Czy zalecenia dotyczące ćwiczeń naprawdę wystarczają, aby chronić serce?

Brak aktywności jest silnie powiązany z problemami z sercem, takimi jak zawał serca i udar, a ćwiczenia fizyczne mogą pomóc obniżyć czynniki ryzyka - takie jak wysokie ciśnienie krwi i zwężone naczynia krwionośne - które są związane z tymi zdarzeniami serca.

Ale jeśli chodzi o inny rodzaj choroby serca, niewydolność serca, efekt aktywności fizycznej nie jest tak wyraźny. Jeśli chorobę wieńcową serca można przypisać bardziej fizycznym problemom, takim jak zablokowanie tętnic lub nadmierne ciśnienie spowodowane pompowaniem krwi w organizmie, niewydolność serca jest bardziej problemem obejmującym całe ciało, dotykającym nie tylko serce, ale prawie każdą tkankę. W przypadku niewydolności serca serce stopniowo traci zdolność do skutecznego pompowania bogatej w tlen krwi do reszty ciała i nie może nadążyć z dostarczaniem mięśniom i komórkom tego, czego potrzebują do prawidłowego funkcjonowania. 5,1 miliona ludzi w Stanach Zjednoczonych cierpi na niewydolność serca.

W najnowszym badaniu Jarett Berry, profesor medycyny i nauk klinicznych w University of Texas Southwestern Medical Center, wraz z kolegami badał, jak ćwiczenia mogą wpływać na ryzyko chorób serca niepowodzenie. W czasopiśmie Circulation donoszą o tym, ile aktywności fizycznej jest potrzebne, aby skutecznie zmniejszyć ryzyko choroby.

Berry i jego zespół przeanalizowali odpowiedzi z 12 dużych badań z udziałem 370 460 osób, które zapytano o ich nawyki związane z ćwiczeniami i śledzono średnio przez 13 lat. Berry odkrył, że ci, którzy byli najbardziej aktywni fizycznie, wykazywali o 30% mniejsze ryzyko wystąpienia niewydolności serca niż ci, którzy ćwiczą najmniej. Ci ludzie byli bardziej aktywni niż to, co obecnie zaleca rząd, czyli 150 minut umiarkowanej aktywności fizycznej tygodniowo. Osoby, które tak dużo ćwiczą, również zmniejszyły ryzyko niewydolności serca, ale nie aż tak: spadek o 15% do 22%.
W rzeczywistości osoby, które podwoiły zalecany poziom aktywności, zmniejszyły ryzyko niewydolności serca o 19 %, podczas gdy ci, którzy czterokrotnie zwiększyli ilość ćwiczeń, zmniejszyli swoje ryzyko o 35%.

„Zaczęliśmy zauważać spadek ryzyka o 30% do 40%, dopóki ludzie nie wyszli z domu trzy do czterech razy więcej zalecana ilość ćwiczeń ”- mówi Berry. „Zatem wyższe dawki ćwiczeń nie są stratą czasu w zapobieganiu niewydolności serca”.

Berry podkreśla, że ​​chociaż osoby, które ćwiczyły wyraźniej, odniosły większe korzyści z tej aktywności, każda ilość ćwiczeń jest nadal pomocna . W porównaniu z osobami, które w ogóle nie były aktywne, osoby, które przestrzegały zalecanych 150 minut aktywności tygodniowo, zmniejszyły ryzyko niewydolności serca o 10%.

Wyniki sugerują jednak, że zaleca się zmniejszenie niewydolność serca może różnić się od zaleceń dotyczących ograniczania zawałów serca i udarów. Może tak być, ponieważ te dwie kategorie problemów z sercem są spowodowane różnymi czynnikami. „Ataki serca są spowodowane zablokowanymi tętnicami serca, które prowadzą do bólu w klatce piersiowej i uszkodzenia mięśnia sercowego” - mówi Berry. „Niewydolność serca jest bardziej podstępna, a podstawowe problemy, które generuje, nie są tak specyficzne”.

Wysokie ciśnienie krwi i otyłość są głównymi czynnikami powodującymi zawały i niewydolność serca. Ale chociaż zawały serca można przypisać specyficznym niedrożnościom w naczyniach serca, niewydolność serca może objawiać się dusznością, niewydolnością nerek lub obrzękiem stóp.
Podczas gdy poprzednie badania wskazywały na korzyści z ćwiczeń dla W zapobieganiu niewydolności serca, a nawet pomaganiu pacjentom z niewydolnością serca w wyzdrowieniu, było niewiele danych na temat tego, czy obecnie zalecana ilość ćwiczeń - te same 150 minut tygodniowo, co w zapobieganiu zawałowi serca - wystarczy. Pacjenci z niewydolnością serca często mają duszność i nie mogą dużo ćwiczyć, co może utrudniać aktywność fizyczną. „Przez długi czas w medycynie sercowo-naczyniowej obowiązywał dogmat głoszący, że ludzie chorzy na niewydolność serca powinni leżeć w łóżku” - mówi Berry. „Ale to zdroworozsądkowe podejście okazało się nieprawdziwe.”

Samo badanie nie wystarczy, aby zmienić zalecenia dla pacjentów z niewydolnością serca, a Berry zauważa, że ​​podkreśla możliwy związek między ćwiczeniami a sercem niepowodzenie. Dalsze badania, w których ludzie są losowo przydzielani do ćwiczeń powyżej zalecanej ilości i na zalecanym poziomie, muszą zostać przeprowadzone. Powinien jednak dać lekarzom większą pewność w zalecaniu swoim pacjentom stopniowego zwiększania aktywności fizycznej, jeśli chcą chronić się przed chorobą. Wszystkie osoby biorące udział w badaniu były zdrowe i nie miały jeszcze żadnych objawów chorób serca, ale biorąc pod uwagę rosnącą częstość występowania niewydolności serca w miarę starzenia się populacji, posiadanie możliwej strategii zapobiegawczej w postaci ćwiczeń może mieć kluczowe znaczenie dla obniżenia wskaźników . Zrozumienie, że metody zapobiegania zawałom serca mogą różnić się od metod zapobiegania niewydolności serca, może być również niezbędne do uratowania większej liczby istnień ludzkich.