Rak piersi w miejscu pracy: Twoja prywatność, Twój wygląd, Twój stres

To, co powiesz współpracownikom, zależy od ciebie, ale spodziewaj się ciekawości. (FOTOLIA) Dla niektórych kobiet kontynuowanie pracy podczas leczenia jest wyborem, którego chętnie dokonują; są gotowi wyjść z domu i mieć nadzieję, że praca pomoże im znowu poczuć się dawnymi sobą - i oderwać ich myśli od wykresów, skanów i leków. W przypadku większości pacjentek z rakiem piersi wypłata sprawia, że ​​praca jest koniecznością.

Tak czy inaczej, możesz chcieć trochę zaplanować strategię, jak poradzić sobie z problemami w miejscu pracy.

Prywatność
Twój powrót do pracy może wzbudzić ciekawość Twoich współpracowników (nawet jeśli nie wyglądasz inaczej). Po prostu przygotuj się na kilka pytań, pamiętając, że to, ile wyjaśnisz, zależy od ciebie.

„Byłem zaskoczony, jak wiele osób pytało, czy mam rekonstrukcję” - mówi Michelle, lat 49, z Columbus w Ohio. Pomyślała, że ​​to dość osobiste pytanie. DCIS zdiagnozowano u Michelle w 2006 r. I - ponieważ rezonans magnetyczny wykazał chorobę w więcej niż jednym miejscu w jej prawej piersi (z niejednoznacznym testem na jej lewej piersi); miała rodzinną historię po stronie ojca; a wiele lat wcześniej usunięto jej guz z lewej piersi - zdecydowała się zrezygnować z lumpektomii i radioterapii i zamiast tego poddała się obustronnej mastektomii. I nie, zdecydowała się nie poddawać rekonstrukcji. - Zakładam, że po prostu to robisz. Postanowiłem tego nie robić. Ludzie po prostu mówią… „Och”.

Ujawnianie informacji
Niektóre kobiety lubią ujawniać się w pracy, aby cieszyć się uczuciem wsparcia i słowami zachęty. Inni lubią, aby miejsce pracy było schronieniem przed rakiem, miejscem do myślenia o innych sprawach. Tak czy inaczej, jeśli planujesz przepracować swoje leczenie, możesz rozważyć poinformowanie szefa, na wypadek gdybyś musiał zrobić kilka dodatkowych wizyt u lekarza.

Następna strona: Wygląd, jaki byłem Dyskryminacja w pracy Na początku Nancy nie była pewna, czy ma energię do walki Czytaj więcej Wygląd
Jeśli pozostaniesz w pracy podczas leczenia raka piersi, wścibstwo (lub autentyczne zaniepokojenie) współpracowników może się zaostrzyć, jeśli wyglądasz inaczej niż przed. Cokolwiek zrobisz (lub nie zrobisz), aby złagodzić ten szczególny rodzaj stresu, rozwiązanie może być inne niż to, które wybrałbyś poza miejscem pracy.

Na przykład wiele kobiet, które nie byłyby złapany martwy w perukę w domu lub z przyjaciółmi decyduje się nosić ją w pracy, gdzie z jakiegoś powodu wydaje się, że szalik lub czapka z daszkiem nie wystarczą.

„Czułem się bardziej profesjonalnie przychodzi z peruką niż szalikiem, zwłaszcza gdybym miał na sobie garnitur ”- mówi 40-letnia Connie Harrington z Aurora w stanie Illinois, która jest wiceprezesem operacyjnym firmy gwarancyjnej czekowej i zdiagnozowano u niej inwazyjny zrazik w stadium IIIA rak w 2007 r. trafia do biura trzy dni w tygodniu, a pozostałe dwa dni spędza pracując w domu.

„Jestem typem osoby, która lubi się wtopić; Nie chcę, żeby ludzie na mnie patrzyli lub mi współczuli ”- wyjaśnia Harrington.

Stres
Presja w pracy może nadwerężyć i tak już przytłaczającą sytuację. Jeśli potrzebujesz pomocy w walce ze stresem w pracy, skonsultuj się z pracownikiem socjalnym w szpitalu lub przychodni. Przynajmniej pracownik socjalny może wskazać ci właściwy kierunek. W zależności od instytucji może to nie wiązać się z dodatkowymi kosztami, zauważa Karen R. Monaghan z LICSW, pracownik socjalny zajmujący się onkologią kliniczną w Dana-Farber Cancer Institute w Bostonie.

Co zrobić, jeśli chcesz wziąć urlop? Twoja stresująca praca? Twój pracownik socjalny może pomóc w ustaleniu, jakie świadczenia - takie jak krótkoterminowa lub długotrwała niepełnosprawność - możesz kwalifikować się lub skierować do lokalnych, stanowych i krajowych agencji, które oferują informacje i pomoc.

Pomoc finansowa
Niektóre szpitale i centra chorób piersi oferują specjalne programy, takie jak program CHAT (Connecting Hope, Assistance and Treatment) w Brigham i Women's Hospital w Bostonie, który daje kobietom o niskich dochodach w całym Massachusetts nawet 1200 USD rocznie rok, aby pomóc opłacić tamoksyfen, protezy, staniki, peruki, transport, opiekę nad dziećmi i inne potrzeby.