6 rzeczy, które się zdarzają, gdy skończysz 40 lat

Ciągle widzę czyjeś ręce starej kobiety wystające z moich rękawów. Oto jestem, po prostu zajmuję się swoją pracą i Bam! Staruszka ręce pisania. Sięgam po moje naczynia i Kapow! Staruszka ręce gotowanie. Te dłonie są dość zagmatwane, z ich żyłkami, plamami słonecznymi i luźną skórą. Co właściwie do cholery? Czyja babcia nosi moją biżuterię?

W tym roku skończyłem 40 lat.

Czterdzieści! Co jest takie dziwne, ponieważ zawsze byłem młody. Prawdę mówiąc, byłem młody przez całe życie. Bez względu na to, jak to przeanalizuję, zestarzałem się z kategorii „młodych” i przeszedłem do grupy „średniej”. Mój mózg jest zdezorientowany, ponieważ minutę temu byłem na studiach. Ale podobnie jak Shakira: Te ręce nie kłamią. I nie są jedynymi zwiastunami zmian.

Dzięki niezwykle naukowym badaniom, takim jak patrzenie w lustro i rozmowa z przyjaciółmi przy winie, wymyśliłem kilka charakterystycznych oznak, które wprowadziłeś czterdziestki - i nie, nie wszystkie z nich to zła wiadomość.

Kiedyś mogłem dokonać drobnych poprawek, może pójść pobiegać, a moje zbyt ciasne dżinsy pasowałyby do wtorku. Wygląda na to, że organizm radzi sobie z tym przed czterdziestką. Po prostu chce być gruby i szczęśliwy.

Po czterdziestce możesz jeść 400 kalorii dziennie przez sześć tygodni, a organizm wypuści trzy funty. Następnego dnia zjadasz pół tortilli i zyskujesz 17. Twój organizm nie jest zainteresowany dietą ani tymi dżinsami. Chce spodnie do jogi i rozciągnięte T-shirty twojego męża, i będzie je mieć.

Powinienem był bardziej cieszyć się swoim młodym ciałem. Włożyłbym bikini do sklepu spożywczego, gdybym wiedział, że moje dni z tymi gładkimi udami są policzone.

Kiedy skończysz 40 lat, zrzucisz skórę z egzystencjalnego lęku. Wiesz, w czym jesteś dobry, co kochasz, co cenisz i jak chcesz żyć, i nie martwisz się o nic innego.

Te pytania nie pozwalały mi spać w nocy. Kiedyś bez końca martwiłem się o cel i trajektorię, tożsamość i wartość, ale 40 przyniosło mi poczucie bezpieczeństwa, którego nie mogłem sobie wyobrazić. Wiem, w czym jestem teraz dobry i robię to. Nie jestem przepraszający, niepewny i gówniany o prowadzeniu wyścigu. Nie chodzę już na palcach przez swoje życie, wątpiąc w swoje dary i swoje miejsce, zbyt przestraszony, by je zdobyć, wykorzystać, modlić się o to, śnić o tym. Kiedy masz 40 lat, nie czekasz już na pozwolenie na życie. Jak powiedziała Maya Angelou: „Życie kocha jej wątrobę”.

Ten mózg służył ci dobrze przez tak długi czas, ale zaczyna cię uderzać, gdy skończysz 40 lat. Nie pamiętasz wskazówek. Zapominasz, dlaczego wszedłeś do pokoju. I przez całe życie nie możesz sobie przypomnieć imienia swojego trzeciego dziecka („Wyrzuć śmieci ... Hm!”). Będziesz rozmawiać przez telefon komórkowy, rozglądając się po domu w poszukiwaniu telefonu komórkowego. Jest to niefortunne, ponieważ mniej więcej w tym czasie wracasz ze swoim spawnem do gimnazjum i liceum. Oczekuje się, że pomożesz w algebrze i chemii oraz zapamiętywaniu wszystkich rzeczy, ale twój mózg przypomina dno torebki: zgubione wieczka po długopisach i zakrzepły, nieokreślony brud. Będzie to wymagało drzemki, podczas gdy te dzieci będą same pracować. Twój mózg skończył już 11 klasę. Swoją drogą.

Kiedyś rozpaczliwie potrzebowałem aprobaty. Krytyka mnie zmiażdżyła. Konflikt mnie sparaliżował. W konsekwencji wybrałem najbezpieczniejszą ścieżkę w każdym scenariuszu, aby uniknąć wyrzutów. Jako uzależniony od aprobaty, młodszy ze mnie byłby zszokowany, gdyby odkrył, że gdy osiągnę 40 lat, przestałbym tak bardzo dbać o to, co myślą o mnie inni, o moim rodzicielstwie, moim małżeństwie, mojej karierze, mojej polityce, moim domu, moich włosach, mój kościół, mój pies, moje nowe czerwone drzwi wejściowe, moje wygodne mieszkania, moje elastyczne spodnie, włosy mojej córki, dziwne zainteresowanie mojego syna klasycznym ska, moje nowe postanowienie przejścia na weganizm, konsekwentny zakup Lunchables, moja decyzja o pracy, moja decyzja o rzuceniu palenia i tak dalej.

Jeśli ludziom się to nie podoba, cóż, nieważne. Nie chodzi o to, że ustawiłeś się na swoich drogach. Różne opinie po prostu przestają wpływać na każdą decyzję. A krytyczne słowa nie posyłają cię do łóżka. Rozwijasz kotlety.

Kiedy widzisz swoje zdjęcie, jest to proces myślowy: „To było straszne oświetlenie, a także tragiczny kąt. Dodatkowo cienie sprawiały, że moja szyja wyglądała dziwnie, a moi przyjaciele nie wiedzą, jak używać filtrów Instagrama ?! Liczę na Ciebie. Zawsze byłeś dla mnie dobry. Nie chcesz być jak szyja, powieki i klatka piersiowa, te luźne dziwki. Trzymaj się, kochanie, a będziesz ostatnią częścią mnie, która ujrzy światło dzienne. ”

Te dzieci, ten mąż, to małe życie, które zbudowałem, to się liczy.

Po czterdziestce wolniej mówisz wszystkim, jak bardzo się mylą, i szybciej zbierzesz swoich rodziców i weźmiesz głęboki oddech wdzięczności. To jest twoje miejsce. To są twoi ludzie. To jest twoje piękne, cenne życie. Prawdopodobnie mniej więcej w połowie swojego pobytu na ziemi położyłeś niepokój i nabrałeś zadowolenia.

Annie Dillard miała rację: „Sposób, w jaki spędzamy dni, to oczywiście sposób, w jaki spędzamy nasze życie”. Zdajesz sobie sprawę, że brak poczucia bezpieczeństwa, dążenie, zazdrość i życie w porównaniu ostatecznie zdefiniują całe twoje życie, a to nie jest dziedzictwo, którego pragniesz. Decydujesz, że twoje dni powinny zawierać śmiech i wdzięk, siłę i bezpieczeństwo.

Tak więc na pewno nasze ciała i umysły walą, ale nie wrócilibyśmy do dwudziestki po całą nie pomarszczoną skórę na ziemi. W naszym wieku kochamy lepiej, stoimy wyżej, głośniej się śmiejemy. Prawdziwe życie stłumiło naszą arogancję i strach, a to jest najlepsza wersja nas do tej pory.

Ale do cholery, żałuję, że nie nosiłem więcej kremu przeciwsłonecznego w wieku 20 lat.