Złe rodzicielstwo: objawy, skutki i jak to zmienić

• Co to jest?
• Znaki
• Efekty
• Jak to zatrzymać
• Konkluzja

To jest pytanie prawdopodobnie wszyscy zadawaliśmy sobie pytanie po szczególnie trudnym dniu: „Czy jestem złym rodzicem?”

Łatwo jest odnieść wrażenie, że Twoje umiejętności rodzicielskie są poniżej normy w chwili, gdy wydaje się, że nic nie idzie po twojej myśli i całkowicie wyczerpałeś swoją cierpliwość.

Ale fakt, że martwisz się, czy dokonujesz właściwych wyborów rodzicielskich, jest dobrym znakiem, że w rzeczywistości nie jesteś złym rodzicem.

Czasami wydaje się, że każdy wybór, jakiego dokonujemy, jest monumentalny, a każdy błąd znaczący. Martwimy się o długoterminowe skutki naszych wyborów, zwłaszcza jeśli chodzi o negatywne interakcje z naszymi dziećmi.

Podkreślamy, czy byliśmy zbyt surowi, kiedy wcześniej na nich krzyczeliśmy, czy mogliśmy lepiej poradzić sobie z tym napadem złości, czy też wydaliśmy odpowiednie konsekwencje.

Dlatego właśnie poprosił dwóch ekspertów ds. zdrowia psychicznego, aby podzielili się wskazówkami, jak dostrzec oznaki tego, co nazwiemy „złym rodzicielstwem” i jaki może to mieć wpływ na dziecko - aby pomóc wyjaśnić, o co naprawdę warto się martwić.

Mamy również kilka wskazówek, jak skupić się na pozytywach, jeśli chodzi o rodzicielstwo - ponieważ kiedy jesteśmy w okopach, tak łatwo jest rozwodzić się nad negatywami.

Co to jest złe rodzicielstwo?

Jest kilka rzeczy, które każdy ogólnie uważa za „złe”.

Przemoc fizyczna, zaniedbanie, przemoc emocjonalna i wykorzystywanie seksualne to najpoważniejsze i najbardziej szkodliwe cechy zachowania, które większość z nas utożsamia ze złym rodzicielstwem. Są to rzeczy, które należy natychmiast rozwiązać, korzystając z profesjonalnej pomocy.

Ale oprócz znęcania się i zaniedbywania dzieci są też rzeczy, które rodzice mogą zrobić lub powiedzieć, a które mogą, nawet nieumyślnie, prowadzić do niekorzystnych skutków dla dziecka. Zrozumienie, czy robisz te rzeczy, może pomóc Ci poczuć się lepiej, jeśli chodzi o rodzicielstwo.

Rzetelna ocena stylu rodzicielskiego nie zawsze jest łatwym zadaniem. Dlatego ważne jest, aby najpierw oddzielić zachowanie od osoby.

Nazywanie siebie lub kogoś innego „złym rodzicem” nie jest czymś, do czego można skoczyć na podstawie różnicy w przekonaniach lub stylu rodzicielstwa. Ważne jest również, aby zdać sobie sprawę, że istnieje różnica między byciem złym rodzicem a byciem złym rodzicem.

Od czasu do czasu tracenie panowania nad sobą to nie to samo, co mówienie dziecku: „Jestem mądry, i jesteś głupi ”lub„ Mam rację, mylisz się i nic nie możesz na to poradzić ”.

Chociaż niektórzy ludzie nie zgadzają się co do tego, co jest„ dobre ”lub„ złe ”rodzicielstwo większość rodziców ma zarówno pozytywne, jak i negatywne cechy rodzicielskie.

Jakie są oznaki złego rodzicielstwa?

Biorąc pod uwagę skrajności, łatwo jest dostrzec mniej pożądane zachowania rodzicielskie.

Nadmierne lub niedostateczne zaangażowanie

Z jednej strony masz niezaangażowanego rodzica, który zaniedbuje i nie reaguje na potrzeby dziecka poza podstawami schronienia, jedzenia i odzieży.

Mała dyscyplina lub jej brak

Według Sharron Frederick, LCSW, psychoterapeuty w Clarity Health Solutions, dzieci, które mają niewielką lub żadną dyscyplinę, są pozostawione same sobie, co może skutkować kontuzji, a także tworzy dziecko, które nie rozumie granic.

„Dzieci oczekują, że rodzice określą granice i konsekwencje, jakie mogą wystąpić, jeśli dziecko je przekroczy” - mówi.

Surowa lub sztywna dyscyplina

W przeciwieństwie do rodziców, którzy nie narzucają żadnej dyscypliny, Frederick mówi, że rodzice, którzy przestrzegają ścisłej lub sztywnej dyscypliny (czyli rodzicielstwa autorytarnego), nie pozwalają dziecku odkrywać ich świata , co często prowadzi do tego, że dziecko staje się przestraszone i niespokojne lub zbuntowane.

Wycofanie uczuć i uwagi

„Ignorowanie dziecka to mówienie mu, że twoja miłość jest warunkowa” - mówi Frederick. Wycofanie się z uczuć, ponieważ dziecko nie robi tego, co mu się każe, powoduje podobną krzywdę.

„Tego typu zachowania mogą powodować u dziecka niskie poczucie własnej wartości i słabą pewność siebie, co może skutkować tym, że dziecko nie będzie wyrażać swoich pragnień i potrzeb” - mówi.

Z czasem Frederick mówi, że może to prowadzić do współuzależnienia, w którym dziecko dostosuje się do tego, jak czuje, że dana osoba chce, aby się zachowywało. „Często może to prowadzić do nadużyć w związkach” - dodaje.

Zawstydzanie

Czy to publicznie, czy prywatnie, dzieci, które są nieustannie zawstydzane, mogą mieć problemy z doskonałością i lękiem przed porażką. Może to prowadzić do depresji lub lęku.

Jakie są skutki złego rodzicielstwa?

Dzieci bez pozytywnego rodzicielstwa są bardziej narażone na własne problemy w związku, depresję, lęk i agresję , wśród innych negatywnych skutków.

Poniższe skutki są wynikiem ciągłych wzorców negatywnych zachowań. To, że krzyczałeś na swojego malucha za rozbicie ulubionego kubka z kawą, nie jest tym samym, co konsekwentny wzorzec krytyki lub przemocy fizycznej.

Negatywne postrzeganie siebie

Błędem rodzicielskim, który może mieć trwałe konsekwencje, jest nadużywanie negatywnych etykiet i zawstydzanie.

„Konsekwentne stosowanie negatywnych etykiet, takich jak wyzwiska, głęboko wpływa na poczucie własnej wartości dziecka i przyczynia się do długotrwałych negatywnych narracji dotyczących samego siebie i samospełniających się proroctw” - twierdzi psychoterapeutka dr Dana Dorfman .

Wstyd, mówi, to potężna i paraliżująca emocja, która zostaje głęboko zakorzeniona w psychice i poczuciu siebie. Biorąc pod uwagę jego siłę, Dorfman mówi, że wiele osób, w tym rodzice, powoduje to, aby powstrzymać negatywne zachowanie lub zmotywować do pozytywnych zachowań.

Jednak kiedy zawstydzanie i negatywne etykietowanie stają się powszechną taktyką, Dorfman mówi, że dzieci zaczynają internalizować i ucieleśniać te negatywne komunikaty.

„Uczą się mówić do siebie tak, jak do nich mówiono - utrwalając negatywne uczucia i stają się surowo samokrytyczni” - wyjaśnia.

W dłuższej perspektywie ludzie z negatywnym postrzeganiem siebie często szukają relacji, które wzmocnią przekaz, do którego są przyzwyczajeni.

Kwestie kontroli i bunt

Dzieci, które doświadczają zbyt sztywnej lub surowej dyscypliny, mogą mieć problemy z kontrolą nad innymi, zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi i innymi zachowaniami lękowymi, a także z nastawieniem, że świat jest niebezpieczny, według Fredericka.

Na drugim końcu spektrum znajduje się zbuntowane dziecko, które walczy z rodzicami, łamie zasady i angażuje się w negatywne zachowania.

Problemy emocjonalne i behawioralne

Surowe rodzicielstwo, które obejmuje groźby werbalne lub fizyczne, częste krzyki i bicie, wraz z natychmiastowymi negatywnymi konsekwencjami dla określonego zachowania, może prowadzić do problemów emocjonalnych i behawioralnych dzieci, takich jak agresywność i przestrzeganie wskazówek w szkole, zgodnie z Badanie z 2014 roku.

Co możesz zrobić, aby powstrzymać złe rodzicielstwo?

Chociaż negatywne zachowania rodzicielskie mogą narazić dzieci na ryzyko, nie jest to jedyny czynnik, który decyduje o wynikach.

Nawet rodzice z pozytywnym stylem dyscypliny i interakcji mogą mieć dzieci, które borykają się z problemami behawioralnymi lub emocjonalnymi. Tak jak jeden zły dzień nie czyni z Ciebie złego rodzica, robienie wszystkiego, co w Twojej mocy, nie oznacza, że ​​Twoje dziecko nigdy nie będzie się męczyć ani mieć problemów. I to jest w porządku.

Rodzicielstwo to proces ciągły i często stanowiący wyzwanie. Jeśli zmagałeś się z niezbyt idealnymi przykładami od własnych rodziców, może to być jeszcze trudniejsze. Ale możesz pracować nad przezwyciężeniem negatywnych komunikatów, których cię nauczono i zbudować zdrowe relacje z własnymi dziećmi.

Twoi rodzice mogli nie być dobrymi wzorami do naśladowania, ale możesz znaleźć wsparcie i pozytywną zachętę u innych rodziców, aby stworzyć własną ścieżkę rodzicielską.

Jeśli wpadniesz w zły stan nawyki rodzicielskie częściej niż byś chciał, pamiętaj, że jesteś w stanie dokonywać zmian.

Zmiana stylu rodzicielstwa może wymagać cierpliwości, uczciwości i dużo ciężkiej pracy. Dobra wiadomość jest taka, że ​​na rozpoczęcie nigdy nie jest za późno. Każda pozytywna zmiana, którą wprowadzisz, może przynieść lepsze wyniki dla Twojego dziecka. Oto kilka wskazówek, które pomogą Ci skupić się na pozytywach.

Posłuchaj myśli i uczuć swojego dziecka

Wszyscy chcemy być wysłuchani. I chociaż nie zawsze zgadzamy się z tym, co mówią inni, Frederick mówi, że wszyscy potrzebujemy kogoś, kto nas wysłucha.

Jeśli chodzi o twoje dzieci, mówi, żeby wysłuchać ich obaw i frustracji, uzasadnić ich uczucia i wyjaśnić, że mają prawo do złości - ale nie do działania (jak rzucanie kredkami na Pokój). Zamiast tego zapewnij im alternatywy dla różnych emocji.

Zapewnij odpowiednie konsekwencje

Frederick mówi, że stosując dyscyplinę, kluczowe jest zapewnienie konsekwencji, które nauczą Twoje dziecko pozytywnej lekcji. „Bicie dziecka nie uczy go niczego o konsekwencjach i może skutkować urazą i złością, kiedy to dziecko idzie do szkoły i bije inne dzieci” - mówi.

Zamiast tego użyj tabeli nagród lub poproś je zarabiać czas na robienie czegoś, co lubią. Zabierając coś ze sobą, nie zabieraj tego na tydzień, zamiast tego zabierz na popołudnie. Upewnij się, że konsekwencja jest odpowiednia dla zachowania, które poprawiasz.

Oznacz zachowanie, a nie dziecko

„Jeśli rodzice chcą„ oznaczyć ”etykietą, powinni upewnić się, że określają zachowanie, a nie charakter ”- mówi Dorfman. Na przykład, gdy dziecko się zachowuje, przypomnij mu, że jest to zachowanie znęcającego się, zamiast mówić „JESTEŚ tyranem”.

Nie powstrzymuj uwagi

Wszyscy jesteśmy źli na nasze dzieci, ale Frederick mówi, że ignorowanie ich tylko dezorientuje dziecko. „Wyjaśnij, że jesteś zła i chociaż jesteś na nich zły, nadal ich kochasz” - wyjaśnia.

Jeśli potrzebujesz chwili, spróbuj odłożyć je na czas (1 minutę w każdym wieku) i uspokój się, zbierając myśli i uczucia.

Okazuj miłość i przywiązanie

Okazywanie miłości i uczucia to coś więcej niż tylko powiedzenie dziecku, że je kochasz. Pochodzi również z wspierania i akceptowania dziecka, okazywania mu fizycznego uczucia i wspólnego spędzania czasu.

Pozwól mu popełniać błędy

Życie jest chaotyczne, więc pozwól swoim dzieciom odkrywać kreatywność i popełnianie błędów, bez zawstydzania i krytykowania. Kiedy popełnią błąd, zapytaj swoje dziecko: „Co mogłeś zrobić inaczej?”

Wykorzystaj własne błędy jako okazję, aby pokazać im, że nauka nigdy się nie kończy i że wszyscy możemy mieć złe dni. Przyznanie się do błędu, przeproszenie i próba poprawy jest dobre dla wszystkich.

Na wynos

Bycie rodzicem jest emocjonalnym wyzwaniem. To także ogromna odpowiedzialność, która wymaga cierpliwości, konsekwencji, miłości, współczucia i zrozumienia.

Wszyscy mamy dni, kiedy martwimy się o nasze wybory rodzicielskie. Tak bardzo kochamy nasze dzieci, że to naturalne, że chcemy dla nich tylko tego, co najlepsze.

Pamiętaj, że cały czas się uczysz, a każdy dzień to szansa, aby zacząć od nowa. Dzięki odpowiednim narzędziom i cierpliwości dla naszych dzieci - i dla nas samych - wszyscy możemy wybrać rodzica, jakim chcemy być.

Pamiętaj też, że wszyscy potrzebujemy wsparcia - w niektóre dni bardziej niż w inne. Jeśli czujesz się rozciągnięty lub nadmiernie zestresowany, szukaj pomocy, wskazówek, porady i punktu widzenia od przyjaciół, współpracowników, rodziny lub specjalistów od zdrowia psychicznego, którym ufasz i szanujesz.

Rodzicielstwo to najtrudniejsza praca na świecie. Trzymaj się - masz to!

• Rodzicielstwo
• Życie