Migawka mojego życia z ciężką astmą

Zdiagnozowano u mnie astmę, gdy miałem 8 lat. We wczesnych latach dwudziestych moja astma przeszła do kategorii ciężkiej. Mam teraz 37 lat, więc od ponad 10 lat żyję z ciężką astmą.

Od 2004 roku jestem także terapeutą oddechowym. Wybór zawodu był bardzo łatwy, ponieważ astma zarządzanie i edukacja są mi bliskie i drogie. Moją życiową pasją stało się orędowanie za innymi takimi jak ja.

Oto spojrzenie na moje życie z ciężką astmą.

Moje procedury dotyczące astmy

Biorę kilka codzienne leki pomagające kontrolować astmę. Przestrzegam planu działania na astmę, który przedstawiliśmy wspólnie z moim lekarzem.

Plan działania na astmę to kartka papieru zawierająca informacje o regularnych lekach na astmę, które muszę zażywać, oraz o tym, kiedy je przyjmować. Wskazuje również, kiedy należy szukać pomocy medycznej, gdy astma zaczyna się nasilać.

Ponadto pokazuje różne strefy pomiarów szczytowego przepływu zgodnie z moją najlepszą liczbą. To najwyższy szczytowy przepływ, jaki mogę osiągnąć w dobry dzień.

Śledzę swoje wartości szczytowego przepływu i prowadzę dziennik astmy. Napiszę takie rzeczy jak:

moje dzienne wartości szczytowego przepływu
jak się czuję tego dnia
czy potrzebowałem użyć mojego ratunkowy inhalator lub nebulizator
wszelkie inne istotne informacje, takie jak jakość powietrza lub główne alergeny tego dnia

Następnie co 3 będę przynosić swój dziennik na wizyty u pulmonologa miesiące na przejrzenie i sprawdzenie, czy mój plan działania wymaga odpowiedniego dostosowania.

Dobra komunikacja z moim zespołem medycznym jest kluczowa. Mogę poprosić lekarza o poradę, kiedy tylko jej potrzebuję. To pomaga często, zwłaszcza gdy zaczyna się nasilać astma.

Zajmuję się planowaniem. Lubię planować z wyprzedzeniem i upewniać się, że jestem przygotowany na wszystko, co mogę spotkać w ciągu dnia.

Jako astmatycy zawsze musimy być przygotowani na potencjalne czynniki wyzwalające, z którymi możemy się zetknąć. Zawsze mam w torebce inhalator ratunkowy, maskę, a czasem nawet mały, przenośny nebulizator.

W 2015 roku przeszłam termoplastykę oskrzeli.

Jest to seria 3 oddzielnych procedur wykorzystujących terapeutyczną częstotliwość radiową na ścianach dróg oddechowych za pomocą bronchoskopu w znieczuleniu ogólnym. Zmniejsza ilość mięśni gładkich, których osoby z astmą mają w nadmiarze.

Termoplastyka oskrzeli znacznie poprawiła moją astmę i jakość życia. Jednak nadal należę do kategorii poważnych.

Postępowanie z astmą w pracy

Bycie astmatykiem i terapeutą chorób układu oddechowego wiąże się z różnymi wyzwaniami. Muszę bardzo uważać na to, z czym mam kontakt w szpitalu, zwłaszcza ostatnio.

Noszenie maski (która prawie zawsze jest N95) może utrudniać oddychanie. Ale ważne jest, aby chronić moje wrażliwe płuca, ponieważ nie wiemy, jaka sytuacja przetoczy się przez drzwi do izby przyjęć w danym momencie.

Nie boję się mówić głośno i pozwolić współpracownicy wiedzą, kiedy muszę zrobić sobie przerwę lub użyć inhalatora lub nebulizatora. Jeśli nie dbam o siebie, nie mogę dbać o innych.

Potrafię odnosić się do ludzi, którymi opiekuję się w szpitalu, ponieważ mogę trzymać ich za rękę i powiedzieć im, że Wiem dokładnie, co czują.

Życie domowe z astmą

Mój dom nie jest typowym domem. Trzy lata temu wraz z mężem i trójką naszych dzieci przeprowadziliśmy się po całym kraju po tym, jak kupiliśmy dawną świątynię wolnomularską o powierzchni 20 000 stóp kwadratowych z 1926 r.

Mieszkamy w budynku podczas przeprowadzania ogromnej renowacji projekt.

Renowacja dowolnej przestrzeni, bez względu na wielkość, może być niepokojąca dla osoby z astmą. Muszę zachować dodatkowe środki ostrożności i nie wchodzić do niektórych pomieszczeń lub pięter w zależności od rodzaju wykonywanej pracy.

Musimy ustawić dodatkową wentylację w obszarach, nad którymi pracujemy. Ponadto są pewne projekty, w których nie jestem w stanie pomóc.

Pracujemy również nad tym, aby nasza przestrzeń życiowa była przyjazna dla astmy. Obejmuje to usuwanie dywanu, częstą wymianę filtrów powietrza, regularne odkurzanie i odkurzanie, i tak dalej.

Oprócz remontu przeprowadzka na Środkowy Zachód z wybrzeża naprawdę sprawiła, że moje płuca się zatoczyły.

Moje ciało musiało nauczyć się dostosowywać i dostosowywać się do zupełnie nowego klimatu, nowych alergii i posiadania wszystkich 4 sezonów (które kocham!), co było dla mnie pierwszym.