Sześcioletni, niezaszczepiony chłopiec spędził 57 dni w szpitalu z powodu tężca - i zebrał rachunek w wysokości 800 tysięcy dolarów

Kiedy myślisz o powrocie dawnych chorób w ostatnich latach, prawdopodobnie przychodzi na myśl świnka i odra. Ale nowy raport z Oregonu zwraca uwagę na inną chorobę, która została prawie całkowicie wyeliminowana dzięki współczesnym szczepionkom - do czasu, gdy te szczepionki nie są podawane.

W artykule z dzisiejszego Tygodnik zachorowalności i śmiertelności , opublikowany przez Centers for Disease Control and Prevention (CDC), lekarze donoszą o 6-letnim nieszczepionym chłopcu z Oregonu, który stał się pierwszym przypadkiem tężca u dzieci od ponad 30 lat. Choroba utrzymywała chłopca w szpitalu przez 57 dni i zakończyła się rachunkiem medycznym w wysokości ponad 800 000 dolarów.

Incydent wydarzył się w 2017 roku, kiedy chłopiec skaleczył się w czoło podczas zabawy na farmie. Jego rana została oczyszczona i zszyta w domu, napisali w raporcie lekarze, ale sześć dni później „miał epizody płaczu, zaciskania szczęki i mimowolnych skurczów mięśni kończyn górnych, a następnie wyginania szyi i pleców”. Później tego samego dnia, gdy chłopiec zaczął mieć problemy z oddychaniem, jego rodzice wezwali pomoc medyczną.

Chłopiec został przetransportowany drogą lotniczą do pediatrycznego ośrodka medycznego. Był czujny i poprosił o wodę, kiedy przybył do szpitala, napisali jego lekarze, ale nie mógł otworzyć ust z powodu skurczów mięśni szczęki. Jest to częste powikłanie tężca, znanego również jako szczękościsk, choroba nerwowo-mięśniowa, która może wystąpić, gdy bakteria Clostridium tetani dostanie się do skóry przez skaleczenie lub zadrapanie.

Po chłopcu zdiagnozowano, rozpoczęto leczenie. Został uspokojony, zaintubowany i umieszczony na mechanicznym respiratorze, aby pomóc mu oddychać. Jego ranę oczyszczono i podano mu dożylnie antybiotyki. Otrzymał również lek o nazwie immunoglobulina przeciw tężcowi, który zawiera przeciwciała zwalczające infekcję bakteryjną i został przyjęty na oddział intensywnej opieki pediatrycznej.

Ponieważ dźwięk i światło zwiększyły nasilenie objawów, pacjent był trzymany w zaciemnionym pomieszczeniu z zatyczkami do uszu i minimalną stymulacją. Ale nadal się pogarszał: jego skurcze nasilały się i rozwijał się „niestabilność autonomiczna”, co oznaczało, że jego organizm nie był w stanie regulować ciśnienia krwi, temperatury wewnętrznej i tętna. Dostał 105-stopniowej gorączki i potrzebował środków rozluźniających mięśnie i większej ilości wlewów leków, aby złagodzić ból i utrzymać go w stabilizacji.

Piątego dnia tej męki lekarze musieli wykonać tracheostomię - operację otwór w szyi ułatwiający oddychanie. Chłopiec pozostawał na lekach zwiotczających mięśnie do 35. dnia wizyty w szpitalu, kiedy to lekarze powoli zaczęli go odstawiać. W 44 dniu pacjent został ostatecznie wyjęty z respiratora i był w stanie popijać klarowne płyny.

W dniu 50 pacjent był w stanie chodzić bez pomocy 20 stóp, aw 54 dniu jego rurka tracheostomijna została oddalony. Wkrótce potem został przeniesiony do centrum rehabilitacji na 17 więcej dni, zanim mógł w końcu wrócić do domu.

Na szczęście chłopiec całkowicie wyzdrowiał. Miesiąc po zakończeniu odwyku był w stanie wrócić do normalnych zajęć, „w tym biegania i jazdy na rowerze” - pisali jego lekarze. Ale jego rodzinę uderzył rachunek za szpital w wysokości 811 929 dolarów, „z wyłączeniem transportu lotniczego, rehabilitacji szpitalnej i pogotowia ratunkowego”.

Kiedy pacjent był w szpitalu, jego lekarze podali dawkę DTaP szczepionka chroniąca przed przyszłymi przypadkami błonicy, tężca i krztuśca, zwanych również krztuścem. Generalnie zaleca się, aby dzieci otrzymały pięć dawek szczepionki DTaP w wieku od 2 miesięcy do 6 lat, a dorośli otrzymywali szczepionkę przypominającą na tężec i błonicę co 10 lat.

Gdy chłopiec wyzdrowiał, jego lekarze zalecił mu wykonanie kolejnego zastrzyku w celu wzmocnienia dawki szczepionki, którą otrzymał w szpitalu. Ale pomimo wszystkiego, przez co przeszli, jego rodzice odrzucili ten zastrzyk, wraz ze wszystkimi innymi zalecanymi szczepieniami. (A jeśli się zastanawiasz: Nie, posiadanie tężca nie oznacza, że ​​jesteś odporny na niego w przyszłości.)

Zarodniki bakterii tężca są „wszędzie w środowisku”, zgodnie z CDC, w tym w glebie, kurzu i oborniku. Bakterie często przedostają się do organizmu przez rany zanieczyszczone brudem, kałem lub śliną, lub rany spowodowane przez przedmiot - taki jak gwóźdź lub igła - w wyniku nakłucia skóry. Objawy zwykle pojawiają się między 3 a 21 dniem po zakażeniu, a choroba może być śmiertelna.

Na szczęście większość dzisiejszych dzieci jest zaszczepiona przeciwko tężcowi, a infekcje są niezwykle rzadkie: według raportu CDC rutynowe szczepienia i stosowanie immunoglobuliny w leczeniu ran doprowadziło do 95% zmniejszenia liczby przypadków tężca i 99% zmniejszenia liczby zgonów związanych z tężcem od lat czterdziestych XX wieku. Obecnie każdego roku zgłaszanych jest tylko około 30 przypadków.

Raport wskazuje, że poza miesiącami cierpienia tego 6-latka, koszty opieki zdrowotnej związane z tym przypadkiem były 72 razy wyższe niż średni koszt hospitalizacji pediatrycznej w USA - wszystko to w celu leczenia chorobę, której można zapobiegać .

Według Koalicji Akcji Szczepień wszystkie 50 stanów wymaga szczepionek TDaP dla dzieci rozpoczynających naukę w szkole średniej. Wymagania dla młodszych dzieci różnią się w zależności od stanu. W stanie Oregon dzieci w wieku 18 miesięcy lub starsze rozpoczynające naukę w szkole lub placówce opiekuńczej muszą być na bieżąco ze szczepionkami TDaP, chyba że ubiegają się o zwolnienie z powodów medycznych, osobistych lub religijnych.

Rodzice nigdy nie powinni pozwalać autorzy raportu CDC podkreślają, że względy finansowe lub ubezpieczeniowe uniemożliwiają szczepienie ich dzieci. Nieubezpieczone lub niedostatecznie ubezpieczone dzieci mogą kwalifikować się do otrzymania szczepionek bezpłatnie w ramach programu Vaccines For Children.

I chociaż niektórzy rodzice powołują się na obawy, że szczepionki dziecięce mogą być powiązane z autyzmem, to fałszywe twierdzenie zostało obalone przez kilka duże, długotrwałe badania - w tym tylko w tym tygodniu, w nowym raporcie w Annals of Internal Medicine, który wykazał brak związku między autyzmem a szczepionką przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR).

Skutki uboczne ze szczepionki DTaP może obejmować zaczerwienienie, obrzęk, bolesność i gorączkę, które występują nawet u 25% dzieci. Poważniejsze skutki uboczne, takie jak reakcje alergiczne lub drgawki, są znacznie rzadsze. Ogólnie rzecz biorąc, mówi CDC, ryzyko, że szczepionka DTaP spowoduje poważne szkody „jest bardzo małe”, podczas gdy ryzyko niezaszczepienia - a właściwie zachorowania na błonicę, tężec lub krztusiec - jest znacznie wyższe.