Unikanie stygmatyzacji depresji i choroby afektywnej dwubiegunowej

Myślisz, że piętno związane z chorobami psychicznymi spada? Mylisz się. (RICK GOMEZ / CORBIS)

Piętno wobec osób chorych psychicznie jest złe, a badania sugerują, że jest coraz gorzej, mówi Patrick Corrigan, PsyD, profesor psychologii w Illinois Institute of Technology i dyrektor Chicago Consortium for Stigma Research. „Choroby psychiczne są nadal bardzo stygmatyzowane”, mówi, „po części dzięki programom telewizyjnym, które przedstawiają tę populację jako niebezpieczną, wymagającą nadzoru i / lub dziką i nieodpowiedzialną. Taka jest opinia publiczna, pomimo dowodów, że nie są oni bardziej niebezpieczni niż ktokolwiek inny ”.

Piętno wobec osób chorych psychicznie pochodzi z dwóch innych źródeł. Istnieje autostygmat, w którym osoba przyjmuje postawę „po co próbować” w odniesieniu do celów życiowych i zadań.

Badania sugerują, że od 40% do 75% ludzi nigdy nie szuka leków ani terapii.

Jeszcze bardziej podstępne jest unikanie etykietek, które często prowadzi ludzi do unikania leczenia, ponieważ nie chcą być w grupie z osobami chorymi psychicznie.

Następna strona: żadnych kwiatów, żadnych kartek, żadnych telefonów

Żadnych kwiatów, żadnych kartek, żadnych telefonów
Kiedy żona Maxa Dine'a miała operację, dostała 50 kartek na zdrowie. Kiedy emerytowany onkolog z Phoenix przechodził przez agonię choroby afektywnej dwubiegunowej, nikt do niego nie pisał ani nie dzwonił. „Tracisz przyjaciół, ponieważ nie wiedzą, co się dzieje lub nie chcą zadawać się z kimś, kto boryka się z depresją” - mówi. „W przypadku choroby psychicznej często myślą, że udajesz”.

Czasami rodziny i przyjaciele mogą subtelnie wywierać presję na ludzi, aby również unikali leczenia. „W mojej rodzinie depresja jest czymś, o czym nie powinno się mówić” - mówi 46-letnia Keris Myrick z Pasadena w Kalifornii. „Gdybym jako nastolatek miał napady skrajnego smutku, mój tata pytałby:„ Dlaczego ty płaczący?' Mówiłem: „Nie wiem, po prostu jestem”, a on odpowiadał: „Cóż, w tamtych czasach nie masz o co płakać… bla bla” i „twoi przodkowie pochodzi z niewoli ”i tak dalej. Spodziewano się, że będę dobrze radzić sobie w szkole, była duża presja, aby odnieść sukces. Mogłabym mówić o tym wcześniej, gdybym nie odczuwała presji, by być Superwoman.

Piętno wobec osób z problemami psychicznymi jest wpisane w system opieki zdrowotnej, mówi John C. Dr Norcross, profesor psychologii na Uniwersytecie Scranton w Pensylwanii. Dla osób chorych psychicznie dostęp do opieki psychologicznej i kwestie płatności to ciągła walka. „Nie ma równości ze zwykłymi ubezpieczeniami zdrowotnymi”, mówi, „a firmy ubezpieczeniowe zezwalają na tak niewiele wizyt w ciągu roku”. Nazywa to odmienne traktowanie „rażącą dyskryminacją”.

Czy powinieneś „wyjść” jako chory psychicznie?
Chociaż jest zwolennikiem zdrowia psychicznego, Corrigan zachęca chorych psychicznie do dokładnego rozważenia, czy chcą „wyjdź” do innych. Po wyjściu z domu trudno jest wrócić do środka, więc powinieneś przetestować wody. „Możesz powiedzieć komuś:„ Hej, widziałeś ostry dyżur? Sally Field wyszła jako dwubiegunowa. Co o tym myślisz? Jeśli powiedzą: „To tylko poprawność polityczna, nienawidzę tych ludzi”, to jest to ktoś, komu nie powinno się mówić.

Jennisse Peatick (36 lat) mówi, że prowadzi z nią „szczęśliwe, radosne” życie mąż, trzy psy i trzy koty w Hillsborough w New Jersey. Jednak każdego dnia odczuwa autostygmatyzację. „Myślę, że ludzie zakładają, że depresja osłabia mnie, mimo że jestem bardzo silna. Kto wie, skąd to mam. Nie sądzę, żeby ktokolwiek kiedykolwiek źle mnie traktował, ponieważ mam depresję.