Po dziesięciu latach problemów ze skórą, włosami i wagą ostatecznie zdiagnozowano u mnie PCOS

Moja historia jest podobna do wielu kobiet z PCOS. Z perspektywy czasu potrafię rozpoznać znaki z dzieciństwa. Nigdy nie byłam szczupłą dziewczyną. Potajemnie zmagałam się z lękiem od okresu dojrzewania i zaczęłam zauważać wypadanie włosów w późnej młodości. Pamiętam, że płakałem, kiedy widziałem coraz więcej moich włosów w grzebieniu i pod prysznicem. Skonsultowałem się z dermatologiem, który zasugerował, że winne są chemikalia, których wtedy używałem - środki relaksujące. Przestałem używać środków rozluźniających, ale wypadanie włosów nadal było.

Przez dekadę spotykałem się z wieloma specjalistami zajmującymi się różnymi problemami, niezależnie od tego, czy chodziło o moje włosy, skórę czy wagę. Stopniowo przechodziłem od kategorii osób z nadwagą do otyłych, zgodnie z wykresami BMI, pomimo tego, że byłem stosunkowo aktywny.

Jeden lekarz „doradzał” mi na temat mojej wagi na każdej wizycie. Niektórzy członkowie rodziny nie wahali się wspomnieć o mojej wadze, ilekroć mnie widzieli. Wziąłem sobie do serca retorykę „mniej jedz, więcej ćwicz”. Z pomocą komercyjnych programów odchudzających zacząłem praktykować zaburzone zachowania żywieniowe, takie jak nadmierny wysiłek fizyczny i skrajne ograniczenie kalorii.

Jako nastolatka stosowałem doustne środki antykoncepcyjne, więc nie zacząłem mieć zauważalne problemy z miesiączkami aż do chwili, gdy przestałem je brać. (Doustne środki antykoncepcyjne mają negatywny wpływ na mój nastrój, więc nie biorę ich, odkąd zdałem sobie sprawę, jak wpływają na moje zdrowie psychiczne). Po miesiącu miesiączka nagle ustała. Poszłam do mojego ginekologa, który ocenił mnie pod kątem PCOS. Wykonała przezpochwowe USG, które ujawniło klasyczne liczne małe niedojrzałe pęcherzyki wokół moich jajników. Zrobiła też kilka testów laboratoryjnych, a następnie zdiagnozowała u mnie PCOS. Miałam około dwudziestki.

Niestety, ponieważ nie szukałam ciąży, poczułam, że moje obawy zostały odrzucone. Przepisała więcej doustnych środków antykoncepcyjnych i powiedziała, żebym nie stresowała się brakującymi miesiączkami. Powiedziała, że ​​powinienem wrócić do niej, kiedy chcę zajść w ciążę, i skierował mnie do endokrynologa. Endokrynolog powiedział mi, żebym schudł i wrócił do niego za sześć miesięcy.

Mogłabym zostać zdiagnozowana znacznie wcześniej, gdyby pracownicy służby zdrowia mogli łatwiej współpracować ze sobą w przypadku pacjentów lub gdyby Wiedziałem o PCOS wcześniej, żeby zapytać o to moich lekarzy. Z perspektywy czasu najbardziej oczywiste były moje przyrosty wagi, wypadanie włosów i nieregularne miesiączki. Szukałem pomocy, ale u różnych lekarzy. Kiedy rozmawiałam z dermatologiem o moim trądziku lub wypadaniu włosów, nie pamiętam, żebym zapytała mnie o moje cykle miesiączkowe, ani nie wiedziałam, jak o tym poruszyć.

Po diagnozie zostałam na własne urządzenia, aby dowiedzieć się, jak poprawić swoje zdrowie. Powiedziano mi, żebym schudł, ale moje ubezpieczenie zdrowotne odrzuciło moją prośbę o wizytę u dietetyka lub dietetyka, ponieważ nie byłam cukrzykiem. Było jasne, że muszę zająć się swoim zdrowiem i stworzyć własny system wsparcia, a także wspierać innych w znajdowaniu własnych odpowiedzi. Wiedziałem, że są inne kobiety i dziewczyny, takie jak ja, które również potrzebują edukacji, wsparcia i lepszych opcji leczenia. Zacząłem od PCOS Challenge: The National Polycystic Ovary Syndrome Association.

Szukałem badań naukowych PCOS, które potencjalnie pomogłyby mi znaleźć leczenie. Znalazłem taki na Virginia Commonwealth University, który skupiał się na odżywianiu i kontroli wagi u kobiet z PCOS, co było dokładnie tym, czego szukałem w tamtym czasie. Co kilka tygodni jeździłem do VCU z Maryland, aby wziąć udział w tym programie, gdzie miałem dostęp do zarejestrowanego dietetyka ze znajomością PCOS.

W ramach badania miałem test tolerancji glukozy, który wykazał, że mam insulinooporność. Kobiety z PCOS z nadwagą lub otyłością często mają insulinooporność, ale wiele z nich nigdy nie ma dostępu do tego testu. Konsultanci ds. Żywienia pomogli mi znaleźć odpowiedni dla mnie sposób odżywiania - nie dietę. Zacząłem ćwiczyć, a nie przepracowywać. Zwiększyłem spożycie białka, błonnika i warzyw. Zacząłem wykonywać dla mnie formy ćwiczeń poprawiających samopoczucie, takie jak joga i chodzenie, co pomogło mi obniżyć poziom stresu i poczułem się bardziej skoncentrowany i kontrolowany. Dla mnie całe to doświadczenie dotyczyło poznania mojego zdrowia i sposobów na lepsze samopoczucie.

Najlepiej czuję się, kiedy trzymam się zdrowego odżywiania, ćwiczeń i, co ważne, radzenia sobie ze stresem. Moje okresy są teraz stosunkowo normalne. Stosowałam również inne terapie, takie jak akupunktura i brałam leki, takie jak metformina.

Czasami radzenie sobie ze stresem może być trudne. Byłem też zdiagnozowany z toczniem układowym, chorobą autoimmunologiczną. Radzenie sobie z wieloma przewlekłymi zaburzeniami w jednym ciele wymaga cierpliwości, odporności, determinacji i dużo dbania o siebie.

Moją pasją jest zwiększanie świadomości na temat PCOS. Mam historię cukrzycy, nadciśnienia i chorób serca po obu stronach mojej rodziny. PCOS naraża mnie na zwiększone ryzyko dla wszystkich tych i nie tylko. Szczupli członkowie mojej rodziny również walczą z tymi chorobami, dlatego wiem, że edukacja na temat chorób układu krążenia i profilaktyki cukrzycy nie powinna ograniczać się do osób o większych ciałach.

Długofalowe konsekwencje PCOS obejmują m.in. tylko problemy z płodnością, ale także problemy z metabolizmem, zdrowiem psychicznym i skórnymi - i nie tylko. Dlatego nadal będę walczyć o zwiększenie świadomości, poszerzenie zakresu badań i poprawę wyników kobiet i dziewcząt z zespołem policystycznych jajników.