Gen choroby Alzheimera może zaburzać pamięć w średnim wieku

Według nowego badania opublikowanego w New England Journal of Medicine, osoby z wariantem genu, który znacznie zwiększa ryzyko choroby Alzheimera w starszym wieku, mogą wykazywać zaburzenia pamięci wcześniej niż sądzono - czasami na długo przed ich 60. urodzinami.

Około 20% do 35% Amerykanów ma jedną lub dwie kopie tego wariantu genu, odziedziczone po jednym lub obojgu rodzicach. Osoby z jedną kopią wariantu, zwanego apolipoproteiną E-e4 (APOE e4), mają w ciągu życia 29% ryzyka zachorowania na chorobę Alzheimera, podczas gdy osoby, które jej nie mają, mają 9% ryzyka.

Osoby z dwoma kopiami APOE e4 są jeszcze bardziej narażone na chorobę Alzheimera, ale trudno jest określić dokładny odsetek, ponieważ tylko 2% populacji należy do tej kategorii.

Pomimo problemów zdrowotnych związanych z genami, inny badanie w tym samym numerze czasopisma sugeruje, że ludzie, którzy dowiadują się, że mają APOE e4, wydają się całkiem dobrze radzić sobie z informacjami. Ale naukowcy wykluczyli ludzi z lękiem lub depresją i obserwowali ludzi tylko przez rok.

Dlatego wyniki nie mówią całej historii o tym, jak by to było, gdyby większość ludzi dowiedziała się, czy nosili gen APOE e4. Niemniej jednak odkrycia są ważnym pierwszym krokiem, mówi dr Kenneth Kosik, profesor neurobiologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara i współdyrektor Neuroscience Research Institute UCSB.

„Myślę, że to otwiera drzwi zadawać głębsze pytania ”, mówi dr Kosik, odnosząc się do możliwych konsekwencji dla jednostek i społeczeństwa w przypadku wprowadzenia powszechnych testów APOE. (Dr Kosik nie był zaangażowany w żadne badanie.)

Jeśli ludzie dowiedzą się, że mają gen APOE e4, dodaje dr Kosik, nowe badanie pamięci może uczynić te wiadomości trudniejszymi do zniesienia.

Richard J. Caselli, MD, z Mayo Clinic Arizona, w Scottsdale, i jego koledzy obserwowali 815 osób w wieku od 21 do 97 lat z prawidłowymi funkcjami umysłowymi, w tym 317 z przynajmniej jedną kopią genu APOE e4. W jednym z testów zdolności danej osoby do uczenia się i zapamiętywania (test uczenia się słuchowo-werbalnego) nosiciele genów wykazywali spadki w swoich wynikach, począwszy od wieku 50 lat. W przypadku osób bez genu e4 APOE spadek ten rozpoczął się w wieku 70 lat.

„Nie mówimy już o populacji na emeryturze; mówimy o ludziach, którzy będą w trakcie kariery ”- mówi dr Caselli. Dodaje, że wielu z nich zajmowałoby odpowiedzialne stanowiska, na których musieliby mieć wszystko na uwadze - a może nie.

„zmusza nas do prawdziwego myślenia o nowym wspaniałym świecie genetyki” i jak można wykorzystać te informacje, mówi dr Kosik. Chociaż istniała „wyraźna granica” między posiadaniem genu APOE e4, ale byciem wolnym od demencji i chorobą Alzheimera, to rozróżnienie nie jest już tak jasne, wyjaśnia.

Dla kogoś, kto odkryje, że ma chorobę Dr Caselli mówi: „Jedyna rada, jaką mam, to„ nie panikuj ”.

W tej chwili badanie genu APOE jest zalecane tylko osobom z łagodnymi problemami z funkcjonowaniem umysłowym lub demencja; eksperci twierdzą, że w przypadku osób bez objawów należy to robić wyłącznie w warunkach badawczych. Niemniej jednak powstały laboratoria, które będą oferować „zmartwionym dobrze” test genowy APOE - za opłatą.

Przeprowadzanie testów APOE bez odpowiedniej porady medycznej, psychologicznej lub genetycznej jest „niewłaściwe” - mówi Hyman Schipper , MD, PhD, FRCP, profesor neurologii i medycyny na Uniwersytecie McGill oraz dyrektor Center for Neurotranslational Research w SMBD - Jewish General Hospital, obaj w Montrealu. W takich sytuacjach, wyjaśnia dr Schipper, ludzie mogą nieprawidłowo interpretować wyniki i mogą narazić się na zagrożenie psychologiczne.

Na przykład ludzie, którzy dowiedzą się, że są nosicielami genu choroby Huntingtona - co oznacza mają 100% szans na rozwój wyniszczającej choroby neurodegeneracyjnej, jeśli żyją wystarczająco długo - rzeczywiście doświadczają lęku, depresji i myśli samobójczych, zauważa dr Schipper.

W drugim badaniu Robert C. Green , MD, MPH z Boston University School of Medicine i jego koledzy z REVEAL Study Group postanowili sprawdzić, czy coś podobnego stanie się z ludźmi, którzy odkryli, że są nosicielami genu Alzheimera.

Oni przydzielili losowo 162 osoby bez objawów do grupy, która otrzymała wyniki genotypowania APOE, oraz do grupy, której nie powiedziano o ich wynikach, a następnie sprawdzała poziom lęku i depresji - a także stres związany z testem genetycznym - sześć tygodni, sześć miesięcy i rok po otrzymaniu n ews (lub nie). Wszyscy uczestnicy badania mieli rodzica z chorobą Alzheimera, ale żaden z nich nie miał żadnych objawów upośledzenia umysłowego ani demencji.

Osoby, które dowiedziały się, że nie są nosicielami tego wariantu genu, były mniej zestresowane testem niż osoby, które dowiedziały się, że mają ten gen. Dr Green i jego zespół odkryli również, że im wyżej dana osoba uzyskała wynik w początkowych testach objawów lęku i depresji, tym większe prawdopodobieństwo, że po odkryciu informacji o genie wystąpi niepokój lub depresja, chociaż naukowcy wykluczyli osoby z ciężkimi niepokój lub depresja z badania.

Jednak nie było różnic między grupami, którym podano wiadomości, a tymi, którym nie podano.

Fakt, że uczestnicy badania zgodzili się być losowo przydzielani w celu uzyskania wyników APOE, co sugeruje, że „nie są reprezentatywni dla tych, którzy mają silną odczuwaną potrzebę wiedzy lub nie muszą wiedzieć”, dr Rosalie A. Kane i dr med. Robert L. Kane z University of Minnesota w Minneapolis, napisała w artykule wstępnym opublikowanym wraz z badaniami.

Jak twierdzą naukowcy, w badaniu uwzględniono jedynie psychologiczny wpływ wiadomości. Niektórzy ludzie mogą podejmować ważne decyzje życiowe na podstawie wiadomości, na przykład decydując się na gromadzenie pieniędzy lub wydawanie ich wszystkich. Ponadto pracodawcy i ubezpieczyciele zdrowotni mają zakaz dyskryminowania kogoś na podstawie ich genów, ale firmy oferujące ubezpieczenie na wypadek choroby długoterminowej, ubezpieczenie na wypadek niezdolności do pracy i ubezpieczenie na życie mogą wziąć te informacje pod uwagę.

Jednym z głównych powodów, dla których uczenie się statusu APOE e4 może być tak stresujące, jest brak jasnego sposobu na zmniejszenie ryzyka choroby Alzheimera. Niektórzy eksperci twierdzą, że to może być niedługo.

„Nie wiemy jeszcze, jak poprzez interwencje możemy pokonać gen APOE lub przynajmniej zmniejszyć jego skutki” - mówi dr Kosik. „Wiemy, że prawdopodobieństwo zachorowania na chorobę Alzheimera w dużym stopniu zależy od poziomu ćwiczeń fizycznych, ciśnienia krwi, poziomu cholesterolu, być może diety i stopnia, w jakim angażują się oni w wyzwania poznawcze. Wszystkie te rzeczy mają dane, niektóre silniejsze od innych, że możesz mieć pewien wpływ na prawdopodobieństwo zachorowania na chorobę Alzheimera ”.

Jednak dr Caselli zwraca uwagę, że próby zachęcania ludzi do ćwiczeń, aby na przykład zapobieganie chorobom serca było dalekie od sukcesu, a skłonienie ludzi do aktywności w walce z chorobą Alzheimera może być równie trudne.

Być może jednak myśl o utracie zmysłów jest nieco bardziej motywująca niż idea chorób serca. „Istnieją ostatnio pewne dowody sugerujące, że osobista wiedza na temat statusu APOE i ogólnego profilu ryzyka choroby Alzheimera może skłonić zdrowych dorosłych w wieku średnim do przyjęcia lub zmiany zachowań, które mogą chronić przed chorobą” - mówi dr Schipper.

Apolipoproteina jest cząsteczką przenoszącą cholesterol, a gen, który tworzy białko, występuje w trzech nieco różnych wersjach - e2, e3 i e4 (nie ma e1). Oprócz zwiększania ryzyka choroby Alzheimera, APOE e4 wiąże się również z większym ryzykiem chorób serca.