6 prostych porad dotyczących samoopieki, które zmieniły moje życie

Zeszłej wiosny moje ciało dało mi znać, że coś jest nie tak. Nie czułem się sobą i nie zachowywałem się jak ja. W chwili przytłoczenia, właściwie rozbiłem naczynie żaroodporne o podłogę w kuchni. Po tym wiedziałem, że muszę zwolnić i wprowadzić pewne zmiany. Zobowiązałem się pić mniej napojów gazowanych, znowu biegać i spać siedem godzin w ciągu nocy. A co najważniejsze, w końcu dotarłem do sedna infekcji pęcherza, którą rozwinąłem się sześć miesięcy temu.

Różne antybiotyki, które wypróbowałem, nie pomogły. Umówiłem się więc na wizytę u specjalisty - wysoko wykwalifikowanego urologa, który odkrył podstawowy problem: miałem gigantyczny kamień nerkowy. Wyjaśniła, że ​​pozostawienie go bez opieki mogło być śmiertelne. Słyszałem tylko: mogłeś stracić życie.

Uwierz mi, kiedy mówię, że zamierzam przebywać na tej ziemi przez długi, długi czas. Chcę patrzeć, jak dorastają moje dzieci. Planuję napisać więcej książek. Byłem więc wdzięczny za przypomnienie: jeśli chcę zostać, muszę dbać o siebie tak, jak troszczę się o ludzi, których kocham.

Wiele się nauczyłem w ciągu ostatnich kilku miesięcy od tego strachu. Obecnie myślę jaśniej, lepiej radzę sobie z frustracją i prześpię całą noc - wszystko dzięki drobnym poprawkom mojej perspektywy i codziennym nawykom. Poniżej znajduje się sześć wskazówek dotyczących samoopieki, które naprawdę zdziałały dla mnie cuda. ​​

Pierwszy krok: pamiętaj, że dbanie o siebie nie jest samolubne. Ma to kluczowe znaczenie dla twojego szczęścia i dobrego samopoczucia. Masz ograniczenia i są one kluczowe, aby pomóc Ci szanować swoje zdrowie. Masz potrzeby i zasługujesz na uczucie, odpoczynek, utrzymanie i łaskę - tak jak wszyscy inni. Masz sny i jesteś wart czasu, jaki zajmuje zajęcie się tym, co sprawia, że ​​twoje serce ożywa.

Kiedy ostatnio robiłeś to? Co tydzień wybieraj coś, co wzbogaci Twoje życie: kolorową butelkę na wodę, która zachęci do prawidłowego nawodnienia. Piękny nowy dziennik do zapisywania swoich snów. Dodatkowa godzina snu, ćwiczeń lub twórczej ekspresji. Jeśli nic więcej, daj sobie chwilę: wszyscy potrzebujemy od czasu do czasu chwili łaski, przebaczenia lub akceptacji.

Przypomnij sobie, co sprawiało, że czułaś się szczęśliwa jako dziecko. Czy to zapach książki z biblioteki? Albo słuchanie świerszczy w nocy? Może chodziło o brzdąkanie na gitarze lub chodzenie boso po trawie. Spróbuj odtworzyć te doświadczenia prostej przyjemności.

Wybierz zaufaną duszę i wypowiedz coś niewyobrażalnego: „Potrzebuję pomocy”. "Obawiam się." „Od jakiegoś czasu nie czułem się sobą”. Jest coś w wyrażaniu ciężaru, co czyni go lżejszym. Daj szansę bliskim Ci osobom, aby Cię wspierały.

Co mówisz o swoich umiejętnościach rodzicielskich? Co myślisz o swoim wyglądzie? Co myślisz o swojej długiej liście rzeczy do zrobienia? Teraz spróbuj ustawić bardziej realistyczne oczekiwania. Opuść pasek; wypuść coś. Usuń dziś ze swojego słownika słowo „powinien”. A kiedy dziś wieczorem położysz się w łóżku, zadaj sobie pytanie: „Czy się pojawiłem?” Jeśli odpowiedź brzmi tak, to wystarczy. To więcej niż wystarczająco.

Poświęć chwilę, aby rozpoznać wszelkie trudne przeszkody, które pokonałeś, lub lekcje, których się nauczyłeś - i zastanów się, jak daleko zaszedłeś. Następnie spróbuj spojrzeć na siebie oczami tych, którzy cię kochają. Nie widzą niedoskonałości, błędów i błędów. Widzą miłość, nieustającą miłość. Spróbuj też to zobaczyć.