5 kobiet o tym, jakie to naprawdę uczucie mieć migrenę

Dla każdego, kto uważa, że ​​migrena jest „tylko” kolejnym bólem głowy, zastanów się nad tym: w niedawnej ankiecie kobiety uznały swój najgorszy ból migrenowy za gorszy niż ból podczas porodu.

Około jedna czwarta na cztery Według American Migraine Foundation kobiety będą miały w życiu atak migreny, aw skrajnych przypadkach nawet 15 razy w miesiącu. Migrena ta często jest klasyfikowana jako przewlekła migrena, co oznacza, że ​​według AMF masz migrenę częściej niż nie.

Respondenci w ankiecie zgłaszali konieczność opuszczania urodzin, ukończenia szkoły i pracy z powodu choroby. niektórzy czuli, że pomijano ich w związku z awansami.

Rozmawialiśmy z pięcioma kobietami z przewlekłą migreną, aby dowiedzieć się, jakie to naprawdę uczucie. Oto ich historie.

Koh ma trzy liczby, które śledzi każdego dnia. Jeden to jej ból. „Na ogół mam od dwóch do czterech osób w skali bólu, ale dwa razy w tygodniu idę do sześciu do ośmiu” - mówi. Dwójka lub trzy są jak „kłucie lub pulsowanie”, podczas gdy wyższe liczby powodują pulsujący, przeszywający ból, który ogarnia całą jej głowę.

Następnie jest skala nudności i ostrość umysłu. „Najlepiej czuję się rano, ale pod koniec dnia nie możesz na mnie liczyć” - mówi Koh, którego migreny zmusiły ją do rezygnacji z pracy jako Fortune 100 wykonawczy. „Mam krótkotrwałą utratę pamięci, mgłę mózgową. Nie prowadzę. Czasami nie potrafię ułożyć zdania ”.

Wśród objawów migreny wymienia nadwrażliwość na światło, dźwięk i zapachy, a także biegunkę, objawy gorączkowe i niezdarność.

„Nie mam życia, którego ktokolwiek mógłby zazdrościć” - mówi Koh, która szacuje, że ma około dwóch wolnych od bólu dni w roku. A co z porodem? „Zapisywałbym się na to 10 razy w roku, żeby pozbyć się tego, co mam każdego dnia” - mówi.

Pierwszy atak migreny Tracy miał miejsce, gdy miała 19 lat. To sprawiło, że była tak chora, że ​​nie była. nie jest w stanie wstać lub przestać wymiotować. Udała się na izbę przyjęć, gdzie lekarze i pielęgniarki opanowali ból i wymioty, aby mogła wrócić do domu. W ciągu 24 godzin wróciła z tymi samymi potwornymi objawami. Następnie szacuje, że była na izbie przyjęć około trzy razy w tygodniu.

Dzięki oddanemu zespołowi opieki zdrowotnej sytuacja nie jest już tak zła, jak była, ale Tracy nadal ma codzienne ataki migreny, połowa z nich jest ciężka. Często składa się z silnego bólu po lewej stronie czoła, szyi i ramion.

„Mdłości i wymioty. Mam zawroty głowy. Jestem naprawdę zmęczony, ale nie mogę spać ”- mówi Tracy. „Jestem niesamowicie wrażliwy na światło, dźwięk i zapach w sposób, który innym ludziom wydawałby się śmieszny”. Na przykład przykleiła taśmę do swojego klimatyzatora i budzika, żeby zakryć cyfry, żeby jej nie przeszkadzały.

Choroba przewlekła oznaczała, że ​​Tracy musiała zrezygnować z wymarzonej pracy jako nauczycielka w przedszkolu. Obecnie mieszka z rodzicami i pisze na własny rachunek. „To wspaniałe, że mam taką możliwość, ale nie wyobrażałam sobie, że jestem 33-letnią kobietą mieszkającą z rodzicami” - mówi.

Pierwszy atak Brewera nastąpił po ataku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, kiedy miała 5 lat, potem migrena pojawiała się „tylko sporadycznie, czasami raz w miesiącu lub raz lub dwa razy w roku”, mówi.

Jednak zanim skończyła 15 lat, miała 15 lat. miesiąc. „Zaczęłam tęsknić za szkołą z powodu bólu i braku widzenia” - mówi. „Często i tak chodziłbym do szkoły, ale nie widziałem oczami z powodu migających świateł”. Brewer szacuje, że opuściła 60 lub więcej dni w drugiej klasie.

Jako dorosła pomogły różne leki i strategie, ale nie była leczona przez ostatnie siedem lat, ponieważ była w ciąży lub karmienie piersią. „Są takie dni, kiedy jest to potworne. Jestem tylko bólem. Spędzam wiele nocy śpiąc na podłodze w łazience, bo mam mdłości i boli mnie głowa ”- mówi. „W inne dni mogę myśleć o bólu”.

Teraz, gdy odstawiła swoje najmłodsze dziecko, Brewer ma nadzieję, że powrót do leczenia złagodzi jej objawy.

„Będę rodzić 100 razy, zanim dostała migreny ”, mówi Kilby, która miała swój pierwszy atak w wieku 16 lat. Trwałe wspomnienie z balu maturalnego: wymiotowanie na podwórku przed domem fotografa.

Od lat Kilby zażyła tabletki, aby złagodzić objawy, co niewiele pomogło: dostała tak mdłości, że zwymiotowała je. W rzeczywistości zwymiotowała tak bardzo, że często trafiała na ostry dyżur, ponieważ była odwodniona. „Nie lubię chodzić na pogotowie” - mówi. „Tylko jeśli wymiotuję dłużej niż sześć godzin.”

Kiedyś Kilby myślała, że ​​ma udar. „Nie mogłem nawet zmusić mojego ciała do funkcjonowania. Próbowałam wejść na górę, żeby sprawdzić, co z moim synem i nie mogłam poruszyć stopami i rękami, wszystko było takie ciężkie - powiedziała. „Moja mowa była niewyraźna”.

Znowu była migrena. Teraz bierze zastrzyki z lekiem na migrenę i używa botoksu, aby zmniejszyć częstotliwość migreny, jeśli nie jej nasilenie.

Aby otrzymywać nasze najważniejsze artykuły na Twoją skrzynkę odbiorczą, zapisz się na biuletyn Zdrowy tryb życia

Podobnie jak Brewer, Golden zaczął mieć ataki migreny 5, ale mniej niż 15 dni w miesiącu. Kontynuowali do dwudziestki, mniej więcej raz w miesiącu. Kiedyś przez kilka lat nie musiała, aż do stycznia 2011 roku, kiedy nadeszła migrena i praktycznie nigdy nie ustąpiła.

„Dostawałem aury, a potem w ciągu 20-30 minut ból głowy był nieubłagany przez cztery do pięciu godzin. Miałem mdłości, byłem wrażliwy na światło. Nie mogłem prowadzić. Czasami utknąłem w pracy lub byłem w środku zakupów ”. Zaczęła zapominać o ważnych szczegółach ze spotkań roboczych i ostatecznie porzuciła pracę, którą kochała i podjęła niepełnosprawność.

Po tym, jak jej migreny stały się chroniczne, Golden pracowała przez rok z profesjonalnym trenerem, aby ponownie przejść pół mili. Kiedy w końcu zaakceptowała swoją nową normę, zaczęła pisać i opowiadać się za podnoszeniem świadomości na temat przewlekłej migreny na swojej stronie internetowej i blogu Golden Graine. Mówi, że to właśnie stan wpłynął na jej decyzję o rezygnacji z posiadania dzieci.

Codziennie budzi się z bólem głowy, ale noc jest najgorsza. „Nie mogę usiedzieć spokojnie. Ból jest silny. Zawsze muszę coś robić, żeby odwrócić uwagę od bólu ”- mówi Golden. Mogą być dni, tygodnie, a nawet miesiące, kiedy nie wychodzi z domu z powodu objawów.