierdzą obecnie, że ćwiczenia mogą pomóc - a nie pogłębiać - te problemy. Dodaje energii, pomaga powstrzymać przyrost masy ciała, często związany z leczeniem, i zapewnia psychologiczną poprawę w momencie, gdy morale osoby może zostać pobite.

Następna strona: Nawet niewielkie ilości pomoc Nawet niewielkie ilości pomocy
Ile ćwiczeń wystarczy? ACSM zaleca 150 minut ćwiczeń aerobowych o umiarkowanej intensywności tygodniowo, które wystarczają na około 20 minut dziennie - tyle samo jest zalecane ogółowi społeczeństwa.

Ale to powiedziawszy, organizacja jest realistyczna, jeśli chodzi o to, jak rak i jego leczenie mogą zmienić nastrój i poziom energii. Jak mówi ACSM, każdy rodzaj aktywności - nawet krótki spacer - jest lepszy niż żaden.

„Ryzyko braku aktywności u chorych na raka jest tak duże, że najlepiej jest po prostu zacząć od czegoś” - mówi Schmitz. Jeśli zaczniesz czuć się gorzej lub zmęczony, Schmitz zaleca omówienie tego z lekarzem.

Osoby siedzące przed postawieniem diagnozy powinny zacząć od spaceru przez 10 minut każdego dnia, mówi Schmitz, i stopniowo zwiększać swój czas o Od 10% do 15% każdego tygodnia, dopóki nie będą w stanie ćwiczyć 30 minut bez wysiłku, pięć razy w tygodniu.

Mogą być dni, kiedy czujesz mdłości, wyczerpanie lub całkowite przygnębienie. Ale przyjaciele lub rodzina mogą pomóc. „Wiele z tego będzie zależało od opiekunów, ponieważ to oni będą wiedzieć, jak motywować pacjentów stojących w obliczu żmudnej walki” - mówi Schmitz. „To oni mogą powiedzieć:„ Hej, ubierzmy się dzisiaj, a potem „Hej, ubierzmy się i chodźmy po domu”. '

Ważne jest, aby wybrać aktywność, która sprawia Ci przyjemność, mówi dr Alyson Moadel, dyrektor psychospołecznego programu onkologicznego w Albert Einstein Cancer Center w Bronx w stanie Nowy Jork.' To nie jest jeden rozmiar - odpowiada wszystkim, ponieważ pacjenci mogą być bardziej podatni na reakcje i przylegać do różnych programów fitness - mówi. „Ważne jest, aby umożliwić pacjentom wybór i dostosowanie programu sprawności do każdego pacjenta”.

Na szczęście możliwości są większe niż kiedykolwiek wcześniej, ponieważ programy ćwiczeń dla pacjentów z rakiem stają się coraz bardziej popularne w całym kraju. W 2007 roku Fundacja Lance'a Armstronga nawiązała współpracę z YMCA, aby zapewnić zajęcia fizyczne zaprojektowane specjalnie dla ocalałych, a coraz więcej szpitali tworzy również własne programy. Chorzy na raka, którzy nie chcą lub nie mogą regularnie podróżować do placówki, mogą zarejestrować się w programach, które mogą być dostarczane pocztą, telefonicznie lub przez Internet.

„W tej chwili pracowaliśmy nad rozwojem różnorodności w typach dostępnych programów ”, mówi Schmitz.

Holmgren - długoletnia rowerzystka górska - wybrała się na wzgórza San Francisco z grupą kobiet, które jeżdżą z oddziałem Bay Area Team LUNA Chix, programu zrzesza rowerzystów amatorów, biegaczy i triathlonistów i jest stowarzyszona z Breast Cancer Fund, organizacją non-profit z siedzibą w San Francisco.

„Nie miałam włosów, rzęs ani brwi, a mimo to nie sądziłam, że wiedzą, że mam raka” - mówi Holmgren. „Kobiety były takie zabawne i inspirujące i nigdy mnie nie niemowlęły. Po prostu pozwolili mi robić swoje we własnym tempie. ”

Następna strona: Jak pomagają ćwiczenia Jak pomagają ćwiczenia
Dziesiątki badań wykazały korzyści wynikające z pozostawania aktywnym zarówno podczas, jak i po leczeniu. p>

Regularne ćwiczenia mogą pomóc w walce z przyrostem masy ciała, który często towarzyszy leczeniu raka, w tym raka piersi. „Chodzi o to, co przeciętny Amerykanin mógłby się spodziewać w ciągu kilku lat, ale dzieje się to naraz” - mówi Schmitz.

Ale ćwiczenia są również ważne dla pacjentów z rakiem, których leczenie może spowodować schudnąć. Rak prostaty, nowotwory żołądka i jelit oraz nowotwory głowy i szyi mogą prowadzić do znacznego spadku masy mięśniowej, a także utraty smaku i niezdolności do przetwarzania niektórych pokarmów.

pacjenci naprawdę muszą się skupić na ćwiczeniach oporowych ”- mówi Schmitz. „To pomoże im zwiększyć masę mięśniową i uzyskać potrzebną im tkankę funkcjonalną”.

Mimo że większość pacjentów nie jest w stanie wykonać tych samych fizycznych wyczynów, do których byli zdolni przed postawieniem diagnozy, dodaje Schmitz, pozostawanie aktywnym pomaga im osiągnąć „o wiele więcej niż byliby w stanie osiągnąć, gdyby nie ćwiczyli”.

Ćwiczenia mają również więcej niematerialnych korzyści. W badaniu z 2007 roku, w którym obserwowano pacjentów z zaawansowanym rakiem, którzy ćwiczyli podczas chemioterapii, poproszono uczestników o prowadzenie dzienników. Wielu z nich zwróciło uwagę na pozytywne mentalne aspekty ćwiczeń. „Dobrze jest znowu poczuć codzienność” - napisał jeden z uczestników. „Stałem się niesamowicie energiczny” - napisał inny.

Poza tym, że pacjenci znów czują się normalnie, pozostawanie aktywnym jest dla pacjentów sposobem mierzenia postępu ich powrotu do zdrowia. Holmgren trzymała się swoich przejażdżek przez całe lato, kiedy przechodziła chemię. „Stały się dla mnie prawdziwym punktem odniesienia” - mówi. `` Im więcej jeździłem, tym bardziej czułem się, jakbym wracał do dawnego siebie ''.

Chociaż Holmgren nadal nie radzi sobie z niektórymi podjazdami, które pokonała przed diagnozą, kolarstwo górskie pomogło jej pokój z jej odmienionym ciałem.

„Leczenie hormonalne, wczesna menopauza, wczesne zapalenie stawów, przyrost masy ciała, operacje - rak piersi ma ogromny wpływ na organizm” - mówi. „Wiedziałem, że bez względu na wszystko będę się źle czuł, więc pomyślałem, że równie dobrze mogę czuć się źle na rowerze, robiąc coś, co kiedyś robiłem - i coś, czego ludzie, którzy nie chorują na raka, mogą nie być w stanie zrobić”.