Czy możesz poczuć od razu każdą emocję? Spróbuj powitać dziecko

Noworodek jest pełen sprzeczności i emocjonalnych wahań. Wiedza o tym, czego się spodziewać - i kiedy uzyskać pomoc - może pomóc w poruszaniu się po początkach rodzicielstwa.

Jest trzecia w nocy. Dziecko płacze. Jeszcze raz. Płaczę. Jeszcze raz.

Ledwo widzę oczami, są one tak ciężkie z wyczerpania. Wczorajsze łzy skrystalizowały się wzdłuż powieki, sklejając moje rzęsy.

Słyszę dudnienie w jego brzuszku. Boję się, dokąd to zmierza. Prawdopodobnie mogłem go sprowadzić z powrotem, ale wtedy to słyszę. Muszę zmienić jego pieluchę. Jeszcze raz.

Oznacza to, że nie śpimy jeszcze przez godzinę lub dwie. Ale bądźmy szczerzy. Nawet gdyby nie kupił, nie byłbym w stanie zasnąć. Pomiędzy niepokojem związanym z czekaniem, aż znowu się poruszy, a zalewem rzeczy do zrobienia, które zalewają mój umysł w chwili, gdy zamykam oczy, nie ma „snu, kiedy dziecko śpi”. Czuję presję tego oczekiwania i nagle płaczę. Znowu.

Słyszę chrapanie mojego męża. Kipi we mnie gniew. Z jakiegoś powodu nie pamiętam w tej chwili, że on sam był na pierwszej zmianie do 2 w nocy. Wszystko, co czuję, to żal, że zasypia teraz, kiedy naprawdę tego potrzebuję. Nawet pies chrapie. Wszyscy poza mną zasypiają.

Kładę dziecko na przewijaku. Zaskakuje zmianą temperatury. Włączam lampkę nocną. Jego migdałowe oczy są szeroko otwarte. Gdy mnie widzi, na jego twarzy pojawia się bezzębny uśmiech. Piszczy z podniecenia.

W jednej chwili wszystko się zmienia.

Jakakolwiek irytacja, żal, wyczerpanie, uraza, smutek, które czułem, znikają. I nagle się śmieję. W pełni się śmiejąc.

Podnoszę dziecko i przytulam je do siebie. Obejmuje mnie swoimi małymi rączkami za szyję i wtula się w szczelinę w moim ramieniu. Znowu płaczę. Ale tym razem to łzy czystej radości.

Dla przechodniów kolejka górska emocji, których doświadcza nowy rodzic, może wydawać się wymykająca się spod kontroli lub nawet niepokojące. Ale dla kogoś z niemowlęciem wiąże się to z terytorium. To jest rodzicielstwo!

Ludzie często mówią, że to „najdłuższy, najkrótszy czas”, cóż, jest to także najtrudniejszy i najwspanialszy czas.

Zrozumienie emocji

Całe życie żyję z zespołem lęku uogólnionego i pochodzę z rodziny, w której często występują choroby psychiczne (szczególnie zaburzenia nastroju), więc czasami może być przerażające, jak bardzo zmieniają się moje uczucia.

Ja często się zastanawiam - czy jestem we wczesnym stadium depresji poporodowej, kiedy nie mogę przestać płakać?

A może popadam w depresję, jak mój dziadek, kiedy czuję się tak wyczerpany, że odpowiadam na SMS-a lub telefon znajomego czuję się niemożliwe?

A może mam lęk o zdrowie, ponieważ zawsze jestem przekonany, że dziecko choruje?

A może mam zaburzenie złości, kiedy czuję palącą wściekłość na mój mąż za coś małego, na przykład to, jak jego widelec stuka o jego miskę, boi się, że obudzi dziecko?

A może staję się obsesyjno-kompulsywny, jak mój brat, kiedy nie mogę przestać skupiać się na śnie dziecka ep i potrzebujesz, aby jego wieczorna rutyna była wyjątkowo precyzyjna?

Czy mój niepokój jest nienormalnie wysoki, kiedy martwię się o każdą rzecz, od ciągłego upewniania się, że dom, butelki i zabawki są odpowiednio odkażone, po martwienie się o jego układ odpornościowy nie zbuduje się, jeśli wszystko jest zbyt czyste?

Od martwienia się, że je za mało, po martwienie się, że je za dużo.

Od martwienia się, że budzi się 30 minut, a potem martwić się „czy on żyje?” kiedy śpi zbyt długo.

Od martwienia się, że jest zbyt cichy, po martwienie się, że jest zbyt pobudliwy.

Od martwienia się, że ciągle hałasuje, po zastanawianie się gdzie się podział ten hałas?

Od martwienia się, że faza nigdy się nie skończy, do tego, że nigdy nie chciałem, żeby się skończyła.

Często ta dychotomia emocji pojawia się nie tylko z dnia na dzień ale w ciągu kilku minut. Jak ten piracki statek na targach, który kołysze się z jednego końca na drugi.

To przerażające - ale czy to normalne?

To może być przerażające. Nieprzewidywalność uczuć. Byłem szczególnie zaniepokojony, biorąc pod uwagę historię mojej rodziny i skłonność do niepokoju.

Ale kiedy zacząłem docierać do mojej sieci wsparcia, od mojego terapeuty do innych rodziców, zdałem sobie sprawę, że w większości przypadków szerokie spektrum emocji, których doświadczamy we wczesnych dniach pierwszego dziecka nie tylko całkowicie normalne, należy się tego spodziewać!

Jest coś uspokajającego, wiedząc, że wszyscy przez to przechodzimy. Kiedy o 4 nad ranem jestem wyczerpana i urażona karmiącym dzieckiem, wiedząc, że są tam inne matki i ojcowie, pomaga mi to samo. Nie jestem złą osobą. Jestem tylko nową mamą.

Oczywiście nie zawsze jest to tylko dziecięcy smutek czy emocjonalne chwile wczesnego rodzicielstwa. W rzeczywistości dla niektórych rodziców poporodowe zaburzenia nastroju są bardzo realne. Dlatego ważne jest, aby, jeśli również pytasz, czy Twoje uczucia są normalne, porozmawiaj z ukochaną osobą lub lekarzem w celu uzyskania pomocy.

Pomoc w przypadku poporodowych zaburzeń nastroju

• Postpartum Support International (PSI) oferuje telefoniczny numer kryzysowy (800-944-4773) i wsparcie tekstowe (503-894-9453) , a także skierowania do lokalnych dostawców.
• National Suicide Prevention Lifeline oferuje bezpłatne całodobowe telefony zaufania dla osób w kryzysie, które mogą rozważać odebranie sobie życia. Zadzwoń pod numer 800-273-8255 lub wyślij SMS o treści „HELLO” pod numer 741741.
• National Alliance on Mental Illness (NAMI) to źródło, które obejmuje zarówno telefoniczną linię kryzysową (800-950-6264), jak i wiadomość kryzysową line („NAMI” do 741741) dla każdego, kto potrzebuje natychmiastowej pomocy.
• Motherhood Understood to społeczność internetowa założona przez osobę, która przeżyła depresję poporodową, oferująca zasoby elektroniczne i dyskusje grupowe za pośrednictwem aplikacji mobilnej.
• Mom Support Group oferuje bezpłatne wsparcie peer-to-peer w rozmowach Zoom prowadzonych przez przeszkolonych facylitatorów.

Zostanie rodzicem jest najtrudniejszą rzeczą, jaką kiedykolwiek zrobiłem, i jest najbardziej satysfakcjonującą i niesamowita rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłem. Szczerze mówiąc, myślę, że wyzwania z tamtych wczesnych dni sprawiają, że radosne chwile są o wiele bogatsze.

Jakie jest to stare powiedzenie? Im większy wysiłek, tym słodsza nagroda? Oczywiście, patrząc teraz na twarz mojego maleństwa, jest on cholernie słodki, bez wysiłku.

• Rodzicielstwo
• Zdrowie & amp; Dobre samopoczucie
• Opieka poporodowa
• Dostawa pocztą

powiązane historie

• List otwarty do rodziców, którzy Nie są w porządku w tej chwili
• Najlepsze strategie dla rodziców, aby poprawić ich zdrowie psychiczne
• Spojrzenie na zmianę relacji po urodzeniu dziecka
• 7 Medytacja Aplikacje dla rodziców, którzy potrzebują tylko minuty
• 5 rzeczy, które chciałbym wiedzieć o lęku poporodowym przed postawieniem diagnozy