Rak piersi „Scanxiety” jest prawdziwy. Oto jak sobie radzić

Nigdy nie zapomnę dnia, w którym poszedłem na moją pierwszą mammografię. Miałem 42 lata i znalazłem guzek wielkości limonki w lewej piersi.

Mammografia nie była rozstrzygająca. Każdy mógł poczuć bardzo wyraźny guzek, ale mammografia tak naprawdę nie pokazała niczego nadzwyczajnego. Technik mammografii zapytał mnie, czy mogę poczekać około godziny, ponieważ lekarz chciałby lepiej się przyjrzeć. Chciał sam zrobić USG.

Nagle poczułem ucisk w gardle i bardzo się przestraszyłem. Byłem doskonale świadomy bicia mojego serca - wydawało się to nieregularne. Mój żołądek był przewiewny i dziwny. To uczucie rozprzestrzeniło się na moje ręce i nogi.

Oczywiście, że poczekałbym. Wiedziałem intuicyjnie, że coś jest nie tak, a moje ciało wibrowało tą myślą. Ręce mi się trzęsły!

Siedziałem na stołku w maleńkiej garderobie w przychodni zdrowia piersi, w szpitalnej sukni, za zasłoną, trzęsącymi się rękami przekartkowałem czasopisma z psimi uszami. Patrzyłem na te czasopisma, ale nic nie widziałem.

Ogarnęły mnie straszne myśli o raku.

Mój oddech był nadal nierówny i płytki. Moje pachy były wilgotne. Usta, suche. Połykanie, pracowite. Czekanie na tę godzinę na USG wydawało się torturą.

Jeszcze nie znałem terminu „skandaliczny niepokój” ani że był on częścią nomenklatury w świecie raka. Ale z perspektywy czasu to doświadczenie było z pewnością pełnym naporem lęku, niepokoju, który towarzyszy okresowi przed, w trakcie i po badaniach medycznych związanych z rakiem.

Jak lęk wpływa teraz na moje życie

Dla mnie wszystko, co robi się w celu przeskanowania mojego ciała w poszukiwaniu dowodów na raka, może wywołać lęk, niezależnie od tego, czy jest to badanie obrazowe, biopsja, badanie krwi czy bieżące kwartalne kontrole onkologiczne.

Oczekiwanie na wyniki tych skanów to najstraszniejsza część, bo mam do czynienia z lękiem przed nawrotem inwazyjnego raka zrazikowego w stadium 3C, u którego zdiagnozowano w 2014 roku. Na wyniki mogę czekać minuty lub dni podczas gdy niepokój po prostu rośnie, objawiając się jako niektóre lub wszystkie z następujących:

• ciągłe zmartwienie
• płytki oddech
• bezsenność
• problemy z koncentracją
• przewiewne uczucie w żołądku
• pocenie się
• utrata apetytu
• rozstrój żołądka
• ucisk w gardle
• suchość w ustach

Czasami jest tak intensywny, że w szczytowym momencie nagle i zjadliwie opróżnia moje jelita. Jestem tak urażony tymi fizycznymi reakcjami trzewnymi! Bez przyjemności.

5 wskazówek, jak radzić sobie ze skrępowaniem

Nie pamiętam, jak przeszedłem, czekając na wyniki tego pierwszego USG lata temu, ale z przyjemnością mogę powiedzieć że przez lata nauczyłem się pewnych umiejętności radzenia sobie w oparciu o nasilenie lęku.

Oto, co działa w moim przypadku:

Oddychaj

Słyszymy to cały czas, ale to prawda. Ponieważ wydaje mi się, że mój oddech staje się płytki, a myśli pędzą wszędzie, odkryłem, że najbardziej podstawowe techniki oddychania pudełkowego pomagają:

1. Skoncentruj się na oddychaniu.
2. Zrób wdech, licząc do czterech.
3. Przytrzymaj, aby liczyć do czterech.
4. Zrób wydech do liczby czterech.
5. Powtórz.

Oddychanie pudełkowe dobrze mi służyło w wielu stresujących chwilach, regulując zestresowany oddech i uspokajając. Czasami będę pracować przy biurku i muszę się zatrzymać, zamknąć oczy i odetchnąć przez kilka piosenek. (Album Khruangbina „The Universe Smiles Upon You” jest super chłodny i działa na mnie).

Zrobiłem nawet oddech skrzynkowy, czekając w kolejce do Targetu!

Spróbuj medytacji

Dopiero niedawno zacząłem medytować kilka lat temu, kiedy uczestniczyłem w warsztatach integracyjnych dla pacjentów z rakiem piersi w Commonweal w Bolinas w Kalifornii. Odosobnienie zostało zaprojektowane, aby promować leczenie traumy spowodowanej rakiem za pomocą różnych metod, a medytacja z przewodnikiem była jedną z nich.

Od tamtej pory jestem super w swojej praktyce medytacyjnej i prawie codziennie używam aplikacji medytacyjnej Headspace.

W niektóre dni trudniej jest mi się skupić, a czasami z łatwością wślizguję się w medytację, siedząc w samochodzie i czekając na odebranie syna ze szkoły. Naprawdę pomogło mi to złagodzić ogólny niepokój, szczególnie podczas męczących skoków lęku.

Znajdź miękkie miejsce na wylądowanie w społeczności zajmującej się rakiem piersi

Zmiana gry nastąpiła, gdy zaczynałem łączenie się z innymi członkami społeczności raka piersi. Nic nie przebije łączenia się z innymi, którzy właśnie to rozumieją.

Rozmowa z przyjaciółmi z rakiem piersi może złagodzić niepokój jak nic innego. Od dwóch lat dostrzegam korzyści płynące ze społeczności jako przewodnik po aplikacji BC Healthline.

Członkowie cały czas piszą o skąpym niepokoju, a społeczność zawsze ich otacza i zachęca z wielką miłością i empatią. Tak łatwo jest po prostu wyciągnąć telefon i się zameldować.

Skonsultuj się z profesjonalistami

Odkąd miałem różne stopnie depresji i lęku od świeżo zdiagnozowanego do mojego przetrwania, wiem, że emocjonalny i fizyczny uraz raka jest czasami zbyt duży.

Kiedy byłem po prostu wyczerpany walką z tym wszystkim, zwróciłem się o pomoc do mojego onkologa i lekarza pierwszego kontaktu. Dostałem na receptę leki na depresję i lęki i w razie potrzeby korzystam z pomocy terapeuty. Tak się cieszę, że podjąłem ten środek samoopieki.

Te narzędzia łagodzą moją regularną depresję i lęk oraz sprawiają, że radzenie sobie z napadami przerażającego lęku jest łatwiejsze do opanowania.

Nie cierp w ciszy. Nie myśl, że musisz być jakimś złym wojownikiem raka. To nie jest test wytrzymałościowy.

Wybierz się na wycieczkę

Słynny przyrodnik John Muir powiedział kiedyś: „Na każdym spacerze z naturą otrzymuje się o wiele więcej, niż się stara”.

Natura jako samoopieka zbyt wiele razy łagodziła mój niepokój, by to zliczyć. Wędrówki piesze i czesanie się na plaży to dla mnie więcej niż ćwiczenia. Połączenie aktywności fizycznej w połączeniu z pięknem natury spowalnia moje niepokojące myśli o lęku.

Spróbuj

Mam nadzieję, że następnym razem będziesz mógł wypróbować niektóre z tych wskazówek doświadczasz skąpego niepokoju. Jeśli wejdziesz do aplikacji BC Healthline, aby uzyskać pomoc, wsuń się do moich wiadomości DM i przywitaj się. Mam cię za plecami!

powiązane historie

• Inwazyjny rak zrazikowy jest niedostatecznie zbadaną formą raka piersi. Czas to zmienić
• 5 wskazówek, jak radzić sobie ze strachem przed nawrotem raka piersi
• 6 wskazówek, jak wesprzeć ukochaną osobę po wyzdrowieniu z raka piersi
• Budowanie piersi Społeczność wsparcia dla raka
• Najlepsze blogi na temat raka w 2020 roku