Pielęgniarka wyjaśnia naukowy powód, dla którego wierzysz we wszystko, co mówi lekarz

Wizyta u lekarza może być wręcz stresująca. Jesteś w cienkiej sukience na stole w sali egzaminacyjnej, czekając na swojego lekarza, który w końcu wpada do środka. Po tym, jak niespokojnie prześladujesz objawy, które pamiętasz, sprawdza cię, może zadaje pytanie lub dwa, a następnie stawia diagnozę lub informuje o kolejnych krokach. Opuszczasz jej biuro, niekoniecznie myśląc, że to, co powiedziała, jest poprawne. Ale ona jest lekarzem, prawda?

Źle. Lekarze nie są nieomylni, a tylko dlatego, że ma dyplom ukończenia szkoły medycznej, nie oznacza, że ​​nie możesz jej powiedzieć, że cię pogania lub unieważnia twoje objawy. Właściwie jest nazwa na sposób, w jaki nie zastanawiamy się nad fachowością lekarza ani nie wypowiadamy się o braku szacunku. Nazywa się to syndromem białego fartucha - i nadszedł czas, abyśmy przestali to znosić.

„Kiedy ktoś zakłada biały fartuch, traktujemy go poważniej, czujemy, że jesteśmy w bardziej kompetentnych rękach i nieświadomie wślizgujemy się w rola posłuszeństwa jako oczywista ”, Sana Goldberg, RN, wyjaśniła w swojej nowej książce How to Be a Patient: The Essential Guide to Navigating the World of Modern Medicine.

Goldberg wspomniał następnie o badanie, które udowadnia to zjawisko. W 1961 roku profesor psychologii z Yale Stanley Milgram wykazał, że kiedy badani byli dobrani w pary i jeden nosił biały fartuch, drugi stał się bardziej posłuszny i zachowywał się tak, jakby osoba w białym fartuchu była autorytetem. (Brzmi znajomo? Być może słyszałeś o tym eksperymencie podczas zajęć z psychologii w college'u).

„Milgram wykorzystał moc, którą przypisujemy fartuchowi laboratoryjnemu, a co za tym idzie, naszą wrodzoną reakcję na autorytet - pokazując, że to uniwersalna tendencja ”- napisał Goldberg.

Jako pielęgniarka, Goldberg mówi Healthowi, że wielokrotnie widziała zespół białego fartucha w akcji. „Autorytet można wykorzystać w tak chybiony i szkodliwy sposób” - mówi. „Lekarze to tylko ludzie i naprawdę nie należy ich umieszczać na piedestale”. Oto jej rady, jak oprzeć się syndromowi białego fartucha i przezwyciężyć go.

Jeśli jesteś kuratorem zespołu lekarzy (np. Lekarza pierwszego kontaktu, położnika, okulisty i dentysty), któremu ufasz i czujesz się komfortowo, łatwiej będzie ci mówić, gdy pojawi się naglący problem zdrowotny. Ponadto lekarze ci będą wiedzieć, jakie jest twoje „normalne”, co ma kluczowe znaczenie przy ustalaniu diagnozy.

Światło reflektorów, które rzuca się na lekarzy, często przesłania nam innych pracowników służby zdrowia, którzy mogą być bardziej pomocni, mówi Goldberg. , takich jak farmaceuci, pielęgniarki i fizjoterapeuci. Jeśli obawiasz się skutków ubocznych nowego leku, zapytaj o to farmaceutę. Jeśli martwisz się o radzenie sobie z chorobą emocjonalnie, poproś pielęgniarkę o wskazówki. „Jesteśmy tak wyczuleni na to, że tęsknimy za innymi osobami, które mogą być w stanie pomóc nam jeszcze skuteczniej w rozwiązaniu problemu” - mówi.

Przed wizytą u lekarza przygotuj to, co Goldberg nazywa „oświadczenie otwierające”. Zasadniczo, zapisz listę wszystkich punktów, które chcesz przekazać. O jakich objawach chcesz porozmawiać? Jak intensywne są te objawy? Czy pogarszają się o określonej porze dnia? A może po zjedzeniu określonych potraw? Pisać. Wszystko. W dół.

Goldberg zaleca również przygotowanie pytań. „Kiedy nie zadajesz pytań, istnieje większe prawdopodobieństwo, że coś zostanie przeoczone” - mówi. Nie wiesz od czego zacząć? Po prostu poproś swojego lekarza, aby przeprowadził Cię przez uzasadnienie tego, co ci doradził. `` Jeśli postawią diagnozę, powiedzą ci, że twój ból jest normalny, lub zdecydują się poczekać i zobaczyć, jak się czujesz na czas, nie zadowalaj się tym, dopóki nie otrzymasz go w sposób, który możesz zrozumieć '' - mówi.

Kiedy lekarz wchodzi do pokoju, często denerwujemy się wyjaśnianiem czegoś tak ważnego w krótkim czasie i w końcu zapominamy o kluczowych szczegółach. Jeśli uważasz, że nadal możesz mieć problemy z wyrażeniem swoich punktów, nawet po ich zapisaniu, Goldberg radzi zabrać ze sobą ukochaną osobę w celu uzyskania wsparcia. Badania pokazują, że sama obecność bliskiego przyjaciela lub członka rodziny może złagodzić nasze nerwy. Ponadto mogą pomóc Ci przypomnieć sobie kluczowe szczegóły, o których mógłbyś zapomnieć.