8 sposobów, aby zacząć leczyć swoje wewnętrzne dziecko

Potwierdź
Słuchaj
Napisz list
Medytuj
Dziennik
Powróć do radości
Bądź otwarty
Sięgnij
Na wynos

Każdy ma wewnętrzne dziecko.

Możesz postrzegać to wewnętrzne dziecko jako bezpośrednią reprezentację siebie we wczesnych latach, jako mozaikową kolekcję etapów rozwoju, przez które przeszedłeś, lub jako symbol młodzieńczych marzeń i zabawy.

Świadomość swojego wewnętrznego dziecka może pomóc ci wrócić myślami do lżejszych, beztroskich lat, wyjaśnia dr Diana Raab, autorka i psycholog. „Kontakt z radościami dzieciństwa może być świetnym sposobem radzenia sobie z trudnymi chwilami”.

Jednak dzieciństwo nie każdemu kojarzy się z zabawą i zabawą. Jeśli doświadczyłeś zaniedbania, traumy lub innego emocjonalnego bólu, twoje wewnętrzne dziecko może wydawać się małe, wrażliwe i potrzebujące ochrony. Być może głęboko ukryłeś ten ból, aby go ukryć i chronić siebie - zarówno swoją obecną jaźń, jak i dziecko, którym kiedyś byłeś.

Ukrywanie bólu go nie leczy. Zamiast tego często pojawia się w dorosłym życiu, objawiając się jako niepokój w relacjach osobistych lub trudności w zaspokojeniu własnych potrzeb. Praca nad uzdrowieniem wewnętrznego dziecka może pomóc w rozwiązaniu niektórych z tych problemów.

Uzdrowienie wewnętrznego dziecka może zająć trochę czasu, ale tych osiem wskazówek to dobry punkt wyjścia.

Po pierwsze, przyznaj się Twoje wewnętrzne dziecko

Aby rozpocząć uzdrawianie, musisz najpierw uznać obecność swojego wewnętrznego dziecka.

Jeśli wydaje Ci się trochę dziwne lub niezręczne wyobrażanie sobie otwarcia się na swoje dziecko, próbowanie myślenia o pracy wewnętrznego dziecka jako procesie odkrywania siebie.

Krótko odłóż na bok istnienie o swoim wewnętrznym dziecku i pomyśl o kilku kluczowych doświadczeniach z dzieciństwa. Podczas gdy niektórzy byli prawdopodobnie pozytywni, inni mogli cię zranić lub zdenerwować. Być może nadal nosisz emocjonalny ból spowodowany tamtymi wydarzeniami.

Proces uznania swojego wewnętrznego dziecka polega głównie na rozpoznaniu i zaakceptowaniu rzeczy, które sprawiały Ci ból w dzieciństwie. Wydanie tych zranień na światło dzienne może pomóc ci zacząć rozumieć ich wpływ.

To powiedziawszy, wiele osób uważa za pomocne, a nawet uspokajające, zwracanie się do swojego wewnętrznego dziecka tak, jak do żywej osoby, więc nie bój się spróbować.

Posłuchaj, co ma do powiedzenia Twoje wewnętrzne dziecko

Po otwarciu drzwi do połączenia ze swoim wewnętrznym dzieckiem ważne jest, aby wsłuchać się w uczucia, które wchodzą.

„Te uczucia często pojawiają się w sytuacjach, które wywołują silne emocje, dyskomfort lub stare rany” - wyjaśnia Egel.

Możesz zauważyć:

złość z powodu niezaspokojonych potrzeb
porzucenie lub odrzucenie
niepewność
wrażliwość
poczucie winy lub wstyd
niepokój

Jeśli potrafisz prześledzić te uczucia wstecz do konkretnych wydarzeń z dzieciństwa, możesz zdać sobie sprawę z podobnych sytuacji u osoby dorosłej życie wyzwala te same reakcje.

Oto przykład:

Twój partner nagle staje się zajęty pracą i nie ma czasu na wielkie wieczorne wyjście, które zaplanowałeś. Chociaż wiesz, że woleliby spędzać z tobą czas, nadal czujesz się odrzucony i sfrustrowany. Twoje rozczarowanie objawia się w dziecinny sposób, gdy rzucasz się do swojego pokoju i trzaskasz drzwiami.

Rozważenie tego, co wydarzyło się oczami twojego wewnętrznego dziecka, może dostarczyć cennych informacji w tym scenariuszu.

Zdajesz sobie sprawę, że nagła potrzeba pracy twojego partnera sprawiła, że poczułeś się tak jak wtedy, gdy rodzice anulowali plany, randki, a nawet przyjęcie urodzinowe z powodu napiętego harmonogramu.

W ten sposób wysłuchanie uczuć swojego wewnętrznego dziecka i pozwolenie sobie na ich doświadczanie, zamiast je odpychać, może pomóc ci zidentyfikować i potwierdzić cierpienie, którego doświadczyłeś - to niezbędny pierwszy krok do przepracowania go.

Napisz list

Aby rozpocząć dialog i rozpocząć proces uzdrawiania, Raab zaleca napisanie listu do swojego wewnętrznego dziecka.

Możesz pisać o wspomnieniach z dzieciństwa z perspektywy dorosłego, oferując wgląd lub wyjaśnienia niepokojących okoliczności, których wtedy nie rozumiałeś.

Może nie wiedziałeś, dlaczego twój brat zawsze krzyczał na ciebie i miażdżył twoje zabawki, ale mimo wszystko nauczyłeś się go bać. Jeśli od tamtej pory zdałeś sobie sprawę, że przez lata przeżywał zastraszanie i wykorzystywanie, jego wściekłość może nabrać sensu. Dzielenie się tym objawieniem z wewnętrznym dzieckiem może pomóc złagodzić ten długotrwały ból.

List może również dać ci szansę na przekazanie otuchy i pocieszenia.

Kilka pytań może również pomóc w utrzymaniu dialogu:

„Jak się czujesz?”
„Jak mogę cię wesprzeć?”
„Czego potrzebujesz ode mnie?”

Siadanie z tymi pytaniami często prowadzi do odpowiedzi, chociaż może minąć trochę czasu, zanim Twoje wewnętrzne dziecko poczuje się bezpiecznie i bezpieczne.

Spróbuj medytacji

Jakie pytania zadałeś swojemu wewnętrznemu dziecku? Medytacja może być świetną metodą otwarcia się na odpowiedzi.

Medytacja niesie wiele korzyści dla zdrowia fizycznego i emocjonalnego, ale kilka z nich odnosi się bezpośrednio do pracy wewnętrznego dziecka.

Po pierwsze, medytacja wzmacnia uważną samoświadomość, ucząc zwracania większej uwagi na uczucia, które pojawiają się w codziennym życiu. Większa uważność wokół swoich emocji ułatwia zauważenie, kiedy określone sytuacje wywołują niekorzystne reakcje.

Medytacja pomaga również poczuć się lepiej z niechcianymi emocjami.

Dzieci często mają trudności z nazywaniem niewygodnych emocji, zwłaszcza gdy nie zachęca się ich do wyrażania siebie. Mogą tłumić lub ukrywać te uczucia, aby uniknąć kary lub zdobyć pochwały od opiekunów za bycie „dobrym” lub utrzymywanie kontroli.

Medytacja pomaga ćwiczyć uznawanie i siedzenie z wszelkimi uczuciami, które pojawiają się w twoim życiu. Kiedy przyzwyczaisz się do akceptowania nadchodzących emocji, łatwiej będzie Ci je wyrazić w zdrowy sposób. Pomaga to zweryfikować uczucia twojego wewnętrznego dziecka, wysyłając wiadomość, że możesz mieć emocje i je wypuścić.

Możesz także spróbować medytacji miłującej dobroci, aby przesłać dziecku uczucia miłości. Egel zaleca również medytację wizualizacyjną jako przydatne narzędzie do wyobrażania sobie swojego wewnętrznego dziecka, a nawet „odwiedzania” go jako dorosłego siebie.

Dziennik jako Twoje wewnętrzne dziecko

Wiele osób uważa, że dziennikarstwo to świetny sposób na uporządkowanie trudnych lub zagmatwanych doświadczeń i emocjonalnego zamieszania. Jeśli prowadzisz dziennik, możesz już uzyskać wiele korzyści z tej strategii radzenia sobie.

Tak jak dziennikarstwo może pomóc ci rozpoznać wzorce w dorosłym życiu, które chcesz zmienić, tak samo prowadzenie dziennika z perspektywy twojego wewnętrznego dziecka może pomóc ci rozpoznać niepomocne wzorce, które zaczęły się w dzieciństwie.

Na potrzeby tego ćwiczenia dziennika odłóż na chwilę na bok swoje obecne ja i nakieruj swoje dziecko. Wypróbuj zdjęcia lub krótkie ćwiczenie wizualizacyjne, aby przypomnieć sobie, jak się czułeś w konkretnym wieku, który zamierzasz zbadać.

Kiedy już będziesz we właściwym nastawieniu, zapisz kilka wspomnień i wszelkich skojarzonych emocji z tymi wydarzeniami. Staraj się nie myśleć zbyt uważnie o tym, co piszesz. Po prostu pozwól myślom płynąć na papier, gdy się pojawią. Wyrażanie ich w niekontrolowany sposób może pomóc ci dotrzeć do sedna bólu twojego wewnętrznego dziecka.

Przywróć radość z dzieciństwa

Dorosłość z pewnością wiąże się z wieloma obowiązkami, ale relaks i zabawa są zarówno podstawowymi składnikami dobrego zdrowia emocjonalnego.

Jeśli w dzieciństwie brakowało pozytywnych doświadczeń, a ponowne nawiązanie kontaktu z zabawną stroną i poświęcenie czasu na zabawę może pomóc uleczyć ból związany z brakiem tego, czego potrzebowałeś jako dziecko.

Ważne jest również, aby cieszyć się małymi przyjemnościami, takimi jak lody po spacerze, gry z partnerem lub dziećmi oraz śmiech z przyjaciółmi.

Cokolwiek robisz, regularne spędzanie czasu na zabawie i beztrosce może pomóc rozpalić pozytywne emocje młodości.

Zostaw otwarte drzwi

Leczenie nie zawsze ma definitywny koniec. Często jest to bardziej otwarta podróż.

Zacząłeś ten proces od dotarcia do swojego wewnętrznego dziecka. Teraz możesz kultywować tę nowo odkrytą świadomość i dalej słuchać wskazówek swojego dziecka, gdy będziesz postępować naprzód.

Twoje dziecko może mieć więcej do ujawnienia na temat wyzwań z przeszłości. Ale możesz także nauczyć się być bardziej spontanicznym i zabawnym oraz rozważać, co życie ma do zaoferowania, z większym poczuciem zachwytu.

Pozostawanie w zgodzie ze swoim wewnętrznym dzieckiem może prowadzić do pełniejszego poczucia siebie oraz zwiększać pewność siebie i motywację. Wzmocnij połączenie, które otworzyłeś, potwierdzając zamiar dalszego słuchania, oferując miłość i współczucie oraz pracując nad uzdrowieniem wszelkich otwartych ran.

Porozmawiaj z terapeutą

Przeszła trauma może powodować wiele przykrości. Terapeuci próbują stworzyć bezpieczną przestrzeń, w której możesz zacząć poruszać się po tym emocjonalnym zawirowaniu i nauczyć się pomocnych strategii uzdrowienia twojego wewnętrznego dziecka.

Terapeuci zazwyczaj rozpoznają, w jaki sposób doświadczenia z dzieciństwa i inne przeszłe wydarzenia mogą wpłynąć na Twoje życie, relacje i ogólne samopoczucie. Ale nie we wszystkich rodzajach terapii priorytetem jest badanie przeszłych wydarzeń lub powiązanych koncepcji, takich jak wewnętrzne dziecko.

Na przykład terapia poznawczo-behawioralna jest uważana za wysoce skuteczną metodę leczenia, ale generalnie koncentruje się na twoich doświadczeniach z teraźniejszości.

Jeśli jesteś zainteresowany eksploracją swojej przeszłości i poznaniem swojego wewnętrznego dziecka, poszukaj terapeuty, który ma doświadczenie w tej dziedzinie. Zwykle psychoterapia zorientowana psychodynamicznie może być dobrym rozwiązaniem.

Terapia wewnętrzna dziecka, zwana także pracą wewnętrzną dziecka, koncentruje się szczególnie na tym procesie, ale inne typy terapeutów również mogą oferować wsparcie. Zawsze pomocne jest poinformowanie potencjalnych terapeutów o konkretnych problemach, które chcesz zgłębić.

Podsumowanie

Kiedy potrzeba miłości, uznania, pochwały i innego rodzaju wsparcia emocjonalnego nie zostanie zaspokojona w dzieciństwie, trauma, która z tego wynika, może trwać przez całe dorosłe życie.

Ale nigdy nie jest za późno na wyleczenie. Ucząc się pielęgnować swoje wewnętrzne dziecko, możesz uzasadniać te potrzeby, nauczyć się wyrażać emocje w zdrowy sposób oraz zwiększyć współczucie i miłość do siebie.