Teoria przywiązania odgrywa rolę w związkach - oto co to oznacza dla Ciebie

• Co to jest
• Typy
• Bezpieczne
• Niespokojny
• Unikający
• Niespokojny - unikający
• Zdezorganizowany
• Ograniczenia
• Jak to powiedzieć
• Jeśli nie jest to bezpieczne
• Więcej informacji

Uwzględniamy produkty, które naszym zdaniem są przydatne dla naszych czytelników. Jeśli kupujesz za pośrednictwem linków na tej stronie, możemy zarobić niewielką prowizję. Oto nasz proces.

Prawdopodobnie słyszałeś, jak ktoś nonszalancko deklarował, że on (lub Ty lub ktoś inny) ma „problemy z tatusiem” lub „mamą”.

W szczególności model psychologiczny znany jako teoria przywiązania.

Czym dokładnie jest teoria przywiązania?

Teoria przywiązania, pierwotnie opracowana przez psychoanalityka Johna Bowlby'ego, a później rozszerzona przez psychologa rozwojowego Mary Ainsworth, mówi, że wczesne relacje w życiu danej osoby - zwłaszcza z jej opiekunami - znacznie informują i wpływają na ich romantyczne relacje w późniejszym życiu.

Uważali, że osoba urodziła się z wrodzoną chęcią przywiązania się do swojego opiekuna (zwykle matki).

Jednak dostępność (lub niemożność) opiekuna i jakość tej opieki ukształtowały, jak wyglądała ta więź lub jej brak - i ostatecznie, jak będą wyglądać romantyczne więzi tej osoby jako osoby dorosłej.

Jak to się psuje?

Teoria przywiązania jest bardziej złożona niż zasady rugby. Krótko mówiąc, ktoś może wpaść w jeden z dwóch obozów:

• bezpieczne przywiązanie
• niepewne przywiązanie

Niezabezpieczone przywiązanie może podzielić na cztery szczegółowe podtypy:

• niespokojny
• unikający
• niespokojny-unikający
• zdezorganizowany

Bezpieczne

Bezpieczne przywiązanie jest znane jako najzdrowszy ze wszystkich stylów przywiązania.

Co to powoduje?

Osoby z bezpiecznym przywiązaniem miały opiekunów, którzy byli, jednym słowem, niezawodni.

„Zawsze, gdy dziecko potrzebowało ochrony, opiekun był tam, aby stworzyć dla niego bezpieczne, opiekuńcze i bezpieczne miejsce” - wyjaśnia dr Dana Dorfman, terapeutka rodzinna z Nowego Jorku i współprowadząca podcast Dwie mamy na kanapie.

Jak to wygląda?

Jako dorośli, bezpiecznie przywiązani ludzie nie boją się odrzucenia ani intymności w swoich związkach.

Czują się komfortowo zbliżając się do innych i ufają, że jeśli ich kochanek (lub najlepszy przyjaciel na całe życie) mówi, że nigdzie się nie wybierają, to nigdzie się nie wybierają.

To nie jest typ, który „przypadkowo” przewijałby e-maile partnera lub powodowałby, że jego ukochany przez cały czas udostępniał im swoją lokalizację.

Niespokojny

Znani również jako „lękowo-ambiwalentne” lub po prostu „niespokojne” przywiązanie, ludzie ci są ogólnie postrzegani jako potrzebujący.

Co to powoduje?

Możesz odczuwać niepokój, jeśli Twój główny opiekun nie zapewnił Ci stałego wsparcia lub przychodził, gdy dzwoniłeś, wyjaśnia Carolina Pataky, LMFT, współzałożycielka Love Discovery Institute na Florydzie.

Ten rodzaj przywiązania jest powszechny w przypadku osób, których rodzice często podróżowali do pracy.

Na przykład, jeśli rodzic był w interesach i nie jest dostępny od poniedziałku do piątku, ale jest bardzo obecny w sobotę i niedzielę.

Albo ludzie, których rodzice przechodzili przez własne gówno. Pomyśl: rozwód, utrata pracy, śmierć rodzica, depresja itp.

Jak to wygląda?

Ktoś z lękiem i przywiązaniem nieustannie boi się, że będzie odrzucone lub zaniedbane.

Aby stłumić te obawy, często angażują się w obsesyjne zachowania, takie jak wysyłanie SMS-ów przez całą dobę, 7 dni w tygodniu, odświeżanie mediów społecznościowych partnera lub nadmierna komunikacja.

Zazwyczaj znajdują się w super współzależnych związkach z innymi niespokojnie przywiązanymi ludźmi.

Mogą również pożądać ludzi przywiązanych do unikających, ponieważ ich dynamika jest podobna do tej, jaką mieli z rodzicami.

Avoidant

Spotkałeś kiedyś kogoś, kto wydawał się nie mieć żadnych uczuć? Prawdopodobnie byli przywiązani do unikania.

Co to powoduje?

Kiedy opiekun odrzuca potrzeby dziecka lub traktuje je jako zbędne, w końcu dziecko całkowicie przestaje określać swoje potrzeby.

Zamiast tego zwracają się do wewnątrz, zamykają się i (miejmy nadzieję) uczą się, jak stać się niezależnymi i samowystarczalnymi.

Jak to wygląda?

Jako dorośli szukają izolacji, niezależności i często wydają się pochłonięci sobą, samolubni lub zimni.

„Osoby o tym stylu przywiązania mają tendencję do postrzegania emocji i połączeń jako stosunkowo nieistotnych” - mówi specjalista ds. zdrowia psychicznego Jor-El Caraballo EdM, ekspert ds. relacji i współtwórca Viva Wellness.

W rezultacie rzadko traktują priorytetowo relacje.

Osoby przywiązane do unikania często całkowicie unikają związków. Albo mieć jeden półpoważny związek po drugim, bez pełnego zaangażowania.

Niepokojący-unikający

Osoba, o której Katy Perry napisała „Gorąco i zimno”, była prawdopodobnie typem lęku-unikania.

Co to powoduje?

Osoba unikająca lęku to miłosne dziecko unikającego i niespokojnego przywiązania.

O wiele rzadsze niż style przywiązania polegające na unikaniu lub lęku, osoby z przywiązaniem opartym na strachu i unikaniu często miały traumatyczne doświadczenia ze swoim opiekunem.

Czasami opiekun był obecny agresywnie, innym razem opiekun był nieobecny. To spowodowało, że dziecko zostało złapane między obawą o swojego opiekuna, a jednocześnie chęcią bycia przez niego pocieszonym.

Jak to wygląda?

Często znajdują się w burzliwych związkach z wysokimi i niskimi dołkami. Mogą nawet znaleźć się w agresywnych związkach.

Innymi słowy, są gorące, potem zimne, są tak, a potem nie.

Zdezorganizowani

Znani również jako zdezorientowani, niepewni, zdezorganizowani lub nierozwiązane przywiązanie, ludzie, których dotyczy ten typ, są na ogół nieobliczalni i nieprzewidywalni.

Co to powoduje?

Osoby ze zdezorganizowanym przywiązaniem często miały traumatyczne doświadczenia ze swoim opiekunem, takie jak przemoc emocjonalna lub fizyczna.

To spowodowało, że dziecko zostało złapane między obawą o swojego opiekuna, a jednocześnie chęcią bycia przez niego pocieszonym.

Jak to wygląda?

Osoby z niezorganizowanym przywiązaniem jednocześnie boją się zbliżyć lub oddalić od swoich bliskich.

Są królami i królowymi samospełniającej się przepowiedni: pragną połączenia, ale ze strachu przed jego utratą biorą odwet, tworzą dramat i znajdują się w wielu bezsensownych kłótniach, gdy już posiadać to.

Czy są jakieś uwagi krytyczne do rozważenia?

Podobnie jak większość badań fundamentalnych, badania, które pomogły w ustaleniu teorii przywiązania, zostały opracowane na próbkach z populacji białych, z wyższej klasy średniej i heteroseksualnych, mówi Caraballo.

„Nie mamy wystarczających badań na temat tego, jak te teorie mogą odnosić się do par tej samej płci z dziećmi” - mówi. „Albo jak stosują się do sytuacji rodzinnych, takich jak rodziny queer, wybrane rodziny lub w poliamorycznych scenariuszach rodzicielskich”.

Skąd wiesz, jaki jesteś styl?

Dlatego mówi, że najlepszym sposobem nauczenia się stylu przywiązania jest wizyta u terapeuty. W szczególności terapeuta poinformowany o traumie.

„Terapeuta pomoże Ci zbadać i przeanalizować niuanse Twojego życia, a następnie pomoże Ci w pracy nad problemami z przywiązaniem, które wymagają Twojej uwagi i rozwijania umiejętności” - mówi.

• Style przywiązania i bliskie relacje
• Test na styl przywiązania w związku
• Test na zgodność

Co jeśli nie Nie jesteś bezpiecznie przywiązany?

„Nasze style przywiązania są głęboko zakorzenione w naszych mózgach emocjonalnych” - mówi Pataky.

Jednak dobra wiadomość: nasze style przywiązania nie są całkowicie zakorzenione w kamieniu!

„Dzięki ciężkiej pracy możesz zmienić styl przywiązania” - mówi Caraballo.

Jak? Autor:

• Chodzenie na terapię. Pomocne może być skorzystanie z terapii, aby zrozumieć swoją przeszłość, zidentyfikować swoje wzorce lub pogodzić się z podstawowymi mechanizmami.
• Rozwijanie relacji z bezpiecznie przywiązanymi ludźmi. Pomoże Ci to dowiedzieć się, jak wygląda bezpieczne przywiązanie.
• Komunikowanie się z partnerem (ami). Regularna komunikacja może pomóc wam obojgu zarządzać oczekiwaniami, budować zaufanie w związku i utrzymywać osobiste granice.

Gdzie możesz dowiedzieć się więcej?

Aby dowiedzieć się więcej, przejdź do sekcji samopomocy i przeczytaj te książki:

• „W załączeniu: Nowa nauka o przywiązaniu do dorosłych i jak może pomóc Ci znaleźć - i zachować - miłość”, lek. Amir Levine i Rachel SF Heller, MA
• „The Attachment Theory Workbook” Annie Chen, LMFT
• „Attachment Theory In Practice” Susan M. Johnson

Bardziej słuchasz słuchacza? Audiobook je na Audible lub innej platformie! Lub sprawdź te podcasty na ten temat.

• Odcinek 45 filmu Spotkaliśmy się w Acme
• Odcinek 5 nieocenzurowanego terapeuty