Moderator treści na Facebooku mówi, że jej praca dała jej PTSD. Oto, co myślą eksperci

Kiedy myślisz o osobie cierpiącej na zespół stresu pourazowego (PTSD), możesz pomyśleć o weteranie wojennym, ofierze przestępstwa lub ocalałym z klęski żywiołowej. Ale pozew wniesiony niedawno przeciwko Facebookowi ma na celu podkreślenie innej formy zaburzenia. Selena Scola, była pracownik kontraktowy portalu społecznościowego, mówi, że rozwinęła PTSD po wielokrotnym oglądaniu brutalnych i niepokojących filmów i zdjęć w roli moderatora treści.

Pozew złożony w sądzie w Kalifornii W zeszły piątek twierdzi, że Facebook musi zrobić więcej, aby chronić moderatorów, których zadaniem jest przeglądanie tysięcy zdjęć i filmów przedstawiających „gwałty, samobójstwa, ścięcia i inne zabójstwa”, według New York Times. Scola pracowała w imieniu Facebooka przez dziewięć miesięcy, a jej pozew twierdzi, że rozwinęła się u niej zespół stresu pourazowego, który wywołał „kiedy dotyka myszki komputerowej, wchodzi do zimnego budynku, ogląda przemoc w telewizji, słyszy głośne dźwięki lub jest zaskoczona”.

Ponieważ zespół stresu pourazowego jest zwykle omawiany w kontekście osób, które same doświadczyły przemocy lub cierpienia, ten przypadek spowodował, że zaczęliśmy się zastanawiać: czy naprawdę można doznać długotrwałej traumy z powodu czegoś, co ci się nie przydarzyło? bezpośrednio? Rozmawialiśmy z ekspertami, którzy diagnozują i leczą pacjentów z PTSD - i przestudiowali oficjalne kryteria tego zaburzenia - aby się tego dowiedzieć.

PTSD to zaburzenie, które rozwija się u niektórych osób, które przeszły traumatyczne doświadczenie, mówi Sandy Capaldi , PsyD, zastępca dyrektora Penn Medicine's Center for the Treatment and Study of Anxiety. „Jest wyjątkowy, ponieważ PTSD jest jedynym rodzajem zaburzenia psychicznego, w którym istnieje kryterium, że coś musiało się wcześniej wydarzyć” - mówi Capaldi. „W przypadku innych schorzeń, takich jak duża depresja lub zespół lęku napadowego, nie ma żadnego zdarzenia w poprzednim życiu, które musiałoby mieć miejsce”.

Ale nie u każdego, kto doświadczył traumy, rozwija się PTSD. „Aby to było PTSD, dana osoba musi również spełniać inne kryteria i mieć określone objawy” - mówi Capaldi. Na przykład muszą mieć przykre wspomnienia, koszmary lub retrospekcje, lub muszą odczuwać stres emocjonalny lub reakcje fizyczne, gdy przypomina im się o traumie.

Osoba musi również doświadczać negatywnych myśli lub uczucia, a także pobudzenie i reaktywność związane z traumą - takie jak drażliwość, agresja, trudności z koncentracją lub snem lub wzmożona reakcja przestrachu. Objawy te muszą trwać dłużej niż jeden miesiąc i muszą powodować niepokój lub osłabienie życia społecznego, pracy lub relacji danej osoby.

Powyższe kryteria i nie tylko opisano w Diagnostic and Statistical Podręcznik zaburzeń psychicznych (DSM-5), podstawowe źródło diagnostyczne dla psychiatrów i psychologów. DSM-5 zawiera również kryteria dotyczące tego, jakie typy traumatycznych wydarzeń mogą utorować drogę późniejszym epizodom PTSD.

Aby można było postawić diagnozę PTSD, osoba musi być narażona na „rzeczywiste lub grożono śmiercią, poważnymi obrażeniami lub przemocą seksualną ”. Jednak nie musi to być bezpośrednia ekspozycja; bycie świadkiem traumy lub dowiadywanie się, że krewny lub bliski przyjaciel był na nią narażony, może również być przyczyną PTSD, zgodnie z DSM-5.

Pośrednia ekspozycja na szczegóły traumy może również powodować PTSD, kryteria określają, zwłaszcza gdy jest to „w trakcie wykonywania obowiązków zawodowych”. W oficjalnych kryteriach jako przykłady podaje się ratowników i lekarzy, ale Capaldi twierdzi, że moderator treści, który jest codziennie bombardowany brutalnymi obrazami, również może należeć do tej kategorii.

„Zwykle, jeśli tego typu ekspozycja odbywa się za pośrednictwem mediów elektronicznych, takich jak telewizja, filmy lub media społecznościowe, nie liczyłoby się to jako traumatyczne wydarzenie ”- mówi. „Ale jest zastrzeżenie, że jeśli jest to związane z pracą - i musisz oglądać naprawdę brutalne, drastyczne lub krwawe treści dzień po dniu - to tak, jest absolutnie możliwe, że możesz rozwinąć objawy zespołu stresu pourazowego”.

Bez oceny lub leczenia Scoli eksperci, z którymi rozmawialiśmy, nie mogli powiedzieć, czy jej konkretny przypadek spełnia wszystkie kryteria PTSD - a bez znajomości szczegółów obecnych opcji szkoleń i doradztwa Facebooka dla pracowników nie mogą zważyć w kwestii, czy organizacja powinna robić więcej. (W oświadczeniu dla New York Times , Facebook powiedział, że oferuje „wsparcie psychologiczne i zasoby zdrowotne”).

Dr Sherrie Campbell, psychoterapeutka z Orange County w Kalifornii i autorka Success Equations: A Path to Living a Emotionally Wealthy Life, mówi, że ważne jest, aby przyznać, że praca taka jak Scola z pewnością może być niepokojąca. „Nie wątpię, że doznała traumy” - mówi Campbell.

Ale mówi też, że używanie terminu PTSD w tych „pośrednich” sytuacjach może pomóc w lekceważeniu cierpienia, z jakim borykają się rzeczywiste ofiary przemocy lub traumy . Dodaje też, że to niezwykłe, że ktoś doświadcza długotrwałego zespołu stresu pourazowego po prostu oglądając zdjęcia lub filmy.

„Jeśli usuniemy tę osobę z jej sytuacji, z tej konkretnej pracy, myślę, że z czasem te wspomnienia i objawy zespołu stresu pourazowego ulegną zmniejszeniu” - mówi. „Podczas gdy osoby, które zostały zgwałcone lub były obecne podczas strzelaniny, mogą mieć te objawy przez resztę życia”.

Biorąc to pod uwagę, ludzie mogą doświadczać PTSD na różnym poziomie nasilenia. Ludzie mogą również reagować na traumę na różne sposoby: niektórzy mogą przeżyć przerażające doświadczenia z pierwszej ręki i nie mieć trwałych uszkodzeń psychicznych, podczas gdy inni mogą być niezwykle wrażliwi na widzenie lub słyszenie o rzeczach, które przydarzają się komuś. Zdjęcia lub wiadomości mogą też wywołać u ludzi podobny uraz w przeszłości.

Osoby, które wiedzą, że są wrażliwe na określone rodzaje treści, powinny o tym pamiętać, rozważając praca, która może wymagać ciągłej ekspozycji, mówi Campbell. „Myślałam o zostaniu profilerem FBI i fascynowała mnie perspektywa” - mówi. „Ale wiedziałem, że gdybym wykonywał tę pracę codziennie, nie pozwoliłbym moim dzieciom wychodzić na zewnątrz”.

Jeśli rozważasz podjęcie pracy, która może traumatycznych wydarzeń, mądrze jest zapytać potencjalnego pracodawcę, jakie usługi w zakresie zdrowia psychicznego są dostępne - zarówno pod względem wcześniejszego szkolenia, jak i badań przesiewowych i leczenia w trakcie i po. Ale co najważniejsze, mówi Campbell, powinieneś zadać sobie pytanie, czy jesteś w stanie sprostać temu zadaniu.

„Jeśli codziennie patrzysz na niepokojące obrazy, z czasem powinieneś odczuwać pewne znieczulenie” - mówi . „A jeśli tak się nie dzieje, prawdopodobnie mądrym wyborem jest dbanie o siebie i myślenie:„ To prawdopodobnie nie jest kariera dla mnie ”.

Dla reszty z nas - tych z nas, którzy nie oglądaj tych zdjęć dzień w dzień - sporadyczne brutalne historie w wiadomościach lub niepokojący obraz na Facebooku nie powinny wywoływać długotrwałego niepokoju. Ale to nie znaczy, że te rzeczy nie mogą nas prześladować na krótką metę ani zwiększać uczucia lęku lub depresji, których możemy już doświadczać.

W takich przypadkach, mówi Capaldi, ważne jest, aby regulować dietę naszych mediów i zwracać uwagę na ekspozycję, jaką otrzymujemy. „Możesz ograniczyć czas spędzany na Facebooku lub robić przerwy w oglądaniu wiadomości” - mówi. „I wiedz, że jeśli w Twoim życiu jest więcej stresu - z powodu szkoły, pracy lub problemów rodzinnych - może to utrudnić radzenie sobie z rzeczami, które widzisz w mediach”.

Opieka nad sobą jest również ważne, jeśli czujesz się przytłoczony niepokojącymi treściami w mediach społecznościowych. „Upewnij się, że regularnie ćwiczysz, dobrze się wyśpij, dobrze się odżywiaj” - mówi Capaldi. „Takie rzeczy mogą pomóc Ci poczuć się dobrze ze sobą i poczuć kontrolę nad swoim życiem, co może być pomocne, gdy gdzie indziej sytuacja wydaje się naprawdę stresująca”.