Jako nowa mama walczyłam z przewlekłym kaszlem mojej córki

Moja córka zawsze wydawała się chora jako niemowlę. Myślałem, że ma zad, ponieważ często budziła się w środku nocy z szczekającym kaszlem. Ale było gorzej. Mieszkaliśmy w Chicago i za każdym razem, gdy pogoda się zmieniała - z gorącej na zimną lub nawet odwrotnie - miała uporczywy kaszel o flegmatycznym brzmieniu.

Czułem się przerażony i bezsilny. Po prostu chorowała, a ja nie wiedziałem dlaczego. Czasami kaszel był tak silny, że miała problemy z oddychaniem. Trzy lub cztery razy było to tak przerażające, że mój mąż wezwał karetkę.

Zabrałem ją do lekarza, ale pediatra wciąż podawał jej lek na kaszel; problem nigdy tak naprawdę nie został rozwiązany. Dopiero w wieku 6 lat alergolog zdiagnozował u niej astmę. Testy wykazały, że była uczulona na kurz i sierść zwierząt, i odkryliśmy, że zimne powietrze również wywołuje astmę. Zaczęła przyjmować Singulair raz dziennie, co pomaga zapobiegać atakom astmy poprzez blokowanie substancji chemicznych uwalnianych przez organizm w odpowiedzi na wyzwalacze astmy. Zaczęła również używać inhalatora, aby przyjmować Flovent, lek kortykosteroidowy, który zmniejsza podstawowe zapalenie płuc, które powoduje astmę. W sezonie alergicznym stosowaliśmy naprzemiennie leki przeciwhistaminowe - Claritin i Zyrtec - aby powstrzymać sezonowe alergie przed wywołaniem ataku.

W tamtym czasie niektórzy członkowie mojej rodziny przeprowadzili się na Florydę. Wyjeżdżaliśmy z Chicago na kilka dni, zwykle podczas wiosennych wakacji od szkoły. O tej porze roku Chrysa często miał problemy z oddychaniem, prawdopodobnie z powodu wiosennego pyłku lub infekcji dróg oddechowych. Okazało się, że po czterech lub pięciu dniach spędzonych na Florydzie znowu odzyskała zdrowie. Następnie, w ciągu tygodnia od powrotu na północ, ponownie udała się do lekarza z jakimś problemem w klatce piersiowej.

Astma u mojego syna Joshuas wyglądała trochę inaczej. Urodził się z wieloma alergiami pokarmowymi, w tym na produkty mleczne. (Często wymiotował po wypiciu mleka.) Pediatra zasugerował alergologa na jego problemy z jedzeniem, ale także dlatego, że martwił się grzechotaniem w klatce piersiowej. Lekarz pomyślał, że może mieć mukowiscydozę, chorobę genetyczną potencjalnie zagrażającą życiu.

Kiedy testy w wieku 15 miesięcy wykazały, że rzeczywiście ma astmę, poczułem ulgę. Miałem doświadczenie z problemami z oddychaniem Chrysasa, więc wiedziałem, że poradzimy sobie z Joshuasem.

Przestawiliśmy go na mleko sojowe, co pomogło. Lekarz przepisał lek rozszerzający oskrzela, który rozluźnia drogi oddechowe, podawany trzy razy dziennie z nebulizatorem, aparatem dostarczającym lek w aerozolu bezpośrednio do płuc. Chociaż było to naprawdę pomocne, prawie niemożliwe było zmusić dziecko do siedzenia nieruchomo z maską na twarzy przez 20 minut, aby wdychać lek. Najbardziej pomogło trzymanie go z dala od jedzenia, które wywoływało jego alergie. Wydawało się, że sprzyjają gromadzeniu się dodatkowego płynu w płucach, co zawsze prowadzi do czegoś gorszego, takiego jak infekcja, a nawet zapalenie oskrzeli.

Następna strona: Przeprowadzka na Florydę była bardzo pomocna.
przeprowadzka na Florydę była bardzo pomocna
Następnie około cztery i pół roku temu przeprowadziliśmy się do Bradenton. Chcieliśmy być bliżej rodziny, ale wiedzieliśmy też, że nasze pociechy będą zdrowsze w tym klimacie. Odkąd tu mieszkamy, żadne z moich dzieci nie miało zapalenia oskrzeli, płuc ani niczego takiego. Obaj mają inhalatory rozszerzające oskrzela, których można użyć do szybkiego otwarcia dróg oddechowych, ale używali ich tylko około trzy lub cztery razy, odkąd tu jesteśmy. Jeśli nastąpi duży spadek temperatury, każę im wziąć ją przed snem. Samo usłyszenie, jak kaszlą, może mi powiedzieć, czy mamy poważne problemy z płucami.

Tak naprawdę nie znamy tak dobrze lekarzy, ponieważ nie musieliśmy tak często chodzić. W Chicago moje dzieci brały tabletki Singulair raz dziennie; inhalator do kortykosteroidów, taki jak Flovent, do zwalczania podstawowego zapalenia płuc; i okazjonalny inhalator z lekiem rozszerzającym oskrzela, takim jak albuterol, w celu udrożnienia dróg oddechowych w przypadku kaszlu lub innych objawów. Moja szafka w łazience wyglądała jak apteka. Teraz prawie nie muszą nic brać.

Oboje przyjmują Singulair raz dziennie, ale żaden z nich nie jest na kortykosteroidach. Joshua wyrósł z alergii pokarmowych, z wyjątkiem alergii na orzeszki ziemne. Oboje są nadal uczuleni na kurz, ale nasz dom na Florydzie nie ma wykładziny. Oznacza to, że łatwo jest zmyć podłogi i nie ma gdzie gromadzić się kurzu.

Jednak wiemy, że astma całkowicie zniknęła. Zaledwie kilka miesięcy temu Chrysa miał incydent po spędzeniu nocy w domu krewnego z psem. Miała trudności z oddychaniem do tego stopnia, że ​​następnego dnia musiała zostać w domu ze szkoły, ale byliśmy w stanie kontrolować jej objawy za pomocą inhalatora rozszerzającego oskrzela i leku na kaszel. Nigdy nie doszło do tego, że musiała iść do lekarza.

Unikamy ogrodów zoologicznych i farm, ponieważ narażenie na łupież zwierząt nadal stanowi problem. Jednak wysiłek fizyczny i zmiany temperatury nie wydają się wywoływać astmy; nawet gdy na zewnątrz jest 90 stopni i wilgotność 100%, będą biegać jak inne dzieci.

Chciałbym wiedzieć więcej o astmie wcześniej
Żyłem z astmą od lat i wiem wszystko wyzwalacze i objawy, które oznaczają, że zbliża się niebezpieczeństwo. Jeśli moje dzieci wciągną nosem, czuję, że mogę praktycznie przewidzieć przyszłość - i mam narzędzia i lekarstwa, aby zapobiec zdarzeniu się czegoś złego.

Ale żałuję tylko jednego. Żałuję, że nie miałem wiedzy i lekarstw w pierwszych dniach, kiedy czułem się tak bezsilny. Pamiętam, jak położyłem Chrysę do łóżka, kiedy jej oddech brzmiał dziwnie i wiedziałem, że tej nocy będziemy mieli kłopoty. Jednak nie wiedziałem, co z tym zrobić. To było przerażające uczucie; Byłam nową mamą, która nieustannie martwiła się, czy jej dziecko oddycha i czy będziemy musieli wezwać karetkę w nocy. Żałuję, że nie wiedziałem, że Chrysa miał astmę w młodszym wieku. Jako rodzic czuję się o wiele silniejszy, ponieważ mogę teraz kontrolować tę chorobę i odpowiednio się nimi opiekować.

Jasne, Chrysa trochę zmaga się ze swoją astmą, szczególnie gdy nie może odwiedzić przyjaciela kto ma psa lub musi opuścić imprezę w zoo. Zawsze przypominam jej, że mogło być znacznie gorzej - niektóre dzieci z astmą nie mogą nawet wyjść na zewnątrz i się bawić. Staram się pomóc im obojgu dostrzec, że z astmą można wieść wspaniałe życie.