Test na aspergilozę i precypitynę

• Zakażenie
• Testowanie
• Próbka krwi
• Ryzyko
• Wyniki
• Kontynuacja

Co to jest test precypitynowy aspergillus?

Test można również nazwać:

• test poziomu precypityny aspergillus fumigatus 1
• test przeciwciał aspergillus
• test immunodyfuzji aspergillus
• test na wytrącanie przeciwciał

Zrozumienie infekcji aspergillus

Większość ludzi codziennie oddycha tymi zarodnikami bez zachorowania. Jednak osoby z osłabionym układem odpornościowym są szczególnie narażone na infekcje grzybicze.

Obejmuje to osoby z HIV lub rakiem oraz osoby przyjmujące leki immunosupresyjne, takie jak chemioterapia lub przeszczepione leki przeciw odrzuceniu.

Istnieją dwa rodzaje aspergilozy, które ludzie mogą zarazić się tym grzybem.

Alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna (ABPA)

Ten stan powoduje reakcje alergiczne, takie jak świszczący oddech i kaszel, szczególnie u osób, które mają astma lub mukowiscydoza. ABPA dotyka nawet 19 procent osób z mukowiscydozą.

Inwazyjna aspergiloza

Ta infekcja, zwana również aspergilozą płucną, może rozprzestrzeniać się po całym organizmie poprzez krwiobieg. Może uszkodzić płuca, nerki, serce, mózg i układ nerwowy, szczególnie u osób z osłabionym układem odpornościowym.

Objawy aspergilozy mogą się różnić. Na przykład jedna osoba może mieć suchy kaszel. Inny może odkrztusić duże ilości krwi, co wymaga pilnej pomocy lekarskiej.

Ogólnie objawy aspergilozy obejmują:

• duszność
• świszczący oddech w klatce piersiowej
• gorączka
• suchy kaszel
• odkrztuszanie krwią
• osłabienie, zmęczenie i ogólne złe samopoczucie
• niezamierzona utrata masy ciała

Objawy aspergilozy są podobne do objawów mukowiscydozy i astmy. Jednak osoby z astmą i mukowiscydozą, u których rozwija się aspergiloza, często chorują znacznie bardziej niż osoby bez tych schorzeń. Mogą wystąpić pogarszające się objawy, takie jak:

• zwiększone zapalenie płuc
• pogorszenie czynności płuc
• zwiększona flegma lub plwocina, wytwarzanie
• nasilony świszczący oddech i kaszel
• nasilone objawy astmy podczas ćwiczeń

Jak działa test

Każde przeciwciało wytwarzane przez układ odpornościowy jest wyjątkowe przeznaczony do ochrony organizmu przed określonym antygenem. Nie ma ograniczeń co do liczby różnych przeciwciał, jakie może wytworzyć zdrowy układ odpornościowy.

Za każdym razem, gdy organizm napotyka nowy antygen, wytwarza odpowiadające mu przeciwciało, aby z nim walczyć.

pięć klas przeciwciał immunoglobulin (Ig):

• IgM
• IgG
• IgE
• IgA
• IgD

IgM i IgG są najczęściej badanymi. Te przeciwciała działają razem, aby chronić organizm przed infekcjami. Przeciwciała IgE są zwykle związane z alergiami.

Procedura: pobranie próbki krwi

Twój lekarz poinstruuje Cię, czy przed badaniem krwi musisz pościć. W przeciwnym razie nie jest potrzebne żadne przygotowanie.

Pracownik służby zdrowia pobierze krew z żyły, zwykle z wnętrza łokcia. Najpierw wyczyszczą miejsce za pomocą antyseptyku zabijającego zarazki, a następnie owijają elastyczną opaskę wokół ramienia, powodując obrzęk żyły od krwi.

Delikatnie wsuwają strzykawkę do żyły. Krew zbierze się w rurce strzykawki. Gdy rurka jest pełna, igła jest usuwana.

Następnie usuwa się elastyczny pasek, a miejsce wkłucia igły przykrywa się jałową gazą, aby zatrzymać krwawienie.

Potencjalne ryzyko związane z pobranie krwi

Podczas pobierania krwi często odczuwa się ból. Może to być tylko lekkie ukłucie lub prawdopodobnie umiarkowany ból z pewnym pulsowaniem po usunięciu igły.

Niezbyt częste ryzyko badań krwi to:

• nadmierne krwawienie
• omdlenie
• uczucie oszołomienia
• gromadzenie się krwi pod skórą lub krwiak
• infekcja

Jeśli zauważysz krwawienie po usunięciu igły, możesz użyć trzech palców, aby uciskać miejsce przez 2 minuty. Powinno to zminimalizować krwawienie i zasinienie.

Interpretacja wyników testu

Wyniki testu Aspergillus precypitin są zwykle dostępne w ciągu 1 do 2 dni.

Zapytaj lekarza o wyniki testu, gdy je otrzymasz.

Działania po zakończeniu testu

Możesz poprawić się samodzielnie bez leczenia, jeśli masz zdrowy układ odpornościowy.

Osoby z osłabionym układem odpornościowym mogą wymagać przyjmowania leków przeciwgrzybiczych przez 3 miesiące do kilku lat. Pomoże to pozbyć się grzyba z organizmu.

Konieczne może być zmniejszenie lub odstawienie przyjmowanych leków immunosupresyjnych w trakcie leczenia, aby pomóc organizmowi zwalczyć infekcję. Pamiętaj, aby omówić to z lekarzem.