7 rzeczy, których nigdy nie powinieneś mówić komuś z PTSD

Dla osób z zespołem stresu pourazowego (PTSD) każdy dzień może przypominać walkę o przetrwanie. Głośne hałasy, tłumy, migające światła - każde z tych codziennych zdarzeń może wywołać osłabiające objawy.

Czy ktoś może powiedzieć coś złego.

Nie zawsze możesz wiedzieć, że dana osoba ma PTSD , ale możesz wiedzieć, że brali udział w walce lub przeżyli pożar lub powódź. Niekoniecznie jest to „właściwe” stwierdzenie - ale empatia wobec traumy, której doświadczyli, jest dobrym punktem wyjścia. „Im więcej zrozumienia, tym łatwiejsze jest dla pacjentów, a leczenie przebiega lepiej dla tych pacjentów” - mówi dr Jack Nitschke, profesor nadzwyczajny psychiatrii i psychologii na Wydziale Medycyny i Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Wisconsin.

Oto kilka nieczułych uwag, których powinieneś unikać.

Nie, nie musisz - a przynajmniej nie z tego.

Aby mieć PTSD, musisz przeżyć zdarzenie zagrażające życiu, a nie tylko zły dzień w pracy. Oznacza to, że zostałeś zgwałcony, byłeś na wojnie lub przeżyłeś wypadek samochodowy. Możesz również rozwinąć PTSD, jeśli byłeś świadkiem, jak ktoś inny przechodził jedno z tych lub innych traumatycznych wydarzeń.

„Używanie tego terminu prawie żartem jest krzywdą dla tych, którzy mają prawdziwy stan zdrowia i potrzebują pomocy za to ”- mówi Emily Blair, kierownik ds. polityki wojskowej i weteranów w National Alliance on Mental Illness.

„ Ludzie wydają się myśleć, że istnieje oś czasu, a nie ma ”- mówi Lea Grover, 33, która została zgwałcona, gdy miała 14 lat i ponownie, gdy miała 20 lat. Nie wiedziała, że ​​cierpi na zespół stresu pourazowego, aż do około 18 miesięcy po drugim napadzie. Miała swoją pierwszą retrospekcję podczas bólu po operacji dentystycznej.

Istnieją metody leczenia PTSD, ale żadna nie leczy się od razu. Leki przeciwdepresyjne są zwykle przyjmowane przez miesiące lub lata. Obsługa wyzwalaczy może być wyzwaniem na całe życie. „Nie ma uniwersalnego harmonogramu, kiedy wyzwalacze stają się łatwiejsze w obsłudze” - mówi Grover.

„Wiele osób uważa, że ​​tylko wrażliwi i uprawnieni ludzie używają tego słowa” - mówi Grover. „Bycie zirytowanym i pobudzonym to nie to samo”.

Jej pierwszy napaść seksualna miała miejsce na ścieżce dźwiękowej do albumu Prince'a 1999 . Kiedy umarł, piosenka była nieustannie odtwarzana; był to dla niej niezwykle trudny tydzień. „Nie było od tego ucieczki” - mówi. Taki wyzwalacz PTSD jest nie tylko uciążliwy; może wywołać intensywną reakcję, w niektórych przypadkach uniemożliwiając ludziom z tym zaburzeniem funkcjonowanie.

„Kiedy myślimy, że ktoś ma PTSD, możemy traktować tę osobę jako naprawdę delikatną i zepsutą” - mówi Sonya Norman, Doktor, dyrektor programu konsultacji PTSD w National Center for PTSD i profesor psychiatrii na University of California San Diego. „Możesz mieć PTSD i być silną osobą. Powiedziałbym, że biorąc pod uwagę to, przez co przeszli, są bardzo silni”.

Wiele osób z PTSD ma poczucie winy i wstydu. Weteran może mieć poczucie winy ocalałego, że żyje, kiedy inni tego nie robili lub czuli, że mogli zrobić coś inaczej, co uratowałoby życie. To jest symptom, a nie fakt - i może się pogorszyć, gdy szuka szczegółów.

„Bądź życzliwy i wyrozumiały, a jeśli dana osoba chce porozmawiać, pozwól jej” - mówi Elspeth Cameron Ritchie, MD , MPH, emerytowany psychiatra wojskowy i członek Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. „Jeśli nie, nie naciskaj ich”.

Dla Mackenzie, 24-letniej osoby, która przeżyła napaść na tle seksualnym, niewłaściwe pytanie brzmi: „Co to znaczy, że zostałaś zgwałcona?”. „Kiedy ludzie kwestionują swoje doświadczenia, dyskwalifikują sposób, w jaki zostałam napadnięta” - mówi.

Lepszym pytaniem jest: „Jakie było Twoje doświadczenie?” W ten sposób osoba z PTSD może udostępniać tylko te szczegóły, o których czuje się swobodnie. Możesz też zawsze powiedzieć: „Przepraszam”.

PTSD jest stosunkowo powszechne wśród weteranów. Według National Center for PTSD około 12% weteranów wojny w Zatoce Perskiej i 15% weteranów w Wietnamie ma PTSD, w porównaniu do około 8% ogólnej populacji.

Jak pokazują statystyki, nie każdy, kto służy ma zaburzenie. Nie zakładaj, że ktoś ma PTSD tylko dlatego, że walczył na wojnie. „To założenie w rzeczywistości stwarza więcej piętna” - mówi Blair. Należy pamiętać, że weterani mogą wrócić do domu z fizycznymi bliznami i innymi konsekwencjami psychologicznymi, nie tylko z zespołem stresu pourazowego, mówi.

Ale nie każdy z zespołem stresu pourazowego doświadczył konfliktu zbrojnego. National Center for PTSD szacuje, że około 30% wszystkich ofiar gwałtu rozwija PTSD w pewnym momencie swojego życia. Ludzie mogą również rozwinąć PTSD po masowych strzelaninach, klęskach żywiołowych, napadzie z bronią w ręku, wypadkach drogowych, terroryzmie, diagnozie potencjalnie śmiertelnej choroby, nieoczekiwanej śmierci ukochanej osoby.

Grover zakłada, że ​​ona jest weteranem, z którym łatwiej sobie poradzić niż z wieloma innymi uwagami. „To po prostu ignorancja”, mówi, ze strony ludzi, którzy nie zdają sobie sprawy, że zespół stresu pourazowego występuje wśród osób, które przeżyły wiele rodzajów traumatycznych przeżyć.

Jedną z najgorszych rzeczy, jakie możesz zrobić osobie z PTSD, jest podkradnięcie się do niej i zaskoczenie. Częstym objawem zespołu stresu pourazowego jest nadmierna czujność, która ma miejsce, gdy osoba jest łatwo przestraszona i stale szuka zagrożeń.

Taka podwyższona świadomość może mieć kluczowe znaczenie dla przetrwania w walce, ale poza incydentem zagrażającym życiu , może wywołać katastrofalny łańcuch reakcji PTSD, w tym paranoję i panikę.

Aby otrzymywać nasze najważniejsze artykuły do ​​skrzynki odbiorczej, zapisz się do newslettera ZDROWIE.

Osoby z PTSD mogą podobnie reagować na nieoczekiwany kontakt fizyczny. Małe chorwackie badanie opublikowane w 2016 roku wykazało, że weterani wojenni z PTSD woleli większą przestrzeń osobistą niż osoby bez PTSD, zwłaszcza za nimi. „Kontakt fizyczny to poważny problem” - mówi Nitschke. „Ktoś, kto cierpi na zespół stresu pourazowego, na ogół nie doceni dotykania go w ramię. To naprawdę pogarsza ich bardzo wzmożoną reakcję przestrachu. ”

Uczucie nerwowości lub roztrzęsienia nie jest wyborem dla osób z PTSD. Nawet przy skutecznym leczeniu niektóre osoby z PTSD nadal mają objawy, które mogą nieoczekiwanie wybuchnąć. Jeśli zaskoczy Cię sposób, w jaki osoba z zespołem stresu pourazowego reaguje na przebywanie w jej przestrzeni lub na coś, co powiedziałeś, daj jej korzyść w postaci wątpliwości. „Daj im trochę luzu, daj im przestrzeń i nie rzucaj im na to wyzwania” - mówi Nitschke. Zamiast tego zaleca, po prostu powiedzieć: „Przepraszam. Nic nie miałem na myśli. ”