Powrót do szkoły z dwubiegunowym? Jak uczelnia może uwolnić manię

(ISTOCKPHOTO) Rytuały na uczelni - nawiązywanie nowych przyjaźni, nauka do białego rana, nadmierne imprezowanie - mogą zestresować każdego młodego dorosłego. Ale studenci z chorobą afektywną dwubiegunową lub osoby zagrożone chorobą są jeszcze bardziej narażone w środowisku akademickim. Naciski akademickie, obawy społeczne i zaburzenia snu mogą prowadzić do napadów depresji, a także manii, euforycznego stanu ożywionego charakterystycznego dla choroby afektywnej dwubiegunowej. Bez odpowiedniego leczenia i wsparcia studenci uczelni dwubiegunowych mają wyższy wskaźnik rezygnacji, nadużywanie narkotyków i alkoholu, a nawet samobójstwa.

9 sposobów kontrolowania choroby afektywnej dwubiegunowej

Różne strategie utrzymania choroby afektywnej dwubiegunowej pod kontrolą Zobacz pokaz slajdówWięcej pokazów slajdów na temat choroby dwubiegunowej

„Nowa struktura i nowe stresy dla uczniów, którzy opuszczają dom, aby iść do szkoły, czasami mogą powodować problemy i nawroty” - mówi Richard Kadison, dyrektor służby zdrowia psychicznego na Uniwersytecie Harvarda i autorka książki College of the Overwhelmed: The Campus Mental Health Crisis and What To Do About . Dodaje, że te stresy mogą również wywoływać manię u uczniów, u których leży podatność na chorobę afektywną dwubiegunową. „Często pierwszy epizod maniakalny pojawia się na studiach” - mówi dr Kadison.

W najcięższym stadium choroba afektywna dwubiegunowa jest niebezpiecznym stanem, który może prowadzić do epizodów psychotycznych i hospitalizacji. Łagodniejsze postacie zaburzenia mogą również powodować problemy i mogą zakłócać sukcesy w nauce. W badaniu z 2006 r. W Journal of Affective Disorders porównano grupę dorosłych z chorobą afektywną dwubiegunową z grupą zdrowych dorosłych, którzy mieli podobne IQ i pochodzenie społeczne. Ponad 60% obu grup wstąpiło do college'u, ale ich osiągnięcia znacznie się różniły: prawie połowa grupy kontrolnej uzyskała dyplom uczelni, w porównaniu z zaledwie 16% grupy z chorobą afektywną dwubiegunową.

Uczniowie z chorobą afektywną dwubiegunową mogą przeżyć - a nawet prosperować - na studiach, ale zrobienie tego wymaga planu. Przyjmowanie odpowiednich leków, organizowanie odpowiedniego doradztwa i opieki medycznej na terenie kampusu, unikanie narkotyków i alkoholu, utrzymywanie stałego snu i harmonogramu nauki oraz znajdowanie źródeł wsparcia rówieśników są kluczowe i mogą mieć wpływ na osiągnięcie twoich celów a rezygnację z nauki .

Miejsce wylęgania się objawów choroby afektywnej dwubiegunowej
U Jennifer Overfield, lat 23, zdiagnozowano chorobę afektywną dwubiegunową podczas ostatniej klasy liceum w Rochester w stanie Nowy Jork, ale to było dopiero, gdy opuściła rodzinę i wyjechała na studia, że ​​choroba zagrażała jej życiu.

W pierwszych tygodniach pierwszego roku czuła się odizolowana i samotna. Opuściła drużynę piłkarską i przestała chodzić na zajęcia. Zaczęła gromadzić leki i alkohol. W październiku pojechała do pobliskiego sadu jabłkowego, wypiła tabletki i alkohol i straciła przytomność. Obudziła się w szpitalu po spędzeniu trzech dni w śpiączce. (Przechodzień widział jej tylne światła, znalazł ją nieprzytomną i zabrał ją do szpitala, gdzie została przewieziona mediami do większego szpitala.) Overfield mówi, że pamięta, że ​​była zła, że ​​żyje.

„Wciąż powtarzałem mojej rodzinie i przyjaciołom, że nic mi nie jest, ale planowałem swoje samobójstwo ”- mówi Overfield, który obecnie jest zdrowy na ostatnim roku studiów na Uniwersytecie Północnej Karoliny w Wilmington. „Miałem tak duże wsparcie w domu - a potem, w tym nowym miejscu, nawet nie wiedziałem, gdzie jest poradnia”.

Wiele aspektów życia w college'u może wywołać epizod maniakalny lub depresyjny. Brak snu i utrzymywanie nieregularnych godzin pracy - obie powszechne praktyki na kampusach uniwersyteckich - wywołują manię, podczas gdy upijanie się i używanie substancji takich jak marihuana może powodować depresję. Stres, niezależnie od tego, czy wynika z presji na odniesienie sukcesu naukowego, czy też dopasowania się do życia społecznego, może również wywołać manię. Według dr Russella Federmana, dyrektora poradni i usług psychologicznych w studenckim centrum zdrowia Uniwersytetu Wirginii, chęć dostosowania się i dostosowania do stylu życia uczelni może spowodować, że niektórzy studenci z chorobą dwubiegunową porzucą zdrowe zachowania - nawet leki.

Następna strona: College nie powoduje choroby afektywnej dwubiegunowej Życie studenckie często po raz pierwszy ujawnia objawy choroby afektywnej dwubiegunowej, szczególnie u osób zagrożonych chorobą, u których nie została jeszcze zdiagnozowana. (Lata studiów w rzeczywistości pokrywają się z etapem życia, w którym choroba afektywna dwubiegunowa zazwyczaj pojawia się po raz pierwszy - według niektórych szacunków między 19 a 23 rokiem życia).

James Whaley doświadczył pierwszego epizodu maniakalnego w Uniwersytet Tennessee w Knoxville. Styl życia Whaleys był mniej niż zdrowy: na studiach palił dużo marihuany i eksperymentował z grzybami halucynogennymi i lekiem podobnym do LSD. Na pierwszym roku miał poważny epizod depresyjny, a zimą na drugim roku przeszedł w epizod maniakalny z psychozą. „Myślałem, że dokonuję przełomu w życiu egzystencjalnym, ale to był naprawdę szalony haj” - mówi Whaley.

Federman mówi, że objawy choroby afektywnej dwubiegunowej nie pojawiają się spontanicznie. „Nieprawidłowości w stylu życia i stresy związane z życiem studenckim same w sobie nie powodują choroby afektywnej dwubiegunowej” - wyjaśnia. „Aby pojawiła się choroba afektywna dwubiegunowa, potrzebujesz podatności genetycznej. Ale jeśli masz tę podatność, nieprawidłowości w stylu życia na pierwszym i drugim roku studiów mogą z pewnością przyspieszyć ”.

Strategie radzenia sobie z chorobą afektywną dwubiegunową
Uczniowie, u których zdiagnozowano zaburzenie ze spektrum afektywnego dwubiegunowego może podjąć kroki w celu zminimalizowania ryzyka nawrotu i zachowania równowagi. Być może najważniejszym krokiem jest upewnienie się, że masz system wsparcia w szkole, co zwykle oznacza połączenie z personelem medycznym i doradczym na kampusie. Uczniowie, którzy uczęszczają do szkoły poza domem, mogą zdecydować się na utrzymywanie kontaktu ze swoim obecnym psychiatrą, ale eksperci zachęcają uczniów, aby kontaktowali się również z placówką służby zdrowia na kampusie.

„Nawet jeśli uczeń z chorobą afektywną dwubiegunową ma to, o czym myśli być ich głównym lekarzem w domu, muszą mieć kogoś na studiach ”- mówi dr Elizabeth Gong-Guy, dyrektor poradni i usług psychologicznych na UCLA. „A jeśli student z chorobą afektywną dwubiegunową szuka college'u w wiejskiej społeczności, musi być proaktywny w kwestii lokalnego dostępu do opieki psychiatrycznej.”

Posiadanie psychiatry pod ręką nie jest ważne tylko w nagłych wypadkach. W rzeczywistości uczniowie z chorobą dwubiegunową, którzy zostali ustabilizowani na lekach w domu, mogą potrzebować dopracować swoje recepty w szkole. „Uczniowie czasami potrzebują dostosowania leków w nowym środowisku” - mówi dr Kadison. „To bardzo się różni, w zależności od odporności ucznia, wsparcia, które jest już na miejscu i od tego, przed jakim wyzwaniem akademickim stoi student.”

Następna strona: Cztery litery dwubiegunowe stabilność Służba zdrowia Campus zapewnia również poradnictwo, które może pomóc studentom radzić sobie ze stresem emocjonalnym związanym z życiem z chorobą afektywną dwubiegunową. Co równie ważne, poradnictwo może nauczyć uczniów codziennych strategii radzenia sobie z objawami.

Czy masz chorobę afektywną dwubiegunową? Weź naszą ocenę

Przeczytaj więcejWięcej informacji o chorobie afektywnej dwubiegunowej

W swojej przyszłej książce Facing Bipolar: The Young Adults Guide to Dealing With Bipolar Disorder , Federman przedstawia to, co nazywa „czterema punktami stabilności dwubiegunowej”: strukturę, zarządzanie stresem, zarządzanie snem i samokontrolę. Te ramy obejmują ustalenie - i trzymanie się - regularnego harmonogramu nauki i snu oraz nauczenie się rozpoznawać oznaki, że zaczynasz popadać w manię lub hipomanię.

Stacy Hollingsworth, 25 lat, absolwentka Rutgers Na uniwersytecie w maju 2008 r. Jej lekarz ma to, co jej lekarz nazywa dwubiegunowym typem III, diagnozę, która zazwyczaj opisuje postać hipomanii związaną z lekami przeciwdepresyjnymi. Mając do czynienia z epizodami depresyjnymi na studiach, Hollingsworth nigdy nie wiedziała, kiedy się załamie, więc zadbała o to, by wykonywać swoje zadania z dużym wyprzedzeniem. Rozmawiała również ze swoimi profesorami w pierwszym dniu zajęć na temat swojego zdrowia psychicznego i udokumentowała swój przypadek w ośrodkach dla osób niepełnosprawnych na kampusie. Studenci zwykle kojarzą takie zasoby z niepełnosprawnościami fizycznymi, ale te centra często pomagają również studentom z zaburzeniami zdrowia psychicznego.

„Czułem się dobrze, dzieląc się z profesorami i wspaniale pracowali ze mną”, Hollingsworth mówi. „Przygotuj się na spotkanie z ludźmi, którzy nie rozumieją, ale postaraj się, aby uczelnia miała za sobą”.

Inne źródła wsparcia w kampusie
Oprócz usług zdrowotnych na kampusie poradnictwo rówieśnicze może być cennym źródłem wsparcia. Overfield prowadzi teraz grupę wsparcia National Alliance on Mental Illness (NAMI) w swoim kampusie, ponieważ nie chce, aby studenci czuli się tak samotni, jak na pierwszym roku. Doradza uczniom chorym psychicznie, aby się skontaktowali. „Chcemy, aby ludzie byli bardziej świadomi obecności poradni w czasie orientacji” - mówi. „Jeden z naszych głównych przekazów brzmi:„ Nie jesteś sam ”.

Whaley wziął semestr wolny od szkoły i spędził lato w college'u w pobliżu swojego domu, po czym wrócił na University of Tennessee w Knoxville w jesień 2008 roku. Obecnie ma 21 lat i często komunikuje się ze swoim lekarzem i rodzicami - strategia, która pomogła mu zachować stabilność. Stara się planować zajęcia w środku dnia, aby ułatwić sobie regularny harmonogram snu, i stara się unikać alkoholu i narkotyków. Jednak z trudem znalazł grupę rówieśników, którzy borykali się z problemami zdrowia psychicznego. W tej chwili w jego kampusie nie ma żadnego podmiotu stowarzyszonego NAMI.

Oprócz NAMI, organizacja Active Minds próbuje rozpocząć dialog na temat chorób psychicznych na kampusach uniwersyteckich. Założona przez Alison Malmon w 2001 roku po samobójstwie jej starszego brata, organizacja ma obecnie ponad 200 oddziałów w całym kraju. Active Minds organizuje wydarzenia, takie jak National Day Without Stigma i współpracuje z Depression and Bipolar Support Alliance, aby stworzyć rówieśnicze grupy wsparcia na kampusach uniwersyteckich.