Czy jesteś zbyt twardy dla siebie? To studium wyjaśnia, dlaczego

Kiedy coś schrzanisz - myślisz o zagubionych kluczach, przegapionym terminie, straconej okazji - czy akceptujesz to jako pomyłkę i idziesz dalej? A może bijesz się, że nie jesteś na szczycie swojej gry?

Zespół psychologów opublikował niedawno w czasopiśmie Self and Identity wyniki, które pomagają wyjaśnić, dlaczego niektórzy z nas skłonni do tego drugiego.

W badaniu 161 osób dorosłych w wieku od 17 do 34 lat wypełniło kwestionariusz, który mierzył ich zdolność do współczucia dla siebie. Wypełnili również ankietę dotyczącą swoich wartości, w tym tego, czego chcieli od życia, oraz zachowań lub cech, które uważali za niezbędne do osiągnięcia tych rzeczy.

Na koniec poproszono uczestników, aby wyobrazili sobie siebie na dwie części scenariusze: jeden, w którym działali ze współczuciem dla siebie, a drugi, w którym byli samokrytyczni. Następnie opisali, jak by się czuli po każdym scenariuszu.

Naukowcy odkryli, że ogólnie rzecz biorąc, uczestnicy badania uznali, że współczucie dla siebie jest ogólnie rzeczą dobrą - ale niekoniecznie dla siebie.

Uczestnicy, którzy byli mniej współczujący dla siebie, myśleli, że praktykowanie samoopieki może negatywnie wpłynąć na ich wyniki. Powiedzieli, że okazywanie sobie życzliwości po porażce, odrzuceniu lub stracie sprawi, że poczują się mniej sumienni, mniej ambitni i mniej zmotywowani. Postrzegali także samokrytykę jako „oznakę siły i odpowiedzialności”. Innymi słowy, wierzyli, że bycie twardzielem czyni ich twardszymi, lepszymi i bardziej zdeterminowanymi.

Ale ci ludzie mogą chcieć zacząć sobie trochę odpuszczać: Naukowcy zauważają, że ludzie, którzy są bogaci w siebie współczucie zazwyczaj zapewnia lepsze zdrowie emocjonalne. Korzystają z większej satysfakcji z życia i niższego ryzyka depresji i lęku. Mają też bardziej słoneczną perspektywę i lepiej sobie radzą, gdy dzieje się gówno (nieuchronnie).

Jeśli masz nawyk szorstkiego traktowania siebie, spróbuj zmienić swoją perspektywę na to, co faktycznie robi samokrytyka dla ciebie, sugeruje Ashwini Nadkarni, MD, psychiatra z Brigham and Women's Hospital, która nie brała udziału w badaniu. „Możesz pomyśleć o motywacji, ale na krótką metę tak może być. Ale na dłuższą metę rzeczy, które sobie wmawiasz - powinnam być lepszą matką, powinnam mieć lepszą pracę - są demoralizujące ”- wyjaśnia. Z biegiem czasu tego rodzaju samobiczowanie może doprowadzić do wypalenia i uniemożliwić osiągnięcie celów, do których osiągnięcia tak bardzo dążyłeś.

Poniżej dr Nadkarni oferuje jej cztery: krok plan praktykowania życzliwości i zrozumienia: