Czy leki psychodeliczne mogą leczyć depresję?

Psilocybina i terapia ożywiły Pamelę Sakudę, lat 57, śmiertelnie chory na raka pacjent z silnym lękiem. Dzięki uprzejmości Norbert Litzinger Pamela Sakuda, lat 57, była niespokojna i przygnębiona. Po dwóch latach intensywnej chemioterapii z powodu późnego stadium raka okrężnicy i przeżyciu prognozy o kilka miesięcy, w końcu straciła nadzieję. Żyła w strachu i martwiła się, jak jej zbliżająca się śmierć wpłynie na jej męża.

Lekarz Sakudas przepisał leki przeciwdepresyjne, ale nic to nie pomogło. Tak więc, kiedy straciła rozum i czując, że nie ma nic do stracenia, Sakuda zgłosiła się na ochotnika do eksperymentalnego leczenia depresji, które było badane na UCLA. W styczniu 2005 roku, z parą wyszkolonych terapeutów u boku, Sakuda wziął pigułkę psilocybiny - halucynogenu lepiej znanego jako aktywny składnik „magicznych grzybów”.

Może się wydawać naciągane, że psychodeliczny lek związany z błotnistymi hipisami w Woodstock pomógłby pacjentowi chorującemu na raka w szpitalu uniwersyteckim. Jednak jest to coraz bardziej znana scena. Chociaż leki odurzające, takie jak psilocybina, są nadal najczęściej używane przez ludzi, którzy chcą się odurzyć, naukowcy w całym kraju zaczęli badać, czy te i inne nielegalne narkotyki mogą pomóc w leczeniu nieuleczalnej depresji, lęku i innych problemów ze zdrowiem psychicznym.

Tylko w zeszłym miesiącu opublikowano badania dotyczące korzyści płynących ze stosowania MDMA (lepiej znanego jako ecstasy) u osób z zespołem stresu pourazowego oraz szybko działającego przeciwdepresyjnego działania klubu ketaminy (znanego również jako „Specjalne K”). Badanie, w którym uczestniczył Sakuda, ma się ukazać w dużym czasopiśmie na początku września. Jak dotąd badania były niewielkie, ale wyniki były zachęcające i na horyzoncie pojawiają się większe próby.

Leki takie jak psilocybina i ekstaza mogą być niebezpieczne w niepowołanych rękach. Ale badacze twierdzą, że jeśli przyjmowana jest pod profesjonalnym nadzorem i połączona z terapią, tylko jedna lub dwie dawki mogą pomóc pacjentom odkryć źródła ich problemów i doświadczyć terapeutycznych przełomów, które w przeciwnym razie mogą zająć miesiące lub lata.

„Może być jak psychoterapia przyspieszona ”- mówi psychiatra dr Stephen Ross, ekspert ds. uzależnień z New York University, który prowadzi badania nad leczeniem psilocybiną u pacjentów z rakiem z silnym lękiem. „Ich mechanizmy obronne są obniżone, mają ogromny dostęp do nieświadomego materiału.”

Sakuda ożywiła psilocybinę. Kiedy działanie leku minęło, terapeuci wezwali jej męża, Norberta Litzingera, na spotkanie z nią. „Oto moja Pammy” - wspomina Litzinger. - Ona po prostu promienieje światłem i tak długo nie widziałem tej radości. Po prostu żyła, była całkowicie szczęśliwa. ”

Następna strona: Powrót testu kwasowości Powrót testu kwasowości
Naukowcy badali terapeutyczne działanie halucynogenów, MDMA i inne narkotyki syntetyczne od lat czterdziestych XX wieku. W być może najbardziej znanym przykładzie, zespół badaczy kierowany przez psychologa Timothy'ego Leary'ego zbadał skutki psilocybiny i LSD (dietyloamidu kwasu lizergowego, czyli „kwasu”) w serii eksperymentów przeprowadzonych na Uniwersytecie Harvarda we wczesnych latach sześćdziesiątych.

Ale badania nad potencjalnymi korzyściami leków psychedelicznych zatrzymały się we wczesnych latach siedemdziesiątych, po tym, jak rząd federalny skryminalizował LSD i psilocybinę - i po tym, jak narkotyki zostały chętnie przyjęte przez studentów i hipisowską kontrkulturę.

„Badania te musiały zostać zakończone ze względu na reakcję kulturową” - mówi Charles Grob, profesor psychiatrii w Centrum Medycznym Harbor-UCLA w Torrance w Kalifornii i główny badacz w badaniu, w tym Sakuda. „To trochę nadszarpnęło obraz całej dziedziny”.

Nowa fala badań nad psychedelikami - „wersja 2.0”, jak ją nazywa dr Ross - rozpoczęła się we wczesnych latach 90-tych, kiedy Food and Drug Administration (FDA) usankcjonowała kilka wstępnych badań nad psilocybiną i MDMA. (Ten ostatni był stosowany w psychoterapii od lat 70. XX wieku bez błogosławieństwa FDA i ostatecznie został wyjęty spod prawa w 1985 roku). W ciągu ostatnich kilku lat badania znacznie się poprawiły.

Badacze „idą” tym razem we właściwy sposób ”- mówi Bruce Stadel, emerytowany lekarz FDA, który śledzi nowe badania. „Te narkotyki w latach 60-tych zostały po prostu wypuszczone bez odpowiednich badań. przechodzą przez FDA, przez proces badań klinicznych ”.

Jednak naukowcom nie udało się uzyskać grantów federalnych. Chociaż FDA zatwierdziła badania, wszystkie one były finansowane ze środków prywatnych, w szczególności przez organizacje non-profit, takie jak Multidisciplinary Association for Psychedelic Studies (MAPS) w Santa Cruz w Kalifornii i Heffter Research Institute w Santa Fe. , NM

Nie próbuj tego w domu
Badanie psilocybiny, które dr Ross prowadzi na NYU jest typowe dla badań nowej generacji. Przy dwóch osobnych okazjach podczas dziewięciomiesięcznego badania, które jest finansowane przez Heffter Research Institute, pacjentom podaje się srebrny kielich zawierający albo pigułkę psilocybinową albo placebo.

Następnie pacjent kładzie się na brązowa kanapa otoczona dziełami sztuki, rzeźbami Buddy, a na pobliskiej półce z książkami mały szklany grzybek z czerwoną czapką. Przez następne sześć godzin pacjent słucha z zacienionymi oczami połączenia muzyki klasycznej, wschodniej i plemiennej. Para terapeutów - którzy nie wiedzą, czy pacjent przyjął aktywny lek, czy placebo - pozostaje w pokoju, aby uzyskać wsparcie, chociaż zachęcają pacjenta do pozostania w stanie medytacji.

Następna strona: Jak to działa To może brzmieć trochę dziwnie. Ale nauka stojąca za badaniami jest solidna, mówi dr Franz Vollenweider, psychiatra z Uniwersytetu w Zurychu w Szwajcarii i członek zarządu Heffter Research Institutes.

Według dr Vollenweidera , który przeprowadził badania obrazowania mózgu nad wpływem psychedelików i MDMA, leki te wydają się wpływać na poziom serotoniny i innych substancji chemicznych w organizmie i mózgu, które pomagają regulować nastrój.

Kiedy wszystko idzie dobrze, Dr Vollenweider mówi, że leki wywołują „spokojny i błogi” stan jedności z samym sobą i kosmosem, co skutkuje nowym poziomem samoświadomości i wiedzy, które mogą sprawić, że jednostka będzie bardziej wrażliwa na terapię poznawczą i inne formy psychoterapii. (Jak na ironię, leki są obiecujące w leczeniu uzależnienia od alkoholu, dodaje.)

U pacjentów z rakiem, takich jak Sakuda, „te duchowo zorientowane zmienione stany… potencjalnie pozwalają pacjentom na nagłe przesunięcie świadomości z boją się śmierci i czują, że ich życie się skończyło ”- mówi dr Grob. „To było dla mnie niezwykłe widzieć zmiany u tych ludzi, którzy byli bardzo niespokojni i zdenerwowani, i zobaczyć, jak im się polepszyło”.

Ale nie zawsze jest to płynna podróż. W zależności od dawki, a także osobowości, leki mogą wywoływać lęk, niepokój, paranoję, aw niektórych przypadkach stan podobny do psychozy. „To nie jest takie łatwe - może być potwornie bolesne” - mówi dr Grob. `` Te sześć godzin, w których ktoś jest zanurzony w doświadczeniu, może wydawać się najdłuższą godziną w życiu człowieka ''.

Z tego powodu leki powinny być podawane tylko w dokładnych dawkach w dokładnie kontrolowanych warunkach, naukowcy mówić. Ponadto, zaleca się miesiące kontynuacji terapii, aby posortować spostrzeżenia zebrane podczas sesji i upewnić się, że są one wydajnie stosowane w życiu codziennym.

Recepta na psilocybinę?
Wczesne wyniki nowe badania są obiecujące. Na przykład w badaniu MDMA opublikowanym w lipcu 10 z 12 osób, które przyjmowały lek, nie spełniało już kryteriów stresu pourazowego dwa miesiące później. U wszystkich pięciu pacjentów, którzy do tej pory wzięli udział w badaniu dr Rossa - ostatecznie obejmie ono kilkadziesiąt - wykazało znaczny spadek lęku i depresji.

„U wszystkich poprawiło się” - dr Ross mówi. „Wygląda na to, że coś tam jest”.

Naukowcy mają nadzieję, że jeśli trwające wstępne badania udowodnią bezpieczeństwo i skuteczność tych leków w niektórych terapiach, rząd zainterweniuje, aby sfinansować większe badania. Dr Rick Doblin, założyciel i prezes MAPS, mówi, że może to nastąpić w ciągu najbliższych trzech lat. Ale nie spodziewaj się, że w najbliższym czasie otrzymasz receptę na magiczne grzyby od swojego psychiatry.

Prawdopodobnie minie dekada, zanim FDA zatwierdzi psychodelik jako lek, jeśli w ogóle to zrobi, mówi Doblin. Dodaje, że najbardziej prawdopodobnym kandydatem na stres pourazowy jest MDMA. „To, co próbowaliśmy osiągnąć, to legitymizacja tej dziedziny medycyny psychedelicznej, ale musimy to robić za pośrednictwem FDA, jeden lek na raz.”

Następna strona: Nie jest to leczenie głównego nurtu Petros Levounis , MD, psychiatra uzależnień z Columbia University College of Physicians & amp; Chirurdzy w Nowym Jorku i były przewodniczący komitetu American Psychiatric Associations ds. Leczenia uzależnień, podkreślają, że psychodeliki są dalekie od bycia leczeniem głównego nurtu. „Jest to linia badań, która zawiera pewne dane, które wykazują potencjał do uzyskania pewnych pozytywnych wyników” - mówi. „Ale jesteśmy bardzo, bardzo dalecy od rekomendowania halucynogenów do leczenia nieuleczalnie chorych pacjentów”.

Mimo to doświadczenia ludzi takich jak Sakuda dają nadzieję ludziom, którzy walczyli z depresją i lękiem.

Depresja Sakudy stopniowo ustąpiła po jej sesji psilocybinowej, której mąż przypisuje jej „objawienie” i „przebudzenie”. Jej depresja i niepokój uniemożliwiły jej aktywność i cieszenie się życiem, ale wkrótce wraz z mężem znowu wybierali się na koncerty i wędrowali po północnym skraju Wielkiego Kanionu.

W międzyczasie rak Sakudas nadal się rozprzestrzeniał. 10 listopada 2006 roku zmarła w domu w ramionach męża, zaledwie kilka dni po przemówieniu na zbiórce funduszy dla Instytutu Badawczego Heffter, który sfinansował badanie dr Grobsa.

W wideo na temat na stronie instytutów Sakuda opisała przypływ emocji i nowo odkrytą perspektywę, której doświadczyła na psilocybinie, a która wywarła taki wpływ na ostatnie lata jej życia. „Nie sądzę, żeby to narkotyk był przyczyną tych rzeczy” - powiedziała. `` Myślę, że to katalizator, który pozwala uwolnić własne myśli i uczucia z miejsca, w którym bardzo mocno je związałeś. ''